Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Niebieski autobus

Wydawnictwo: W.A.B.
6,71 (315 ocen i 50 opinii) Zobacz oceny
10
15
9
23
8
42
7
106
6
67
5
43
4
11
3
5
2
1
1
2
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7414-740-8
liczba stron
320
język
polski
dodała
Dorota_1988

Miśka Pietkiewicz dorasta w epoce kanek na mleko i chronicznych braków w zaopatrzeniu. Jej rodzinę trudno określić mianem pospolitej. Największą dumą taty jest mocna głowa i wysoka jakość produkowanego przezeń bimbru. Mama beznadziejnie marzy o prawdziwym segmencie pokojowym i prowadzeniu kiosku z gazetami. Babka Bronia z rozrzewnieniem wspomina swoją karierę suflerki w prawdziwym teatrze i...

Miśka Pietkiewicz dorasta w epoce kanek na mleko i chronicznych braków w zaopatrzeniu. Jej rodzinę trudno określić mianem pospolitej. Największą dumą taty jest mocna głowa i wysoka jakość produkowanego przezeń bimbru. Mama beznadziejnie marzy o prawdziwym segmencie pokojowym i prowadzeniu kiosku z gazetami. Babka Bronia z rozrzewnieniem wspomina swoją karierę suflerki w prawdziwym teatrze i budzi powszechny szacunek w dni wypłaty renty, a wujek Roman do perfekcji opanował sztukę uwodzenia i tylko Temida nie chce się poddać jego czarowi.
Dzieciństwo Miśki rozświetlone blaskiem kineskopu telewizora, zdobytego przez wuja w niejasnych okolicznościach; dojrzewaniu zaś towarzyszy ogród pana Sybiduszki, miejscowego strażaka.
Pewnego dnia Miśka wsiada w niebieski autobus i wyposażana w obrazek Najświętszej Panienki, butelkę bimbru i słoik smalcu, wyrusza na podbój wielkiego świata. Tylko czy dojedzie tam, gdzie chce dotrzeć - do domu?

 

źródło opisu: W.A.B., 2011.

pokaż więcej

książek: 290
Monika | 2013-08-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 sierpnia 2013

Barbara Kosmowska przenosi nas w czasy PRL-u. Czasy tak odległe, a dla wielu tak bliskie. Urodziłam się w latach 70-tych XX wieku więc pamiętam jeszcze kolejki, kartki i wiele innych elementów ówczesnej rzeczywistości. Dla mnie, poniekąd, podróż niebieskim autobusem, to powrót do dzieciństwa. Może już bardziej kolorowego, niż dzieciństwo Miśki Pietkiewicz, ale wspominanego z łezką w oku.

Główna bohaterka, Miśka pochodzi z nizin społecznych. Jej starsze rodzeństwo wyjechało w świat, a ona została ze swoją patologiczną rodziną. Babka Bronia wdaje się w utarczki słowne z zięciem, wspomina pracę w teatrze i jest uwielbiana przez najbliższych w dniu otrzymania renty. Ojciec pędzi bimber, mama marzy o nowym segmencie i własnym kiosku z gazetami, a wuj Roman prowadzi podejrzane interesy i jest częstym gościem komisariatu. Miśka od najmłodszych lat doświadcza tego, że pochodzi z "gorszej" rodziny. Na podwórku bawi się sama pod ulubionym kasztanem, w szkole dostaje słabsze oceny, bo jej rodzice, poza bimbrem, nie są w stanie niczego zaoferować nauczycielom. Pomimo dużej wiedzy, którą posiada z trudem dostaje się do liceum, bo nie przystaje do towarzystwa. Kolejny etap życia Miśki to studia- czas beztroski, zabawy, poznawania i smakowania świata. To tutaj poznaje blaski i cienie macierzyństwa.

"Niebieski autobus" to podróż w głąb siebie. To powieść o dojrzewaniu. Składa się z trzech części odpowiadających kolejnym etapom życia głównej bohaterki. To powieść o powrotach do domu i pogoni za marzeniami, za lepszym życiem, niż to, które znała. Wreszcie, powieść o wielkiej determinacji. Pomimo tego, że Miśka, ze względu na pochodzenie, miała zawsze pod górkę, udało jej się skończyć studia, rozpocząć pracę, jako pani psycholog i znaleźć swoje miejsce na ziemi.

Barbara Kosmowska stworzyła bardzo zróżnicowaną galerię postaci. Poza takimi, które ogarnął marazm są postacie, które na łamach powieści dojrzały. Niektóre z nich, jak rodzice głównej bohaterki są bardzo irytujące, inne zabawne, a jeszcze inne podejmują zaskakujące decyzje.

Jak dla mnie, w "Niebieskim autobusie" znalazło się zbyt mało opisów życia codziennego w czasach PRL-u, natomiast nazbyt często powtarzane są marzenia pani Pietkiewicz o segmencie i kiosku z gazetami. Ogólnie, książkę napisaną prostym językiem czyta się szybko i przyjemnie.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Nienachalna z urody

Książka godna polecenia. Czyta się ją jednym tchem, w związku z czym chcę jeszcze i dlatego sięgam po kolejną książkę pani Marii. Uwielbiam ludzi któr...

zgłoś błąd zgłoś błąd