Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pałac Północy

Autor:
Cykl: Trylogia mgły (tom 2)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Katarzyna Okrasko, Carlos Marrodán Casas
tytuł oryginału
El Palacio de la Medianoche
wydawnictwo
Muza
data wydania
ISBN
9788374959780
liczba stron
288
słowa kluczowe
zafon, tajemnica
język
polski
typ
papier
dodała
olina
6,87 (4775 ocen i 498 opinii)

Opis książki

Kalkuta, 1932. Ben, wychowanek sierocińca St. Patrick, skończył już 16 lat - podobnie jak jego przyjaciele, będzie musiał opuścić dom dziecka i się usamodzielnić. W dniu pożegnalnej imprezy poznaje swoją rówieśniczkę Sheere i zabiera ją do Pałacu Północy na spotkanie tajnego stowarzyszenia, które założył wraz z przyjaciółmi. Gdy dziewczyna opowiada im tragiczną historię swojej rodziny,...

Kalkuta, 1932. Ben, wychowanek sierocińca St. Patrick, skończył już 16 lat - podobnie jak jego przyjaciele, będzie musiał opuścić dom dziecka i się usamodzielnić. W dniu pożegnalnej imprezy poznaje swoją rówieśniczkę Sheere i zabiera ją do Pałacu Północy na spotkanie tajnego stowarzyszenia, które założył wraz z przyjaciółmi. Gdy dziewczyna opowiada im tragiczną historię swojej rodziny, członkowie stowarzyszenia postanawiają jej pomóc w odnalezieniu legendarnego domu, który pojawia się w opowieści. Nie wiedzą, że właśnie natrafili na trop jednej z najpotworniejszych tajemnic Kalkuty. Płonący pociąg, dworzec widmo, ognista zjawa - to tylko niektóre elementy makabrycznej łamigłówki, którą przyjdzie im rozwiązać… Misja, która miała być niecodzienną przygodą, niebawem okazuje się śmiertelnie niebezpiecznym wyzwaniem.

 

źródło opisu: Wydawca

źródło okładki: www.esensja.pl

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 2949
Monika | 2011-05-31
Przeczytana: 31 maja 2011

Książkę z koszmarnym pociągiem w roli głównej czytałam...w pociągu oczywiście. Na szczęście nie tak koszmarnym, naszym rodzimym, powolnym i bezpiecznym.

"Pałac Północy" nie zachwycił mnie tak bardzo, jak "Marina". Jednak z całą pewnością jest to pozycja warta polecenia.

Zafon tworzy świat, któremu nie potrafię się oprzeć.

książek: 23135

"Pałac Północy" to druga książka Zafóna skierowana głównie do młodzieży, jednak inne grupy wiekowe również chętnie po nią sięgają. „Pałac Północy” myślę, iż jest spełnieniem dziecięcej fantazji i wyobraźni. Bo kto z nas nie marzył się znaleźć w tajnym stowarzyszeniu, rozwiązywać zagadki i na końcu stać się bohaterem. „Pałac Północy” to eksplozja tajemniczości, sekretów, magii, a język i prowadzona narracja to czysty majstersztyk.
Carlos Ruiz Zafón ur. W 1964 roku w Barcelonie. Z wykształcenia jest dziennikarzem, lecz to pisaniu podporządkował swoje życie. Swoje pierwsze powieści kierował głównie do młodzieży jednak zyskał sobie zwolenników także wśród starszych grup wiekowych.

Akcja powieści toczy się w Kalkucie na początku XX wieku. Do portu przybija łódka z której wychodzi mężczyzna z zawiniątkiem. Okazuje się, że ma ze sobą bliźnięta: chłopczyka i dziewczynkę. Mężczyzna jest ścigany, a niemowlęta musi rozdzielić. Dziewczynka trafia do starszej kobiety, a chłopiec do sierocińca....

książek: 1300
Gosia | 2013-09-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2013
Przeczytana: 19 września 2013

Kolejna powieść Zafona z serii "młodzieżowej". Opowieść pełna przygód i magii, ale nie jest to tylko książka przygodowa, która wciąga i nie pozwala się oderwać aż do jej skończenia. To piękna opowieść o przyjaźni, poświęceniu i miłości. Powieść z momentami zaskakującą akcją, pełną tajemnic i magii historią. Nasza wyobraźnia działa cały czas, a strach przeżywany przez dzieci, staje się także naszym udziałem. Każda z postaci jest świetnie scharakteryzowana i umiejscowiona w akcji. Plastyczne opisy i narracja to także atuty tej powieści. Początkowo przeszkadzało mi podobieństwo schematu do Księcia mgły", ale wciągając się w historię, wkrótce o nim zapomniałam, bo ta historia jest jednak inna. Tłem akcji jest Kalkuta - miasto pełne tajemnic i zagadek, gdzie swoje przygody pełne zasadzek , tajemnic i sekretów. Całość niesamowita, nastrojowa, na długo zapadająca w pamięć.

książek: 555
Marzin | 2012-08-08
Przeczytana: 08 sierpnia 2012

Kolejna dobra książka Zafona, choć jak poprzednie 3 pierwsze nie licząc"Cienia wiatru" i " Wieźnia nieba" zawiera elementy fantastyczne. Jednakże czyta się ją dobrze i szybko wręcz pochłania się ją całą duszą i zatraca w treści. Przeczytałam juz wszystkie książki Zafona i czekam z niecierpliwością aż zaszczyci nas kolejną interesującą powieścią.

książek: 1491

"Pałac Północy" nie okazała się lepszy od "Księcia Mgły", ale ta powieść również bardzo mi się podobała, pomimo tego, że styl autora nie jest dopracowany. Niewątpliwą zaletą "Pałacu Północy" jest mroczny klimat. Po za tym jest to opowieść o lojalnej przyjaźni, dorastaniu, tajemnicach i przygodach pełnych niebezpieczeństw. Polecam serdecznie :)

książek: 691
danieltrn | 2011-04-28
Na półkach: Przeczytane, 2011, Posiadam
Przeczytana: 28 kwietnia 2011

Dzięki popularności, jakie zyskały powieści „Cień wiatru” i „Gra anioła” Carlos Ruiz Zafon dostał szanse na godne wydanie swoich wcześniejszych dzieł. Tak, więc czytelnicy na całym świecie mają już szansę poznać tego hiszpańskiego pisarza z nieco innej strony. Pierwsze książki Zafona są przeznaczone dla nieco młodszych czytelników. Każdy z miłośników hiszpańskiego pisarza zna już powieści takie jak „Marina” czy „Książę mgły”. Teraz nadszedł czas na „Pałac północy”.

Młodzi ludzie szukający klucza do mrocznych zagadek historii. Połączeni więzami przyjaźni, miłości, lojalności. Na ich drodze staje demoniczna postać, którą można utożsamić z wcieleniem wszelkiego zła. Akcja toczy się w zatrważającym tempie. Niczym w najlepszym filmie. Fabuła jest zawsze bardzo dramatyczna. Bo takie właśnie są losy wielu bohaterów. Trudno również spodziewać się specjalnie szczęśliwego zakończenia. Zazwyczaj to właśnie ono jest najbardziej dramatyczne i daje sporo do myślenia. Tak wygląda schemat...

książek: 1607
Edith | 2011-05-20
Na półkach: Mam, Przeczytane
Przeczytana: 18 maja 2011

„Pałac Północy” to trzecia książka w dorobku Zafóna skierowana do młodzieży. Jednak podobnie jak przy „Księciu Mgły”, lektura z pewnością zadowoli także starszych czytelników. Po raz kolejny otrzymujemy powieść z niesamowitą akcją, pełną tajemnic i magii historią oraz narracją, tak wciągającą, że książki nie chce odłożyć się nawet na chwilę. Żałuję, że tych książek Zafóna nie wydawano, gdy ja mogłam spokojnie zaliczyć siebie do młodzieży, choć także i teraz bawiłam się świetnie wchodząc na jakiś czas w świat, stworzony przez niego.

W Kalkucie w 1916 roku pewien mężczyzna ucieka nocą ze spalonego dworca Jheeter’s Gate, mając ze sobą w łodzi dwa noworodki. Ścigają go tajemnicze postacie, a spotkanie z nimi może skończyć się tylko śmiercią. Mężczyzna jednak chce zadbać o bezpieczeństwo dzieci i ostatkiem sił odnosi je do domu pewnej kobiety, która ma się nimi zająć. Tej nocy dzieci zostają rozdzielone, gdy jedno z nich trafia do domu dziecka…

Szesnaście lat później wychowankowie...

książek: 429
Aleksandra | 2011-05-21
Na półkach: 2011, Przeczytane
Przeczytana: 21 maja 2011

CZY ZAFON ODRABIA PRACĘ DOMOWĄ?
czyli pytanie o poziom literacki.


W "Pałacu Północy" C.R. Zafon funduje czytelnikowi prawdziwą podróż w głąb upadku literackiego.
Pytanie:
jak można tak upaść?
Czemu mamy do czynienia z powieścią gorszą stylistycznie niż poprzedzający PP "Książe "Mgły" i późniejsza "Marina"?



W "Pałacu Północy" czytamy między innymi o "trzewiach przeklętego miejsca", "pustelni mego gabinetu" i "trujących kałużach w których dzieci grzęzły jak osadzone na mieliźnie statki". Widać, że Carlos dopiero buduje swój styl, ale nie da się uniknąć stwierdzenia, że trochę przesadził budując 5 wersowe zdania (no dodatek pisane w utartym schemacie) pełne nieudanych porównań- "topiące się żelazo jak kostka masła na patelni" i"ciemniejsze niż najciemniejsza noc" (dalej już pozwolę sobie nie przytaczać).
Nie jestem pewna też czy tworzenie tak dużej ilości bohaterów w tak krótkiej powieści było dobrym pomysłem. Zafon nie rozwija wielu wątków, nie przedstawia dogłębniej członków...

książek: 1062
magda | 2011-05-29
Na półkach: Przeczytane, Na półce
Przeczytana: 22 maja 2011

Jako mała dziewczynka łaknęłam przygód, tajnych stowarzyszeń, gdzie jeden za wszystkich, wszyscy za jednego, marzyłam o tajemniczych złoczyńcach, których wraz z moimi przyjaciółmi miałam ścigać i doprowadzać przed oblicze sprawiedliwości, a duchy i groza stanowiły wisienkę na torcie tych wszystkich snów o ekscytującym życiu. Niestety, doświadczałam tego wszystkiego jedynie w świecie stworzonym przez kolejnych pisarzy.

Przy wyborze lektury kieruję się zasadą, że im większy dookoła szum, tym dłużej należy na spotkanie z daną pozycją, lub jej autorem, poczekać. Pałac Północy jest drugą książką napisaną przez Zafona i moim pierwszym i zdecydowanie nie ostatnim tête-à-tête z tym autorem. Żałuję tylko, że tak długo zwlekałam...

Kalkuta, maj 1932 roku. Siedmioro członków Chowbar Society, tajnego stowarzyszenia, które jednak nigdy nie było tajemnicą dla dyrektora sierocińca St. Patrick's, wkrótce skończy 16 lat i pójdzie swoją własną drogą. Wychowankowie Mr. Cartera to grupka...

książek: 5319
allison | 2011-05-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 maja 2011

Kolejna powieść Zafona, od której nie mogłam się oderwać!
Pełna magii,tajemnic, zagadek... Nastrój grozy znacznie bardziej spotęgowany niż w "Księciu Mgły", "Cieniu wiatru" czy "Grze anioła"...
Całość niesamowita, nastrojowa, na długo zapadająca w pamięć!
To także piękna powieść o przyjaźni, miłości, zdolności do poświęceń - nie tylko dla młodzieży, ale dla czytelnika w każdym wieku.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Éric-Emmanuel Schmitt
    55. rocznica
    urodzin
    ...życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłuż... pokaż więcej
  • Mario Vargas Llosa
    79. rocznica
    urodzin
    Sekret szczęścia, a przynajmniej spokoju, leży w tym, żeby wyeliminować romantyczną miłość z życia, bo to ona sprawia, że człowiek cierpi. Tak żyje się spokojniej i lepiej się bawi, zapewniam cię.
  • Lauren Weisberger
    38. rocznica
    urodzin
    Gdzie miejsce na radość w twoim idealnie zaplanowanym, zaprojektowanym, wypełnionym zasadami życiu?
  • Bohumil Hrabal
    101. rocznica
    urodzin
    Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po... pokaż więcej
  • Richard Dawkins
    74. rocznica
    urodzin
    Odkryłem, że całkiem dobrą strategią, gdy ktoś pyta mnie, czy jestem ateistą, jest uświadomić mu, że on również jest ateistą, wszak nie wierzy w Zeusa, Apollona, Amona Ra, Mitrę, Baala, Thora, Wotana, Złotego Cielca ani w Latającego Potwora Spaghetti. Ja po prostu poszedłem o jednego Boga dalej.
  • Amanda Quick
    67. rocznica
    urodzin
    Nic tak nie rozstroi nerwów przeciwnika jak wyraz rozbawienia lub nawet znudzenie na twej twarzy.
  • Jayne Ann Krentz
    67. rocznica
    urodzin
    W rzeczywistości piekło jest przeraźliwie chłodne. To miejsce zimne i rozpaczliwie samotne"
  • Marc Brandel
    96. rocznica
    urodzin
  • Maksym Gorki
    147. rocznica
    urodzin
    Kobieta nie może nie rozumieć muzyki, zwłaszcza jeśli jej smutno.
  • Marianne Fredriksson
    88. rocznica
    urodzin
    Jesteś jedynie gościem w rzeczywistości, dlatego jej nie widzisz. Dostrzegasz tylko określone nazwą jej części, nigdy zaś powiązań, z których tworzy się całość.
  • Rafał Skarżycki
    38. rocznica
    urodzin
  • Julio Llamazares
    60. rocznica
    urodzin
    Czas podobny jest do rzeki: z początku płynie ospale i niepewnie,rozpędzając się z upływem lat.(...)Przez pierwsze dwadzieścia lub trzydzieści lat myślimy, że czas jest rzeką bez końca, jedynym w swoim rodzaju tworem, który sam siebie karmi i nigdy się nie wyczerpuje.Ale prędzej czy później odkrywam... pokaż więcej
  • Zbigniew Brzeziński
    87. rocznica
    urodzin
  • Andrzej Meller
    39. rocznica
    urodzin
  • Daniel Dennett
    73. rocznica
    urodzin
  • Anatolij Winogradow
    127. rocznica
    urodzin
    Jak to się stało, że cienka, cieńsza od włosa krawędź oddzieliła sen od przebudzenia?
  • Lauren Willig
    38. rocznica
    urodzin
  • Virginia Woolf
    74. rocznica
    śmierci
    Ludzie autentyczni najpełniej istnieją w samotności. Nie znoszą iluminacji, podwojenia. Ciskają swoje ledwie namalowane portrety, odwrócone twarzą do ziemi.
  • Eugène Ionesco
    21. rocznica
    śmierci
    Zdarza się, że człowiek śni. Przywiązuje się do tego snu, wierzy weń, kocha. Rano, gdy otwiera oczy, dwa światy jeszcze zachodzą na siebie, twarze nocy w świetle dnia słabo się zarysowują. Chciałoby się je spamiętać, zatrzymać. Wymykają ci się z rąk, brutalna rzeczywistość dnia je wypędza. Człowiek... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd