Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Katedra Marii Panny w Paryżu

Tłumaczenie: Hanna Szumańska-Gross
Seria: Złota Seria
Wydawnictwo: Zielona Sowa
7,68 (2003 ocen i 152 opinie) Zobacz oceny
10
281
9
379
8
384
7
593
6
205
5
107
4
22
3
23
2
6
1
3
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Notre-Dame de Paris
data wydania
ISBN
9788376237961
liczba stron
438
słowa kluczowe
Piękno, Losy, Paryż, Średniowiecze
kategoria
klasyka
język
polski
dodał
Krzysiek W

Inne wydania

Akcja powieści Wiktora Hugo toczy się w średniowiecznym Paryżu. Najważniejszym tematem tej wielowątkowej prozy są dzieje miłości archidiakona Klaudiusza Frollo do młodej Cyganki Esmeraldy. Autor stworzył również słynną postać Quasimoda, dzwonnika Notre Dame. Powieść, którą Hugo nazwał "malowidłem Paryża w XV wieku", była wielokrotnie ekranizowana, na jej podstawie powstały także filmy...

Akcja powieści Wiktora Hugo toczy się w średniowiecznym Paryżu. Najważniejszym tematem tej wielowątkowej prozy są dzieje miłości archidiakona Klaudiusza Frollo do młodej Cyganki Esmeraldy. Autor stworzył również słynną postać Quasimoda, dzwonnika Notre Dame. Powieść, którą Hugo nazwał "malowidłem Paryża w XV wieku", była wielokrotnie ekranizowana, na jej podstawie powstały także filmy rysunkowe wyprodukowane m.in. przez studio Walta Disneya.

 

źródło opisu: http://merlin.pl/Katedra-Marii-Panny-w-Paryzu_Wikt...(?)

źródło okładki: http://merlin.pl/Katedra-Marii-Panny-w-Paryzu_Wikt...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (5053)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 457
ChicaDeAyer | 2015-02-21
Przeczytana: 21 lutego 2015

To jedna ze sztandarowych powieści, przykład literatury kultowej, oddziałującej na wszelkie sfery życia artystycznego. Wielokrotnie przywoływana na różnych polach - od genialnych musicali, baletów, sztuk, filmów aż do disneyowskiej wersji animowanej. Nie mogłam nie przeczytać pierwowzoru.

To moja druga powieść Hugo, jednakże 'Nędzników' czytało mi się minimalnie lepiej. Może dlatego, że tu autor zgodnie z tendencjami XIXwiecznymi, swój kunszt ujawnia między innymi poprzez nagromadzenie rozległych i bardzo drobiazgowych opisów. Jednak za największą zaletę uważam mistrzowsko skonstruowane sylwetki głównych bohaterów, doskonale dopasowujące się do klimatu Paryża z XV w. Oni nie są ani płascy, ani schematyczni - przede wszystkim dlatego, że Hugo nie wyposażył ich w cechy, które pozwoliłyby na jednoznaczny podział na dobrych i złych. Sama historia może się podobać, z wątkiem głównym nieustannie przeplatają się te poboczne, jednak punkt ciężkości został zachowany i w żadnym razie nie...

książek: 1991

Film animowany 'Dzwonnik z Notre Dame' większość z nas uwielbia i pamięta jeszcze z dzieciństwa. Ja należę do wyjątku, odkąd przeczytałam 'Katedrę Marii Panny w Paryżu' Victora Hugo.
Mamy średniowieczny Paryż, monumentalne budowle kościelne, wyraźny podział społeczeństwa na tych lepszych (księża, żołnierze) i gorszych (biedota uliczna) oraz - jak to jest z powieściami tego francuskiego klasyka - ciekawą historię osnutą wokół trzech najważniejszych bohaterów - Quasimoda, Esmeraldy i Klaudiusza Frollo.
Moim zdaniem 'Katedra Marii Panny w Paryżu' to najlepsza książka Victora Hugo. Czytelnik pochłania ją stronami, zauroczony mroczną atmosferą Francji w okresie 'wieków ciemnych' oraz ciekawymi esejami o architekturze, będącymi wtrąceniami pisarza w fabule. Największym dla mnie atutem są bohaterowie, o wiele mniej idealizowani niż w filmie. Ciekawą postacią okazał się Klaudiusz Frollo - uczony ksiądz, który jednak nie był w stanie pokonać swoich uczuć. Właśnie miłość stanowi...

książek: 1762

Warto przeczytać! Wciąga już od pierwszych stron, bohaterowie są wyraziści a ich charaktery realistycznie przedstawione - moim faworytem jest Piotr Gringoire. Wielkim atutem tej powieści jest język - pełen opisów, jednak nie przytłacza i wspaniale wprowadza czytelnika w świat średniowiecznego Paryża. Nawet dwudziestostronicowy opis widoku na miasto pochłonęłam jednym tchem. Poza tym przejmująco smutna historia, ale także kilka sytuacji, które wywołują uśmiech. Na pewno kiedyś do niej wrócę.

Jedną gwiazdkę odejmuję (gdyby się dało, odjęłabym pół) za rozważania autora na temat wyższości architektury nad drukiem, które jakoś mnie nie przekonały i trochę rzucają cień na całą powieść, ale może to rzecz gustu.

książek: 1333
ZARAZA | 2014-01-23
Na półkach: 2014, Przeczytane, Posiadam, Nagrody, 8/10
Przeczytana: styczeń 2014

"Katedra.." długo leżała u mnie na półce, nim po nią sięgnęłam. Tak naprawdę już od samego początku byłam przekonana, że będzie nieciekawą lekturą. Jakże się myliłam. To lektura trochę zróżnicowana, gdyż niektóre opisy są tak ciekawe, że trudno oderwać się od książki, innym razem tak nużące, że powieki stają się ciężkie. Może też dlatego jej przeczytanie zajęło mi dość dużo czasu, gdyż sięgałam po nią i wracałam dopiero za jakiś czas. Niemniej opisy miejsc są tak szczegółowe i barwne, że jestem pełna podziwu. Jak również dla wnikliwej analizy psychiki bohaterów. Są wręcz ucztą dla Czytelnika. Nie żałuje, że przeczytałam i absolutnie już nie będę miała żadnych wątpliwości, gdy będę miała okazje przeczytać kolejną powieść Victora Hugo. Polecam serdecznie :)

książek: 548
Iza | 2013-07-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Przepiękna i wzruszająca do tego stopnia, że po przeczytaniu jeszcze długo ma się wrażenie obcowania w paryskim świecie miłości i tragedii. Ksiazka autentycznie wyciska łzy z oczu, a trzeba przyznać, że niewielu pisarzy posiada dar wprowadzenia czytelnika w tak skrajne emocje. Pobudza do refleksji nad tym, co naprawdę jest dla człowieka istotne, prowadzi przez meandry życia bohaterów w sposób niezwykle sugestywny, każe zatrzymać się nad niedolą, cieszyc chwilowym szczęściem...
Dla mnie mistrzostwo...

książek: 1990
Renax | 2014-06-13
Przeczytana: 12 czerwca 2014

'Katedrę' wysłuchałam w znakomitej interpretacji Henryka Machalicy. Książka znakomita i wielopoziomowa. Niewątpliwie zawiera chwytliwy wątek miłosno-obyczajowy: namiętność 'starego' (!37 lat- o ile dobrze zanotowałam w pamięci) księdza do 15-letniej dzierlatki (jak widać, wtedy traktowano ten wiek jako dorosły). W każdym razie wnioskuję, ze natura widza nie zmieniła się przez stulecia i zawsze to samo ciekawi ludzi, to samo przyciąga czytelników, kiedyś książek, dziś tabloidów.
Prawdziwe pióro mistrza z tej ckliwej i miejscami naiwnej historyjki uczyniło majstersztyk, w którym sama akcja jest osnową głębszych rozważań, sprawiając, że książka ciekawi zarówno widza głodnego akcji, jak i pogłębionej refleksji.
Książka jest materiałem na całą pracę, ale chciałabym zaznaczyć wątki, które zwróciły moją uwagę:
- obrazowanie postaci:
U Victora Hugo każda z postaci ma nasycenie danej cechy, która czyni z postaci niemalże alegorię, a w sumie całą historię czyni opowieścią o skomplikowanej...

książek: 1035
Liliowa | 2010-09-12
Na półkach: Przeczytane

Jako zapalona entuzjastka animowanych filmów wytwórni Disneya już od dawna miałam zamiar sięgnąć po książkową wersję znanego "Dzwonnika z Notre Dame". Nastawiłam się na coś w rodzaju tragicznego romansu, z historycznymi wątkami w tle. Prawie się nie myliłam, bo romans i historię można tam bez trudu odnaleźć, ale oprócz tego Wiktor Hugo dołożył również historię sztuki i filozofię. Muszę na wstępie przyznać, że książka ta nie należy do łatwych i prostych w odbiorze. Sporo czasu zajęło mi jej przeczytanie, ale nie żałuję tego czasu, który na nią poświęciłam.

Pierwszym, największym plusem, jest tu niewątpliwie fabuła. W powieści przeplatają się różnorodne wątki, które następnie łączą się w spójną całość. Oprócz dość zagmatwanej historii miłosnej, w której główne role odgrywają piękna Esmeralda i archidiakon Klaudiusz Frollo, autor serwuje czytelnikowi obszerne opisy miejsc i różnych budowli, kiedy to wykazuje się swoją wiedzą z dziedziny historii sztuki i architektury. Akurat te...

książek: 1254
Anna | 2015-11-25
Na półkach: Niedokończone, Przeczytane
Przeczytana: 25 listopada 2015

No i znowu pójdę pod prąd.

Mamy tu do czynienia z całkiem interesującym obrazem XVII-wiecznego Paryża. Widzimy miasto pełne kontrastów, rozwarstwienie społeczne, dramatyczne życie biedaków, gnuśne życie bogatych. Można się pozżymać na (lub wyśmiać) ówczesny stan wiedzy, a co za tym idzie także ówczesne poglądy na niektóre sprawy (vide: alchemia).

Niestety całość opakowana jest tak infantylną fabułą, że aż mdli. Po 300 stronach dałam sobie spokój. Autor znany i poważany, książka też uznawana za jedną z lepszych... Trudno, widocznie się nie znam.

książek: 674
Esmezja | 2013-07-08
Przeczytana: 01 lipca 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

"Katedra Marii Panny w Paryżu". Ta książka chyba wszystkim kojarzy się z bajką Disney'a "Dzwonnik z Notre- Dame", jednak oprócz bohaterów ma ona mało wspólnego z dziełem Wiktora Hugo. Przeczytałam ją dosłownie w kilka dni. Czasami autor tak rozwodził się nad wyglądem budowli, Paryża, pomieszczeń, że miałam ochotę zamknąć książkę z głośnym trzaskiem, ale powstrzymywała mnie myśl, że zaraz będę czytać o pięknej Cygance (Esmeraldzie), głuchym dzwonniku (Quasimodo), zapatrzonym w siebie kapianie (Febusie) i szalonym księdzu (Klaudiuszu Frollo). Żal było mi ślicznej Esmeraldy, która była zakochana w Febusie (on chciał ją tylko i wyłącznie wykorzystać do uciech cielesnych, a zabiegał o rękę innej). Za to dostała miłość Quasimodo i archidiakona Frollo. W sumie, ksiądz też odczuwał do niej raczej pociąg fizyczny (w końcu chciał ją wykorzystać), ale nie przestawał o niej myśleć, nie oglądał się za innymi kobietami. Zanim poznał Esmeraldę, był oddany nauce i Bogu. Chciał zmusić Cygankę do...

książek: 946
Mariusz | 2014-09-28
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 21 września 2014

Któż nie słyszał o Quasimodo i Esmeraldzie. Proszę bardzo, w książce poznajemy ich historię. Autor ze szczegółami przybliża średniowieczy Paryż, który wyglądał zupełnie inaczej niż dzisiaj. A społeczeństwo to dopiero kalejdoskop. Poznajemy tu Dziedziniec Cudów, jego bywalców, którzy nie są tacy na jakich wyglądają, "... gdzie nigdy jeszcze uczciwy człowiek nie znalazł się o tak późnej porze; w magicznym kręgu, gdzie znikał bezpowrotnie każdy urzędnik grodzki..." i tu przygnano poczciwego poetę Piotra Gringoire. Victor Hugo opisuje nam także inne warstwy społeczne, aż do króla włącznie. Poznajemy ich charaktery, ich wartości, jak im się żyło w średniowieczu jak łatwo można było stracić głowę - szczególnie dosłownie, a także w przenośni. Oprócz samej historii bohaterów, którą chciałem poznać, od źródła, dla mnie ważne są opisy architektoniczne Paryża oraz charakterystyki poszczególnych warstw społecznych - ich rozumowanie. W książce też znajdziemy dobrą radę: "Na co naraża się...

zobacz kolejne z 5043 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd