Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Światła września

Cykl: Trylogia mgły (tom 3)
Wydawnictwo: Muza
7,14 (6033 ocen i 566 opinii) Zobacz oceny
10
498
9
510
8
1 237
7
1 867
6
1 284
5
411
4
127
3
78
2
17
1
4
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Las luces de septiembre
data wydania
ISBN
9788374959940
liczba stron
254
język
polski
dodała
Ag2S

Jest rok 1936, Simone Sauvelle po śmierci męża zostaje praktycznie bez środków do życia. Dzięki pomocy sąsiada udaje jej się dostać pracę jako ochmistrzyni normandzkiej rezydencji Lazarusa Janna, wynalazcy i właściciela fabryki zabawek. Pani Sauvelle wraz z dziećmi: 14-letnią Irene i młodszym Dorianem wyjeżdża do Normandii. Podczas pierwszej wizyty u gospodarza rodzina Sauvelle zostaje...

Jest rok 1936, Simone Sauvelle po śmierci męża zostaje praktycznie bez środków do życia. Dzięki pomocy sąsiada udaje jej się dostać pracę jako ochmistrzyni normandzkiej rezydencji Lazarusa Janna, wynalazcy i właściciela fabryki zabawek. Pani Sauvelle wraz z dziećmi: 14-letnią Irene i młodszym Dorianem wyjeżdża do Normandii. Podczas pierwszej wizyty u gospodarza rodzina Sauvelle zostaje oprowadzona po części domu pełnego przedziwnych mechanicznych zabawek. Dowiaduje się również o dziwnej chorobie żony Lazarusa. Po pewnym czasie Irene zaprzyjaźnia się z Hannah, kucharką wynalazcy, dzięki której poznaje Ismaela. Kiedy Hannah zostaje odnaleziona martwa, Irene i Ismael postanawiają zgłębić tajemnicę jej śmierci. Aby tego dokonać, będą musieli rozwiązać szereg zagadek związanych z Lazarusem i jego żoną.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Muza, 2013

źródło okładki: http://muza.com.pl

pokaż więcej

książek: 798
nigrum | 2012-06-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadamy
Przeczytana: 03 czerwca 2012

"Już nigdy nie będę musiał bać się cienia...."

Doppelgänger,Tajemnica,Mgła...

Te słowa oddają właściwie fabułę "Świateł września"Carlosa Ruiz Zafona.Mistrz pisarstwa po raz kolejny przenosi nas w niesamowitą i przesyconą bajkę,w której miłość gra pierwsze skrzypce.I tym razem przed nami maluję się nieszczęście w szczęściu.
Nic nie jest bardziej fantastycznego niż odległa przystań,osamotniona willa,tajemniczy chłopak i ekscentryczny właściciel posiadłości.A wszystko dzieje się póznym latem przy akompaniamencie...tykających,przerażających mechanicznych zabawek."Z wnętrz budynku dochodziły odgłosy dziesiątków, setek wprawionych w ruch automatycznych zabawek:zniekształcone melodie pozytywek,harmider mechanicznych śmiechów,które mieszały się z szumem wiatru"
Oczywiście pośród kartek i historii pojawia się nieznana i niezwykle odrażająca istota,Cień.można by powiedzieć prawdziwy,ludzki. Jednak nic bardziej mylnego.Doppelgänger "powstał" z Lazarusa i towarzyszy mu aż do śmierci.Lecz nie jako anioł Stróż a bardziej demon i kat.I jak od tej pory mamy nie bać się własnego cienia?
Gdy już myślimy że grozy jest aż w przesycie,ukazuję się nam mroczna pół-kobieta,pół-maszyna,ożywiony mechaniczny anioł,człowiek,legenda,zaklinający czas.
Nie wiem czy miałabym odwagę przebywać w Cravenmoore po zmroku.Świat przedstawiony przez Zafona jest dla "ekstremalnych" ludzi.Dzięki temu fantastycznemu pisarzowi poznałam nowe znaczenie symboliki cienia i zegara.zakodowałam sobie w pamięci,że nic nie zostanie nam unieważnione i będzie ciągnęło się za nami niczym tytułowy,złowrogi ,cień.

"Legendy i magia nikogo dziś już nie interesują."

Po lekturze tej książki jestem zmuszona głośno zaprotestować.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
I że ci nie odpuszczę

Książka lekka, łatwa, ale czy przyjemna? Czyta się szybko, ale dla mnie to niestety opowiadanie na poziomie liceum. Nie polubiłam Kaliny, dla mnie głó...

zgłoś błąd zgłoś błąd