Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Klub filmowy

Tłumaczenie: Emilia Skowrońska
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Bliżej siebie". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Dobra Literatura
6,11 (157 ocen i 32 opinie) Zobacz oceny
10
3
9
7
8
14
7
37
6
49
5
24
4
14
3
7
2
2
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Film Club
data wydania
ISBN
978-83-930559-9-9
liczba stron
227
słowa kluczowe
ojciec, syn, relacje, wspomnienia
język
polski
dodała
Ag2S

można zrobić z nastolatkiem, który nie chce już chodzić do szkoły? David, ojciec nastoletniego syna, ma oryginalny pomysł. Proponuje mu niekonwencjonalne rozwiązanie: może zrezygnować z nauki – nie będzie musiał iść do pracy ani płacić czynszu – ale ma oglądać trzy wybrane przez ojca filmy tygodniowo. Tydzień po tygodniu ojciec i syn oglądają najlepsze (i przy okazji najgorsze) filmy...

można zrobić z nastolatkiem, który nie chce już chodzić do szkoły?


David, ojciec nastoletniego syna, ma oryginalny pomysł. Proponuje mu niekonwencjonalne rozwiązanie: może zrezygnować z nauki – nie będzie musiał iść do pracy ani płacić czynszu – ale ma oglądać trzy wybrane przez ojca filmy tygodniowo.




Tydzień po tygodniu ojciec i syn oglądają najlepsze (i przy okazji najgorsze) filmy wszech czasów – od Prawdziwego romansu, przez Chungking Express, Noc po ciężkim dniu, Dziecko Rosemary, po Słodkie życie i Showgirls. Filmy dostarczają im tematów do rozmów – o dziewczynach, muzyce, złamanych sercach, pracy, narkotykach, miłości, przyjaźni – i otwierają drzwi do wewnętrznego świata nastolatka w czasie, w którym rodzice zwykle są z niego wykluczani. Gdy klub filmowy dobiegł swego słodko-gorzkiego (ale nieuniknionego) końca, chłopak podjął decyzję, która zaskoczyła nawet jego ojca…

 

źródło opisu: Wydawnictwo Dobra Literatura, 2011

źródło okładki: http://www.dobraliteratura.pl/ksiazka_wydana/79/klub_filmowy.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (309)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 804
nadzieja1925 | 2016-05-22
Przeczytana: 21 maja 2016

Po przeczytaniu: Czy to naprawdę się zdarzyło?!
Jeśli wierzyć podziękowaniom, to tak: „Mam nadzieję, że sprawiedliwie opisałem jego historię.” – dziękował w tej chwili swojemu synowi Jessemu za to, że mógł stworzyć jego portret i podzielić się z nami tą historią.
A historia zaczyna się tak:
„-Pozwolisz mi rzucić szkołę?
- Jeśli tego chcesz. Ale proszę, przemyśl to sobie przez kilka dni. [...]”
I tak chłopak, który staczał się na progu edukacji, rzuca ją i przez 3 lata żyje tak, jak chce. Warunek: musi oglądać z ojcem 3 filmy tygodniowe, które będą jego jedyną edukacją. Zastrzeżenia: umowa kończy się, jeśli dojdzie do narkotyków.
Nie musi płacić za rachunki, kupować sobie niczego. Życie jak w Madrycie.
Ale oczywiście z tego wszystkiego sam Jess wyciągnie morał i zrozumie...

Piękna książka, autor trochę zaszalał i z tego co wiemy – napisał to, co lubi. Recenzje filmowe, które przeplatają losy ojca i syna. Troszkę mroczna, utrzymana w takich, a nie innych barwach, ale warta...

książek: 2283
kasandra_85 | 2011-04-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: kwiecień 2011

http://kasandra-85.blogspot.com/2011/04/klub-filmowy-david-gilmour.html

książek: 1157
shczooreczek | 2011-04-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 kwietnia 2011

David Gilmour to kanadyjski pisarz i dziennikarz telewizyjny, zdobywca wielu literackich nagród. Swoim Klubem filmowym budził we mnie skrajne emocje.

Są książki, które choć robią na nas wrażenie, choć czytaliśmy je z wielkim zainteresowaniem, właściwie nie przerywając lektury niczym innym, są nie do opisania.

Tak jest tym razem. Mam wielki problem z doborem odpowiednich słów do jej zrecenzowania. Nie chcę jej ani skrzywdzić, ani nadmiernie wychwalić. Nie chcę popełnić błędu, nie chcę by została źle odebrana i być może przez to niezrozumiana,

David Gilmour opowiada historię, o której chciałoby się rzec „to się nie mogło zdarzyć naprawdę!”.
Ksiązka dotyka problematyki wieku dojrzewania, wieku buntu, w którym najczęściej większość rodziców traci dobry kontakt ze swoim dzieckiem, w którym cała miłość okazywana mu przez całe życie zostaje niewdzięcznie odrzucona.
Niewielu rodziców jednak zastanawia się nad tym, jak ciężki to okres w życiu ich dziecka. Nie pamięta, jak trudno...

książek: 1591
anek7 | 2012-02-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 lutego 2012

W życiu każdego rodzica prędzej czy później przychodzi taki czas kiedy jego nastoletnie dziecko wchodzi w okres negowania rzeczywistości, buntu przeciwko dorosłym w ogóle a nauczycielom i szkole w szczególe. Nie ma chyba takiego nastolatka, który przynajmniej raz nie postanawiał rzucać szkoły, na co jego rodzice reagowali albo kosmiczną awanturą albo nie zwracali uwagi na, ich zdaniem, idiotyczne pomysły i postanawiali je przeczekać.

David Gilmour to kanadyjski pisarz i dziennikarz telewizyjny zajmujący się krytyką filmową. Jest on również ojcem Jessego, który w wieku 16 lat ma już dosyć szkolnej edukacji. Ojciec zgadza się na porzucenie szkoły, ale stawia synowi pewne warunki - otóż zamiast w lekcjach Jesse będzie uczestniczył w swego rodzaju domowym klubie filmowym. W każdym tygodniu obejrzą trzy filmy wybrane przez Davida. I tak zaczyna się wspólna filmowa przygoda obydwu Gilmourów - Jesse początkowo nieufny dosyć szybko wciąga się w filmowy świat, a jego ojciec oglądając...

książek: 1795
Marta | 2012-07-31
Na półkach: Przeczytane, 2012
Przeczytana: 30 stycznia 2012

David Gilmour kanadyjski pisarz, krytyk filmowy i dziennikarz telewizyjny w książce „Klub filmowy” opowiada o problemach ze swoim nastoletnim synem.

Jessie, jak wiele dzieciaków w jego wieku, nie lubi szkoły. Jego wyrozumiały ojciec pozwala zrezygnować mu z typowych zajęć szkolnych pod jednym warunkiem: chłopak nie sięgnie po narkotyki i trzy razy w tygodniu będzie oglądał z ojcem narzucone przez rodzica filmy. Pomysł tak oryginalny jak i ryzykowny. Oczywiście chłopak przystaje na warunki ojca, szczególnie, że nie musi pracować i bez żadnych konsekwencji może pasożytować na rodzinie. Wspólne oglądanie filmów zbliża Davida i Jessiego. Dyskusje po seansie staja się pretekstem do rozmów o życiu, przyjaźni i miłości.

Charakterystyka bohaterów nie jest zbyt skomplikowana - zidiociały syn, niepoważny ojciec i rozhisteryzowana matka. Postawa Davida mnie zaszokowała! Mężczyzna nie ma żadnego wpływu na swoje dziecko i jeszcze się tym chwali... Rodzina Gilmour'ów niesamowicie mnie...

książek: 2963
jjon | 2011-05-01
Przeczytana: 21 kwietnia 2011

Pewnie każdy z nas słyszał lub dopiero usłyszy okrzyk kogoś starszego od siebie: 'Ach, ta dzisiejsza młodzież!'. To nieśmiertelne zjawisko zwane różnicą pokoleń jest czymś co zawsze było, jest i będzie. Trzeba je tylko jakoś przeżyć.

Jakość tych przeżyć zależy nie tylko od dorastającego nastolatka, ale przede wszystkim od relacji w rodzinie i w szkole. Trudno powiedzieć, co jest trudniejsze - być nastolatkiem, czy rodzicem nastolatka. Co obie strony mogą zrobić, aby wzajemnie sobie pomóc? Jak pomóc młodemu człowiekowi uporać się z rozterkami wieku młodzieńczego? Jak nie utracić wzajemnego zaufania?

Pewnie nie każdy ma tyle odwagi, albo - jak kto woli - nie każdy cierpi na taki brak rozsądku, aby zdecydować się na eksperymentalne rozwiązanie, jakie David Gilmour zastosował wobec swojego piętnastoletniego syna Jessego. Otóż, bohaterowie założyli dwuosobowy klub filmowy, którego działalność polegała na wspólnym cotygodniowym oglądaniu trzech filmów w zamian za zwolnienie...

książek: 1065
Katee | 2011-05-04
Przeczytana: maj 2011

Ciężko było mi ocenić tę książkę, nie wiedziałam w jakich kategoriach ją rozpatrywać, nie wiedziałam czy jest to poradnik dla rodziców zbuntowanych nastolatków, przewodnik po filmach czy raczej autobiografia Davida Gilmura.
W trakcie długotrwałych rozmyślań wszystko stało się jasne, na pewno nie uznałabym tego za poradnik dla rodziców, przynajmniej ja nie chciałabym w ten sposób wychowywać swoich dzieci.

Jessie, 16 - letni syn Davida przechodzi trudny okres, buntuje się przeciwko szkole, nie uczy się, coraz częściej chodzi na wagary. David, nauczony własnym doświadczeniem, wie, że walka z niechęcią do edukacji nie ma sensu, aby mieć jakikolwiek wpływ na życie i wykształcenie syna wpada na szalony pomysł - pozwala Jessiemu zrezygnować ze szkoły pod warunkiem, że chłopak będzie oglądał z nim trzy filmy tygodniowo.
Davidem targają sprzeczne uczucia, nie jest pewny czy decyzja jaką podjął jest słuszna, czy w ten sposób nie popchnie syna w złą drogę? Czy przez niego Jessie nie wyrośnie...

książek: 1875
Asia-Polihymnia | 2014-12-13
Na półkach: Posiadam, Inne, Przeczytane
Przeczytana: 12 grudnia 2014

Niesamowicie wciągająca książka. Świetnie napisana, bardzo osobista. I po lekturze pragnę uzupełnić moją kolekcję obejrzanych filmów o te, które autor pokazał swojemu synowi, a których nie widziałam :-)

książek: 1042
Intueri | 2011-05-03
Przeczytana: 29 kwietnia 2011

„Zawsze myślałem, że moje życie zacznie się, gdy skończę studia. Potem myślałem, że zacznie się, gdy wydam powieść albo stanę się sławny, ale wymyślałem jeszcze inną głupotę.
Wyznałem, że pewnego razu mój brat powiedział mi zadziwiającą rzecz – że według niego jego życie zacznie się po pięćdziesiątce.
- A ty? – spytałem Jeskego. – Jak myślisz, kiedy zacznie się twoje życie?
(…)
- Wiesz, co myślę na ten temat? Uważam, że życie zaczyna się w chwili twoich narodzin.”


David Gilmour zdecydował się na bardzo odważny krok – napisał książkę, której bohaterem jest… David Gilmour, dziennikarz, krytyk filmowy, mąż, ale przede wszystkim ojciec dorastającego syna. Jessie, jak to nastolatek, nie chce chodzić do szkoły. Rodzice, prośbą i groźbą, próbują zmusić go do dokończenia edukacji. Nastolatek jednak wagaruje, uczy się źle. Wtedy Gilmour postanawia, że pozwoli mu rzucić szkołę, jeśli syn będzie… oglądał z nim trzy filmy tygodniowo. Dziwaczny pomysł, trzeba przyznać i na pierwszy rzut...

książek: 336
inka1986 | 2015-01-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: styczeń 2015

Ojciec nastoletniego Jessego pod wpływem prośby swej byłej żony zamieszkuje w jej domu by sprawować opiekę nad zbuntowanym nastolatkiem. David wobec niechęci syna do instytucji oświatowo-wychowawczej jaką jest szkoła zaproponował mu przerwanie nauki. Miał jednak warunek jakim było oglądanie wraz z nim w ramach tytułowego Klubu Filmowego – 3 filmów tygodniowo i omawianie ich.
Dylemat rodzica opiekującego się krnąbrnym nastolatkiem: Co zrobić gdy nasze nastoletnie dziecko nie chce chodzić do szkoły?
Odpowiedź autora : Pozwolić mu na to.
Według tej logiki jak powinna brzmieć odpowiedź na pytanie: Co zrobić gdy nasze nastoletnie dziecko nie chce/ chce czegoś…?
Po przeczytaniu tej książki dowiedziałam się, że została napisana pod wpływem osobistych przeżyć autora i historia Jessego jest tak naprawdę historią jego syna.
Samą książkę czyta się dość lekko i przyjemnie mimo umieszczenia w niej dość długiej listy filmów, które nastoletni Jesse wraz ze swoim ojcem obejrzał w ramach...

zobacz kolejne z 299 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd