Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
8,07 (3452 ocen i 210 opinii) Zobacz oceny
10
663
9
904
8
695
7
755
6
221
5
142
4
24
3
32
2
8
1
8
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Идиот
data wydania
ISBN
8374350164
liczba stron
468
kategoria
klasyka
język
polski
dodał
Krzysiek W

Inne wydania

Tytułowy idiota to różniący się od przeciętnych i "normalnych" osób książę Myszkin. Wyróżnia go niezwykła dobroć, niekiedy na granicy naiwności, współczucie, szlachetność i mądrość, które to cechy potrafią docenić tylko nieliczni. Dla większości jest on tylko idiotą, nieprzystosowany rozpoczyna się w momencie, gdy bohater wraca do Rosji po długoletnim pobycie w Szwajcarii, gdzie lecząc...

Tytułowy idiota to różniący się od przeciętnych i "normalnych" osób książę Myszkin. Wyróżnia go niezwykła dobroć, niekiedy na granicy naiwności, współczucie, szlachetność i mądrość, które to cechy potrafią docenić tylko nieliczni. Dla większości jest on tylko idiotą, nieprzystosowany rozpoczyna się w momencie, gdy bohater wraca do Rosji po długoletnim pobycie w Szwajcarii, gdzie lecząc nadwrażliwe m do życia, zbyt mało sprytnym i egoistycznym, by radzić sobie w społeczeństwie. Powieść nerwy, spędził większość swego życia. Odnajduje daleką krewną, generałową Jepanczyn, i próbuje rozpocząć nowe życie w nowym środowisku, jednak zostaje wplątany w różne intrygi, jest wykorzystywany i ośmieszany. Dostojewski wzorował księcia Myszkina na Chrystusie, człowieku dobrym i uduchowionym, który musi się zmierzyć ze złem obecnym w innych ludziach i w świecie. Agłaja przyrównuje też Myszkina do Don Kichota, a jego dobroć - do walki z wiatrakami. Walka wydaje się przegrana, bo czy jeden człowiek może zbawić świat?

 

źródło opisu: http://alejka.pl/idiota.html

źródło okładki: http://alejka.pl/idiota.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 236
COMPOSmentis | 2013-08-12
Na półkach: Przeczytane

Czy to przez tytuł? Moja ulubiona Dostojewskiego. Wcale nie uważam przez to, że najlepsza, ale zdecydowanie ulubiona. Moja głupiutka Agłaja. Najpiękniejsza postać w tej książce, najbardziej realistyczna i ponadczasowa dzięki swym durnym dąsom, ideałom, porywom. Mój najdurniejszy książę wszechczasów Lew. Wątły, naiwny, śmieszny, częściej żałosny niż wzniosły. Mój piękny Rogożyn jak młody rzymski Bóg (bo na greckiego zbyt toporny), samo uosobienie zmysłowości, namiętności, zwierzęcej seksualności. Moja odrażająca Nastasja w swym poniżeniu i sprzedajności, w swym patosie i dramatyzmie, w swej nienagannie cudnej powierzchowności. Moje wszystkie znane gęby, które im towarzyszą i które czasem zdarza mi się mijać na ulicy: chciwi, głupi, śmieszni, brzydcy, odrażający, zdolni, biedni, ubodzy, próżni, patetyczni, zdradliwi, tchórzliwi, zagubieni... Moje tu jest wszystko i nic. Znam to na wylot, pojmuję i brzydzę się tym, że mi się tak podoba... ten świat skazany na zagładę, który po raz kolejny odrzuca zbawienie, by się nie narazić na śmieszność. To jest mój Dostojewski.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ojciec Goriot

Ojciec Goriot to rzecz o dwu zagadnieniach: to galeria postaci i galeria rozczarowań (rozczarowań owych postaci, nie czytelniczych!). Wielki i p...

zgłoś błąd zgłoś błąd