Numery. Chaos

Cykl: Numery (tom 2)
Wydawnictwo: Wilga
7,47 (970 ocen i 120 opinii) Zobacz oceny
10
110
9
129
8
236
7
271
6
146
5
45
4
16
3
9
2
4
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Numbers. The Chaos
data wydania
ISBN
9788325902759
liczba stron
440
słowa kluczowe
Numery, Chaos, Adam, Jem
język
polski
dodała
BlackBerry

Coś się zbliża... Coś gigantycznego. Coś złego.

Gruzy, woda, ogień, chaos? Prawdziwe piekło.

1 stycznia 2027 roku w Londynie stanie się coś strasznego.

Zniknie całe miasto. Zginą miliony ludzi.

Adam to wie, bo jak jego mama Jem widzi w oczach ludzi datę śmierci.

A prawie wszyscy wokół mają ten sam numer: 112027.

Co to będzie? I co Adam może zrobić?

 

źródło opisu: http://www.wilga.com.pl/index.php?strona=produkt&a...(?)

źródło okładki: http://www.wilga.com.pl/foto.php?id=2853&nap=

Brak materiałów.
książek: 1347
Wybredna Maruda | 2014-10-01
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: lipiec 2014

NUMERY 2. CHAOS / RACHEL WARD

Całkowity spoiler dla osób nieczytających tomu pierwszego.


Jak to jest, gdy główni bohaterowie książki giną, a okazuje się, że w tej serii są jeszcze dwa tomy? O czym mają być i w jaki sposób przekonać czytelnika, że to, że przywiązał się do martwych bohaterów, to nic, bo dostanie kolejnych, którzy, w sumie, być może też zginą? Zapytajmy Rachel Ward.

Rok 2026. Adam jest w wieku Jem, gdy poznaliśmy ją w pierwszym tomie Numerów. Jako szesnastolatek mieszka razem z babcią, ponieważ jego matka nie żyje. I to był dla mnie pierwszy szok, ponieważ okazuje się, że straciliśmy głównych bohaterów z pierwszego tomu. I dowiadujemy się o tym dopiero teraz. Okazuje się, że teraz to Adam widzi numery, tak jak jego matka. Musi uciekać, bo klimat gwałtownie się zmienia i światu grozi katastrofa. Co robi Adam? Klnie, jest niezależny, myśli o swoim numerze i nie chce widzieć numerów innych ludzi, chce poddać się śmierci – jest taki sam jak matka. Jednak jego umiejętność jeszcze się nieco przekształciła. On, oprócz daty śmierci w oczach ludzi widzi jeszcze jej przebieg. Czuje dokładnie to samo, co ofiara podczas umierania. I znowu, w oczach tylu ludzi widzi tę samą datę. Jak zaradzić katastrofie, która ma dotknąć cały Londyn?

W kontynuacji Czas Uciekać pojawia nam się nowa bohaterka, Sara. Początkowo niewiele o niej wiemy, po prostu nowa uczennica w szkole. Okazuje się jednak, że i ona ma specyficzne umiejętności, z którymi sobie nie radzi. Wygląda na to, że zna Adama od dawna i wie o jego przyszłości coś, z czego chłopak sam nie zdaje sobie sprawy…

W Adamie odkryłam wiele drobnych szczegółów, które upodabniają go do rodziców, szczególnie w zachowaniu. To, o czym już wspominałam, czyli umiejętność odziedziczona po matce i brak możliwości pogodzenia się z tym. Ale dodatkowo ta nerwowość, ciągłe kiwanie głową, jakby słuchało się muzyki, przekleństwa… Przy każdym takim opisie przypominał mi się Pająk. Zabieg celowy czy nie – w książkę młodzieżową wkradły nam się prawa genetyki.

Ten tom, podobnie jak i poprzedni, opiera się głownie na ucieczkach. Dużo scen się powtarza, takich jak ciąże, golenie głów, bójki, choroby, śmierć z mieszanką filmu katastroficznego. Pierwsza część wydawała mi się, mimo wszystko, bardziej… realistyczna. Tu oczywiście także pojawiają się różne tragedie, gwałty, śmierć, dramaty, ale jakby za dużo, za często. I kilka takich mało życiowych momentów. Nie wydaje mi się, żeby 15 letnia dziewczyna była w stanie zaufać facetowi, którego widzi po raz pierwszy i od razu zgodzić się na zamieszkanie z nim. Chociaż to Anglia, może tam jest inaczej… Tym razem autorka zaczyna szaleć. Podróżuje w przyszłość i stwierdza, że jedna dziwna zdolność nie wystarczy, trzeba do tego dodać kilka innych. I zakończyć w kolejny, dziwny sposób, tak, żeby znowu nie było wiadomo co i jak. I żeby recenzja trzeciego tomu była jednocześnie spoilerem dla wszystkich. Bo ja nie wiem, co wydarzy się w tomie trzecim, ale podejrzewam, że z bohaterami z tomu I nie wiele będzie mieć wspólnego, chociaż to także pewne nie jest. Bo co się dzieje? Okazuje się, że numery zmienić jednak można. Z tym, że nie zmienić a zamienić.

Ludzie widzący daty śmierci innych ludzi. W przyszłości. I gdyby nie to, można by powiedzieć, że jest to historia z serii NA. Wzruszająca, pełna życiowej prawdy, bez żadnego przesłodzenia, pokazująca wiele wad współczesnego świata, z którymi próbujemy sobie radzić, ale przeważnie nie mamy na nie wpływu. Historia dająca do myślenia, zaciskająca gardło i wyduszająca z niego śmiech. Historia skłaniająca do głębszej refleksji nad sobą i całym światem. A jednak, historia nieco gorsza niż tom I, który w pamięci pozostanie mi na długo.


http://secret-books.blogspot.com/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.

Opinie czytelników


O książce:
Papierowa księżniczka

Książka jest świetna. Znacie to uczucie gdy każdą wolną chwilę spędzacie czytając, a każdą pozostałą myście o książce?? Ta książka tak ma. Bardzo dobr...

zgłoś błąd zgłoś błąd