Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Harry Potter i Komnata Tajemnic

Tłumaczenie: Andrzej Polkowski
Cykl: Harry Potter (tom 2)
Wydawnictwo: Media Rodzina
7,92 (45805 ocen i 1450 opinii) Zobacz oceny
10
9 354
9
7 861
8
10 002
7
11 341
6
4 134
5
2 346
4
275
3
407
2
26
1
59
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Harry Potter and the Chamber of Secrets
data wydania
ISBN
8372780072
liczba stron
368
język
polski

Inne wydania

Tym razem Harry będzie musiał się zmierzyć z tajemniczym potworem z komnaty tajemnic na zamku Hogwart. Otworzyć tę komnatę mógł jedynie prawowity dziedzic Slytherina, a wskutek nieszczęśliwego zbiegu okoliczności podejrzenie pada na Harry'ego. W dodatku jeden z najbliższych przyjaciół bohatera znajduje się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Z tego tomu dowiecie się, jaka była przeszłość...

Tym razem Harry będzie musiał się zmierzyć z tajemniczym potworem z komnaty tajemnic na zamku Hogwart. Otworzyć tę komnatę mógł jedynie prawowity dziedzic Slytherina, a wskutek nieszczęśliwego zbiegu okoliczności podejrzenie pada na Harry'ego. W dodatku jeden z najbliższych przyjaciół bohatera znajduje się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Z tego tomu dowiecie się, jaka była przeszłość Hagrida, jakie sekrety skrywa rodzina Malfoya i kto naprawdę wypuścił potwora.

Ilustrowała Mary Grandpre.

 

źródło opisu: mediarodzina.pl

źródło okładki: mediarodzina.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2357
Adrianna__ | 2014-10-09
Na półkach: Rok 2014
Przeczytana: 09 października 2014

Świat Harry’ego zawsze pochłania mnie do reszty i bez końca. Uwielbiam do niego wracać i nie liczy się to, że cały cykl znam w zasadzie na pamięć. Harry po roku spędzonym w Hogwarcie na wakacje wraca do Dursley’ów, którzy traktują go jak piąte koło u wozu. Jest przez nich popychany i pomiatają nim w każdy możliwy sposób. Na dodatek za wszelką cenę zamierzają wyplenić z niego bzdury o magii, kufer z jego całą zawartością schowali w jego starej komórce pod schodami. Na domiar złego Potter nie dostał ani jednego listu od swoich przyjaciół: Rona Weasley’a oraz Hermiony Granger. Wygląda na to, że wszyscy zapomnieli o tym, który kolejny raz zmierzył się samym Lordem Voldemortem.
Jednak pewnego dnia Harry w swoim pokoju zastaje pewnego tajemniczego gościa, który próbuje go przekonać by nie wracał do Hogwartu, bo tam grozi mu wielkie niebezpieczeństwo. Niespodziewana wizyta kończy się tragedią, a także wiecznym szlabanem dla młodego czarodzieja. Jednak od czego ma się przyjaciół? Mimo opuszczenia domu wujostwa, ktoś dalej uparcie przeszkadza Potterowi w dostaniu się do Hogwartu. Jednak chłopak zmysł do wychodzenia z kłopotów i przy okazji wpadania w nowe tarapaty z pewnością odziedziczył po swoim ojcu i przy okazji łamiąc z tysiąc regulaminów nie tylko szkoły ale i całego świata czarodziejów dociera do szkoły. W Hogwarcie niby wszystko toczy się swoim własnym torem i nie dzieje się nic nadzwyczajnego, aż do czasu gdy w zbyt dziwnych okolicznościach uczniom mugolskiego pochodzenia dzieje się krzywda. Okazuje się, że Komnata Tajemnic została otwarta a sam Harry jest podejrzany o bycie dziedzicem Slytherina.
Kolejny raz dałam się porwać światu Harry’ego i kolejny raz z tym samym napięciem czytałam przygody młodego czarodzieja. Harry jest dalej Harrym. Może troszkę się zmienił przez wakacje jednak dalej jest chłopcem, który czuje się zagubiony w świecie magii. Próbuje znaleźć swoje miejsce w świecie do którego należy. Nie jest to jednak łatwe, bo co chwila łapie się na tym, że cały czas czegoś nie wie. Okazało się również, że ma przyjaciół na których może zawsze liczyć. Ani Ron ani Hermiona nie odwrócili się od niego gdy cała szkoła oskarżała go o bycie dziedzicem Slytherina, który poluje na dzieciaki pochodzące z rodziny mugoli.
Za każdym razem gdy czytam cały cykl dostrzegam coś nowego. Tym razem zaważyłam, że książka zeszła do podziemi Hogwartu gdzie jest ciemno, mało przyjemnie i chłodno. To nadaje książce trochę więcej mroczności niż jej poprzedniczce. Autorka z każdym tomem przygotowuje czytelnika, że zło może przybierać różne postaci, ale przede wszystkim może się rozwijać gdy przyjdzie nawet w najsłabszej postaci, że świat ogarnia wtedy stopniowy mrok, że zło nie atakuje z zaskoczenia. Autorka pozwala by czytelnik dojrzewał do przedstawionej jej wizji zła wraz z głównym bohaterem i utożsamiał się z nim.
Najbardziej irytująca postać? Wbrew pozorom już nie Hermiona, która przeszła lekką przemianę i znacznie łatwiej przychodzi jej łamanie szkolnego regulaminu. Tytuł najgorszej postaci przyznałabym Gilderoy’owi Lockhartowi i jego głupocie, która nie znała granic.

"[...] to nasze wybory ukazują, kim naprawdę jesteśmy, o wiele bardziej niż nasze zdolności." ~ Joanne K. Rowling, Harry Potter i komnata tajemnic, Poznań 2000, s.347.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wilki

Jeśli lubisz lekkie książki, odkrywające przyrodnicze sekrety, o których większość ludzi nie wie, bardzo spodoba Ci się ta książka. Jednak nie jest to...

zgłoś błąd zgłoś błąd