Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Dramaturgia Sławomira Mrożka

Dramaturgia Sławomira Mrożka

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Universitas
data wydania
ISBN
83-7052-964-X
liczba stron
293
słowa kluczowe
dramat, Mrożek
kategoria
sztuka
język
polski
typ
papier
dodała
aklime
6,75 (4 ocen i 2 opinie)

Opis książki

Czy Mrożek ma rację, broniąc się uparcie przed Esslinowską etykietą „dramaturga absurdu"? Co łączy go z innymi dramatopisarzami tzw. szkoły wschodniego absurdu? Czy i jakie pisał groteski? Dlaczego bardziej mu po drodze z Frischem i Durrenmatem niż Ionesco i Beckettem? W jaki sposób od "Tanga" do "Rzeźni" domowe rymuje się ze społecznym i politycznym? Co sprawiło, że o "Śmierci porucznika" i "Alfi...

Czy Mrożek ma rację, broniąc się uparcie przed Esslinowską etykietą „dramaturga absurdu"? Co łączy go z innymi dramatopisarzami tzw. szkoły wschodniego absurdu? Czy i jakie pisał groteski? Dlaczego bardziej mu po drodze z Frischem i Durrenmatem niż Ionesco i Beckettem? W jaki sposób od "Tanga" do "Rzeźni" domowe rymuje się ze społecznym i politycznym? Co sprawiło, że o "Śmierci porucznika" i "Alfie" starano się szybko zapomnieć? Dlaczego AA i XX z "Emigrantów" to pierwsze „realne" postacie Mrożka? Co, jak i dlaczego cytuje Mrożek i jego sceniczne postacie? Gdzie początek "Miłości na Krymie" i jej historiozoficznego pesymizmu? Na te dziewięć pytań starają się odpowiedzieć kolejne rozdziały tej książki. Autorka sięga do ustaleń analizy dyskursu, badań nad groteską, pastiszem, dramatycznym dialogiem i tzw. dramatem postmodernistycznym. Za pomocą szczegółowych analiz i interpretacji scenicznych sztuk samego Mrożka i innych dramatopisarzy wyznacza mu osobne miejsce we współczesnej literaturze.
Małgorzata Sugiera - adiunkt w Zakładzie Teatru Uniwersytetu Jagiellońskiego. Główny obszar jej zainteresowań to teatr i dramat XX wieku. Do tej pory wydała Między tradycją a awangardą. Teatr Jerzego Grzegorzewskiego (Kraków 1993) oraz tłumaczenie J.L. Styana Współczesny dramat w teorii i scenicznej praktyce (Wrocław 1995). Jako stypendystka Fundacji Alexandra Humboldta przygotowuje w Moguncji książkę na temat powojennego dramatu niemieckojęzycznego.

 

źródło opisu: http://www.arsenal.com.pl/

źródło okładki: http://www.arsenal.com.pl/

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 910
Kamasz | 2013-09-05
Przeczytana: 30 sierpnia 2013

Najdokładniejsza analiza twórczości Mrożka, z jaką miałem do czynienia. Autorka naprawdę przenikliwie wnika w teksty, porównuje z teatrem absurdu, stawia ważne pytania. Nie uogólnia, ale dokładnie przygląda się związkom pisarstwa Mrożka z takimi postaciami jak Beckett, Ionesco, Durrenmatt czy Frisch. Dokonuje także niezwykle trafnych, choć momentami kontrowersyjnych podziałów gatunkowych.
Jednocześnie nie jest to sucho napisana książka naukowa, ale całkiem przystępnym językiem wykład. Dziewięć wykładów.

książek: 1562
kryptonite | 2012-04-27
Przeczytana: kwiecień 2012

Idealna książka - łatwo znaleźć w niej potrzebne informacje na temat poszczególnych dramatów Mrożka. Do tego napisane przystępnym językiem.

książek: 562
Klaud | 2014-04-25
Na półkach: Przeczytane
książek: 908
aklime | 2011-03-27
Przeczytana: 24 marca 2011
książek: 587
notabene | 2014-09-22
Na półkach: Chcę przeczytać
książek: 7561
książek: 271
Inezka | 2013-08-24
Na półkach: Przeczytane
książek: 1946
fidelis | 2013-07-20
Na półkach: Przeczytane
książek: 784
malak61 | 2012-11-30
Na półkach: Przeczytane
książek: 503
Joa | 2012-11-01
Na półkach: Chcę przeczytać

Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Trudi Canavan
    45. rocznica
    urodzin
    Szczęśliwe zakończenie to luksus na jaki może pozwolić sobie fikcja.
  • Michael Crichton
    72. rocznica
    urodzin
    Każde odkrycie jest gwałtem na naturze.
  • Leszek Kołakowski
    87. rocznica
    urodzin
    Czas jako substrat ludzkiego doświadczenia nie daje się skonceptualizować (w sensie redukcji do terminów bardziej pierwotnych). Jeśli postrzegamy go jako niekończące się samounicestwienie, cały świat doświadczenia z braku substratu zapada się w nicość. Absolut może służyć ocaleniu świata, uratować g... pokaż więcej
  • Gianni Rodari
    94. rocznica
    urodzin
    Każde dziecko, które przychodzi na świat, wie, że cały świat jest jego i nie musi zań płacić ani grosza, musi tylko zakasać rękawki, wyciągnąć rączki i go sobie wziąć.[z bajki "O kupowaniu Sztokholmu"]
  • Aravind Adiga
    40. rocznica
    urodzin
    biedni marzą, by mieć pod dostatkiem jedzenia i wyglądać, jak bogaci, a .... bogaci? Żeby schudnąć i wyglądać, jak biedni
  • Randy Pausch
    54. rocznica
    urodzin
    Czas jest wszystkim, co masz ... i pewnego dnia może się okazać, że masz go mniej, niż sądzisz.
  • Laurie Halse Anderson
    53. rocznica
    urodzin
    Chcę biec, lecieć, bić skrzydłami tak mocno, aby nie słyszeć niczego poza łomotem własnego serca.
  • Marcin Meller
    46. rocznica
    urodzin
    Pani pokazała jelenia i zapytała nas, kto wie, jak nazywa się zwierzę. Ja wiedziałem, więc się ochoczo zgłosiłem i powiedziałem, że Lenin. Pani się stropiła i powiedziała, że chyba coś mi się pomieszało, bo to jeleń, a wielki Lenin, Włodzimierz Iljicz to człowiek, (...). Na co ja buńczucznie, że to... pokaż więcej
  • Théophile Gautier
    142. rocznica
    śmierci
    Zdaje mi się, jak gdyby moje ciało stało się przepuszczalne, moje ja uciekało z niego tak jak woda przez sito. Czuję, że się roztapiam we wszechbycie, z trudem odróżniam siebie od świata, w który się zapadam. Życie, którego - o ile tylko mogę - odgrywam zwykłą pantomimę, aby nie martwić krewnych i p... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd