Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Złodziejka książek

Tłumaczenie: Hanna Baltyn-Karpińska
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
8,4 (6903 ocen i 1098 opinii) Zobacz oceny
10
1 895
9
1 928
8
1 350
7
1 071
6
354
5
171
4
45
3
53
2
13
1
23
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Book Thief
data wydania
ISBN
9788310120588
liczba stron
496
kategoria
historyczna
język
polski

Inne wydania

Rok 1939. Dziesięcioletnia Liesel mieszka u rodziny zastępczej w Molching koło Monachium. Jej życie jest naznaczone piętnem ciężkich czasów, w jakich dorasta. A jednak odkrywa jego piękno - dzięki wyjątkowym ludziom, których spotyka, oraz dzięki książkom, które kradnie. Od momentu wydania powieść znajduje się na szczycie listy bestsellerów „The New York Timesa”. Zyskała również ogromne uznanie...

Rok 1939. Dziesięcioletnia Liesel mieszka u rodziny zastępczej w Molching koło Monachium. Jej życie jest naznaczone piętnem ciężkich czasów, w jakich dorasta. A jednak odkrywa jego piękno - dzięki wyjątkowym ludziom, których spotyka, oraz dzięki książkom, które kradnie. Od momentu wydania powieść znajduje się na szczycie listy bestsellerów „The New York Timesa”. Zyskała również ogromne uznanie krytyki literackiej.

...zasługuje na miejsce obok Dziennika Anny Frank oraz Nocy Elie Wiesela. Ma szansę stać się pozycją klasyczną.
„USA Today”

Poruszająca i do głębi przejmująca.
„Washington Post”

 

źródło opisu: Nasza Księgarnia, 2008

źródło okładki: Nasza Księgarnia, 2008

pokaż więcej

książek: 275
Daria Pyziak | 2014-12-07
Przeczytana: 25 listopada 2014

Moja recenzja:

O Złodziejce książek słyszałam już wcześniej, po przeczytaniu paru opinii na jej temat, dodałam ją na listę książek, które chcę przeczytać. Przez kilka tygodni chodziłam na „książkowym głodzie” dopóki chmielnicki DKK mi jej nie udostępnił.
Autorem tej książki jest Markus Zusak. Główną bohaterką jest jasnowłosa Liesel Maminger, której losy poznajemy dzięki zapisanych wspomnieniach Śmierci, która jest narratorem. Postać tytułowa żyje w czasach Holocaustu. Razem ze swoim bratem zostaje przydzielona do niemieckiej rodziny zastępczej mieszkającej w Molchig w okolicach Monachium na ulicy o urokliwej nazwie – Himmelstraße. Niestety jej brat umiera w czasie podróży, czego konsekwencją zostały conocne koszmary Liesel, po których budziła się z płaczem. Bohaterka bardzo związała się z przybraną rodziną szczególnie z Hansem Hubermannem, którego nazywa „papą”, wie też, że mimo „nietypowego sposobu okazywania uczucia”, Rosa również ją kochała. Pierwszym łupem złodziejki książek, gdyż nie bez powodu została tak nazwana był Podręcznik Grabarza, którego z powodu braku wykształcenia nie mogła przeczytać. Gdy ukrytą pod łóżkiem książkę odkrywa papa, rozpoczyna się edukacja małej Liesel. Bohaterka chodziła do szkoły, gdzie nauczycielkami były surowe siostry zakonne, codziennie wybierała się też na podwórko, by razem z innymi dziećmi pograć w piłkę nożną. Tam poznaje Rudy’go – chłopca o cytrynowych włosach, z marzeniem by być Jessem Owensem, z którym zawiązała głęboką przyjaźń oraz z którym przeżywa większość z swoich przygód. Hubermannowie nie spali na pieniądzach, Rosa Hubermann była praczką, dziewczynka pomagała jej roznosząc pranie po domach. W ten sposób poznaje żonę burmistrza, która zaprasza ją do swojej biblioteki, gdzie Liesel spędza czas na czytaniu. Nadchodzi kryzys i wiele rodzin rezygnuje z usług Rosy, po czasie robi to również żona burmistrza. Liesel z wściekłości kradnie jej książkę. Potem robi to coraz częściej. W międzyczasie w życie Hubermannów wkracza ukrywający się przed nazistami Żyd o imieniu Max. Jego i Hansa łączy niesamowita historia i obietnica, jej symbolem jest akordeon, który papa dostał od ojca Żyda. Liesel bardzo zaprzyjaźniła się z Maxem, on pisze dla niej książkę. Losy bohaterki ciągnął się aż do zbombardowania Molchig, przy którym czytelnik może wylać wiele łez.
Zusak nie buduje napięcia w książce, wie że nie może nas niczym zaskoczyć, nawet śmiercią, jak mówi narrator. O przyszłości dowiadujemy się już wiele kartek wcześniej. Styl, którym posłużył się w tej książce Markus, jest jednocześnie pełen metafor, a także znajdują się w nim prosta, nie przygładzona niczym, brutalna rzeczywistość.
To książka warta przeczytania, warta łez i warta śmiechu, warta naszej uwagi. Czytając to i owo, rzadko natrafia się na książki, które są tak przejmujące. Książka otwiera oczy. Szczególnie nam – Polakom, zmienia patrzenie na naród niemiecki. Po tej książce już nigdy nie pomyślę o czymkolwiek jako ogóle. Największym zdziwieniem może być to, że książka jest przeznaczona dla szkoły podstawowej. Jednak jak najbardziej przeczytanie jej powinno być obowiązkiem również młodzieży, a nawet i zaczytanych dorosłych.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Moje wesele. Jak perfekcyjnie przygotować przyjęcie

Ta książka niestety nie pozwoli nam na przygotowanie perfekcyjnego wesela. Wiele rad dostosowanych jest do wesel zachodnich lub amerykańskich, które o...

zgłoś błąd zgłoś błąd