Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Okładka książki Beethoven i dżinsy

Beethoven i dżinsy

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Akapit-Press
data wydania
ISBN
8388790366
liczba stron
119
język
polski
typ
papier
6,15 (842 ocen i 35 opinii)

Opis książki

Cieszy mnie, że ta książka jest nadal chętnie czytana, bo widocznie znalazły się w niej sprawy, którym czas nie ujął ważności. Sprawy przerzucone nad tym czasem jak mosty, po których można przejść w dwóch kierunkach.

 

źródło opisu: Wydawca

źródło okładki: Wydawca

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 3326
klaudiabla2 | 2011-03-13
Przeczytana: 24 lutego 2011

To chyba najpiękniejsza i najbardziej popularna książka tej autorki. Opowiada o Miśce i jej niewidomym chłopaku. Ukazuje wiele problemów, ale nie dotyczą one tylko nastolatków, ale i dorosłych. Dlatego poleciłabym ją osobom w każdym wieku. Mamy tu między innymi wplątanie się w dziwne towarzystwo, trudne wybory jak ślub, czy na przykład stopniowe oddalanie się od siebie małżonków. Wszystko to jest bardzo mądre i wiarygodnie opisane. Najbardziej podobały mi się fragmenty, gdy Asi-mamie Miśki przypominała się młodość, wojna. Było to bardzo smutne, ale jakie piękne. Książki tej autorki są proste, ale w magiczny sposób chwytają za serce. Język był łatwy i ciekawy, dlatego książkę po prostu połknęłam.

książek: 763
Liwia | 2010-08-19
Na półkach: Przeczytane

To była moja pierwsza pozycja tej autorki. Książka jakoś mi się nie podobała. Do końca nie wiem o czym ona była, jakoś dziwnie pisana była. Koniec również mi się nie spodobał. Brakowało mi w tej książce postaci Piotra, był on tylko wspominany, a nigdy nie było z nim rozmowy. Ogólnie mówiąc, książka przeciętna.

książek: 58
Karola18 | 2014-03-25
Przeczytana: 01 stycznia 2014

Beethoven i dżinsy to książka łatwa do czytania i przyjemna. Ale ma jeden minus nie kończy się. Zauważyłam że niektóre książki pani Siesickiej tak właśnie mają. Brak zakończenia. Pozostają domysły i jakaś pustka i niedosyt. Szkoda. Gdyby było zakończenie to dałabym 10 gwiazdek tak to muszę je odjąć.

książek: 30
PaTi | 2014-01-31
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Ksiazke polecila mi moja mama bo pamietala ja ze swych mlodszych lat jako ksiazke zabawna i mila do poduchy. Slowa mamy jak zwykle trafne.

książek: 1748
Ysabell | 2010-06-11
Przeczytana: 10 czerwca 2010

Siesicka w dobrej formie. Problemy zarówno wchodzącego w dorosłość rodzeństwa, jak i ich rodziców, ciągle jeszcze wspominających okupację, na którą przypadła ich młodość.

Opowieść o sile miłości zarówno tej damsko-męskiej, jak i tej rodzicielskiej (a zwłaszcza w tym przypadku macierzyńskiej), o tym jak upodabniamy się do swoich rodziców, kiedy byli w naszym wieku i o tym jak ciężko jest zaakceptować matce to, że jej dzieci chcą się uczyć na własnych błędach.

Lubię styl Siesickiej, lubię jej książki i choć Beethoven i dżinsy" nie należą może do tych najulubieńszych, to i tak mogę je szczerze polecić nie tylko młodzieży.

książek: 595
Lolanta | 2014-06-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

http://lolantaczyta.wordpress.com/2014/06/07/beethoven-i-dzinsy-krystyna-siesicka/

książek: 730
Ervisha | 2010-10-17
Na półkach: Przeczytane

Książka poruszająca wiele spraw rodzinnych. Zawiera nie tylko uczucia teraźniejsze (Miśki i Alka),
ale także ich matki Asi, która wspomina swoje dzieciństwo, kiedy zginął jej brat, czego nie mogła sobie wybaczyć. Świetny opis bohaterów i tego co "nosili na twarzy".
Najbardziej podobał mi się wątek z miejscem gdzie stał trzepak, a dawniej pochowany był tam "Podchorąży Kastor". Pokazało to jaki szacunek ma młodzież do starszego pokolenia, które potrafiło poświęcić swoje życie dla ojczyzny.

Uważam, że książka jest bardzo udana i jak zawsze jest w niej tak lubiany styl Krystyny Siesickiej.

książek: 34
nemi | 2011-01-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: styczeń 2011

szkoda tylko, że nie wiadomo jak zakończyły się losy Pauli i Piotra ;(
ale poza tym książka super! :)

książek: 862
wiosenna_zocha | 2013-05-03
Na półkach: Przeczytane, Mam

Jedyna ksiazka Siesickiej, jaka przeczytałam jeszcze jako nastolatka jest "Przez dziurke od klucza" Uwielbiam te ksiazke i czasem zdarza mi się do niej zagladac mimo, ze do młodzieży już dawno nie naleze.
Te przeczytałam w jeden dzień, a w zasadzie popołudnie. Nie umiem okreslic dokładnie czym mnie ujela. Wszystkim, sobą.
Przeczytam wszystkie inne :)

książek: 90
Natalia | 2013-06-02
Na półkach: Lektury, Przeczytane

Książka nie była jakoś tragiczna, ale też nie była wspaniała. Była dziwnie pisana. Zabrakło mi też w niej postaci Piotra, który był tylko wspominany co jakiś czas. Zakończenie było tragiczne, jakby urwane w połowie i nie dokończone. Uważam, ze autorka mogła się bardziej postarać pisząc tę książkę.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Ian Ogilvy
    71. rocznica
    urodzin
  • Małgorzata Kalicińska
    58. rocznica
    urodzin
    Kiedy się coś ma na stałe, za darmo, nie docenia się tego. Czasem trzeba to stracić, by zrozumieć, co się straciło.
  • Truman Capote
    90. rocznica
    urodzin
    Ja się nie przyzwyczajam. Nigdy i do niczego. Kiedy się przyzwyczajasz, to jakbyś umierał.
  • Elie Wiesel
    86. rocznica
    urodzin
    Nigdy nie zapomnę tej nocy, pierwszej nocy spędzonej w obozie, która zamieniła moje życie w mroczne, zaryglowane więzienie. Nigdy nie zapomnę tego dymu. Nigdy nie zapomnę drobnych twarzyczek dzieci, których ciała zamieniały się na moich oczach w kłęby dymu pod milczącym niebem. Nigdy nie zapomnę pł... pokaż więcej
  • Laura Esquivel
    64. rocznica
    urodzin
    Moja babka miała bardzo interesującą teorię. Mówiła mianowicie, że chociaż wszyscy rodzimy się z pudełkiem zapałek w środku, nie możemy ich zapalic sami, gdyż potrzebujemy do tego (...) tlenu i ognia. Tylko że w naszym przypadku tlen może pochodzic z oddechu ukochanej osoby, a funkcję ognia może spe... pokaż więcej
  • Cecelia Ahern
    33. rocznica
    urodzin
    Bratnia dusza to ktoś, kto rozumie Cię lepiej niż ktokolwiek inny, kocha Cię bardziej niż ktokolwiek inny, będzie przy Tobie zawsze, bez względu na wszystko.
  • Cecelia Ahern
    33. rocznica
    urodzin
    strasznie mnie wkurza, kiedy wszyscy mówią, że czas leczy rany, a jednocześnie powtarzają, że im dłużej kogoś nie ma, tym bardziej się za tym kimś tęskni
  • Jakub Porada
    45. rocznica
    urodzin
    W końcu wszystkie drogi prowadzą ... przed siebie.
  • Jay Asher
    39. rocznica
    urodzin
    Nikt nie wie ze stuprocentową pewnością, w jakim stopniu jego postępowanie odbija się na życiu innych. Bardzo często nie mamy choćby bladego pojęcia. Mimo to robimy, co nam się żywnie podoba.
  • Téa Obreht
    29. rocznica
    urodzin
    Pragnęli zwycięstwa, ale klęska była większym zaszczytem, bo kształtowała charakter i tym chętniej opiewali ją w pieśniach.
  • Gustave Mark Gilbert
    103. rocznica
    urodzin
  • Alfred Bester
    27. rocznica
    śmierci
  • Zygmunt Kałużyński
    10. rocznica
    śmierci
  • Anna Świrszczyńska
    30. rocznica
    śmierci
    Jeśli nie mogę uciec od nieszczęścia,
    zawsze mogę się schronić
    w nieszczęściu.
  • Patrick White
    24. rocznica
    śmierci
    Brak litości dla zwierząt (...) jest pierwszym sygnałem okrucieństwa w naturze ludzkiej.
  • św. Teresa od Dzieciątka Jezus
    117. rocznica
    śmierci
    Ach! Biedne kobiety, jakże są pogardzane!...A przecież o wiele więcej kobiet niż mężczyzn kocha Dobrego Boga i podczas Męki Naszego Pana kobiety miały więcej odwagi niż apostołowie, ponieważ nie ulękły się obelg żołnierzy i ośmieliły się otrzeć godne uwielbienia Oblicze Jezusa...Bez wątpienia właśni... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd