Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pigmej

Tłumaczenie: Krzysztof Skonieczny
Wydawnictwo: Niebieska Studnia
6,41 (360 ocen i 33 opinie) Zobacz oceny
10
5
9
20
8
54
7
106
6
86
5
56
4
19
3
6
2
4
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Pygmy
data wydania
ISBN
978-83-60979-20-4
liczba stron
285
język
polski
dodała
miqa

„Pigmej” to zwariowana opowieść o trzynastoletnim agencie wywiadu, który w ramach wymiany międzynarodowej przyjeżdża do Ameryki. Przez pół roku ma żyć z typową amerykańską rodziną – białymi chrześcijanami klasy średniej. Nikt jednak nawet nie podejrzewa, że chłopiec, pobłażliwie nazywany przez wszystkich „Pigmejem”, to mały zindoktrynowany zabójca, od dzieciństwa szkolony w zakresie sztuk...

„Pigmej” to zwariowana opowieść o trzynastoletnim agencie wywiadu, który w ramach wymiany międzynarodowej przyjeżdża do Ameryki. Przez pół roku ma żyć z typową amerykańską rodziną – białymi chrześcijanami klasy średniej. Nikt jednak nawet nie podejrzewa, że chłopiec, pobłażliwie nazywany przez wszystkich „Pigmejem”, to mały zindoktrynowany zabójca, od dzieciństwa szkolony w zakresie sztuk walki i fanatycznej nienawiści wobec wszystkiego, co amerykańskie.

 

źródło opisu: http://www.niebieskastudnia.pl/

źródło okładki: wydawnictwo

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1202
Majorka | 2012-12-29
Na półkach: Przeczytane, 2012

Czego można spodziewać się po zwykłym trzynastolatku? Wybitnej umiejętności jazdy na deskorolce? Ciągłego praktykowania najnowszych metod imponowania kobietom? Fascynacji życiem miłosnym, co związane jest z wchodzeniem w proces dojrzewania? A może znajomości najróżniejszych seksualnych sztuczek, używania sztuk walki niczym posiadacz czarnego pasa karate lub analizy ludzkiej psychiki prawie tak szczegółowej, jak gdyby wykonywałby ją zawodowy psycholog?
Przedstawiam tytułowego Pigmeja, małoletniego agenta wyszkolonego specjalnie po to, by nienawidzić wszystkiego, co amerykańskie. Dążącego do zniszczenia ideologii Stanów Zjednoczonych.za pomocą operacji „Chaos”. Człowieka, który nie boi się śmierci i potrafi bezprecedensowo zadawać ją wrogom jego własnych idei. Brutalnie pozbawiony dzieciństwa, zmuszony dorosnąć niemal w wieku czterech lat. Razem z grupą innych agentów zostaje wysłany do Stanów Zjednoczonych, by wcielić w życie śmiercionośny plan. Każdy staje się członkiem typowej amerykańskiej rodziny i w tajemnicy przed nią współpracuje z innymi agentami.
Zastanawiające jest to, co może dziać się w głowie takiego agenta. „Tajny ja”, jak nazywa siebie samego główny bohater powieści „Pigmej”, zainteresowany jest jedynie operacją „Chaos”. Jedną z faz tajnego planu jest płodzenie nowego pokolenia agentów razem z obywatelami Stanów Zjednoczonych. Pigmej powoli wdraża się jednak w amerykańskie życie, zaczyna lubić swoją nową rodzinę i powoli operacja agentów zostaje zepchnięta na drugi plan. Spotyka na swojej drodze ludzi najróżniejszej maści, pochodzących z różnych kultur i posiadających bardzo odmienne charaktery. Społeczność Ameryki okazuje się zupełnie inna niż ta, która kreowana jest w światowych mediach. Ludzie, dla których priorytetem powinna być wolność i pokój, są opętani przez sekty religijne. Bez mrugnięcia okiem zostają świadkami śmiertelnych ofiar. Każdy z nich ma inną, czasem przerażającą lub zawstydzającą tajemnicę, która za żadne skarby nie powinna ujrzeć światła dziennego.
Chuck Palahniuk znowu przechodzi samego siebie. Po przeczytaniu czterech jego książek uważam, że mam jako takie, być może niewielkie, rozeznanie w jego twórczości. Powoli poznaję jego styl pisania i przyzwyczajam się do jego specyficznego podejścia do świata. Kolejny raz pisarz przedstawia nam niezwykłego bohatera o złożonym portrecie psychologicznym, którego poznajemy z każdą stroną przeczytanej książki. Zagłębiamy się w jego mroczną przyszłość, staramy się zrozumieć motywy jego postępowania i nieuzasadnionej nienawiści do Amerykanów.
Palahniuk nie tworzy powieści. On bawi się słowem, dzięki czemu powstają swego rodzaju arcydzieła literatury współczesnej. Nie jest to coś, co trafi do każdego. Oczywiście, że nie. Specyficzny styl autora ma jednak wielu fanów na całym świecie. Jego umiejętność operowania słowem przedstawiona jest w „Pigmeju” w wybitny sposób. Tytułowy bohater nie używa słownictwa charakterystycznego dla przeciętnego człowieka. Wciąż poznaje zwyczaje i język angielski, tworzy wiele neologizmów. Świadczy to jedynie o wielkim talencie pisarskim autora i o tym, że jest on w stanie stworzyć bohaterów, którzy mogliby żyć wśród nas – prawdziwie ludzkich, wrażliwych, opętanych wszelkiego rodzaju żądzami. Realnych. Potrafi opisywać rzeczywistość taką, jaką ona jest naprawdę. Nie przerysowaną, pozbawioną idealizmu. Nie boi się pokazać złej strony natury człowieka. Polemizować na temat tego, do czego naprawdę zdolni są ludzie. Palahniuk wie, że każdy nosi na twarzy maskę, która codziennie ukrywa jego prawdziwe oblicze. Co możemy wiedzieć o człowieku, którego mijamy na ulicy? Nic.
Nasze życie sprowadza się głównie do poznawania tajemnic innych. Jednak czy sekrety innego człowieka nie mają wpływu na naszą egzystencję? Czy nie wprowadzą nas w kłopoty?

Ocena własna: 8/10

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Piękni i Martwi

Cóż ,jeśli mam być szczera to przyznam się że, książke dostałam jakieś kilka lat temu ,co najmniej pięć na urodziny. Nie zrobiła ona na mnie zbyt wie...

zgłoś błąd zgłoś błąd