Katedra Marii Panny w Paryżu

Tłumaczenie: Hanna Szumańska-Gross
Seria: Złota Seria
Wydawnictwo: Zielona Sowa
7,83 (945 ocen i 76 opinii) Zobacz oceny
10
153
9
172
8
220
7
255
6
95
5
28
4
11
3
6
2
4
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Notre-Dame de Paris
data wydania
ISBN
9788376237961
liczba stron
438
słowa kluczowe
Piękno, Losy, Paryż, Średniowiecze
kategoria
klasyka
język
polski
dodał
Krzysiek W

Akcja powieści Wiktora Hugo toczy się w średniowiecznym Paryżu. Najważniejszym tematem tej wielowątkowej prozy są dzieje miłości archidiakona Klaudiusza Frollo do młodej Cyganki Esmeraldy. Autor stworzył również słynną postać Quasimoda, dzwonnika Notre Dame. Powieść, którą Hugo nazwał "malowidłem Paryża w XV wieku", była wielokrotnie ekranizowana, na jej podstawie powstały także filmy...

Akcja powieści Wiktora Hugo toczy się w średniowiecznym Paryżu. Najważniejszym tematem tej wielowątkowej prozy są dzieje miłości archidiakona Klaudiusza Frollo do młodej Cyganki Esmeraldy. Autor stworzył również słynną postać Quasimoda, dzwonnika Notre Dame. Powieść, którą Hugo nazwał "malowidłem Paryża w XV wieku", była wielokrotnie ekranizowana, na jej podstawie powstały także filmy rysunkowe wyprodukowane m.in. przez studio Walta Disneya.

 

źródło opisu: http://merlin.pl/Katedra-Marii-Panny-w-Paryzu_Wikt...(?)

źródło okładki: http://merlin.pl/Katedra-Marii-Panny-w-Paryzu_Wikt...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 81
Maciek | 2018-07-14
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 14 lipca 2018

Katedra Marii Panny autorstwa Victora Hugo to niewątpliwy klasyk. Każdy chyba zna historię nieszczęsnego Dzwonnika i pięknej Cyganki. Przez lata pojawiło się kilka adaptacji filmowych, osobiście najbardziej przypadła mi do gustu ta z Sir Anthonym Hopkinsem z 1982 roku, produkcja bardzo ambitna, choć, o dziwo, wyprodukowana jedynie na potrzeby telewizji. Była też słynna animacja Disneya, doczekała się nawet sequelu, który z oryginalną historią miał jeszcze mniej wspólnego. Przede wszystkim powstał na cały świat znany musical, gdzie w którego oryginalnej obsadzie w Dzwonnika wcielił się Garoou. Miałem przyjemność być na polskiej wersji tej sztuki - rewelacja!

Wracając jednak do książki, uważam, że ukazuje ona tę 'ckliwą' i poruszającą opowieść najlepiej! Chwilami, kiedy to autor odchodził od głównego wątku w stronę szczegółowych opisów piętnastowiecznego Paryża, historia wyhamowywała, można nawet rzec, że stawała się nudna, jednak dawało to swoiste dopełnienie powieści i nie mogę rozpatrywać tego, jako minus tak wielkiego dzieła! Czytając chciałem dać 8, później 9 a finalnie zostało 10, to chyba najlepiej ukazuje, jak opowieść nabierała tempa i jaka była wciągająca.

Mamy tu genialną kreację postaci, dzięki czemu czytając mamy wrażenie, że to wszystko wydarzyło się na prawdę. Możliwe, że w moim przypadku zadziałał fakt, że cała historia była mi przed lekturą już dość dobrze znana. Doskonale budowana dramaturgia. Choć sam Quasimodo istniał naprawdę i niewątpliwie był w większym lub mniejszym stopniu inspiracją dla artysty i tak jestem pełen podziwu dla jego talentu, że potrafił tak genialną historię stworzyć. Fenomenalnie ukazać cierpienie nieszczęśliwego z miłości człowieka, dramat skazanego na śmierć dziecka, wreszcie i chyba przede wszystkim niesamowity, wręcz absurdalny dramat Dzwonnika... Nie będzie chyba wielkim spoilerem, jeśli napiszę, że historia nie kończy się tak jak u Disneya.

Główną motywacją sięgnięcia po książkę był szok, jaki wywarło na mnie zakończenie spektaklu, będącego jak na razie najwierniejszą adaptacją powieści jaką widziałem. Nie czytałem wcześniej przychylnych recenzji użytkowników. Książki nie trzeba nikomu polecać - to wspaniałe dzieło! Uważam, że mogłoby trafić do lektury szkolnych, na pewno wniosłoby więcej niż Wesela, Lalka czy inny rodzimy badziew, ale to już temat na kiedy indziej...

Czytając "Katedrę...", mimo iż jest to dramat, można się naprawdę dobrze bawić! Poczuć się jak byśmy byli w zakamarkach mrocznego, piętnastowiecznego Paryża! Pośmiać z Mistrza Gringoire'a i ówczesnych niedorzecznych zwyczajów - cała powieść jest napisana z dużym poczuciem humoru. Wreszcie można spokojnie zatracić się bez reszty w fabule i z niedowierzaniem zerknąć na zegar smartfona, pokazujący późną noc...

Takiego czegoś nawet nie wypada polecać. Pozycja MUST READ!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dwa tygodnie strachu

Jest to debiutancki zbiór Mastertona zawierający czternaście tekstów. Każde z nich jest zaopatrzone jest notą odautorską, która zawiera informacje w j...

zgłoś błąd zgłoś błąd