Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Woda dla słoni

Tłumaczenie: Mariusz Ferek
Wydawnictwo: Rebis
7,19 (2497 ocen i 320 opinii) Zobacz oceny
10
193
9
294
8
485
7
788
6
460
5
183
4
48
3
35
2
5
1
6
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Water for Elephants
data wydania
ISBN
978-83-7301-972-0
liczba stron
404
słowa kluczowe
miłość, przygoda, zwierzęta
język
polski
dodała
Rose

Inne wydania

Porywająca opowieść o niezwykłej miłości i wielkiej przygodzie, która na zawsze odmieniła życie wszystkich bohaterów. Jacob Jankowski to żywiołowy student weterynarii, jego świat przewartościowuje wiadomość o śmierci rodziców. Pod wpływem impulsu rzuca studia i przyłącza się do wędrownego cyrku, który staje się dla niego zarówno zbawieniem, jak i piekłem na ziemi. Z determinacją próbuje...

Porywająca opowieść o niezwykłej miłości i wielkiej przygodzie, która na zawsze odmieniła życie wszystkich bohaterów. Jacob Jankowski to żywiołowy student weterynarii, jego świat przewartościowuje wiadomość o śmierci rodziców. Pod wpływem impulsu rzuca studia i przyłącza się do wędrownego cyrku, który staje się dla niego zarówno zbawieniem, jak i piekłem na ziemi. Z determinacją próbuje odnaleźć się w tym pełnym skrajnych emocji świecie, sytuację komplikuje jednak uczucie do pięknej Marleny, żony charyzmatycznego tresera Augusta.

Woda dla słoni to mądra, wzruszająca i zabawna powieść, barwni bohaterowie i porywająca narracja wciągają bez reszty.

 

źródło opisu: Dom Wydawniczy REBIS, 2011

źródło okładki: http://www.rebis.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 142
camellia | 2012-02-04
Na półkach: Posiadam

"Jacoba Jankowskiego poznajemy, kiedy znajduje się już u schyłku swojego życia. Ma problemy z poruszaniem się, jest gderliwy, nie rozpoznaje twarzy swoich bliskich. Staruszkowi ciężko jest pogodzić się z okrutną rzeczywistością, dlatego chętnie powraca myślami do swoich najlepszych, młodzieńczych lat.

Jacob jest młodym studentem weterynarii. Dowiaduje się, że jego rodzice zgineli w wypadku i w jednej chwili burzy się jego beztroski świat. Jakby tego jeszcze było mało, bank konfiskuje dom rodzinny Jankowskich i okazuje się, że młodzieniec pozostaje z niczym. Po nieudanym podejściu do egzaminu chłopak włóczy się po okolicy. Nagle dostrzega pociąg. Dopada go ogromna, irracjonalna chęć, aby znaleźć się w jego wnętrzu.

Tak rozpoczyna się wielka przygoda Jacoba z cyrkiem. Jest to środowisko kolorowe i pełne przepychu, ale ma także swoją mroczną stronę. Oprócz ubranych w brokaty artystów znajdują się tu także robotnicy, którzy mieszkają w przedziałach razem ze zwierzętami. Kiedy nie są już zdolni do pracy są wyrzucani z pędzącego pociągu. Wuj Al, który jest właścicielem cyrku, troszczy się wyłącznie o swoje zyski i jest naprawdę nieobliczalny.

Powieść przenosi czytelnika w inny świat. Spotkanie z koczowniczą grupą cyrkowców przynosi wiele nieoczekiwanych zwrotów akcji. To świat rażących kontrastów. Kiedy widzowie opuszczają cyrkową arenę z ust pracowników znikają sztuczne uśmiechy. Okazuje się, że pod warstwą blichtru ukrywają się brud i cierpienie. Bardzo ciekawą postacią tej książki jest bez wątpienia August. Mąż Marleny cierpi na chorobę psychiczną i chwilami jest naprawdę nieobliczalny. Dystyngowany i szarmancki w jednej chwili może przemienić się w szaleńca, który swoją złość wyładowuje na zwierzętach, ludziach mu podległych, a nawet własnej kobiecie.

Bardzo spodobał mi się styl pisania pani Gruen. Jej proza jest pełna inteligentnej ironii, smaku i plastycznych opisów. Do napisania książki przygotowywała się bardzo długo, zbierała materiały, fotografie. Czytając powieść można dostrzec to przygotowanie. Dodatkowym atutem powieści są czarno-białe zdjęcie na początku każdego rozdziału. Odzwyczaiłam się już od fotografii w tego typu książkach, ale była to przyjemna odmiana.

Książka jest dużo lepsza niż jej ekranizacja, więc nie zrażajcie się jeśli widzieliście już film i zawiódł on Wasze oczekiwania. Powieść pani Gruen była dla mnie miłym zaskoczeniem i naprawdę świetnie mi się ją czytało."

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Córka wiatrów

G E N I A L N A I to powinno wystarczyć za cały komentarz. Jestem po prostu zachwycona I tematyką - mój ukochany XIX wiek I opowieścią I tempem prowa...

zgłoś błąd zgłoś błąd