Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Na nieludzkiej ziemi

Wydawnictwo: Znak
7,51 (231 ocen i 23 opinie) Zobacz oceny
10
15
9
44
8
55
7
73
6
26
5
13
4
3
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324014989
liczba stron
376
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
Monika Adamczyk

"Na nieludzkiej ziemi" wpisuje się, wraz z "Innym światem" Herlinga-Grudzińskiego i "Archipelagiem Gułag" Sołżenicyna, we wstrząsający kanon świadectw hekatomby cierpień, jakie zgotowała światu komunistyczna utopia realizowana z niewyobrażalnym okrucieństwem przez sowiecki aparat przemocy i ucisku. „Jakie trwałe owocowanie tego człowieka, jak wiele dokonał. I to jego świadectwo o...

"Na nieludzkiej ziemi" wpisuje się, wraz z "Innym światem" Herlinga-Grudzińskiego i "Archipelagiem Gułag" Sołżenicyna, we wstrząsający kanon świadectw hekatomby cierpień, jakie zgotowała światu komunistyczna utopia realizowana z niewyobrażalnym okrucieństwem przez sowiecki aparat przemocy i ucisku.

„Jakie trwałe owocowanie tego człowieka, jak wiele dokonał. I to jego świadectwo o zamordowanych i w imieniu zamordowanych zostaje na zawsze, nie tak jak dzieła sztuki, co do których nigdy nie jest to pewne, ale jako nieustraszony zapis okropnej prawdy”.
Czesław Miłosz, "Rok myśliwego"

Książka, która dziś ma się ukazać, składa się z dwóch części: pierwsza to "Wspomnienia starobielskie", druga, bez porównania większa, to książka "Na nieludzkiej ziemi". Dlaczego ma to być wydane razem? Chyba tylko z powodu tematu. Że to jest wszsytko, co o pobycie w Rosji Sowieckiej napisałem.
(...) pragnę dodać do tej książki tekst, według mnie definitywny, o tej zbrodni [katyńskiej], która wywołała na świecie całą literaturę. Był on publikowany w paryskim "Gavroche" w maju 1945, pod tytułem "Prawda o Katyniu".
[wstęp autora]

 

źródło opisu: Wydawnictwo Znak, 2011

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2457
onika | 2013-08-04
Przeczytana: sierpień 2013

Za każdym razem, gdy słuchałam opowieści moich babć i ich koleżanek o wojnie, musiało paść zdanie: "I pamiętaj dziecko, sowieci od Niemców byli gorsi. To swołocz." I długo nie rozumiałam, że dla nich ruski i Rosjanin to były dwa różne pojęcia i dwie odrębne kategorie ludzi.

Książka Józefa Czapskiego chyba najpełniej pozwoliła mi pojąć te różnica między Rosjanami, które dla moich babć były tak oczywiste. Nieludzka ziemia, nieludzkie traktowanie więźniów, nieludzkie zachowania uwięzionych. Nie umiem pojąć tych trudów, które stały się udziałem milionów ludzi, którzy mieli nieszczęście urodzić się czy tylko przebywać na ziemiach sąsiadujących z Rosją Radziecką.

Podziwiam autora za sposób w jaki przelał na papier swoje wspomnienia. Ocalił pamięć o wielu swoich towarzyszach niedoli i dał świadectwo o wydarzeniach, o których słuch mógł zaginąć. Mimo, że tyle przecierpiał, nie ma w nim nienawiści. Docenia każdy najmniejszy gest przyjaźni i współczucia, którego doznaje on sam, czy inni Polacy. A przy tym nie wysuwa siebie i swoich przeżyć na pierwszy plan.

Józef Czapski odmalował doskonały portret mentalności sowieckiej, tego specyficznego sposobu postrzegania świata i traktowania ludzi. Przejścia pisarza z NKWD, gdy tak uparcie walczył o uzyskanie informacji o zaginionych oficerach z obozów w Ostaszkowie, Kozielsku i Starobielsku, po prostu nie mieszczą mi się w głowie. Co prawda znam motywy postępowania tych ludzi, chcieli ukryć mord w Katyniu, ale ten mechanizm zwodzenia, dezinformacji, wprowadzenia w błąd i stwarzania zagrożenia jest po prostu przerażający. A patrząc na losy wielu opozycjonistów w dzisiejszej Rosji, niewiele się zmieniło.

Bardzo duże wrażenie zrobiły na mnie opisy życia w Buzułku podczas formowania polskiego wojska. I ten ogromny głód literatury i kultury polskiej. Czapski tak pięknie pisze nie tylko o polskich poetach, ale też o rosyjskich twórcach.

"Na nieludzkiej ziemi" jest książką, z którą koniecznie należy się zapoznać, by wiedzieć, żeby pamiętać. Dla mnie była to bolesna i trudna lektura (zwłaszcza, gdy czytałam o losach polskich dzieci), ale była ona warta tych wszystkich emocji, które towarzyszyły mi podczas czytania jej.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Niepełnia

Do tej pory byłam zakochana w twórczości Kańtoch. Po tej książce jestem strasznie rozczarowana. Uważam, że to jest jej najsłabsza powieść jak do tej p...

zgłoś błąd zgłoś błąd