Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Katedra Marii Panny w Paryżu

Tłumaczenie: Hanna Szumańska-Gross
Seria: Złota Seria
Wydawnictwo: Zielona Sowa
7,69 (2123 ocen i 164 opinie) Zobacz oceny
10
296
9
407
8
414
7
625
6
218
5
108
4
22
3
23
2
6
1
4
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Notre-Dame de Paris
data wydania
ISBN
9788376237961
liczba stron
438
słowa kluczowe
Piękno, Losy, Paryż, Średniowiecze
kategoria
klasyka
język
polski
dodał
Krzysiek W

Inne wydania

Akcja powieści Wiktora Hugo toczy się w średniowiecznym Paryżu. Najważniejszym tematem tej wielowątkowej prozy są dzieje miłości archidiakona Klaudiusza Frollo do młodej Cyganki Esmeraldy. Autor stworzył również słynną postać Quasimoda, dzwonnika Notre Dame. Powieść, którą Hugo nazwał "malowidłem Paryża w XV wieku", była wielokrotnie ekranizowana, na jej podstawie powstały także filmy...

Akcja powieści Wiktora Hugo toczy się w średniowiecznym Paryżu. Najważniejszym tematem tej wielowątkowej prozy są dzieje miłości archidiakona Klaudiusza Frollo do młodej Cyganki Esmeraldy. Autor stworzył również słynną postać Quasimoda, dzwonnika Notre Dame. Powieść, którą Hugo nazwał "malowidłem Paryża w XV wieku", była wielokrotnie ekranizowana, na jej podstawie powstały także filmy rysunkowe wyprodukowane m.in. przez studio Walta Disneya.

 

źródło opisu: http://merlin.pl/Katedra-Marii-Panny-w-Paryzu_Wikt...(?)

źródło okładki: http://merlin.pl/Katedra-Marii-Panny-w-Paryzu_Wikt...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (5385)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 235
Paco | 2017-05-11
Przeczytana: 11 maja 2017

Sumarycznie i esencjonalnie afirmuję myśl pana Hugo od ,,A,, do ,,Y,,.
Zet pozostawiam panu Disneyowi. I tylko jemu.
I tak jak knedle nie są, niestety, czeskie, i tak jak ,, Whiskey In The Jar,, nie napisała Metallica, tak Hugo nie rozprzestrzenił swego dzieła w stanie nienaruszonym. Naruszył Disney i chwała mu za to. Chwała również Thin Lizzy za utwór i Niemcom za Knödl .
Nawiasem mówiąc, lube Panie, czy Wy naprawdę musicie być tak piękne ? Cudowne tak, że literatura ległaby w gruzach, gdyby Was zabrakło ? Toć największe dzieła Świata tego, całują rąbki sukien Waszych. Wielbią Was ci, co z rodu szpetnego się wywodzą. A na ich widok konie parskają :) Nie inaczej jest w przypadku tym.
ΑΝАΓΚΗ -- tyle wystarczy, by powieść napisać. Wenę poczuć i generator włączyć. Sprężynę naciągnąć i podnietę znaleźć. Pasję wytropić i zew krwi zwęszyć. Aha. Trzeba się jeszcze nazywać Hugo. By ze zwrotu – przeznaczenie – uczynić jedną z emocjonalnych studni. Z której wodę nasze babcie piły, my...

książek: 492
ChicaDeAyer | 2015-02-21
Przeczytana: 21 lutego 2015

To jedna ze sztandarowych powieści, przykład literatury kultowej, oddziałującej na wszelkie sfery życia artystycznego. Wielokrotnie przywoływana na różnych polach - od genialnych musicali, baletów, sztuk, filmów aż do disneyowskiej wersji animowanej. Nie mogłam nie przeczytać pierwowzoru.

To moja druga powieść Hugo, jednakże 'Nędzników' czytało mi się minimalnie lepiej. Może dlatego, że tu autor zgodnie z tendencjami XIXwiecznymi, swój kunszt ujawnia między innymi poprzez nagromadzenie rozległych i bardzo drobiazgowych opisów. Jednak za największą zaletę uważam mistrzowsko skonstruowane sylwetki głównych bohaterów, doskonale dopasowujące się do klimatu Paryża z XV w. Oni nie są ani płascy, ani schematyczni - przede wszystkim dlatego, że Hugo nie wyposażył ich w cechy, które pozwoliłyby na jednoznaczny podział na dobrych i złych. Sama historia może się podobać, z wątkiem głównym nieustannie przeplatają się te poboczne, jednak punkt ciężkości został zachowany i w żadnym razie nie...

książek: 1973

Film animowany 'Dzwonnik z Notre Dame' większość z nas uwielbia i pamięta jeszcze z dzieciństwa. Ja należę do wyjątku, odkąd przeczytałam 'Katedrę Marii Panny w Paryżu' Victora Hugo.
Mamy średniowieczny Paryż, monumentalne budowle kościelne, wyraźny podział społeczeństwa na tych lepszych (księża, żołnierze) i gorszych (biedota uliczna) oraz - jak to jest z powieściami tego francuskiego klasyka - ciekawą historię osnutą wokół trzech najważniejszych bohaterów - Quasimoda, Esmeraldy i Klaudiusza Frollo.
Moim zdaniem 'Katedra Marii Panny w Paryżu' to najlepsza książka Victora Hugo. Czytelnik pochłania ją stronami, zauroczony mroczną atmosferą Francji w okresie 'wieków ciemnych' oraz ciekawymi esejami o architekturze, będącymi wtrąceniami pisarza w fabule. Największym dla mnie atutem są bohaterowie, o wiele mniej idealizowani niż w filmie. Ciekawą postacią okazał się Klaudiusz Frollo - uczony ksiądz, który jednak nie był w stanie pokonać swoich uczuć. Właśnie miłość stanowi...

książek: 1996

Warto przeczytać! Wciąga już od pierwszych stron, bohaterowie są wyraziści a ich charaktery realistycznie przedstawione - moim faworytem jest Piotr Gringoire. Wielkim atutem tej powieści jest język - pełen opisów, jednak nie przytłacza i wspaniale wprowadza czytelnika w świat średniowiecznego Paryża. Nawet dwudziestostronicowy opis widoku na miasto pochłonęłam jednym tchem. Poza tym przejmująco smutna historia, ale także kilka sytuacji, które wywołują uśmiech. Na pewno kiedyś do niej wrócę.

Jedną gwiazdkę odejmuję (gdyby się dało, odjęłabym pół) za rozważania autora na temat wyższości architektury nad drukiem, które jakoś mnie nie przekonały i trochę rzucają cień na całą powieść, ale może to rzecz gustu.

książek: 1351
ZARAZA | 2014-01-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Nagrody, 8/10, 2014
Przeczytana: styczeń 2014

"Katedra.." długo leżała u mnie na półce, nim po nią sięgnęłam. Tak naprawdę już od samego początku byłam przekonana, że będzie nieciekawą lekturą. Jakże się myliłam. To lektura trochę zróżnicowana, gdyż niektóre opisy są tak ciekawe, że trudno oderwać się od książki, innym razem tak nużące, że powieki stają się ciężkie. Może też dlatego jej przeczytanie zajęło mi dość dużo czasu, gdyż sięgałam po nią i wracałam dopiero za jakiś czas. Niemniej opisy miejsc są tak szczegółowe i barwne, że jestem pełna podziwu. Jak również dla wnikliwej analizy psychiki bohaterów. Są wręcz ucztą dla Czytelnika. Nie żałuje, że przeczytałam i absolutnie już nie będę miała żadnych wątpliwości, gdy będę miała okazje przeczytać kolejną powieść Victora Hugo. Polecam serdecznie :)

książek: 2097
Renax | 2014-06-13
Przeczytana: 12 czerwca 2014

'Katedrę' wysłuchałam w znakomitej interpretacji Henryka Machalicy. Książka znakomita i wielopoziomowa. Niewątpliwie zawiera chwytliwy wątek miłosno-obyczajowy: namiętność 'starego' (!37 lat- o ile dobrze zanotowałam w pamięci) księdza do 15-letniej dzierlatki (jak widać, wtedy traktowano ten wiek jako dorosły). W każdym razie wnioskuję, ze natura widza nie zmieniła się przez stulecia i zawsze to samo ciekawi ludzi, to samo przyciąga czytelników, kiedyś książek, dziś tabloidów.
Prawdziwe pióro mistrza z tej ckliwej i miejscami naiwnej historyjki uczyniło majstersztyk, w którym sama akcja jest osnową głębszych rozważań, sprawiając, że książka ciekawi zarówno widza głodnego akcji, jak i pogłębionej refleksji.
Książka jest materiałem na całą pracę, ale chciałabym zaznaczyć wątki, które zwróciły moją uwagę:
- obrazowanie postaci:
U Victora Hugo każda z postaci ma nasycenie danej cechy, która czyni z postaci niemalże alegorię, a w sumie całą historię czyni opowieścią o skomplikowanej...

książek: 562
Iza | 2013-07-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Przepiękna i wzruszająca do tego stopnia, że po przeczytaniu jeszcze długo ma się wrażenie obcowania w paryskim świecie miłości i tragedii. Ksiazka autentycznie wyciska łzy z oczu, a trzeba przyznać, że niewielu pisarzy posiada dar wprowadzenia czytelnika w tak skrajne emocje. Pobudza do refleksji nad tym, co naprawdę jest dla człowieka istotne, prowadzi przez meandry życia bohaterów w sposób niezwykle sugestywny, każe zatrzymać się nad niedolą, cieszyc chwilowym szczęściem...
Dla mnie mistrzostwo...

książek: 1035
Liliowa | 2010-09-12
Na półkach: Przeczytane

Jako zapalona entuzjastka animowanych filmów wytwórni Disneya już od dawna miałam zamiar sięgnąć po książkową wersję znanego "Dzwonnika z Notre Dame". Nastawiłam się na coś w rodzaju tragicznego romansu, z historycznymi wątkami w tle. Prawie się nie myliłam, bo romans i historię można tam bez trudu odnaleźć, ale oprócz tego Wiktor Hugo dołożył również historię sztuki i filozofię. Muszę na wstępie przyznać, że książka ta nie należy do łatwych i prostych w odbiorze. Sporo czasu zajęło mi jej przeczytanie, ale nie żałuję tego czasu, który na nią poświęciłam.

Pierwszym, największym plusem, jest tu niewątpliwie fabuła. W powieści przeplatają się różnorodne wątki, które następnie łączą się w spójną całość. Oprócz dość zagmatwanej historii miłosnej, w której główne role odgrywają piękna Esmeralda i archidiakon Klaudiusz Frollo, autor serwuje czytelnikowi obszerne opisy miejsc i różnych budowli, kiedy to wykazuje się swoją wiedzą z dziedziny historii sztuki i architektury. Akurat te...

książek: 1284
Anna | 2015-11-25
Na półkach: Przeczytane, Niedokończone
Przeczytana: 25 listopada 2015

No i znowu pójdę pod prąd.

Mamy tu do czynienia z całkiem interesującym obrazem XVII-wiecznego Paryża. Widzimy miasto pełne kontrastów, rozwarstwienie społeczne, dramatyczne życie biedaków, gnuśne życie bogatych. Można się pozżymać na (lub wyśmiać) ówczesny stan wiedzy, a co za tym idzie także ówczesne poglądy na niektóre sprawy (vide: alchemia).

Niestety całość opakowana jest tak infantylną fabułą, że aż mdli. Po 300 stronach dałam sobie spokój. Autor znany i poważany, książka też uznawana za jedną z lepszych... Trudno, widocznie się nie znam.

książek: 977
Mariusz | 2014-09-28
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 21 września 2014

Któż nie słyszał o Quasimodo i Esmeraldzie. Proszę bardzo, w książce poznajemy ich historię. Autor ze szczegółami przybliża średniowieczy Paryż, który wyglądał zupełnie inaczej niż dzisiaj. A społeczeństwo to dopiero kalejdoskop. Poznajemy tu Dziedziniec Cudów, jego bywalców, którzy nie są tacy na jakich wyglądają, "... gdzie nigdy jeszcze uczciwy człowiek nie znalazł się o tak późnej porze; w magicznym kręgu, gdzie znikał bezpowrotnie każdy urzędnik grodzki..." i tu przygnano poczciwego poetę Piotra Gringoire. Victor Hugo opisuje nam także inne warstwy społeczne, aż do króla włącznie. Poznajemy ich charaktery, ich wartości, jak im się żyło w średniowieczu jak łatwo można było stracić głowę - szczególnie dosłownie, a także w przenośni. Oprócz samej historii bohaterów, którą chciałem poznać, od źródła, dla mnie ważne są opisy architektoniczne Paryża oraz charakterystyki poszczególnych warstw społecznych - ich rozumowanie. W książce też znajdziemy dobrą radę: "Na co naraża się...

zobacz kolejne z 5375 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd