Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Pałac Północy

Pałac Północy

Autor:
Cykl: Trylogia mgły (tom 2)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Katarzyna Okrasko, Carlos Marrodán Casas
tytuł oryginału
El Palacio de la Medianoche
wydawnictwo
Muza
data wydania
ISBN
9788374959780
liczba stron
288
słowa kluczowe
zafon, tajemnica
język
polski
typ
papier
dodała
olina
6.85 (4160 ocen i 448 opinii)

Opis książki

Kalkuta, 1932. Ben, wychowanek sierocińca St. Patrick, skończył już 16 lat - podobnie jak jego przyjaciele, będzie musiał opuścić dom dziecka i się usamodzielnić. W dniu pożegnalnej imprezy poznaje swoją rówieśniczkę Sheere i zabiera ją do Pałacu Północy na spotkanie tajnego stowarzyszenia, które założył wraz z przyjaciółmi. Gdy dziewczyna opowiada im tragiczną historię swojej rodziny, członkowie...

Kalkuta, 1932. Ben, wychowanek sierocińca St. Patrick, skończył już 16 lat - podobnie jak jego przyjaciele, będzie musiał opuścić dom dziecka i się usamodzielnić. W dniu pożegnalnej imprezy poznaje swoją rówieśniczkę Sheere i zabiera ją do Pałacu Północy na spotkanie tajnego stowarzyszenia, które założył wraz z przyjaciółmi. Gdy dziewczyna opowiada im tragiczną historię swojej rodziny, członkowie stowarzyszenia postanawiają jej pomóc w odnalezieniu legendarnego domu, który pojawia się w opowieści. Nie wiedzą, że właśnie natrafili na trop jednej z najpotworniejszych tajemnic Kalkuty. Płonący pociąg, dworzec widmo, ognista zjawa - to tylko niektóre elementy makabrycznej łamigłówki, którą przyjdzie im rozwiązać… Misja, która miała być niecodzienną przygodą, niebawem okazuje się śmiertelnie niebezpiecznym wyzwaniem.

 

źródło opisu: Wydawca

źródło okładki: www.esensja.pl

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 2758
Monika | 2011-05-31
Przeczytana: 31 maja 2011

Książkę z koszmarnym pociągiem w roli głównej czytałam...w pociągu oczywiście. Na szczęście nie tak koszmarnym, naszym rodzimym, powolnym i bezpiecznym.

"Pałac Północy" nie zachwycił mnie tak bardzo, jak "Marina". Jednak z całą pewnością jest to pozycja warta polecenia.

Zafon tworzy świat, któremu nie potrafię się oprzeć.

książek: 20024

"Pałac Północy" to druga książka Zafóna skierowana głównie do młodzieży, jednak inne grupy wiekowe również chętnie po nią sięgają. „Pałac Północy” myślę, iż jest spełnieniem dziecięcej fantazji i wyobraźni. Bo kto z nas nie marzył się znaleźć w tajnym stowarzyszeniu, rozwiązywać zagadki i na końcu stać się bohaterem. „Pałac Północy” to eksplozja tajemniczości, sekretów, magii, a język i prowadzona narracja to czysty majstersztyk.
Carlos Ruiz Zafón ur. W 1964 roku w Barcelonie. Z wykształcenia jest dziennikarzem, lecz to pisaniu podporządkował swoje życie. Swoje pierwsze powieści kierował głównie do młodzieży jednak zyskał sobie zwolenników także wśród starszych grup wiekowych.

Akcja powieści toczy się w Kalkucie na początku XX wieku. Do portu przybija łódka z której wychodzi mężczyzna z zawiniątkiem. Okazuje się, że ma ze sobą bliźnięta: chłopczyka i dziewczynkę. Mężczyzna jest ścigany, a niemowlęta musi rozdzielić. Dziewczynka trafia do starszej kobiety, a chłopiec do sierocińca. Na...

książek: 1165
Gosia | 2013-09-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2013
Przeczytana: 19 września 2013

Kolejna powieść Zafona z serii "młodzieżowej". Opowieść pełna przygód i magii, ale nie jest to tylko książka przygodowa, która wciąga i nie pozwala się oderwać aż do jej skończenia. To piękna opowieść o przyjaźni, poświęceniu i miłości. Powieść z momentami zaskakującą akcją, pełną tajemnic i magii historią. Nasza wyobraźnia działa cały czas, a strach przeżywany przez dzieci, staje się także naszym udziałem. Każda z postaci jest świetnie scharakteryzowana i umiejscowiona w akcji. Plastyczne opisy i narracja to także atuty tej powieści. Początkowo przeszkadzało mi podobieństwo schematu do Księcia mgły", ale wciągając się w historię, wkrótce o nim zapomniałam, bo ta historia jest jednak inna. Tłem akcji jest Kalkuta - miasto pełne tajemnic i zagadek, gdzie swoje przygody pełne zasadzek , tajemnic i sekretów. Całość niesamowita, nastrojowa, na długo zapadająca w pamięć.

książek: 460
Marzin | 2012-08-08
Przeczytana: 08 sierpnia 2012

Kolejna dobra książka Zafona, choć jak poprzednie 3 pierwsze nie licząc"Cienia wiatru" i " Wieźnia nieba" zawiera elementy fantastyczne. Jednakże czyta się ją dobrze i szybko wręcz pochłania się ją całą duszą i zatraca w treści. Przeczytałam juz wszystkie książki Zafona i czekam z niecierpliwością aż zaszczyci nas kolejną interesującą powieścią.

książek: 609
danieltrn | 2011-04-28
Na półkach: Przeczytane, 2011, Posiadam
Przeczytana: 28 kwietnia 2011

Dzięki popularności, jakie zyskały powieści „Cień wiatru” i „Gra anioła” Carlos Ruiz Zafon dostał szanse na godne wydanie swoich wcześniejszych dzieł. Tak, więc czytelnicy na całym świecie mają już szansę poznać tego hiszpańskiego pisarza z nieco innej strony. Pierwsze książki Zafona są przeznaczone dla nieco młodszych czytelników. Każdy z miłośników hiszpańskiego pisarza zna już powieści takie jak „Marina” czy „Książę mgły”. Teraz nadszedł czas na „Pałac północy”.

Młodzi ludzie szukający klucza do mrocznych zagadek historii. Połączeni więzami przyjaźni, miłości, lojalności. Na ich drodze staje demoniczna postać, którą można utożsamić z wcieleniem wszelkiego zła. Akcja toczy się w zatrważającym tempie. Niczym w najlepszym filmie. Fabuła jest zawsze bardzo dramatyczna. Bo takie właśnie są losy wielu bohaterów. Trudno również spodziewać się specjalnie szczęśliwego zakończenia. Zazwyczaj to właśnie ono jest najbardziej dramatyczne i daje sporo do myślenia. Tak wygląda schemat praktycznie...

książek: 1607
Edith | 2011-05-20
Na półkach: Mam, Przeczytane
Przeczytana: 18 maja 2011

„Pałac Północy” to trzecia książka w dorobku Zafóna skierowana do młodzieży. Jednak podobnie jak przy „Księciu Mgły”, lektura z pewnością zadowoli także starszych czytelników. Po raz kolejny otrzymujemy powieść z niesamowitą akcją, pełną tajemnic i magii historią oraz narracją, tak wciągającą, że książki nie chce odłożyć się nawet na chwilę. Żałuję, że tych książek Zafóna nie wydawano, gdy ja mogłam spokojnie zaliczyć siebie do młodzieży, choć także i teraz bawiłam się świetnie wchodząc na jakiś czas w świat, stworzony przez niego.

W Kalkucie w 1916 roku pewien mężczyzna ucieka nocą ze spalonego dworca Jheeter’s Gate, mając ze sobą w łodzi dwa noworodki. Ścigają go tajemnicze postacie, a spotkanie z nimi może skończyć się tylko śmiercią. Mężczyzna jednak chce zadbać o bezpieczeństwo dzieci i ostatkiem sił odnosi je do domu pewnej kobiety, która ma się nimi zająć. Tej nocy dzieci zostają rozdzielone, gdy jedno z nich trafia do domu dziecka…

Szesnaście lat później wychowankowie sieroci...

książek: 429
Aleksandra | 2011-05-21
Na półkach: 2011, Przeczytane
Przeczytana: 21 maja 2011

CZY ZAFON ODRABIA PRACĘ DOMOWĄ?
czyli pytanie o poziom literacki.


W "Pałacu Północy" C.R. Zafon funduje czytelnikowi prawdziwą podróż w głąb upadku literackiego.
Pytanie:
jak można tak upaść?
Czemu mamy do czynienia z powieścią gorszą stylistycznie niż poprzedzający PP "Książe "Mgły" i późniejsza "Marina"?



W "Pałacu Północy" czytamy między innymi o "trzewiach przeklętego miejsca", "pustelni mego gabinetu" i "trujących kałużach w których dzieci grzęzły jak osadzone na mieliźnie statki". Widać, że Carlos dopiero buduje swój styl, ale nie da się uniknąć stwierdzenia, że trochę przesadził budując 5 wersowe zdania (no dodatek pisane w utartym schemacie) pełne nieudanych porównań- "topiące się żelazo jak kostka masła na patelni" i"ciemniejsze niż najciemniejsza noc" (dalej już pozwolę sobie nie przytaczać).
Nie jestem pewna też czy tworzenie tak dużej ilości bohaterów w tak krótkiej powieści było dobrym pomysłem. Zafon nie rozwija wielu wątków, nie przedstawia dogłębniej członków CS,...

książek: 1476

"Pałac Północy" nie okazała się lepszy od "Księcia Mgły", ale ta powieść również bardzo mi się podobała, pomimo tego, że styl autora nie jest dopracowany. Niewątpliwą zaletą "Pałacu Północy" jest mroczny klimat. Po za tym jest to opowieść o lojalnej przyjaźni, dorastaniu, tajemnicach i przygodach pełnych niebezpieczeństw. Polecam serdecznie :)

książek: 1062
magda | 2011-05-29
Na półkach: Przeczytane, Na półce
Przeczytana: 22 maja 2011

Jako mała dziewczynka łaknęłam przygód, tajnych stowarzyszeń, gdzie jeden za wszystkich, wszyscy za jednego, marzyłam o tajemniczych złoczyńcach, których wraz z moimi przyjaciółmi miałam ścigać i doprowadzać przed oblicze sprawiedliwości, a duchy i groza stanowiły wisienkę na torcie tych wszystkich snów o ekscytującym życiu. Niestety, doświadczałam tego wszystkiego jedynie w świecie stworzonym przez kolejnych pisarzy.

Przy wyborze lektury kieruję się zasadą, że im większy dookoła szum, tym dłużej należy na spotkanie z daną pozycją, lub jej autorem, poczekać. Pałac Północy jest drugą książką napisaną przez Zafona i moim pierwszym i zdecydowanie nie ostatnim tête-à-tête z tym autorem. Żałuję tylko, że tak długo zwlekałam...

Kalkuta, maj 1932 roku. Siedmioro członków Chowbar Society, tajnego stowarzyszenia, które jednak nigdy nie było tajemnicą dla dyrektora sierocińca St. Patrick's, wkrótce skończy 16 lat i pójdzie swoją własną drogą. Wychowankowie Mr. Cartera to grupka inteligentnych,...

książek: 478
Ettelea | 2011-07-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 lipca 2011

Carlos Ruiz Zafon niewątpliwie ma talent do pochłaniania dusz czytelników. Decydując się na jego prozę musimy być przygotowani na dreszczyk emocji, pobudzenie wyobraźni oraz wszechobecną aurę tajemniczości.

Czy będąc dziećmi uwielbialiście słuchać opowieści o duchach i nawiedzonych miejscach? Ja tak. I do tej pory pamiętam jak powiększały się moje oczy i ciarki pojawiały się na ramionach oraz plecach. Te uczucia przeżyłam raz jeszcze, uczestnicząc w mistycznej grze o życie w dusznym klimacie zakurzonych uliczek Kalkuty.

Bohaterami tej niezwykłej historii jest grupa nastoletnich przyjaciół, która z wiekiem lat szesnastu opuszcza mury sierocińca. Nie zdają sobie sprawy, że na jednego z członków klubu czekają niebezpieczne zdarzenia. Wplątują się w wir zagadkowych wydarzeń, które rozpoczęły się w momencie poznania rówieśniczki Sheere, nie zdając sobie sprawy z tego na jak cienkim gruncie przychodzi im prowadzić śledztwo. Czy uda im się wygrać szaleńczą grę przygotowaną przez ognistego...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Jeff Grubb
    56. rocznica
    urodzin
  • Irvine Welsh
    56. rocznica
    urodzin
    Dlaczego odrzucam świat i widzę siebie jako coś lepszego? No bo tak, to wszystko. Bo jestem kurwa lepszy i taka jest prawda.
  • Jerzy Płażewski
    90. rocznica
    urodzin
  • Anna Janko
    57. rocznica
    urodzin
    Książki to nie są czyjeś rzeczy, to są świadectwa rozumu. Książki, które czytasz, pozwalają zajrzeć ci do głowy i zobaczyć myśli, uczucia, intencje, potrzeby emocjonalne. jeśli czytasz namiętnie to znaczy, że tym właśnie jesteś. Jesteś autorem swoich lektur i one zawsze cię zdradzą!!!
  • Ira Levin
    85. rocznica
    urodzin
    Przyznaję, że niedo­puszczenie kobiet do życia publicznego to problem przestarzały.
  • Lolita Pille
    32. rocznica
    urodzin
    Przedwcześnie pozbawiona złudzeń, rzygam na sztuczność uczuć.
  • Jeanette Winterson
    55. rocznica
    urodzin
    Dziura w moim sercu ma twój kształt i nikt inny do niej nie pasuje.
  • Kerstin Ekman
    81. rocznica
    urodzin
    Nie mogę znaleźć innego porównania między czytaniem i jedzeniem słodyczy jak nienasycenie. Od tego, co się czyta, nie można się przecież uwolnić.
  • Cecil Scott Forester
    115. rocznica
    urodzin
    (...)był już teraz na tyle doświadczonym małżonkiem, żeby wiedzieć, że warto pozwolić żonie mówić, co tylko chce, byle sam mógł robić, na co ma ochotę
  • Jaś Kapela
    30. rocznica
    urodzin
    Wyciągnąć wnioski i umrzeć. Zawiesić rozumowanie i żyć.
  • Lloyd C. Douglas
    137. rocznica
    urodzin
    Nie trzeba wypijać trucizny anie wbijać sobie sztylet w serce, by popełnić samobójstwo. Można zabić się i chodzić dalej po świecie.
  • Theodore Dreiser
    143. rocznica
    urodzin
  • Gautam Malkani
    38. rocznica
    urodzin
  • Antonia Fraser
    82. rocznica
    urodzin
  • Cesar Millan
    45. rocznica
    urodzin
    ...zwierzęta w naszym życiu nie zjawiają się bez powodu: udzielają nam nauk o tym, jak zostać lepszym człowiekiem.
  • Kazimierz Wierzyński
    120. rocznica
    urodzin
  • Siergiej Michałkow
    5. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd