Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Logika

Tłumaczenie: Ludwik Chmaj
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Biblioteka Klasyków Filozofii". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN
0 (0 ocen i 0 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
0
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Syntagmatis philosphici liber proemialis
data wydania
liczba stron
510
kategoria
filozofia i etyka
język
polski
dodał
hunter

Począwszy od swych pierwszych prac G. krytykował logikę Arystotelesa, zwł. jego teorię sylogizmów - metoda sylogistyczna nie nadaje się do zdobywania pewnej wiedzy o świecie przyrody. Twierdził, że logika Arystotelesa jest zawiła i mało użyteczna w praktyce naukowej, a nawet pozbawiona podstaw. Logice Arystotelesa przeciwstawił kanonikę Epikura, sądząc, że jest ona nie tylko immunizowana na...

Począwszy od swych pierwszych prac G. krytykował logikę Arystotelesa, zwł. jego teorię sylogizmów - metoda sylogistyczna nie nadaje się do zdobywania pewnej wiedzy o świecie przyrody. Twierdził, że logika Arystotelesa jest zawiła i mało użyteczna w praktyce naukowej, a nawet pozbawiona podstaw. Logice Arystotelesa przeciwstawił kanonikę Epikura, sądząc, że jest ona nie tylko immunizowana na zarzuty starożytnych sceptyków, ale również bardziej przydatna dla empirycznie zorientowanych badań naukowych. Mimo że krytyka filozofii Arystotelesa miała u G. charakter programowy, to jednak niektóre tezy Stagiryty akceptował (np. stanowisko Arystotelesa w sporze o źródła poznania). Z pozycji empiryzmu genetycznego, ale stowarzyszonego ze stanowiskiem nominalistycznym, krytykował G. różne wersje natywizmu, zwł. teorię idei wrodzonych Kartezjusza. Biorąc za podstawę wyniki tej krytyki odrzucał psychologiczny - oparty na idei doskonałego bytu wszczepionego przez Boga (lub Naturę) - dowód na istnienia Boga, zaś w wyniku systematycznej krytyki esencjalistycznej metafizyki Kartezjusza (podważającej m.in. realną różnicę pomiędzy istotą i istnieniem) odrzucał także kartezjańską wersję ontologicznego dowodu na istnienie Boga, akceptując jedynie dowody na istnienie Boga oparte na harmonii i celowości świata (ex gubernatione rerum).

Empirystyczna orientacja G. zaważyła na przesunięciu problematyki filozoficznej z metafizycznej na epistemologiczną, w wersji zainicjowanej przez psychologizm J. Locke'a, i tym sposobem wpłynęła na filozofię Oświecenia (sensualizm E. Condillaca). Chociaż G. podkreślał rolę zmysłów w procesie poznania, to jednak odrzucił stanowisko skrajnego sensualizmu, akceptując intelektualną oczywistość jako kryterium prawdziwego poznania. Próbował jednak uchylać zarzuty stawiane z pozycji sceptyckich pod adresem sensualizmu. Idąc za rozstrzygnięciami epikurejskimi przyjmował rozróżnienie pomiędzy wrażeniami i sądami; dystynkcja ta pozwalała usunąć obiekcje skierowane przeciwko świadectwu zmysłów jako kryterium wiedzy prawdziwej. Zasada sensus nunquam fallitur pozwalała na akceptację spostrzeżeń jako wiarygodnego informatora (błąd może być jedynie w sądach, a nie w spostrzeżeniach), ale równocześnie nie pozwalała na uzyskanie wiedzy o naturze rzeczy, a jedynie - co najwyżej - wiedzy o zjawiskach. G. próbował jednak rozwijać koncepcję kauzalnej (ale nie apodejktycznej) wiedzy o przyrodzie, zrywając łączność z tradycyjną, scholastyczną (arystotelesowskiej proweniencji) koncepcją wiedzy demonstratywnej (scientia), modyfikując scholastyczną koncepcję filozofii przyrody w kierunku fenomenalizmu, probabilizmu, temporalizmu, a nawet pragmatyzmu, inspirując w ten sposób nowe koncepcje filozofii przyrody, formułowane m.in. w ramach tradycji ang. empirystycznej filozofii przyrody (R. Boyle, J. Locke, I. Newton).

 

źródło opisu: http://www.republika.pl/peenef2/hasla/g/gassendi.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (5)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 8789
Chaoticreader | 2016-05-02
Na półkach: Chcę przeczytać
książek: 419
Wartłomiej B | 2012-01-31
Na półkach: Filozofia, Przeczytane
Przeczytana: 26 stycznia 2012
książek: 0
| 2011-10-28
Na półkach: Chcę przeczytać
książek: 271
Fagot | 2011-06-12
Na półkach: Przeczytane
książek: 107
Jacek Flasiński | 2011-03-13
Na półkach: Chcę przeczytać
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd