Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Dzieci Pana Astronoma

Dzieci Pana Astronoma

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
KAMA
data wydania
ISBN
83-86235-52-7
liczba stron
30
język
polski
typ
papier
dodała
patrikijaa
5,91 (228 ocen i 12 opinii)

Opis książki

Kiedy doświadczony astronom zostaje ojcem, ma kłopot - nie wie, jak nazwać dzieci, ponieważ twierdzi, że wszystkie imiona są nieładne. Ale astronom, o którym mowa, ma górę "astronomicznych" pomysłów. (Na szczęście nie nazwał dzieci Wenus i Mars). Jednak fantazja autorki podpowiedziała ojcu-astronomowi, żeby nazwał je: Teleskopek i Teleskopka. Astronom postąpił zgodnie z poleceniami fantazji autork...

Kiedy doświadczony astronom zostaje ojcem, ma kłopot - nie wie, jak nazwać dzieci, ponieważ twierdzi, że wszystkie imiona są nieładne. Ale astronom, o którym mowa, ma górę "astronomicznych" pomysłów. (Na szczęście nie nazwał dzieci Wenus i Mars). Jednak fantazja autorki podpowiedziała ojcu-astronomowi, żeby nazwał je: Teleskopek i Teleskopka. Astronom postąpił zgodnie z poleceniami fantazji autorki. Tytułowe dzieci Pana Astronoma zadawały mu wiele pytań z jego ulubionej dziedziny, np.: Jakie są planety Układu Słonecznego? Jeżeli ktoś nie lubi astronomii, a chce się z nią zaprzyjaźnić, ta książka jest dla niego.

 

źródło opisu: czasdzieci.pl

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 3148
Danway | 2012-01-17
Przeczytana: 1992 rok

Bardzo znana i lubiana książka autorstwa Wandy Chotomskiej... Opowiada ona o pewnym mężczyźnie, astronomie, któremu się rodzi dwójka dzieci... Syn i córka...

Jednak tytułowy pan Astronom nie jest zwykłym ojcem, a wszelkie znane mu imiona nijak mu się nie podobają... Przez to dzieci dostają dość dziwne imiona: Teleskopek i Teleskopka... Dzieci te bardzo lubią figle i psoty, przez co rodzą się różne waśnie pomiędzy panem Astronomem a jego sąsiadami... Dzięki długim spacerom dzieci zaczynają poznawać świat, a także wszechświat...

Książeczka ta jest doskonałym elementarzem jeśli chodzi o naukę wszechświata... Dzięki niej jako małe dzieci mogliśmy się w łatwy i przystępny sposób dowiedzieć o słońcu, niebie i gwiazdach... Utwór ten zdecydowanie polecam...

książek: 3336
Książkowo | 2012-03-20
Przeczytana: 1993 rok

Książeczka ta opowiada o perypetiach pewnego Pana Astronoma, który był tak zafascynowany tą dziedziną nauki, że gdy został ojcem nie miał pojęcia jakie imiona nadać swym dzieciom...

Dość długo się nad tym biedził, aż w końcu dziewczynkę nazwał Teleskopką, a chłopca Teleskopkiem... Bliźniaki są niezwykle skore do różnego rodzaju figli i psot, co z kolei wywołuje waśnie z sąsiadami...

Aby poskromić nudę latorośli oraz nieco zażegnać wspomniane wcześniej spory tytułowy Pan Astronom zaczyna odbywać ze swymi pociechami długie spacery podczas których objaśnia im wiele tajemnic nieba oraz otaczającego ich świata...

Uważam, że śmiało można powiedzieć, że poniekąd jest to książeczka edukacyjna, ponieważ w bardzo przystępny i ciekawy sposób dzieci dowiadują się wielu nowych rzeczy...

książek: 1320
Amarisa | 2014-08-23
Przeczytana: 08 sierpnia 2014

Wandy Chotomskiej nikomu chyba przedstawiać nie trzeba. Na swoim koncie ma ona ponad 200 książek dla dzieci i młodzieży, audycji radiowych i telewizyjnych, scenariuszy do filmów krótkometrażowych, a także sztuk teatralnych. Na jej historiach dorastały całe pokolenia dzieci. Cieszę się zatem, że i moja córka może do nich dołączyć, a wszystko za sprawą niedawno wydanej na naszym rynku książki "Dzieci pana Astronoma".

Pierwsze, co z miejsca rzuca się w oczy, to piękne i staranne wydanie książki: twarda oprawa, dobrej jakości papier oraz cudowne, kolorowe ilustracje autorstwa Marty Kurczewskiej. Zanim wraz z córką zabrałyśmy się do lektury, wpierw obejrzałyśmy ją z każdej strony, naoglądałyśmy obrazków i nawzdychałyśmy nad tym, jaka też ona jest ładna. Potem dopiero przyszła kolej na zaznajomienie się z historiami, które w sobie skrywa. Każda z nich napisana została wierszem w sposób czytelny, łatwy do przyswojenia już dla najmłodszych dzieci. Historyjki są niedługie, ale za to...

książek: 1455
Cassin89 | 2011-04-04
Na półkach: Przeczytane, Lektury

Książka, która w młodym wieku potrafiła wzbudzić zainteresowanie astronomią ;)

książek: 718
dziwnakacha | 2010-09-23
Przeczytana: wrzesień 2010

Czytałam tę książkę mojemu synkowi przed snem i to był mój błąd. Maluch zadawał wiele pytań, przekazywał swoje obserwacje i widać było że chce podyskutować, a ja niedobra matka kazałam zasypiać.
Wszechświat to temat rzeka, a ta książka może być początkiem jego poznawania.

książek: 1650
Asia-Polihymnia | 2011-05-17
Przeczytana: 17 maja 2011

W ciekawy, prosty i fajnie rymowany sposób przekazana podstawowa wiedza o słońcu, planetach, księżycu i gwiazdach.

książek: 3
EDYTA | 2011-05-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2003 rok

Książka napisana barwnym językiem z niebanalnym rymem. Z przyjemnością czytałam ją mojej córeczce, a kilka lat później ona sama przeczytała ją z wielkim zainteresowaniem :) Obowiązkowa lektura dla małych i dużych czytelników :))

książek: 530
Lolek90 | 2013-07-15
Przeczytana: 15 lipca 2013

Niezła "Encyklopedia kosmosu" dla najmłodszych

książek: 181
sapientia | 2012-01-28
Na półkach: Przeczytane

Jako dziecko przeczytałam ją jednym tchem.

książek: 219
Oliwia | 2013-12-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2004 rok

Taka dla dzieciaka, na raz.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Trudi Canavan
    45. rocznica
    urodzin
    Szczęśliwe zakończenie to luksus na jaki może pozwolić sobie fikcja.
  • Michael Crichton
    72. rocznica
    urodzin
    Każde odkrycie jest gwałtem na naturze.
  • Leszek Kołakowski
    87. rocznica
    urodzin
    Czas jako substrat ludzkiego doświadczenia nie daje się skonceptualizować (w sensie redukcji do terminów bardziej pierwotnych). Jeśli postrzegamy go jako niekończące się samounicestwienie, cały świat doświadczenia z braku substratu zapada się w nicość. Absolut może służyć ocaleniu świata, uratować g... pokaż więcej
  • Gianni Rodari
    94. rocznica
    urodzin
    Każde dziecko, które przychodzi na świat, wie, że cały świat jest jego i nie musi zań płacić ani grosza, musi tylko zakasać rękawki, wyciągnąć rączki i go sobie wziąć.[z bajki "O kupowaniu Sztokholmu"]
  • Aravind Adiga
    40. rocznica
    urodzin
    biedni marzą, by mieć pod dostatkiem jedzenia i wyglądać, jak bogaci, a .... bogaci? Żeby schudnąć i wyglądać, jak biedni
  • Randy Pausch
    54. rocznica
    urodzin
    Czas jest wszystkim, co masz ... i pewnego dnia może się okazać, że masz go mniej, niż sądzisz.
  • Laurie Halse Anderson
    53. rocznica
    urodzin
    Chcę biec, lecieć, bić skrzydłami tak mocno, aby nie słyszeć niczego poza łomotem własnego serca.
  • Marcin Meller
    46. rocznica
    urodzin
    Pani pokazała jelenia i zapytała nas, kto wie, jak nazywa się zwierzę. Ja wiedziałem, więc się ochoczo zgłosiłem i powiedziałem, że Lenin. Pani się stropiła i powiedziała, że chyba coś mi się pomieszało, bo to jeleń, a wielki Lenin, Włodzimierz Iljicz to człowiek, (...). Na co ja buńczucznie, że to... pokaż więcej
  • Théophile Gautier
    142. rocznica
    śmierci
    Zdaje mi się, jak gdyby moje ciało stało się przepuszczalne, moje ja uciekało z niego tak jak woda przez sito. Czuję, że się roztapiam we wszechbycie, z trudem odróżniam siebie od świata, w który się zapadam. Życie, którego - o ile tylko mogę - odgrywam zwykłą pantomimę, aby nie martwić krewnych i p... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd