Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Pałac Północy

Pałac Północy

Autor:
Cykl: Trylogia mgły (tom 2)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Katarzyna Okrasko, Carlos Marrodán Casas
tytuł oryginału
El Palacio de la Medianoche
wydawnictwo
Muza
data wydania
ISBN
9788374959780
liczba stron
288
słowa kluczowe
zafon, tajemnica
język
polski
typ
papier
dodała
olina
6.85 (4177 ocen i 450 opinii)

Opis książki

Kalkuta, 1932. Ben, wychowanek sierocińca St. Patrick, skończył już 16 lat - podobnie jak jego przyjaciele, będzie musiał opuścić dom dziecka i się usamodzielnić. W dniu pożegnalnej imprezy poznaje swoją rówieśniczkę Sheere i zabiera ją do Pałacu Północy na spotkanie tajnego stowarzyszenia, które założył wraz z przyjaciółmi. Gdy dziewczyna opowiada im tragiczną historię swojej rodziny, członkowie...

Kalkuta, 1932. Ben, wychowanek sierocińca St. Patrick, skończył już 16 lat - podobnie jak jego przyjaciele, będzie musiał opuścić dom dziecka i się usamodzielnić. W dniu pożegnalnej imprezy poznaje swoją rówieśniczkę Sheere i zabiera ją do Pałacu Północy na spotkanie tajnego stowarzyszenia, które założył wraz z przyjaciółmi. Gdy dziewczyna opowiada im tragiczną historię swojej rodziny, członkowie stowarzyszenia postanawiają jej pomóc w odnalezieniu legendarnego domu, który pojawia się w opowieści. Nie wiedzą, że właśnie natrafili na trop jednej z najpotworniejszych tajemnic Kalkuty. Płonący pociąg, dworzec widmo, ognista zjawa - to tylko niektóre elementy makabrycznej łamigłówki, którą przyjdzie im rozwiązać… Misja, która miała być niecodzienną przygodą, niebawem okazuje się śmiertelnie niebezpiecznym wyzwaniem.

 

źródło opisu: Wydawca

źródło okładki: www.esensja.pl

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 2779
Monika | 2011-05-31
Przeczytana: 31 maja 2011

Książkę z koszmarnym pociągiem w roli głównej czytałam...w pociągu oczywiście. Na szczęście nie tak koszmarnym, naszym rodzimym, powolnym i bezpiecznym.

"Pałac Północy" nie zachwycił mnie tak bardzo, jak "Marina". Jednak z całą pewnością jest to pozycja warta polecenia.

Zafon tworzy świat, któremu nie potrafię się oprzeć.

książek: 20170

"Pałac Północy" to druga książka Zafóna skierowana głównie do młodzieży, jednak inne grupy wiekowe również chętnie po nią sięgają. „Pałac Północy” myślę, iż jest spełnieniem dziecięcej fantazji i wyobraźni. Bo kto z nas nie marzył się znaleźć w tajnym stowarzyszeniu, rozwiązywać zagadki i na końcu stać się bohaterem. „Pałac Północy” to eksplozja tajemniczości, sekretów, magii, a język i prowadzona narracja to czysty majstersztyk.
Carlos Ruiz Zafón ur. W 1964 roku w Barcelonie. Z wykształcenia jest dziennikarzem, lecz to pisaniu podporządkował swoje życie. Swoje pierwsze powieści kierował głównie do młodzieży jednak zyskał sobie zwolenników także wśród starszych grup wiekowych.

Akcja powieści toczy się w Kalkucie na początku XX wieku. Do portu przybija łódka z której wychodzi mężczyzna z zawiniątkiem. Okazuje się, że ma ze sobą bliźnięta: chłopczyka i dziewczynkę. Mężczyzna jest ścigany, a niemowlęta musi rozdzielić. Dziewczynka trafia do starszej kobiety, a chłopiec do sierocińca. Na...

książek: 1167
Gosia | 2013-09-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2013
Przeczytana: 19 września 2013

Kolejna powieść Zafona z serii "młodzieżowej". Opowieść pełna przygód i magii, ale nie jest to tylko książka przygodowa, która wciąga i nie pozwala się oderwać aż do jej skończenia. To piękna opowieść o przyjaźni, poświęceniu i miłości. Powieść z momentami zaskakującą akcją, pełną tajemnic i magii historią. Nasza wyobraźnia działa cały czas, a strach przeżywany przez dzieci, staje się także naszym udziałem. Każda z postaci jest świetnie scharakteryzowana i umiejscowiona w akcji. Plastyczne opisy i narracja to także atuty tej powieści. Początkowo przeszkadzało mi podobieństwo schematu do Księcia mgły", ale wciągając się w historię, wkrótce o nim zapomniałam, bo ta historia jest jednak inna. Tłem akcji jest Kalkuta - miasto pełne tajemnic i zagadek, gdzie swoje przygody pełne zasadzek , tajemnic i sekretów. Całość niesamowita, nastrojowa, na długo zapadająca w pamięć.

książek: 460
Marzin | 2012-08-08
Przeczytana: 08 sierpnia 2012

Kolejna dobra książka Zafona, choć jak poprzednie 3 pierwsze nie licząc"Cienia wiatru" i " Wieźnia nieba" zawiera elementy fantastyczne. Jednakże czyta się ją dobrze i szybko wręcz pochłania się ją całą duszą i zatraca w treści. Przeczytałam juz wszystkie książki Zafona i czekam z niecierpliwością aż zaszczyci nas kolejną interesującą powieścią.

książek: 618
danieltrn | 2011-04-28
Na półkach: Przeczytane, 2011, Posiadam
Przeczytana: 28 kwietnia 2011

Dzięki popularności, jakie zyskały powieści „Cień wiatru” i „Gra anioła” Carlos Ruiz Zafon dostał szanse na godne wydanie swoich wcześniejszych dzieł. Tak, więc czytelnicy na całym świecie mają już szansę poznać tego hiszpańskiego pisarza z nieco innej strony. Pierwsze książki Zafona są przeznaczone dla nieco młodszych czytelników. Każdy z miłośników hiszpańskiego pisarza zna już powieści takie jak „Marina” czy „Książę mgły”. Teraz nadszedł czas na „Pałac północy”.

Młodzi ludzie szukający klucza do mrocznych zagadek historii. Połączeni więzami przyjaźni, miłości, lojalności. Na ich drodze staje demoniczna postać, którą można utożsamić z wcieleniem wszelkiego zła. Akcja toczy się w zatrważającym tempie. Niczym w najlepszym filmie. Fabuła jest zawsze bardzo dramatyczna. Bo takie właśnie są losy wielu bohaterów. Trudno również spodziewać się specjalnie szczęśliwego zakończenia. Zazwyczaj to właśnie ono jest najbardziej dramatyczne i daje sporo do myślenia. Tak wygląda schemat praktycznie...

książek: 1607
Edith | 2011-05-20
Na półkach: Mam, Przeczytane
Przeczytana: 18 maja 2011

„Pałac Północy” to trzecia książka w dorobku Zafóna skierowana do młodzieży. Jednak podobnie jak przy „Księciu Mgły”, lektura z pewnością zadowoli także starszych czytelników. Po raz kolejny otrzymujemy powieść z niesamowitą akcją, pełną tajemnic i magii historią oraz narracją, tak wciągającą, że książki nie chce odłożyć się nawet na chwilę. Żałuję, że tych książek Zafóna nie wydawano, gdy ja mogłam spokojnie zaliczyć siebie do młodzieży, choć także i teraz bawiłam się świetnie wchodząc na jakiś czas w świat, stworzony przez niego.

W Kalkucie w 1916 roku pewien mężczyzna ucieka nocą ze spalonego dworca Jheeter’s Gate, mając ze sobą w łodzi dwa noworodki. Ścigają go tajemnicze postacie, a spotkanie z nimi może skończyć się tylko śmiercią. Mężczyzna jednak chce zadbać o bezpieczeństwo dzieci i ostatkiem sił odnosi je do domu pewnej kobiety, która ma się nimi zająć. Tej nocy dzieci zostają rozdzielone, gdy jedno z nich trafia do domu dziecka…

Szesnaście lat później wychowankowie sieroci...

książek: 1476

"Pałac Północy" nie okazała się lepszy od "Księcia Mgły", ale ta powieść również bardzo mi się podobała, pomimo tego, że styl autora nie jest dopracowany. Niewątpliwą zaletą "Pałacu Północy" jest mroczny klimat. Po za tym jest to opowieść o lojalnej przyjaźni, dorastaniu, tajemnicach i przygodach pełnych niebezpieczeństw. Polecam serdecznie :)

książek: 429
Aleksandra | 2011-05-21
Na półkach: 2011, Przeczytane
Przeczytana: 21 maja 2011

CZY ZAFON ODRABIA PRACĘ DOMOWĄ?
czyli pytanie o poziom literacki.


W "Pałacu Północy" C.R. Zafon funduje czytelnikowi prawdziwą podróż w głąb upadku literackiego.
Pytanie:
jak można tak upaść?
Czemu mamy do czynienia z powieścią gorszą stylistycznie niż poprzedzający PP "Książe "Mgły" i późniejsza "Marina"?



W "Pałacu Północy" czytamy między innymi o "trzewiach przeklętego miejsca", "pustelni mego gabinetu" i "trujących kałużach w których dzieci grzęzły jak osadzone na mieliźnie statki". Widać, że Carlos dopiero buduje swój styl, ale nie da się uniknąć stwierdzenia, że trochę przesadził budując 5 wersowe zdania (no dodatek pisane w utartym schemacie) pełne nieudanych porównań- "topiące się żelazo jak kostka masła na patelni" i"ciemniejsze niż najciemniejsza noc" (dalej już pozwolę sobie nie przytaczać).
Nie jestem pewna też czy tworzenie tak dużej ilości bohaterów w tak krótkiej powieści było dobrym pomysłem. Zafon nie rozwija wielu wątków, nie przedstawia dogłębniej członków CS,...

książek: 1062
magda | 2011-05-29
Na półkach: Przeczytane, Na półce
Przeczytana: 22 maja 2011

Jako mała dziewczynka łaknęłam przygód, tajnych stowarzyszeń, gdzie jeden za wszystkich, wszyscy za jednego, marzyłam o tajemniczych złoczyńcach, których wraz z moimi przyjaciółmi miałam ścigać i doprowadzać przed oblicze sprawiedliwości, a duchy i groza stanowiły wisienkę na torcie tych wszystkich snów o ekscytującym życiu. Niestety, doświadczałam tego wszystkiego jedynie w świecie stworzonym przez kolejnych pisarzy.

Przy wyborze lektury kieruję się zasadą, że im większy dookoła szum, tym dłużej należy na spotkanie z daną pozycją, lub jej autorem, poczekać. Pałac Północy jest drugą książką napisaną przez Zafona i moim pierwszym i zdecydowanie nie ostatnim tête-à-tête z tym autorem. Żałuję tylko, że tak długo zwlekałam...

Kalkuta, maj 1932 roku. Siedmioro członków Chowbar Society, tajnego stowarzyszenia, które jednak nigdy nie było tajemnicą dla dyrektora sierocińca St. Patrick's, wkrótce skończy 16 lat i pójdzie swoją własną drogą. Wychowankowie Mr. Cartera to grupka inteligentnych,...

książek: 478
Ettelea | 2011-07-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 lipca 2011

Carlos Ruiz Zafon niewątpliwie ma talent do pochłaniania dusz czytelników. Decydując się na jego prozę musimy być przygotowani na dreszczyk emocji, pobudzenie wyobraźni oraz wszechobecną aurę tajemniczości.

Czy będąc dziećmi uwielbialiście słuchać opowieści o duchach i nawiedzonych miejscach? Ja tak. I do tej pory pamiętam jak powiększały się moje oczy i ciarki pojawiały się na ramionach oraz plecach. Te uczucia przeżyłam raz jeszcze, uczestnicząc w mistycznej grze o życie w dusznym klimacie zakurzonych uliczek Kalkuty.

Bohaterami tej niezwykłej historii jest grupa nastoletnich przyjaciół, która z wiekiem lat szesnastu opuszcza mury sierocińca. Nie zdają sobie sprawy, że na jednego z członków klubu czekają niebezpieczne zdarzenia. Wplątują się w wir zagadkowych wydarzeń, które rozpoczęły się w momencie poznania rówieśniczki Sheere, nie zdając sobie sprawy z tego na jak cienkim gruncie przychodzi im prowadzić śledztwo. Czy uda im się wygrać szaleńczą grę przygotowaną przez ognistego...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Czesław Janczarski
    103. rocznica
    urodzin
  • Katarzyna Berenika Miszczuk
    26. rocznica
    urodzin
    - Latanie... jest jak pierwsza miłość. Jak zakochanie. Nie umiałem znaleźć porównania, dopóki cię nie spotkałem.
  • Stefan Darda
    42. rocznica
    urodzin
    W towarzystwie przyjaciela nie istnieje coś takiego jak niezręczna cisza.
  • Stefania Grodzieńska
    100. rocznica
    urodzin
    I wszystko byłoby pięknie, gdybym nie zauważyła skrzywienia na twarzach moich czytelników. Zdaje się, że Wam się to opowiadanie nie podoba... A, przepraszam, co Państwo w tej chwili robią? Przepraszam za wyrażenie, byczą się Państwo, tak? Opowiadania satyryczne się czyta, tak? Znamy takich, co mają... pokaż więcej
  • Walter Kirn
    52. rocznica
    urodzin
    Szybkie przyjaźnie to nie jedyne, jakie zawieram, ale najlepsze. Bo ci ludzie znają życie dużo lepiej niż moi bliscy.
  • Frederik Pohl
    1. rocznica
    śmierci
    może dojrzałość polega na tym, że chce się tego, czego się samemu chce, a nie tego, co inni ci każą chcieć
  • Stanisław Grochowiak
    38. rocznica
    śmierci
    Wolność dla wszystkich. Giniemy za wolność. Najwyższą wartość człowieka jest wolność.Chyba tylko wrodzone poczucie złego smaku pozwoliło ludzkości na aż tak natrętne nadużywanie nic nie znaczącego liczmanu. Dodajmy do tego, że w imię tejśce wolności, owszem, więziono, gilotynowano i brano w jasyr ca... pokaż więcej
  • Viktor E. Frankl
    17. rocznica
    śmierci
    To, że jako istoty ludzkie jesteśmy wyjątkowi i jedyni w swoim rodzaju, wyróżnia nas spośród innych, nadając sens naszej egzystencji i wpływając w jednakowy sposób na naszą pracę twórczą, jak i na naszą zdolność do miłości. Kiedy uświadomimy sobie, że nie da się zastąpić jednego człowieka drugim, ro... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd