Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pałac Północy

Autor:
Cykl: Trylogia mgły (tom 2)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Katarzyna Okrasko, Carlos Marrodán Casas
tytuł oryginału
El Palacio de la Medianoche
wydawnictwo
Muza
data wydania
ISBN
9788374959780
liczba stron
288
słowa kluczowe
zafon, tajemnica
język
polski
typ
papier
dodała
olina
6,87 (4858 ocen i 501 opinii)

Opis książki

Kalkuta, 1932. Ben, wychowanek sierocińca St. Patrick, skończył już 16 lat - podobnie jak jego przyjaciele, będzie musiał opuścić dom dziecka i się usamodzielnić. W dniu pożegnalnej imprezy poznaje swoją rówieśniczkę Sheere i zabiera ją do Pałacu Północy na spotkanie tajnego stowarzyszenia, które założył wraz z przyjaciółmi. Gdy dziewczyna opowiada im tragiczną historię swojej rodziny,...

Kalkuta, 1932. Ben, wychowanek sierocińca St. Patrick, skończył już 16 lat - podobnie jak jego przyjaciele, będzie musiał opuścić dom dziecka i się usamodzielnić. W dniu pożegnalnej imprezy poznaje swoją rówieśniczkę Sheere i zabiera ją do Pałacu Północy na spotkanie tajnego stowarzyszenia, które założył wraz z przyjaciółmi. Gdy dziewczyna opowiada im tragiczną historię swojej rodziny, członkowie stowarzyszenia postanawiają jej pomóc w odnalezieniu legendarnego domu, który pojawia się w opowieści. Nie wiedzą, że właśnie natrafili na trop jednej z najpotworniejszych tajemnic Kalkuty. Płonący pociąg, dworzec widmo, ognista zjawa - to tylko niektóre elementy makabrycznej łamigłówki, którą przyjdzie im rozwiązać… Misja, która miała być niecodzienną przygodą, niebawem okazuje się śmiertelnie niebezpiecznym wyzwaniem.

 

źródło opisu: Wydawca

źródło okładki: www.esensja.pl

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 2999
Monika | 2011-05-31
Przeczytana: 31 maja 2011

Książkę z koszmarnym pociągiem w roli głównej czytałam...w pociągu oczywiście. Na szczęście nie tak koszmarnym, naszym rodzimym, powolnym i bezpiecznym.

"Pałac Północy" nie zachwycił mnie tak bardzo, jak "Marina". Jednak z całą pewnością jest to pozycja warta polecenia.

Zafon tworzy świat, któremu nie potrafię się oprzeć.

książek: 23290

"Pałac Północy" to druga książka Zafóna skierowana głównie do młodzieży, jednak inne grupy wiekowe również chętnie po nią sięgają. „Pałac Północy” myślę, iż jest spełnieniem dziecięcej fantazji i wyobraźni. Bo kto z nas nie marzył się znaleźć w tajnym stowarzyszeniu, rozwiązywać zagadki i na końcu stać się bohaterem. „Pałac Północy” to eksplozja tajemniczości, sekretów, magii, a język i prowadzona narracja to czysty majstersztyk.
Carlos Ruiz Zafón ur. W 1964 roku w Barcelonie. Z wykształcenia jest dziennikarzem, lecz to pisaniu podporządkował swoje życie. Swoje pierwsze powieści kierował głównie do młodzieży jednak zyskał sobie zwolenników także wśród starszych grup wiekowych.

Akcja powieści toczy się w Kalkucie na początku XX wieku. Do portu przybija łódka z której wychodzi mężczyzna z zawiniątkiem. Okazuje się, że ma ze sobą bliźnięta: chłopczyka i dziewczynkę. Mężczyzna jest ścigany, a niemowlęta musi rozdzielić. Dziewczynka trafia do starszej kobiety, a chłopiec do sierocińca....

książek: 1330
Gosia | 2013-09-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2013
Przeczytana: 19 września 2013

Kolejna powieść Zafona z serii "młodzieżowej". Opowieść pełna przygód i magii, ale nie jest to tylko książka przygodowa, która wciąga i nie pozwala się oderwać aż do jej skończenia. To piękna opowieść o przyjaźni, poświęceniu i miłości. Powieść z momentami zaskakującą akcją, pełną tajemnic i magii historią. Nasza wyobraźnia działa cały czas, a strach przeżywany przez dzieci, staje się także naszym udziałem. Każda z postaci jest świetnie scharakteryzowana i umiejscowiona w akcji. Plastyczne opisy i narracja to także atuty tej powieści. Początkowo przeszkadzało mi podobieństwo schematu do Księcia mgły", ale wciągając się w historię, wkrótce o nim zapomniałam, bo ta historia jest jednak inna. Tłem akcji jest Kalkuta - miasto pełne tajemnic i zagadek, gdzie swoje przygody pełne zasadzek , tajemnic i sekretów. Całość niesamowita, nastrojowa, na długo zapadająca w pamięć.

książek: 569
Marzin | 2012-08-08
Przeczytana: 08 sierpnia 2012

Kolejna dobra książka Zafona, choć jak poprzednie 3 pierwsze nie licząc"Cienia wiatru" i " Wieźnia nieba" zawiera elementy fantastyczne. Jednakże czyta się ją dobrze i szybko wręcz pochłania się ją całą duszą i zatraca w treści. Przeczytałam juz wszystkie książki Zafona i czekam z niecierpliwością aż zaszczyci nas kolejną interesującą powieścią.

książek: 1491

"Pałac Północy" nie okazała się lepszy od "Księcia Mgły", ale ta powieść również bardzo mi się podobała, pomimo tego, że styl autora nie jest dopracowany. Niewątpliwą zaletą "Pałacu Północy" jest mroczny klimat. Po za tym jest to opowieść o lojalnej przyjaźni, dorastaniu, tajemnicach i przygodach pełnych niebezpieczeństw. Polecam serdecznie :)

książek: 695
danieltrn | 2011-04-28
Na półkach: Przeczytane, 2011, Posiadam
Przeczytana: 28 kwietnia 2011

Dzięki popularności, jakie zyskały powieści „Cień wiatru” i „Gra anioła” Carlos Ruiz Zafon dostał szanse na godne wydanie swoich wcześniejszych dzieł. Tak, więc czytelnicy na całym świecie mają już szansę poznać tego hiszpańskiego pisarza z nieco innej strony. Pierwsze książki Zafona są przeznaczone dla nieco młodszych czytelników. Każdy z miłośników hiszpańskiego pisarza zna już powieści takie jak „Marina” czy „Książę mgły”. Teraz nadszedł czas na „Pałac północy”.

Młodzi ludzie szukający klucza do mrocznych zagadek historii. Połączeni więzami przyjaźni, miłości, lojalności. Na ich drodze staje demoniczna postać, którą można utożsamić z wcieleniem wszelkiego zła. Akcja toczy się w zatrważającym tempie. Niczym w najlepszym filmie. Fabuła jest zawsze bardzo dramatyczna. Bo takie właśnie są losy wielu bohaterów. Trudno również spodziewać się specjalnie szczęśliwego zakończenia. Zazwyczaj to właśnie ono jest najbardziej dramatyczne i daje sporo do myślenia. Tak wygląda schemat...

książek: 302
mroźny_poranek | 2015-02-08
Przeczytana: 07 lutego 2015

Kolejny raz spotkanie z Zafónem uważam za niezwykle udane.
Uwielbiam jego mroczne tajemnice, zjawiska niewytłumaczone, a przede wszystkim niespodziewane zwroty w akcji.
Podobnie było i tym razem w "Pałacu Północy".
Można rzec, że każda kartka odsłaniała coś nowego i zaskakiwała.
O tak, Zafón potrafi oczarować czytelnika.

książek: 1607
Edith | 2011-05-20
Na półkach: Mam, Przeczytane
Przeczytana: 18 maja 2011

„Pałac Północy” to trzecia książka w dorobku Zafóna skierowana do młodzieży. Jednak podobnie jak przy „Księciu Mgły”, lektura z pewnością zadowoli także starszych czytelników. Po raz kolejny otrzymujemy powieść z niesamowitą akcją, pełną tajemnic i magii historią oraz narracją, tak wciągającą, że książki nie chce odłożyć się nawet na chwilę. Żałuję, że tych książek Zafóna nie wydawano, gdy ja mogłam spokojnie zaliczyć siebie do młodzieży, choć także i teraz bawiłam się świetnie wchodząc na jakiś czas w świat, stworzony przez niego.

W Kalkucie w 1916 roku pewien mężczyzna ucieka nocą ze spalonego dworca Jheeter’s Gate, mając ze sobą w łodzi dwa noworodki. Ścigają go tajemnicze postacie, a spotkanie z nimi może skończyć się tylko śmiercią. Mężczyzna jednak chce zadbać o bezpieczeństwo dzieci i ostatkiem sił odnosi je do domu pewnej kobiety, która ma się nimi zająć. Tej nocy dzieci zostają rozdzielone, gdy jedno z nich trafia do domu dziecka…

Szesnaście lat później wychowankowie...

książek: 429
Aleksandra | 2011-05-21
Na półkach: 2011, Przeczytane
Przeczytana: 21 maja 2011

CZY ZAFON ODRABIA PRACĘ DOMOWĄ?
czyli pytanie o poziom literacki.


W "Pałacu Północy" C.R. Zafon funduje czytelnikowi prawdziwą podróż w głąb upadku literackiego.
Pytanie:
jak można tak upaść?
Czemu mamy do czynienia z powieścią gorszą stylistycznie niż poprzedzający PP "Książe "Mgły" i późniejsza "Marina"?



W "Pałacu Północy" czytamy między innymi o "trzewiach przeklętego miejsca", "pustelni mego gabinetu" i "trujących kałużach w których dzieci grzęzły jak osadzone na mieliźnie statki". Widać, że Carlos dopiero buduje swój styl, ale nie da się uniknąć stwierdzenia, że trochę przesadził budując 5 wersowe zdania (no dodatek pisane w utartym schemacie) pełne nieudanych porównań- "topiące się żelazo jak kostka masła na patelni" i"ciemniejsze niż najciemniejsza noc" (dalej już pozwolę sobie nie przytaczać).
Nie jestem pewna też czy tworzenie tak dużej ilości bohaterów w tak krótkiej powieści było dobrym pomysłem. Zafon nie rozwija wielu wątków, nie przedstawia dogłębniej członków...

książek: 1062
magda | 2011-05-29
Na półkach: Przeczytane, Na półce
Przeczytana: 22 maja 2011

Jako mała dziewczynka łaknęłam przygód, tajnych stowarzyszeń, gdzie jeden za wszystkich, wszyscy za jednego, marzyłam o tajemniczych złoczyńcach, których wraz z moimi przyjaciółmi miałam ścigać i doprowadzać przed oblicze sprawiedliwości, a duchy i groza stanowiły wisienkę na torcie tych wszystkich snów o ekscytującym życiu. Niestety, doświadczałam tego wszystkiego jedynie w świecie stworzonym przez kolejnych pisarzy.

Przy wyborze lektury kieruję się zasadą, że im większy dookoła szum, tym dłużej należy na spotkanie z daną pozycją, lub jej autorem, poczekać. Pałac Północy jest drugą książką napisaną przez Zafona i moim pierwszym i zdecydowanie nie ostatnim tête-à-tête z tym autorem. Żałuję tylko, że tak długo zwlekałam...

Kalkuta, maj 1932 roku. Siedmioro członków Chowbar Society, tajnego stowarzyszenia, które jednak nigdy nie było tajemnicą dla dyrektora sierocińca St. Patrick's, wkrótce skończy 16 lat i pójdzie swoją własną drogą. Wychowankowie Mr. Cartera to grupka...


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Terry Pratchett
    67. rocznica
    urodzin
    Kiedy łamiesz zasady, łam je mocno i na dobre.
  • Nelle Harper Lee
    89. rocznica
    urodzin
    Ale ja, zanim będę mógł żyć w zgodzie z innymi ludźmi, przede wszystkim muszę żyć w zgodzie z sobą samym. Jedyna rzecz, jaka nie podlega przegłosowaniu przez większość, to sumienie człowieka.
  • Alistair MacLean
    93. rocznica
    urodzin
    - Słyszałeś o SKGP? - Jasne. Stowarzyszenie Kierowców Grand Prix. - Właśnie. No więc SKGP postanowiło, że dla naszego bezpieczeństwa, zawodników i widzów, należy skreślić Harlowa z listy z listy kierowców Formuły 1. Chcemy, żeby nie miał prawa wstępu na żaden tor w Europie. Wiesz, że on pije? - Kto... pokaż więcej
  • Christian Jacq
    68. rocznica
    urodzin
    ... miłość to taki potok, który znosi wszelkie tamy i zalewa istotę ludzką bez reszty.
  • Ian Rankin
    55. rocznica
    urodzin
  • Roberto Bolaño
    62. rocznica
    urodzin
    Nadszedł dzień, kiedy postanowiłem zerwać z literaturą. Zerwałem. Nie ma w tym kroku żadnej traumy poza poczuciem wolności. To tak, między nami mówiąc, jak przestać być prawiczkiem. Co za ulga! Zerwanie z literaturą, to znaczy zerwanie z pisaniem, by ograniczyć się wyłącznie do czytania!
  • Jan Izydor Sztaudynger
    111. rocznica
    urodzin
    On gotyk, ona barok. Renesans zjawi się za rok.
  • Daniel Passent
    77. rocznica
    urodzin
    My nazywamy tenisówki felony shoes (buty przestępcze), bo oni je często noszą [handlarze narkotyków]. Kurtka skórzana, kosztowna, ale na nogach tenisówki.
  • Sven Lindqvist
    83. rocznica
    urodzin
  • Michael H. Hart
    83. rocznica
    urodzin
  • Lois Duncan
    81. rocznica
    urodzin
    W jakiś sposób wspomnienia radosne bardziej bolą niż wspomnienia smutne, bo dotkliwiej zdajemy sobie sprawę, że należą do przeszłości bezpowrotnie.
  • Stefania Grodzieńska
    5. rocznica
    śmierci
    I wszystko byłoby pięknie, gdybym nie zauważyła skrzywienia na twarzach moich czytelników. Zdaje się, że Wam się to opowiadanie nie podoba... A, przepraszam, co Państwo w tej chwili robią? Przepraszam za wyrażenie, byczą się Państwo, tak? Opowiadania satyryczne się czyta, tak? Znamy takich, co mają... pokaż więcej
  • Ludwig Tieck
    162. rocznica
    śmierci
    Nazbyt często to, co szlachetne i wielkie, bywa zapomniane i poniżane przez ludzi małego ducha.
  • Kazimierz Gołba
    63. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd