Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pokochaj mnie mamo

Tłumaczenie: Aleksandra Kamińska
Seria: Pisane przez życie
Wydawnictwo: Hachette
7,91 (521 ocen i 94 opinie) Zobacz oceny
10
92
9
86
8
132
7
134
6
57
5
12
4
7
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
I Did Tell, I Did
data wydania
ISBN
9788375757750
liczba stron
312
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
all92

Cassie miała straszne dzieciństwo. Niekochana i zaniedbywana przez matkę, wykorzystywana seksualnie od najmłodszych lat przez kochanka matki, który okazał się jej biologicznym ojcem. A mimo to rozpaczliwie czekała na miłość wyrodnej rodzicielki. W dorosłym życiu przeszła dwa trudne rozwody, ale wreszcie udało jej się wyjść na prostą. Jej doświadczenia są przerażające, ale mogą pomóc innym...

Cassie miała straszne dzieciństwo. Niekochana i zaniedbywana przez matkę, wykorzystywana seksualnie od najmłodszych lat przez kochanka matki, który okazał się jej biologicznym ojcem. A mimo to rozpaczliwie czekała na miłość wyrodnej rodzicielki. W dorosłym życiu przeszła dwa trudne rozwody, ale wreszcie udało jej się wyjść na prostą. Jej doświadczenia są przerażające, ale mogą pomóc innym skrzywdzonym powrócić do życia.

 

źródło opisu: okładka

źródło okładki: wydawca

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1220
miedzystronami | 2012-01-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 stycznia 2012

Wielokrotnie podczas czytania historii Cassie miałam ochotę krzyczeć ze złości, wściekłości i bezsilności. Nie potrafię przejść obojętnie nad cierpieniem małych dzieci. Dlaczego takie niewinne istoty są krzywdzone przez osoby, które powinny je kochać, przytulać, wspierać, być przy nich, stawać w ich obronie? Matka Cassie teoretycznie powinna wiedzieć czym jest macierzyństwo i do czego zobowiązuje bo ma już troje dzieci, starszych od Cassie i jedną córkę młodszą. Ale to właśnie Cassie jest tym „niefortunnym” dzieckiem, znienawidzonym, niepotrzebnym, które, jak twierdzi jej mama zniszczyło jej całe życie.

Nie jestem w stanie sobie wyobrazić jak spośród kilkorga dzieci można wybrać jedno i go szczerze nienawidzić, szykanować, poniżać, upokarzać i pozbawiać na każdym kroku złudzeń co do możliwości otrzymania jakiejkolwiek matczynej opieki i troski. Skąd w matce tyle zła, bezduszności i radości z zadawania bólu i cierpienia?

Cassie opowiada nam swoją historię od wczesnego dzieciństwa, przez okres dojrzewania po dorosłość. Ta wrażliwa dziewczynka, którą pozostała chyba na całe życie, dzieli się z czytelnikiem swoim traumatycznym losem, nie do końca rozumiejąc to, co ją spotyka.
Pomijana w życiu swojej rodziny, odrzucona, wiecznie słyszy, że jest zbędna, że przeszkadza, że do niczego w życiu nie dojdzie i nic nie umie. Jest jednak ktoś, kto okazuje jej uwagę, uczucie i przywiązanie. To jej ojciec chrzestny Bill. Jednak szybko jego miłość okazuje się molestowaniem seksualnym, które trwało kilkanaście lat. Oprawca Cassie doskonale wiedział jak wywołać w niej poczucie winy, jak sprawić, by milczała bojąc się jeszcze większego odrzucenia i upokorzenia. Wykorzystywał to przez wiele lat, a ja po każdym kolejnym fragmencie, gdy to Bill odbierał Cassie z zajęć pozalekcyjnych i proponował jej „zabawę” nie mogłam wytrzymać. Ta lektura boli i drażni, bo takie rzeczy dzieją się pewnie w wielu rodzinach, a małe dzieci cierpią w imię chorej psychiki dorosłego.

Najbardziej poruszające w tej historii było to, że Cassie przez wszystkie lata wciąż wierzyła, że matka jednak ją pokocha. Kierowała się jakąś ślepą nadzieją, że pewnego dnia matka zrozumie. Dlatego nawet w dorosłym życiu często chcąc uzyskać pomoc czy radę w trudnej sytuacji dzwoniła do mamy, by usłyszeć tylko, że ma to, na co zasługuje lub że jej rodzina się jej wyparła. Cassie robiła wiele chcąc uzyskać choć odrobinę ciepła akceptacji, chcąc usłyszeć słowa pochwały czy zobaczyć uśmiech na twarzy mamy. Czy jej się to udało?

Pewnie wielu zadaje sobie pytanie: jak po takim traumatycznym dzieciństwie wstąpić w dorosłość i normalnie funkcjonować, kiedy nie wyniosło się z dzieciństwa żadnych wzorców, kiedy życie było jednym wielkim pasmem nieszczęść. A jednak Cassie się to udało. Długą drogę musiała pokonać, połknąć setki antydepresantów, poślubić kilku mężczyzn, by na koniec odnaleźć spokojną przystań. Nie łatwo jest uwolnić się od przeszłości. Czy to w ogóle możliwe?

To trudna powieść. To rozpaczliwe błaganie małej dziewczynki o miłość, o to, co należy się każdemu dziecku: szczęśliwe dzieciństwo. Ta powieść to obok wstrząsającego dramatu dziecka również opowieść o nadziei…

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ocalałe

Quincy Carpenter, Lisa Milner, Samantha Boyd - trzy kobiety, trzy historie, trzy Ocalałe. Jako jedyne uniknęły śmierci z rąk psychopatycznych mord...

zgłoś błąd zgłoś błąd