Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Opowieści o zwyczajnym szaleństwie. Antologia najnowszej dramaturgii czeskiej

Tłumaczenie: Krystyna Krauze
Seria: Literatura czeska
Wydawnictwo: Atut
7,75 (12 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
2
8
5
7
2
6
1
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788374321655
liczba stron
558
język
polski
dodał
Kamis

Antologia najnowszej dramaturgii czeskiej jest pierwszą, tak obszerną, próbą przedstawienia polskiemu czytelnikowi tego, co dzieje się na polu dramaturgii u naszych południowych sąsiadów. Wybór obejmuje osiem sztuk teatralnych, które powstały już w XXI wieku. Autorzy oprócz jednego (Pavla Kohouta) nie przekroczyli jeszcze czterdziestki. Są wśród nich uznani twórcy filmowi (Petr Zelenka, Alice...

Antologia najnowszej dramaturgii czeskiej jest pierwszą, tak obszerną, próbą przedstawienia polskiemu czytelnikowi tego, co dzieje się na polu dramaturgii u naszych południowych sąsiadów. Wybór obejmuje osiem sztuk teatralnych, które powstały już w XXI wieku. Autorzy oprócz jednego (Pavla Kohouta) nie przekroczyli jeszcze czterdziestki. Są wśród nich uznani twórcy filmowi (Petr Zelenka, Alice Nellis) i teatralni (David Drabek). W zbiorze jest także najnowsza sztuka najsławniejszego obok Vaclava Havla i Josefa Topola dramaturga czeskiego, Pavla Kohouta. Tak różnorodny wybór zadowoli zarówno krytyków jak i realizatorów teatralnych oraz wszystkich tych, którzy są wielbicielami czeskiej kultury.

Wstęp: Lenka Jungmannová (tłum. Patrycja Krauze)

 

źródło opisu: http://wysylkowa.pl/ks723518.html

źródło okładki: http://www.poczytaj.pl/44627

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 8831
tsantsara | 2014-12-01
Przeczytana: 30 listopada 2014

Bardzo różnorodny tom dramatów, jakich się na polskich scenach nie spotyka.

David Drábek w "Pływaniu synchronicznym" z satyryczną swadą pokazuje pełną surrealizmu niepewność kilku przyjaciół wobec oszalałego świata, w którym wszystko jest funkcją kariery, więc jedyną ucieczką od rzeczywistości pozostaje dla nich sport, dość niemęski zresztą - pływanie synchroniczne lub... ucieczka do stanu natury. Mizantropia fantastycznej wizji postępuje dalej w dowcipnym "Szwedzkim stole", w którym bohaterami jak najbardziej ludzkiego dramatu są przekąski w krótkim tête-à-tête na talerzu pomiędzy zaserwowaniem a pożarciem przez ludzi.

Pavel Kohout zaprezentowany został dramatem "Bolero Artura", o którym na LC już pisałem przy okazji zbioru jego tekstów "Sześć utworów scenicznych" (niestety nie da się umieścić linku do strony LC w opinii...).

Samuel Königgrätz (René Levínský) w "A ja wciąż żyję z wieszakiem, czapką i lizakiem" roztacza pozornie sielski obrazek z życia kolejarzy, w którym wszyscy znają się jak łyse konie i czują się zobowiązani do pocieszania żon właśnie zmarłych kolegów. Przy czym najwyraźniej żony nie czują w tym nic niestosownego, że wykupiony urlop małżeński w Grecji będą spędzać z kimś innym. W oparciu o tenże tekst powstał w 2006 roku film Pavla Göbla. I dramat, i film poprzez osadzenie akcji na małym, prowincjonalnym dworcu, atmosferę, brak wyraźnej akcji, ewidentny sentyment do kolei i jej znajomość przywołują "Pociągi pod specjalnym nadzorem" Hrabala, choć przedstawione czasy są całkiem inne.

Lenka Lagronová w "Miriam" maluje cmentarny, acz pełen czarnego humoru obrazek, w którym kościelne pieśni brzmią i są rozumiane przez dwie młode, ale samotne, opuszczone i niekochane dziewczyny jak piosenki gothic, bo kod chrześcijańskiej wizji zbawienia po prostu jest im nieznany. Zastanawiające, że realizacja tego dramatu kilka lat z powodzeniem była grana w jednym z najlepszych praskich teatrów, "Na zábradlí".

Alice Nellis w "Powodziach" brawurowo rekonstruuje nieco podobne (lecz już w małżeństwie) poczucie niekochania i rozmijania się w związkach, spowodowane po części dzieciństwem w trującym związku małżeńskim rodziców, a wszystko w dekoracjach powodzi w Pradze z 2007 roku.

Tom zamyka Petr Zelenka z dwoma dramatami: znanymi już z filmu "Opowieściami o zwyczajnym szaleństwie" oraz sztuką pt. "Teremin" - ukazującą wybrane epizody z życia Lwa Termina, tragicznej postaci szpiega na usługach Kremla a zarazem wynalazcy wielu urządzeń elektrycznych, m.in. "tereminvoxu" (słychać go m.in. w kryminałach Hitschkocka) - prototypu elektrycznych instrumentów muzycznych, takich jak późniejszy moog czy organy Hammonda. W obu tekstach autor analizuje ludzką oziębłość, obojętność i niezdolność do miłości.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Kruchość porcelany

kruchość porcelany Zuzanna Marks to kochająca żona i matka. Kobieta przedsiębiorcza i pozytywnie nastawiona do życia .. tak można by rzec. Bo gdy zost...

zgłoś błąd zgłoś błąd