Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wład Palownik. Prawdziwa historia Drakuli

Tłumaczenie: Urszula Gardner
Seria: Z mroków przeszłości
Wydawnictwo: Książnica
7,72 (574 ocen i 57 opinii) Zobacz oceny
10
62
9
128
8
146
7
131
6
65
5
28
4
5
3
9
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Vlad: The Last Confession
data wydania
ISBN
9788324577910
liczba stron
508
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Epicka opowieść o fascynującej postaci historycznej. Wład Palownik stał się znany za sprawą książek i filmów o Drakuli, jednakże jak dotąd mało się mówiło i pisało o jego faktycznym życiu, znacznie różniącym się od mitu. Jest zima 1481 roku. Dwóch wielmoży – rycerz i kardynał – udaje się do zamczyska Poenari na granicy Transylwanii, aby wysłuchać zeznań na temat mężczyzny określanego mianem...

Epicka opowieść o fascynującej postaci historycznej. Wład Palownik stał się znany za sprawą książek i filmów o Drakuli, jednakże jak dotąd mało się mówiło i pisało o jego faktycznym życiu, znacznie różniącym się od mitu.

Jest zima 1481 roku. Dwóch wielmoży – rycerz i kardynał – udaje się do zamczyska Poenari na granicy Transylwanii, aby wysłuchać zeznań na temat mężczyzny określanego mianem Syna Diabła oraz aby go osądzić.

Wspomniany bohater zginął w bitwie pięć lat wcześniej, tracąc głowę, a za życia popełniał uczynki tak straszne, że niemal doprowadził do upadku Bractwo Smoka, którego był członkiem. To sekretne stowarzyszenie, mające na sztandarach wypisaną nienawiść dla niewiernych, zwłaszcza Turków, znów jest potrzebne możnym tego świata, jednakże nikt – żaden książę, żaden dowódca armii – nie odważy się skorzystać z jego usług dopóty, dopóki jest z nim kojarzona postać Włada barbarzyńcy.

Ale czy rzeczywiście był on tylko okrutnym szaleńcem? Niektórzy wspominają go jako potwora, tyrana, kata i oprawcę, inni zaś jako bohatera, wojownika, sprawiedliwego władcę i kochanka. Był uczestnikiem krucjaty przeciwko Turkom, którą nieomal zdołał wygrać w pojedynkę. Gdyby udało się zrozumieć jego motywy i choć częściowo wybaczyć mu zbrodnie, Bractwo Smoka odzyskałoby na powrót swoją moc i znów byłoby włócznią chrześcijaństwa wymierzoną w niewiernych.

W lochach zamczyska na rycerza i kardynała czekają dwaj mężczyźni i kobieta, którzy poznali Syna Diabła jak nikt inny. Którzy go kochali, nienawidzili i dopuścili się wobec niego zdrady. Którzy teraz wyjawią o nim całą prawdę…

Humphreys splata mity i fakty, tworząc monumentalną powieść, z której kart wylewa się krew, miłość i strach. Opowiada o księciu, wojowniku, kochanku, kacie, człowieku wychodzącym cało z każdej opresji, a ostatecznie – o bohaterze. Oto prawdziwa historia Drakuli, nigdy przedtem nie opowiedziana.

 

źródło opisu: Książnica, 2009

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 593
korrin | 2012-12-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Drakula- gdy pojawia się w tytule książki czy filmu zazwyczaj wiadomo, czego się spodziewać w treści. Wampir, istota nadnaturalna, krew, nieśmiertelność, przede wszystkim- fikcja.
W przypadku książki "Wład Palownik- prawdziwa historia Drakuli" C. C. Humphreysa jest zupełnie inaczej. Opisana w niej postać nie jest wampirem, chociaż jest od wampira dużo bardziej przerażająca- między innymi dlatego, że jest prawdziwa.
To Wład (lub też Vlad) III Drakula, którego nazwisko oznacza syna Smoka albo syna Diabła, przez nieprzyjaciół i poddanych nazwany Palownikiem.
C.C. Humphreys podjął się wręcz tytanicznego zadania- pośród legend, mitów i przekazów historycznych wyszukiwał strzępy prawdy o piętnastowiecznym władcy Wołoszczyzny. Efektem jego kilkuletnich starań jest prezentowana książka- przekazująca w formie zajmującej powieści zebrane przez autora fakty.
Rozpoczynając lekturę przenosimy się w mroczne czasy.
Oto koniec XV wieku, Wołoszczyzna (czyli aktualnie centralna część Rumunii), ciesząca się ponurą sławą twierdza Poenari. Twierdza zbudowana na rozkaz Włada zwanego Palownikiem, przy budowie której katorżniczo pracowali jego wrogowie i zdradzieccy możnowładcy wraz z rodzinami. Twierdza, w ścianach której znaleźć można zatopione między cegłami kości ich dzieci...
W tym posępnym miejscu trzej wysoko postawieni ludzie odegrają rolę sędziów. Wysłuchają uzupełniających się opowieści świadków, którzych życie oraz losy przez długi czas związane były ze zmarłym już Władem. Jego ukochanej kobiety, przyjaciela i zdrajcy oraz spowiednika. Wysłuchawszy, ustalą między sobą jaka wersja prawdy o hospodarze będzie odtąd obowiązywała, jaka jest najlepsza ze względów politycznych i propagandowych.
Chwilami snuta opowieść przypomina balladę rycerską, innym razem horror.
C. C. Humphreys przedstawia bohatera wszechstronnie, nie idealizuje ale i nie demonizuje jego postaci. Powstrzymuje się też od osądu, czy postać ta była dobra czy zła, decyzję o tym pozostawia czytelnikowi.
Mamy możliwość poznać Drakulę jako błyskotliwego i rycerskiego młodzieńca- zakładnika, ucznia elitarnej szkoły w stolicy Imperium Osmańskiego. Przy okazji niejako poznajemy stosowaną wówczas ciekawą praktykę. Władcy zależni od sułtana muszą oddać mu "pod opiekę" swoje dzieci, zazwyczaj chłopców. Chłopcy ci są traktowani jak książęta, uczą się wspólnie z dziećmi wysoko postawionych dygnitarzy i samego Pana Imperium. Odbierają staranne i wszechstronne wykształcenie by po latach umiejętnie sprawować władzę w swoich włościach. Oczywiście przekazując wcześniej pod opiekę sułtanowi swoje dzieci. Jeśli jednak któryś z wasali się zbuntuje- jego dzieci zostaną ukarane.
Podobnie ma się sytuacja z Władem. Gdy jego ojciec podejmuje działania budzące dezaprobatę sułtana- syn przestaje być traktowany jak książę i trafia do jedynej w swoim rodzaju szkoły katów. Tam pobiera nauki zdecydowanie innego rodzaju, co z pewnością ma znaczący wpływ na jego osobowość i postrzeganie świata.
Osoba Włada, podobnie jak jego postępująca przemiana z inteligentnego choć już chwilami cynicznego chłopca w budzącego grozę władcę pokazana jest w sposób sugestywny i wiarygodny.
Jego wywody ukazujące konieczność okrucieństwa powodują dreszcz grozy, chociaż przedstawione tezy są słuszne, to rozwiązanie problemów- kontrowersyjne.
Trudno na przykład nie zgodzić się z tym, że stosowana wówczas w wielu krajach kara za kradzież- ucięcie ręki- w większości przypadków uniemożliwiała skazanemu powrót na drogę uczciwości.
Człowiek taki, choć jego kara mogła być odstraszającym przykładem dla innych, najczęściej zostawał żebrakiem lub bandytą.
Wład na swych ziemiach wprowadział inne zasady, które zmieniły krainę występku, zbrodni i bezprawia w miejsce bezpieczne i praworządne, a przy okazji na stałe dało mu wśród poddanych przydomek Palownika. Za kradzież czy zabójstwo, za gwałt, zdradę, oszustwo, czy inne przestępstwa jak na przykład podrabianie pieniędzy- karą było nabicie na pal.
Na uwagę zasługuje tu pewna historia, uważana często za legendę lecz znajdująca potwierdzenie w źródłach historycznych. W jednym z miast- w powieści mowa o Tirgoviste- przy studni na rozkaz hospodara stała czara. Piękna, szczerozłota, wysadzana drogimi kamieniami o ogromnej wartości. Stała tam, by każdy kto chciał mógł się z niej napić wody. Stała tam latami, a została skradziona tylko dwa razy. Za pierwszym- nie było jej tydzień. Gdy wróciła na miejsce, wokół studni pojawiło się dwanaście pali- z dogorywającym złodziejem oraz całą jego rodziną. Za drugim razem czary nie było przez jedną noc. Na złodzieja doniósł jego ojciec więc w tym wypadku wystarczył jeden pal. Czara stała dalej na swoim miejscu bez jakichkolwiek zabezpieczeń- oczywiście za wyjątkiem strachu przed nieuchronną karą.
W podobnie okrutny sposób Drakula prowadził wojny. Dzięki temu wywoływał strach u nieprzyjaciół i był postrzegany jako cenny, skuteczny sprzymierzeniec. Oczywiście- sprzymierzeniec tylko wtedy, gdy był potrzebny -np. w czasie krucjaty. Gdy wypełnił swoje zadanie został zdradzony, a gdy zginął rozpoczęto kampanię mającą na celu ukazanie go jako legendarnego wręcz potwora.

"Wład Palownik- Prawdziwa historia Drakuli"
C. C. Humphreys.
liczba stron 508
Wydawnictwo "Książnica"
Katowice 2009

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Harry Potter i więzień Azkabanu

Że tak to ujmę - nawróciłam się. Pierwszy raz przeczytałam Harry'ego kilka lat temu i już wtedy znałam na pamięć każdy film. Przeczytałam tylko pierws...

zgłoś błąd zgłoś błąd