Cmentarz w Pradze

Tłumaczenie: Krzysztof Żaboklicki
Wydawnictwo: Noir sur Blanc
6,3 (3191 ocen i 373 opinie) Zobacz oceny
10
105
9
215
8
446
7
761
6
813
5
384
4
192
3
166
2
65
1
44
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Il Cimitero di Praga
data wydania
ISBN
9788373923607
liczba stron
504
język
polski
dodał
Snoopy

„Cmentarz w Pradze” to powieść kryminalno-szpiegowska, której akcja rozgrywa się w XIX wieku. Umberto Eco przedstawia w niej genezę okrytych złą sławą tzw. Protokołów Mędrców Syjonu, które stanowiły dla Hitlera jedno ze źródeł jego obłąkańczej idei zagłady Żydów i były elementem nazistowskiej propagandy. Autor podkreśla, że oprócz głównego bohatera wszystkie postacie w książce są...

„Cmentarz w Pradze” to powieść kryminalno-szpiegowska, której akcja rozgrywa się w XIX wieku. Umberto Eco przedstawia w niej genezę okrytych złą sławą tzw. Protokołów Mędrców Syjonu, które stanowiły dla Hitlera jedno ze źródeł jego obłąkańczej idei zagłady Żydów i były elementem nazistowskiej propagandy. Autor podkreśla, że oprócz głównego bohatera wszystkie postacie w książce są autentyczne.

„Cmentarz w Pradze” ukazał się 30 lat po „Imieniu róży” – debiutanckiej powieści profesora semiotyki.

 

źródło opisu: www.noir.pl

źródło okładki: www.noir.pl

pokaż więcej

książek: 1765
goskrzys | 2016-04-04
Przeczytana: 04 kwietnia 2016

Trudno mi jakoś jednoznacznie opisać i ocenić tę książkę. Paradokument? Fikcja literacka oparta na faktach historycznych? Główny bohater jest postacią zmyśloną, ale świat, w którym się porusza, ludzie, z którymi obcuje, wydarzenia, w których bierze udział - miały swoje odniesienie w rzeczywistym świecie. Całość jest więc jakby literacką wariacją na temat, artystycznym obrazem pewnego wycinka z dziejów europejskiej mentalności.

W zasadzie nie ma w tej książce nic, co mogłoby się podobać. Bohaterowie - ziejący nienawiścią nikczemnicy, gotowi po trupach dążyć do swoich celów. Spisek goni tu spisek, intryga - intrygę, pełno tu zakłamania, fałszerstw, podstępów, oszustw, mających omamić ludzi i obudzić ich najniższe instynkty. Nawet przestrzeń, w której toczą się wydarzenia, odstręcza: to głównie jakieś mroczne, zatęchłe klitki, przesycone wilgocią, smrodem. Oberże, w których gęsto od ludzkich i kuchennych wyziewów. Nie ma tu bohaterów, którzy wzbudzaliby choć odrobinę sympatii. Nie ma uczuć, które wzbudzałyby odruch inny, niż oburzenie, niesmak i pogardę. Zbyt długa lektura przesyca niejako niezdrowymi fluidami, trzeba ją dawkować, nie zapominając o zachowaniu zdrowego dystansu.

A jednak to coś więcej, niż wymysł chorego z pogardy do świata pisarza. To niezwykłe studium nienawiści, mącącej w ludzkich umysłach, doprowadzającej do zbrodni, do masowej histerii, do paranoidalnego uprzedzenia wobec inności. Stworzona przez Eco postać Simoniniego jest kwintesencją zła na miarę końca XIX wieku: to nie jest demoniczny nadczłowiek, uważający się za lepszego od innych, zwołujący w imię swoich idei ludzi, prowadzących ich za sobą; to podstępny przebieraniec, uprawiający swoje nikczemności pokątnie, swoje kompleksy i niedoskonałości lecząc pogardą wobec reszty świata, nie wahający się przed skrytobójstwem, nie uznający innych wartości niż pieniądz i dobre jedzenie.

To postać przerysowana, ale skonstruowana naprawdę świetnie. Łączy w sobie najgorsze możliwe cechy, jest idealnym uosobieniem zasiewającego zamęt prowodyra zła. Chociaż z drugiej strony - on tylko odpowiada swoimi działaniami na potrzebę zła u innych. Rozdmuchuje nienawiść, która żarzy się w ludziach niezależnie od niego. Jest jednym z trybów - fakt, że jednym z kluczowych - wprowadzających machinę nienawiści w ruch. Gdy prześledzi się historię ludzkiego szaleństwa, które ogarnęło rzekomo oświecone masy w połowie XIX wieku, gdy prześledzi się konsekwencje tego szaleństwa - o których książka Eco już nie wspomina, a które znalazły swój finał w krwawej zawierusze XX wieku - widać, do czego doprowadzić może trawiąca duszę nienawiść wobec inności, stereotypowe myślenie, odpowiednio ukierunkowana wściekłość, rozgoryczenie i zawiść. I jak niezmiernie trudno wybrnąć z matni rozpętanego fałszu, jak niezmiernie łatwo paść ich ofiarą...

Znamienne zdają się słowa autora: "Powiedzmy sobie szczerze: Simonini jeszcze obraca się wśród nas." Ta historia jeszcze nie znalazła swojego finału, dzieje się cały czas...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Zemsta

Podobnie jak poprzednia część, dość ciekawie napisana. Minusem jest zbyt wiele opisów aktów miłosnych, mocno przerysowanych i momentami śmiesznych. Po...

zgłoś błąd zgłoś błąd