Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Opętani

Tłumaczenie: Maciej Potulny
Wydawnictwo: Niebieska Studnia
7,15 (1003 ocen i 83 opinie) Zobacz oceny
10
76
9
139
8
215
7
270
6
154
5
90
4
22
3
26
2
4
1
7
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Haunted: A Novel
data wydania
ISBN
9788360979105
liczba stron
474
język
polski

"Opętani" (ang. "Haunted") to opowieść o koszmarach, ale nie o tych, które dręczą dzieci we śnie, tylko o upiorach i lękach, prześladujących nas na jawie. To dziwaczny amalgamat poezji i dwudziestu trzech opowiadań, połączonych historią o grupie aspirujących pisarzy, którzy pozwalają się zamknąć na trzy miesiące w odosobnieniu, żeby stworzyć dzieło swojego życia. Dzięki takiej konstrukcji...

"Opętani" (ang. "Haunted") to opowieść o koszmarach, ale nie o tych, które dręczą dzieci we śnie, tylko o upiorach i lękach, prześladujących nas na jawie. To dziwaczny amalgamat poezji i dwudziestu trzech opowiadań, połączonych historią o grupie aspirujących pisarzy, którzy pozwalają się zamknąć na trzy miesiące w odosobnieniu, żeby stworzyć dzieło swojego życia. Dzięki takiej konstrukcji autor może przemówić wieloma głosami jednocześnie, a także jeszcze bardziej zagłębić się w mroczną otchłań ludzkiej psychiki.

Głównym miejscem akcji jest „ustronie pisarzy” czyli stary, opuszczony teatr, luźno wzorowany na Villi Diodati nad jeziorem Genewskim, gdzie Lord Byron gościł Mary Shelley i kilku innych pisarzy, którzy podczas deszczowego lata opowiadali sobie straszne historie, a opowieść Mary Shelley stała się zalążkiem słynnego Frankensteina. Pisarzom uwięzionym w teatrze brakuje talentu i ochoty do pracy, ale dla sławy gotowi są na wszystko. Kiedy w zamkniętym na głucho budynku zaczyna brakować jedzenia, przestają działać urządzenia i niebezpiecznie spada temperatura, bohaterowie opowiadają sobie własne horrory.

Są to opowieści odrażające, chore, ale właśnie taki styl jest typowy dla Palahniuka. Jednym z najbardziej znanych opowiadań jest to zatytułowane „Flaki”. Kiedy Chuck Palahniuk jeździł po Stanach Zjednoczonych, promując "Opętanych", czytał „Flaki” na spotkaniach autorskich. Podczas tych odczytów ponad sześćdziesiąt osób zemdlało z obrzydzenia.

Sam Palahniuk na swojej stronie internetowej pisze o "Opętanych" tak: „Postanowiłem stworzyć nowy rodzaj horroru – opartego na rzeczywistym świecie. Bez nadprzyrodzonych potworów ani magii. To miała być książka, której nie będziecie chcieli trzymać przy łóżku. Książka, która stanie się zapadnią, bramą do najmroczniejszych miejsc. Do takich miejsc, do których tylko wy będziecie mogli wejść – sami – gdy ją otworzycie. Bo tylko książki mają tę moc”. "Opętani" jest częścią luźnego cyklu trzech powieści grozy, na który składają się również Dziennik i niesamowita, ale nie tak krwawa "Lullaby".

 

źródło opisu: http://www.niebieskastudnia.pl

źródło okładki: http://www.niebieskastudnia.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1080
Salma | 2012-04-01
Na półkach: Przeczytane

Brrr... Cóż... Hmmm... Tak... Długo zastanawiałam się, czy coś konstruktywnego na temat tej książki potrafię sklecić. Zaczęłam ją czytać chyba rok temu, a może nawet wcześniej. Potem jakoś niepostrzeżenie trafiła ona na półkę, a ja zajęłam się innymi lekturami. Gdy w końcu zauważyłam sterczącą w jednej trzeciej w niej zakładkę zaczęłam czytać dalej, bo coś nie coś pamiętałam. No i znowu jakoś specjalnie mnie nie wciągnęła, ale stwierdziłam, że tym razem doczytam. Owszem, jest momentami obrzydliwa. Owszem, z pewnością to ciekawy pomysł na połączenie w jednym tomie wielu opowiadań przeplatającą się w tle spójną fabułą. Zapamiętałam większość opowiadań (co rzadko mi się zdarza), ale chyba tylko z powodu ich "obrzydliwości" i wywołania pewnego rodzaju wstrząsu. Bynajmniej nie dlatego, że mnie w jakiś sposób zachwyciły (czy krew, wulgaryzmy, ohyda mogą zachwycać?). Poematów w ogóle nie musiałabym czytać, bo w ogóle do mnie nie trafiały, ale sumiennie to zrobiłam. Może miałam przeczytać na początek inne tytuły Palahniuka? Może wtedy miałabym ich więcej na koncie, bo teraz raczej w to wątpię. To nie literatura dla tych z rodzaju delikatnych. Cóż rzec więcej? Oryginalnie... i już.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Uwięzione

Ostatnimi czasy mamy wysyp powieści, których tematem przewodnim są porywane i przetrzymywane dziewczyny, które są zdane na łaskę brutalnych i nieobl...

zgłoś błąd zgłoś błąd