Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,74 (23 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
7
8
4
7
7
6
4
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Det store spelet
data wydania
liczba stron
214
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
black_hole

Utwór o dojrzewaniu człowieka do zrozumienia swojego przeznaczenia, które nie ma znamion grozy, nie jest siłą niszczycielską. "Wielka gra" jest powieścią o istnieniu i trwaniu, o wielkiej fascynującej grze zachodzącej między człowiekiem, a przyrodą.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Poznańskie, 1971

źródło okładki: www.antykwariatpodkarpacki.pl

Brak materiałów.
książek: 496
Noemi | 2012-12-12
Na półkach: Przeczytane

Spośród przeczytanych dzieł Vesaasa to podobało mi się najmniej - głównie dlatego, że opowiada o życiu prostych ludzi mieszkających na typowej norweskiej wsi, obcujących z naturą, a co za tym idzie - zabijających zwierzęta, gdy zajdzie taka potrzeba. Wiem, że to były inne czasy, ale jednak ciężko mi się czyta historie o tym, że jakieś stworzenie ubito, bo było już stare. Jest to jednak bardzo subiektywne wrażenie. Główny bohater książki to Per - najpierw chłopiec, później nastolatek i w końcu młody mężczyzna. Obserwujemy jego (często bolesne) dorastanie, towarzyszymy mu w jego decyzjach (jak to u człowieka, nie zawsze słusznych) i jednocześnie odczuwamy upływ czasu - coś, co często przegapiamy we własnym życiu. Tytułowa "Wielka gra" to po prostu ogół zjawisk, który ma miejsce w naszym życiu i przebiega cyklicznie, co roku, rok po roku - i nie od nas zależy, czy się do niej włączymy, bo już w niej tkwimy, niezależnie od tego, czy mamy takie życzenie. Bardzo podobały mi się dwie główne idee książki - samotność w grupie, typ bolesnej odrębności oraz poczucie własnej tożsamości - trzeba pamiętać o tym, że każdy jest w pewien sposób przypisany do swoich korzeni i wypieranie się ich nie ma sensu, możemy jedynie zaakceptować ten fakt.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Obietnica następcy

Czymś co uwielbiam w prozie Trudi Canavan to postacie. Właśnie ta autorka potrafi tworzyć bohaterów, których motywy postępowań są logiczne i całkiem n...

zgłoś błąd zgłoś błąd