Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,49 (133 ocen i 26 opinii) Zobacz oceny
10
13
9
24
8
33
7
33
6
17
5
7
4
2
3
3
2
0
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Волкодав
data wydania
ISBN
9788374695084
liczba stron
544
słowa kluczowe
slowianska fantasy
język
polski

Wilczarz to bardzo popularny bohater rosyjskiej fantasy. Jest ostatnim wojownikiem z rodu Szarego Psa. Dzięki niezwykłej sile charakteru zdołał przeżyć okrutną niewolę w kopalniach szmaragdów i wywalczyć sobie wolność. Już mu na niczym nie zależy, chce tylko jednego - zemsty. Stoczy mnóstwo walk, zyska wiernych przyjaciół, pozna dalekie krainy i nigdy nie pozostanie obojętny wobec krzywdy...

Wilczarz to bardzo popularny bohater rosyjskiej fantasy. Jest ostatnim wojownikiem z rodu Szarego Psa. Dzięki niezwykłej sile charakteru zdołał przeżyć okrutną niewolę w kopalniach szmaragdów i wywalczyć sobie wolność. Już mu na niczym nie zależy, chce tylko jednego - zemsty. Stoczy mnóstwo walk, zyska wiernych przyjaciół, pozna dalekie krainy i nigdy nie pozostanie obojętny wobec krzywdy słabszych.

Powieść nie tylko z miejsca podbiła serca czytelników, ale pozwoliła im odkryć nowy gatunek literacki - słowiańskie fantasy. Pod koniec 2006 roku na ekrany rosyjskich kin wszedł film fabularny pod tym samym tytułem, a na małe ekrany - serial telewizyjny.

 

źródło opisu: Prószyński i S-ka, 2007

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (303)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 366
Kamil Olędzki | 2010-11-06
Na półkach: Ulubione, Przeczytane

Świetna książka widać wiele zostało zaczerpniętych ze słowiańskich zwyczajów np.kult kobiet,sił natury. Bardzo ciekawa opowieść o jedynym ocalałym z rodu Szarego psa którego jedynym celem jest zemsta za wymordowanie rodziny. Nie ma żadnych planów co zrobi potem istnieje tylko ta jedna myśl, która jest jego sensem. W swojej przygodzie pomaga dla innych i nigdy nie chełpi się tym, zachowuje skromność czym zaskarbia sobie przyjaźń ludzi ze swojego otoczenia. Można uznać go za wzór cnót rycerskich choć nie jest szlachetnie urodzony zawsze stosuję się do zasad moralnych. Na podstawie tej książki powstał film który jest tak dziadowską ekranizacją jakich mało, także czytelniku jeśli ze względu na film nie chcesz czytać książki to popełniasz błąd! Książka bije film na łeb.

książek: 313
Monesca | 2010-08-29
Przeczytana: 29 sierpnia 2010

Jeszcze jestem pod wrażeniem tej książki. Bardzo dobra fantastyka i polecam każdemu kto gustuje w tego typu literaturze. Opowieść jest dopracowana, czyta się lekko i przyjemnie, idealna lektura w wolnym czasie. Po jej zakończeniu pozostał pewien niedosyt (porównywalnie do żalu kiedy zjadło się ciastko a ma się ochotę na jeszcze) i z chęcią sięgnęłabym po dalsze części, jeśli takowe istnieją...

książek: 254
Bystry | 2013-06-24

Przeczytałem tą książkę jakieś 3 lata temu, i wstawiłem ocenę 9. Ostatnio przeglądałem sobie biblioteczkę ojca i widzę ten tytuł, pamiętałem, że to jakaś dobra książka i z grubsza o co w niej chodziło, ale nie mogłem sobie przypomnieć szczegółów, no i nie pamiętałem zakończenia :) więc postanowiłem odświeżyć sobie pamięć. Po ponownym bardzo szybkim przeczytaniu (nie mogłem się oderwać od książki) postanowiłem jednak zmienić ocenę. W tej książce jest wszystko, od smutku i cierpienia które aż się czuje kiedy główny bohater wspomina swoje wcześniejsze życie, do radości i bardzo zabawnych momentów które nie raz wywołały uśmiech na mojej twarzy. Lubię poza tym książki które się dobrze czyta (a kto nie lubi:) ) a jest naprawdę mało książek które czytało mi się lepiej niż Wilczarza. Podoba mi się także "klimat" tej książki, nie są to czasy ala średniowiecza jak to jest w większości książek, lecz czasy plemion gdzie dopiero rodzą się szlaki handlowe i zamki knieziów, magia jest mistyczna,...

książek: 1524
Kevorkian | 2015-02-25
Przeczytana: 25 lutego 2015

Rewelacyjna książka, ale moim zdaniem nie powinno się jej rozpatrywać w ogóle w kategoriach fantastyki!

Styl, fabuła, bohaterowie i przede wszystkim styl narracji dość jasno pokazuje, że Siemionowa chciała ożywić dawne legendy, staroruskie byliny o Wołchu Wsiesławiewiczu czy Światogorze i jej się to znakomicie udało. Nad książkami unosi się duch dawnych plemion słowiańskich z czasów jeszcze przed średniowieczem, kiedy wierzenia przeplatały się z rzeczywistością, pogańscy bogowie byli na wyciągnięcie ręki a zwyczaj równał się prawu.

Jeśli lubicie mitologie i dawne eposy o bogach i bohaterach - ta książka Was zachwyci, ale jeśli szukacie klasycznej fantastyki w rodzaju naszego Wiedźmina, szukajcie dalej, bo to kompletnie coś innego.

książek: 2872
Isiliel | 2015-06-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 czerwca 2015

Wiele lat temu potężny kniaź Winitariusz - przez swój bezwzględny charakter zwany Ludojadem - nakazał swym wojom wymordować ród Szarych Psów zamieszkujący wioskę w pobliżu jego zamku. Straszliwej rzezi uniknął jedynie syn kowala - chłopczyk imieniem Wilczarz.

W ciągu dziesięciu lat od tamtych wydarzeń Wilczarz przeżył bardzo wiele - był między innymi niewolnikiem w kopalni klejnotów, najemnym wojem, a także uczniem kapłanki specjalizującej się w egzotycznych sztukach walki. Obecnie zaś, zaprawiony w boju, przedwcześnie dojrzały i rozgoryczony, pragnie tylko jednego - zemsty. Planuje zakraść się do zamku Ludojada, na własną rękę wymierzyć mu sprawiedliwość, później zaś - jako że nic więcej go w życiu nie czeka - dać się pojmać i zabić gwardzistom.

Los ma jednak co do Wilczarza inne plany - po zamordowaniu tyrana młody woj nie tylko uchodzi cało, lecz także ratuje parę spotkanych na zamku niewolników: Neelith, piękną nałożnicę, i Tilorna - maga udręczonego przez tortury mające...

książek: 1446
Yvonne | 2016-09-04
Na półkach: Posiadam, Ulubione, Przeczytane

Książka jest absolutnie fantastyczna, idealna dla wszystkich miłośników fantastyki. Bajeczne opisy słowiańskich osad, ciekawe postacie, wskrzeszone stare bóstwa, przesądy i obrzędy. Przeczytałam ją z zapartym tchem.
Jak tylko ją skończyłam, zaczęłam przeszukiwać Internet celem odnalezienia kontynuacji, niestety w Polsce jest wydana tylko 1'sza część, i nie udało mi się znaleźć ebooków po angielsku, pozostają tylko oryginały (łącznie jest 5 części). "Wilczarz" przekonał mnie, że pora zacząć uczyć się j.rosyjskiego :) co chyba udowadnia jaką moc ma ta książka.

Bardzo polecam!

książek: 170
Artur_K | 2010-10-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Bardzo dobra fantastyka. Warto poświęcić trochę czasu na tę książkę. Szkoda że nie ma więcej tłumaczeń książek tej autorki.

książek: 485
CzarneEspresso | 2014-05-11
Na półkach: Przeczytane, 2012

Wilczarz ma rację, a Ludojad - nie

Wilczarz Marii Siemionowej to moje pierwsze spotkanie z rosyjską fantasy. Tytułowa postać to ostatni wojownik z rodu Szarego Psa. Jedenaście lat przed rozpoczęciem naszej opowieści, na plemię Wilczarza napadli ludzie Winitariusza, zwanego Ludojadem, którzy wymordowali całą osadę zostawiając przy życiu jedynie dwunastoletniego chłopca – „na szczęście”. Chłopiec wzięty w niewolę trafił do kopalni w Górach Szmaragdowych, gdzie spędził siedem ciężkich lat. Po odzyskaniu wolności Wilczarz ma przed sobą tylko jeden cel: zemstę. Pragnął zabić Ludojada a potem umrzeć. Nie dane mu to jednak było. Po dokonaniu zemsty ratuje piękną niewolnicę Neelith i uwięzionego mędrca Tilorna. Droga zaprowadzi Wilczarza i jego towarzyszy ich do miasta Halirad, gdzie nasz bohater zostaje najęty na ochroniarza knezinki Hellony. Zanim to jednak nastąpi zdoła jeszcze uratować młodego uczonego Eurycha i pomóc pewnej staruszce.

Wilczarz to postać na wskroś szlachetna i...

książek: 140
Bohomaz | 2016-08-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 sierpnia 2016

Na początku niezbyt mi się spodobała. Po opisie książki sądziłem że to będzie taki Rosyjski Wiedźmin. Tymczasem Wilczarz wydawał mi się sztywnym, starym dziadem którego życiowym celem jest włóczenie się po świecie ze smętnie zwieszoną głową i łypanie na wszystkich spode łba. Mam taki nawyk że jak zacznę coś czytać to choćby było słabe to muszę skończyć. W tym wypadku była to dobra decyzja bo książka się rozkręca gdzieś w połowie. Lepiej poznajemy bohatera, zaczynamy rozumieć dlaczego taki jest. Jednak i tak uważam że brakuje mu temperamentu i w kolejnej książce zamiast tajemniczym, mrocznym milczkiem stałby się po prostu nudną postacią nie godną miana głównego bohatera. Odniosłem również wrażenie, że autorka nadużywa nieco imienia postaci. Cały czas czytamy Wliczarz to, Wilczarz tamto. Tak wiem to główny bohater i musi często być o nim mowa jednak tutaj odniosłem wrażenie, że jest tego za dużo. Tak jak wspomniałem druga połowa wynagrodziła mi niezbyt wciągający początek. Czuć...

książek: 1059
Skellen | 2013-11-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 07 listopada 2013

Jak już ktoś napisał: historia ma potencjał, ale niewykorzystany. Porównywanie zaś Wilczarza do naszego Wiedźmina jest nieporozumieniem, w takim samym stopniu, w jakim nazywanie czeskim Sapkowskim Miroslava Žambocha jest nieuprawnione i bez sensu. Cóż ludzie lubią przypinać łatki i prowadzić nazbyt optymistyczne porównania, nie mające nic wspólnego z rzeczywistością.
Książka mocno średnia. Można przeczytać na zasadzie "z braku laku" lecz nieprzeczytanie jej nie zuboży naszego wnętrza w najmniejszym stopniu.

zobacz kolejne z 293 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd