Psychomanipulacje

Wydawnictwo: Biblioteka Moderatora
7,42 (152 ocen i 19 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
22
8
45
7
50
6
21
5
4
4
3
3
0
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788392020769
liczba stron
296
słowa kluczowe
psychomanipulacje, manipulacje
język
polski
dodała
Anna

Wywieranie wpływu na innych to rodzaj obsesji naszych czasów. Ukazuje się coraz więcej książek na temat manipulacji, socjotechniki, perswazji. Obsesją autora tej książki jest ukazanie mechanizmów psychologicznych, których poznanie i zrozumienie umożliwi nam skuteczną obronę przed manipulacją. Książka wręcz nasycona przykładami z życia codziennego, zachowań ludzi w pracy, polityki pomaga...

Wywieranie wpływu na innych to rodzaj obsesji naszych czasów. Ukazuje się coraz więcej książek na temat manipulacji, socjotechniki, perswazji. Obsesją autora tej książki jest ukazanie mechanizmów psychologicznych, których poznanie i zrozumienie umożliwi nam skuteczną obronę przed manipulacją. Książka wręcz nasycona przykładami z życia codziennego, zachowań ludzi w pracy, polityki pomaga osiągnąć cel postawiony przez autora. W czasach, kiedy niemal wszyscy szkolą się w zakresie zwiększania swoich umiejętności oddziaływania na innych książka stanowi niezbędna szczepionkę, która pomoże nam zminimalizować ryzyko zostania ofiara manipulacji. Polecamy wszystkim, a menedżerom, negocjatorom, handlowcom, specjalistom od reklamy i PR, trenerom biznesu w szczególności.

 

źródło opisu: http://www.moderator.wroc.pl/pl/biblioteka_moderat...(?)

źródło okładki: http://www.moderator.wroc.pl/pl/biblioteka_moderat...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 82
Viki | 2017-09-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2017 rok

Książka "Psychomanipulacje" daje wskazówki, jak ustrzec się przed bezwiednym wmanewrowaniem w niepożądane sytuacje i nie dać się wpuścić w przysłowiowe maliny. Wiedza jaką przekazuje nam T. Witkowski ma być w zamyśle Autora swoistą tarczą ochronną przed manipulatorami, a nie instrukcją obsługi dla wszelkiej maści socjopatów. Książka wprowadza w meandry różnego rodzaju socjotechnik, pokazuje mechanizmy ich funkcjonowania i wyjaśnia fenomen ich skuteczności. Osoby, które czytały R. Cialdiniego "Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i praktyka" czy M. Leary'ego "Wywieranie wrażenia na innych. O sztuce autoprezentacji", z pewnością temat będzie już znajomy. Autor, aby zobrazować swoje przemyślenia odwołuje się nie tylko do wymienionych powyżej prac badawczych, ale sięga po bardzo szeroki wachlarz literatury i to nie tylko naukowej, (cytuje chociażby "Księcia" N. Machiavellego , "Wojnę jaką poznałem" generała G.S. Pattona, "Pięknych dwudziestoletnich" M. Hłaski, "Interview" M.Twaina, "Don Kichota"" Cervantesa i wiele, wiele innych pozycji).

"Psychomanipulacje" pełne są żywych przykładów zaczerpniętych z życia codziennego, historii, świata biznesu czy polityki. Nie brak również dobrej dawki humoru zarówno w treści (jako przykład manipulowania wizerunkiem zacytowany jest ukaz cara Rosji Piotra I z 1708 roku:

"Podwładny powinien przed obliczem przełożonego mieć wygląd lichy i durnowaty, tak by swoim pojmowaniem istoty sprawy nie peszyć przełożonego"),
jak również w rysunkach, które tę książkę uzupełniają.

"Psychomanipulacje" rozpoczynają się testem oceniającym umiejętność przewidywania zachowań ludzi w sytuacjach manipulacyjnych, a następnie T. Witkowski dzieli manipulacje na:

1. manipulacje skoncentrowane na samoocenie.
Tutaj wymienia ingrecjację (czyli wkradanie się w czyjeś łaski) i szereg jej rodzajów:
• konformizm,
• podnoszenie wartości drugiej strony,
• manipulowanie własnym wizerunkiem,
• deprecjacja innych,

2. manipulacje wykorzystujące dysonans poznawczy:
• metoda stopa w drzwi (liczy się każdy grosz, stopa w ustach),
• eskalacja żądań,

3. manipulacje emocjami:
• huśtawka emocjonalna,
• dobry versus zły człowiek (vide: dobry - zły gliniarz),
• drzwiami w twarz,
• wzbudzanie poczucia winy,

4. manipulacje poczuciem kontroli:
• bezlitosny partner,
• wszystko albo nic,
• stawianie przed faktami dokonanymi,
• zachowania irracjonalne ("struganie wariat"),
• reorientacja (czyli szukanie tzw. "kozła ofiarnego" jako metoda unikania odpowiedzialności),
• hipotetyczne co by było, gdyby...,
• wyuczona bezradność (gdy działania nie przynoszą pożądanych efektów, człowiek dochodzi do wniosku, że nie ma wpływu na przebieg zdarzeń, patrz: biurokratyczne praktyki zniechęcające petenta wpędzające w wyuczoną bezradność, kult wodza jako uzależnienie i ślepa wiara w jego nieomylność - tzw. "homo sovieticus", czyli człowiek, który czuje się wolny tylko w obszarze swej niewoli, to również człowiek, który uznaje swoją niewolę jako konieczną - np. bohater Orwella "Rok 1984"),
• procedura scenariusza (wyobrażając sobie zdarzenia, w których bierzemy udział, oswajamy się tym samym z ich ewentualnością w przyszłości, porównaj reklamy zaczynające się od: "Wyobraź sobie, że..."),

5. manipulacje oparte na wrodzonych automatyzmach:
• autorytet (ślepe posłuszeństwo autorytetowi bez względu na to, jak bezsensowne, amoralne czy okrutne byłyby jego żądania, porównaj: "Księga Rodzaju" - Abraham zgodnie z wolą Boga decyduje się złożyć w ofierze swojego syna Izaaka, eksperyment Milgrama),
• zasada wzajemności ("do ut des" – "dziś ja, jutro ty mnie"),
• autodeprecjacja,

6. najbardziej kontrowersyjne manipulacje:
• pranie mózgu,
• hipnoza jako manipulacja,
• perswazja podprogowa,

7. naturalne mechanizmy obronne:
• habituacja,
• instynkt hamowania agresji,
• empatia,
• reaktanacja (im bardziej dokuczliwy, sroższy zakaz, tym większy opór i przekora, porównaj: czasy prohibicji w USA, biblijny zakazany owoc),
• samoocena ( najmniej podatne na perswazję osoby o najniższej i najwyższej samoocenie, najbardziej, te o średniej statystycznej, porównaj: krzywa Gaussa),

8. techniki radzenia sobie z manipulacjami:
• akceptowanie komplementów,
• zamiana oceny na opinię,
• demaskowanie aluzji,
• zasłona z mgły (przyjmowanie zarzutów, uwag krytycznych i deprecjonujących z akceptacją, dając do zrozumienia, że uwagi te nie dotykają nas),
• przyznawanie się do błędu i uprzedzanie krytyki,
• negocjowanie sposobu prowadzenia sporu,
• technika "Małego Księcia",
• technika tzw. "zdartej płyty",
• złamanie zasady wzajemności.

Powiem szczerze, że różnice pomiędzy techniką "Małego Księcia" i "zdartej płyty", przynajmniej dla mnie, nie są zbyt duże i spokojnie można by było uczynić z nich jedną. Poza tym więcej uwag nie mam. Książka jest świetna. Choć grubością nie oszałamia, to kondensacja treści jest niezwykła i widać już na pierwszy rzut oka, że materiał, z którego Autor korzystał był bardzo obszerny i różnorodny. Przy tym wszystkim niezwykła ostrożność i pokora w wydawaniu sądów, widać szacunek do nauki i do czytelnika. Autor podszedł do tematu bardzo poważnie (choć i z humorem). Jest to tylko z pozoru niewielka książeczka. Zachęcam do lektury, bo na prawdę warto.*



* Opracowanie powyższe po raz pierwszy zamieszczone było 31.01.2017 r. na stronie: www.bookfreak.pl

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Do dwóch razy sztuka

Książka leżała na półce chyba ze dwa lata i czekała. To miała być lektura lekka, miła i przyjemna i taka była. Typowy romans: ona piękna, odważna i bi...

zgłoś błąd zgłoś błąd