Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pochodnia w uchu

Tłumaczenie: Maria Przybyłowska
Seria: Nike
Wydawnictwo: Czytelnik
7,78 (41 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
3
9
9
8
12
7
11
6
5
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Die Fackel im Ohr. Lebensgeschichte 1921-1931
data wydania
ISBN
8307014778
liczba stron
469
język
polski
dodał
Slava

"Pochodnia w uchu" jest dalszym ciągiem autobiografii Canettieo - obejmuje kolejny okres jego zycia, lata 1921-1931. Ukazuje proces kształtoania sie osobowosci twórczej późniejszego pisarza, staje sie ona klasyczna niemal "powieścią edukacyjną", tak zakorzenioną w tradycji literatury niemieckojezycznej.

 

źródło opisu: Czytelnik, 1988

źródło okładki: wlasne

Brak materiałów.
książek: 809
Katarzyna Bartnicka | 2015-11-27
Przeczytana: 27 listopada 2015

W drugiej autobiograficznej części Eliasa Canetti “Pochodnia w uchu” przechodzimy przez okres studiów autora. Przyszły pisarz poznaje wiele ciekawych i znanych postaci. Chwilami odnosi się wrażenie, że to jest fantazja literacka, ponieważ te swoja biografię Canetti napisał w formie powieści. Czytając Auto da fe w mojej głowie narodziła się wątpliwość odnośnie stosunku autora do kobiet, mianowicie w tej powieści poprzez postać Kiena emanował on niezrozumiałą dla mnie pogardą dla kobiet. “Pochodnia” bardzo dużo wyjaśnia. Ta pogarda istniała, ale do pewnego rodzaju kobiet, osób które dla własnych korzyści manipulują ludźmi, taką manipulację autor odkrył w stosunku do siebie kiedy był w odwiedzinach swej przyjaciółki Ibby. Żywi też pogardę do kobiet takich jaką była Dalila, a obraz Rembrandta Oślepienie Samsona zostało zawarte nie tylko w tytule Die Blendung, ale też w analogi. Dalila pozbawia Samsona włosów, Teresa Kiena książek, obie w ten sposób odbierają obu to co maja najcenniejsze. Jednemu siłę, drugiemu pasję. Gardzi też tym despotyzmem, jakim charakteryzowała się jego matka i taką też cechę nadał Teresie. Pisarz też podzielił się z czytelnikiem całym procesem jaki towarzyszy autorowi w trakcie tworzenia. I kiedy opisują osiem postaci, które zalęgły mu się w głowie, którym powoli nadawał kształt, kiedy nadawał im cechy, które wyróżniały by je i uczyniły czymś niezwykłym padło symptomatyczne wyrazenie “co miałoby sens dla nich, to również nam, zwykłym ludziom, którym brak godności szaleństwa, pozostawałaby nadzieja. “Brak godności szaleństwa” pięknie powiedziane. W ogóle przez całą tę część autobiografii co rusz napotykałam się na osoby i zachowania, które kojarzyły mi się z Auto da fe. Canetti w przeciwieństwie do tak zwanych normalnych ludzi o wiele mocniej odbierał i chłonął impulsy z zewnątrz, był bardzo dobrym obserwatorem zachowań ludzkich, a zatem nic dziwnego, że ludzie którzy znał posłużyli mu za zwierciadło tego czym mogłyby być postacie umieszczone w powieści.
I na koniec jeszcze jedno. Zaczynam lubić autora, bo zaczynam rozumieć jego wrażliwość, ale najbardziej ucieszyłam się, gdy przeczytałam, że i on uważa Kareninę za nudną postać, wprawdzie z zupełnie innych pobudek niż moje, ale to naprawdę bardzo duża pociecha, jak dla mnie.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Legenda i prawda Zielonego Balonika

Na Boga! Ktoś to jeszcze pamięta? A powinien, bo dla historii "Zielonego Balonika" to dzieło pomnikowe. Bo na wspomnieniach samego Boya po...

zgłoś błąd zgłoś błąd