Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pazur łagodziciela

Tłumaczenie: Arkadiusz Nakoniecznik
Cykl: Księga Nowego Słońca (tom 2) | Seria: "Książnica" Kieszonkowa
Wydawnictwo: Książnica
7,19 (196 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
15
9
31
8
39
7
48
6
36
5
16
4
6
3
3
2
1
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Claw of the Concillator
data wydania
ISBN
9788325001223
liczba stron
328
słowa kluczowe
pazur, księga, słońce, literatura, fantasy
język
polski

Inne wydania

Zanim Severian, wygnaniec z konfraterni katów, dotrze do miejsca swego zesłania, Thraxu, musi pokonać licznych wrogów i wiele czyhających na niego niebezpieczeństw. Prześladowany przez okrutne wspomnienia i straszne wizje nie wie, czy zawdzięcza je swej absolutnej pamięci czy ogarniającemu świat mrokowi. Zawraca z obranej drogi, aby zwrócić skradziony klejnot, Pazur Łagodziciela, który...

Zanim Severian, wygnaniec z konfraterni katów, dotrze do miejsca swego zesłania, Thraxu, musi pokonać licznych wrogów i wiele czyhających na niego niebezpieczeństw. Prześladowany przez okrutne wspomnienia i straszne wizje nie wie, czy zawdzięcza je swej absolutnej pamięci czy ogarniającemu świat mrokowi. Zawraca z obranej drogi, aby zwrócić skradziony klejnot, Pazur Łagodziciela, który przypadkiem znalazł się w jego posiadaniu. Zaatakowany przez dziwne istoty odkrywa, że klejnot nie tylko emanuje błękitnym blaskiem, ale ma też niesamowitą, magiczną moc.

 

źródło opisu: nota wydawcy

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (414)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 231
Frosteł | 2014-06-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: luty 2014

Mało jest książek, których kontynuacje byłyby równe poprzedniczce, a jeszcze jest mniej, które by ją przebijały. Jednak "Pazur Łagodziciela" należy właśnie do tej drugiej grupy.

Po chaotycznym zakończeniu "Cienia Kata", w której cała drużyna się nagle rozpada, dostajemy znów mocno pogmatwany początek. Nie jest to kontynuacja wątku w tym samym uciętym miejscu. Nie wiemy, dlaczego teraz jest tak, a nie inaczej. Ale z odrobiną cierpliwości dowiemy się.

W "Księdze Nowego Słońca" swoją uwagę zwracają rysy psychologiczne postaci. Świetnie widać, że Gene Wolfe spędził przy ich tworzeniu sporo czasu i idealnie je opracował. Tym sposobem otrzymujemy postacie nietuzinkowe, z których żadna nie jest irytująca.

Droga młodego Severiana trwa dalej. Teraz już poza murami niezniszczalnego miasta Nessus podąża na północ, ku miejscu swego wygnania. Lecz cóż to byłaby za droga, gdyby nie stanęło na niej wiele przeszkód? No właśnie. Żadna.

Gene Wolfe ponownie serwuje nam spacerek za rękę z...

książek: 711
Miroslaw Kowalski | 2014-09-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 19 września 2014

Sądząc po popularności wielu miałkich i nijakich 'dzieł' odnoszę wrażenie, że książki przestały być czytane a zaczęły być raczej 'oglądane' jak filmy, filmy w dodatku rozrywkowe. W chwili obecnej, a może zawsze tak było, że bestsellerami stawały się powieści angażujące czytelnika w minimalnym stopniu lub wcale? Może w dzisiejszych mocno zwizualizowanych czasach bardziej liczy się zlepek obrazkowych imaginacji niż jakakolwiek głębia? Kilku autorów okrzyknęło Gene Wolfe'a największym anglojęzycznym autorem naszych czasów, dlaczego? Bo jego proza posiada głębię. Wymaga od czytelnika maksymalnego zaangażowania. Jego styl sprawia, że czasem powieści wydają się oniryczne a maksimum uwagi jakiego czytelnik potrzebuje, żeby nie stracić niuansów, sprawia, że wydają się nie do przebrnięcia. Każde krótkie zdanie potrafi zbudować zainicjować wyobrażeniowe obrazy, których pominięcie może sprawić, że dalsza treść stanie się nie zrozumiała. Wolfe jak mało kto potrafi bowiem w kilku słowach...

książek: 2174
wiejskifilozof | 2011-09-20
Na półkach: Przeczytane

Zachęca to czytania wszystkich książek tej serii .

książek: 202
Marta | 2016-10-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 października 2016

Przeczytane aczkolwiek łatwo nie było.. Pierwsza część była nawet dosyć łatwa, jeszcze nie taka ciężka (patrząc na to teraz z perspektywy drugiej), ale ta część była naprawdę straszna! Czytanie tej powieści zajęło mi prawie 3 tygodnie, poświęcałam na nią mniej więcej godzinę przed snem ale muszę przyznać, że nieraz czytałam tylko kilka rozdziałów, ponieważ po męczącym dniu w pracy nie umiałam już się skupić i powieść mnie wybitnie muliła. Pazur nie jest książką złą, jest jednak jakiś taki mało klarowny, bardzo zawiły i nieczytelny, nieraz musiałam powracać do jakiegoś rozdziału, żeby ogarnąć o co chodzi. Poza tym narrator niefrasobliwie przeskakuje sobie czasem z wątku w inny ale opowiada o czymś nowym w taki sposób jak by był to ogólnie oczywisty fakt niewart uwagi! Nieraz narrator sam nie jest pewien co myśli o danym zjawisku, albo zmienia na jego temat zdanie..Ja się już trochę w każdym razie pogubiłam i już nie wiem co jest prawdziwe a co nie. Autarcha jest w jakiś sposób...

książek: 963
EmilyStrange | 2015-12-08
Przeczytana: 08 grudnia 2015

Utrzymała poziom pierwszej części, choć działo się w niej trochę mniej. Momentami miałam wrażenie, że główny bohater już sam nie wie czego chce...

książek: 366
Piotrek Szczęsny | 2012-10-18
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2012
Przeczytana: 16 października 2012

W pierwszej części zapoznawaliśmy się ze światem Severiana, powoli wprowadzani byliśmy w świat Urth. Pierw poznaliśmy budowę i zasady konfraterni katów, potem powoli wychodziliśmy poza wieżę Matachina podążając z młodym czeladnikiem w jego podróż do Thraxu.

W drugiej części nie można użyć słowa "powoli". Ciągle coś się dzieje, brniemy do przodu, nie sposób się nudzić. Brakuje jednak trochę momentów refleksji i opisywania "zasad" świata jak w pierwszej części, poza tym świetne rozwinięcie i fajny "rozkwit" bohatera.

książek: 173
PanJapko | 2016-03-21
Na półkach: Przeczytane

Narracja straszliwie kulawa i niejasna. Trzeba wszystko śledzić bardzo uważnie i nie uronić ani słowa, żeby nie przeoczyć ważnych elementów fabuły. Do tego nie ma przypominajek dla czytelników, którzy nie lecą serią w jednym ciągu i zapominają niektóre fragmenty części pierwszej.
Gene Wolfe to bardzo dobry bajarz, ale niestety bardzo słaby pisarz.

książek: 363
Bulcia | 2014-10-20
Przeczytana: 17 października 2014
książek: 309
Jola | 2011-09-21
Na półkach: Sprzedane, Przeczytane
Przeczytana: 22 września 2011

Niestety, o ile w pierwszej części bardzo mi się podobały mi się fragmenty z konfraterni katów, ich życie codzienne, stosunek do uwięzionych i tortur, o tyle im dalej "w las", tym gorzej. Niestety nie byłam w stanie przebrnąć przez całą książkę, losy bohaterów przypominają mi... sny - są niezrozumiałe, majaczące gdzieś na skraju świadomości, po prostu męczą. Niestety, tego tomy nie skończę i po dalsze też sięgać nie zamierzam.

książek: 216
GeeN | 2016-10-12
Przeczytana: 2005 rok
zobacz kolejne z 404 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd