Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wilczy amulet

Tłumaczenie: Marek Pawelec
Cykl: Wilczy miot (tom 2)
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
6,63 (224 ocen i 33 opinie) Zobacz oceny
10
15
9
11
8
31
7
68
6
50
5
31
4
10
3
3
2
4
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Wolf’s Cross
data wydania
ISBN
9788376486765
liczba stron
384
słowa kluczowe
wilczy miot
język
polski
dodała
Wiktoria

Od wydarzeń opisywanych w „Wilczym miocie” mija sto lat. Żelazna pięść Zakonu Krzyżackiego niestrudzenie miażdży karki wrogów Kościoła. Mnisi stracili jednak najpotężniejszych sojuszników. Dotychczas posłuszne wilkołaki wybrały wolność, ściągając na siebie gniew dawnych panów. Śladem buntowników ruszają okrutni łowcy – wolfjegrzy. Przyjazd Zakonników do polskiej fortecy burzy spokojne życie...

Od wydarzeń opisywanych w „Wilczym miocie” mija sto lat. Żelazna pięść Zakonu Krzyżackiego niestrudzenie miażdży karki wrogów Kościoła. Mnisi stracili jednak najpotężniejszych sojuszników. Dotychczas posłuszne wilkołaki wybrały wolność, ściągając na siebie gniew dawnych panów. Śladem buntowników ruszają okrutni łowcy – wolfjegrzy.
Przyjazd Zakonników do polskiej fortecy burzy spokojne życie pracującej tam Marii. Dziewczyna odkąd pamięta nosi na szyi podarowany jej przez ojca amulet – srebrny krzyżyk, mający chronić ją przed Diabłem. Nie powiedziano jej jednak, że bestia kryje się w niej samej.

 

źródło opisu: http://esensja.pl/ksiazka/ksiazki/obiekt.html?rodz...(?)

źródło okładki: http://esensja.pl/ksiazka/ksiazki/obiekt.html?rodz...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 26211

Wraz z przeczytaniem ostatniej strony książki „Wilczy amulet” ciśnie się na usta stwierdzenie: dobre! Z gracją skrojona fabuła, będąca konglomeratem horroru, romansu, powieści historycznej i przygodowej à la Sienkiewicz czy współczesny nam Komuda, przenosi tego, kto zechce porwać się jej prądowi, w kuluary średniowiecznego zakonu krzyżackiego (zasiedlającego obszary pruskie, dziś stanowiące część państwa polskiego) poskramiającego bestie, które niegdyś były jego narzędziem walki z wrogiem.
Drugą część stworzonej przez Swanna historii wspierają dwa silne filary narracyjne. Pierwszym z nich jest logicznie skonstruowana fabuła, której obce są sztucznie wygenerowane wątki, tzw. „zapychacze stron”, a także niespójności. Odkrywając wers po wersie losy bohaterów, nabywamy pewności, że obcujemy z solidnym i dobrym warsztatem, a nie z, co niestety nagminne w omawianym gatunku, płyciznami intelektualnymi. Drugim asem w rękawie, który skrywa autor „Apotheosis Trilogy”, jest niebanalna kreacja bohaterów. Ich rys osobowościowy, choć stworzony na potrzeby świata fantasy, jest jak najbardziej ludzki, skonstruowany ze świetnym wyczuciem psychologicznym. Taką postacią jest chociażby Maria – kobieta, która uczyni w uporządkowanym dotąd świecie jednego z zakonników, Josefa, spore zamieszanie. Jej podwójne oblicze, skrywana natura jest fascynująca, zaś pęd ku eksplorowaniu wątków stricte dotyczących jej osoby sprawia, że książkę tę dosłownie pożera się w jeden wieczór.
Powieść jest autonomiczna wobec poprzedzającego ją „Wilczego miotu”. Żeby w pełni rozsmakować się w jej lekturze wcale nie musimy powracać do pierwocin historii, czyli tego, co w kontekście akcji „Wilczego amuletu” działo się sto lat wcześniej. Bezsporny jest również fakt, że jeśli klimat średniowiecza przedstawionego przez Swanna przypadnie nam do gustu, z pewnością sięgniemy po „Wilczy miot”.
Trzeba przyznać, że twórca „Broken crescent” mocno zrewaloryzował motyw wilkołaka i wcielił go w zupełnie odmienne realia historyczne. Z rycerzy zakonu krzyżackiego uczynił próżnych eksperymentatorów z siłami natury, który muszą stawić jej czoła i poskromić bestie zrodzone z jej łona, tym samym powołując do istnienia instancję wolfjegrów, wilczych inkwizytorów – pozbawionych litości łowców, brutalnie tłamszących każdy przejaw buntu. Spodziewajmy się zatem naprawdę emocjonującej historii. Potężny zastrzyk adrenaliny podczas lektury nie ominie nikogo. Warto go zaaplikować.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Julia i jej córki

Ksiązka pełna emocji, bolesna i trudna a jednocześnie wciągająca tak, ze ciężko ją odłożyć! Polecam bardzo gorąco!

zgłoś błąd zgłoś błąd