Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

1Q84 - t. 2

Tłumaczenie: Anna Zielińska-Elliott
Cykl: 1Q84 (tom 2)
Wydawnictwo: Muza
7,54 (3494 ocen i 217 opinii) Zobacz oceny
10
281
9
575
8
952
7
997
6
454
5
155
4
37
3
34
2
5
1
4
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
1Q84
data wydania
ISBN
9788374959360
liczba stron
416
język
polski
dodała
Ag2S

Murakami w mistrzowski sposób buduje fantastyczne postaci, równoległe światy, zaciera granice między rzeczywistością a literaturą. 1Q84 to opowiadana na przemian historia kobiety i mężczyzny, Aomame i Tengo, sensacyjna, chwilami wręcz przerażająca. Oboje w dzieciństwie dobrze się znali i wszystko wskazuje na to, że ich ścieżki znowu się skrzyżują. Ona jest instruktorką sztuk walki, masażystką,...

Murakami w mistrzowski sposób buduje fantastyczne postaci, równoległe światy, zaciera granice między rzeczywistością a literaturą. 1Q84 to opowiadana na przemian historia kobiety i mężczyzny, Aomame i Tengo, sensacyjna, chwilami wręcz przerażająca.
Oboje w dzieciństwie dobrze się znali i wszystko wskazuje na to, że ich ścieżki znowu się skrzyżują. Ona jest instruktorką sztuk walki, masażystką, a po godzinach perfekcyjną morderczynią. On – wykładowcą matematyki, a w wolnych chwilach początkującym pisarzem i redaktorem.
Aomame dostaje się do innej rzeczywistości. Ona i Tengo desperacko próbują się odnaleźć. Aomame postanawia powrócić do normalnego świata, a gdy to się jej nie udaje, podejmuje decyzję o samobójstwie. Ma nadzieję, że w ten sposób porzuci drugą siebie żyjącą w roku 1Q84 i powróci do zwykłego roku 1984. W tym samym czasie Tengo postanawia, że spróbuje żyć w świecie, w którym na niebie unoszą się dwa księżyce, bo wie, że tylko w nim może spotkać swoją Aomame.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Muza, 2011

źródło okładki: www.muza.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (6575)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 519
Marlena | 2013-12-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 grudnia 2013

Drugi tom powieści 1Q84 podobał mi się jeszcze bardziej niż pierwszy. Akcja stała się bardziej dynamiczna, nastąpiło też pewne wyrównanie jeżeli chodzi o wątki (w pierwszym tomie wątek dotyczący Aomame był - według mnie - ciekawszy; w tym natomiast także wątek Tengo rozwinął się w interesujący sposób).
Haruki Murakami zdobył moje serce i z pewnością po zakończeniu tej trylogii zajrzę jeszcze do innych jego książek. I jest to zasługa przede wszystkim jego umiejętności snucia opowieści. Dawno już nie spotkałam się przy czytaniu powieści ze swego rodzaju rozdarciem - z jednej strony jak najszybciej chciałam wiedzieć, co stanie się dalej, z drugiej jednak nie mogłam pominąć najdrobniejszego chociażby opisu - są magiczne - ciekawe, nigdy nużące.
Zdecydowanie warte przeczytania. Mam też nadzieję, że ostatni tom będzie trzymał poziom poprzednich.

książek: 1333
ZARAZA | 2014-10-08
Przeczytana: październik 2014

Druga część podobała mi się bardziej, ponieważ więcej się działo i autor zdradził nam więcej informacji o tym dziwnym świecie, który wykreował. Ta powieść jest poplątana, dziwaczna. Ale nie uznajcie tego za jej wadę, wręcz przeciwnie. To niezwykle oryginalna, ciekawa historia, której nie sposób przewidzieć, a autor na pewno zaskoczy mnie w ostatnim tomie. Polecam

książek: 1375
Wojciech Gołębiewski | 2015-03-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 marca 2015

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Nie tylko ja uważam "1Q84" za najgorszą w całym dorobku Murakamiego; wg Wikipedii:

"Among the negative reviews, Time 's Bryan Walsh found "1Q84" to be the weakest of Murakami's novels in part because it excises his typical first-person narrative.[ A negative review from The A.V. Club had Christian Williams calling the book "stylistically clumsy" with "layers of tone-deaf dialogue, turgid description, and unyielding plot"; he awarded a D rating. Also criticizing the book was Sanjay Sipahimalani, who felt the writing was too often lazy and cliched, the Little People were risible rather than menacing, and that the book had too much repetition. Janet Maslin called the novel "stupefying" "1000 uneventful pages" in the review for The New York Times, which picked Murakami's earlier work, "Kafka on the Shore", as one of the best 10 novels in 2005".
Zapomniałem napisać w recenzji I-ego tomu że jest to wyjątkowa lektura, z której nie wyłowiłem ani jednego ...

książek: 612
Aria | 2011-03-20
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, 2011, Moje! :)
Przeczytana: 11 marca 2011

Alicja pobiegła za Białym Królikiem do jego nory i trafiła do Krainy Czarów. Za kim pobiegł Tengo? Za Fukaeri lub za jej książką - „Powietrzną poczwarką”. I trafił do roku 1Q84.
Drugi tom trylogii „1Q84” porywa jeszcze bardziej, niż pierwszy. Zwykle książki Murakamiego płyną wolno, poruszane uczuciami i emocjami bohatera. Tu natomiast pędzimy oczami strona po stronie, by się dowiedzieć, co ma się stać za chwilę. I nie ma się co dziwić. Mamy przecież Aomame, która jest morderczynią i swoje zlecenia wykonuje perfekcyjnie, a wierzcie mi, nie zabija zwykłym pistoletem. Jest również Tengo, pisarz przed debiutem, który poprawił powieść siedemnastolatki Fukaeri, dzięki czemu wygrała konkurs literacki oraz została bestsellerem. W owej powieści na niebie znajdują się dwa księżyce, dzieją się niesamowite rzeczy rodem z bajki. Tylko że…
I Aomame, i Tengo również widzą na swoim niebie dwa księżyce, mniejszy i większy. Rzeczywistość miesza się z książką, książka z rzeczywistością. Jednak kto...

książek: 1047
Izabela | 2011-02-10
Przeczytana: 10 lutego 2011

Kiedy tylko książka znalazła się w moim posiadaniu, wszystkie inne natychmiast porzuciłam i zabrałam się za czytanie. I Murakami po raz kolejny zawładnął moim umysłem...

W drugim tomie w rozdziałach na przemian, poznajemy dalsze losy Tengo i Aomame.

Tengo po burzy wywołanej wydaniem "Powietrznej Poczwarki" zajął się pisaniem własnej książki... jednak w jego życiu zaczyna się dziać coraz więcej tajemniczych rzeczy...

Aomame coraz częściej myśli o Tengo... Starsza Pani zleca jej ostatnie zadanie, zabójstwo Lidera. Spotkanie z tym człowiekiem całkowicie zmienia życie kobiety.

Nie będę zdradzać treści, bo nie widzę potrzeby... napiszę za to, że jestem zachwycona... tak tak... ta część jest równie dobra jak poprzednia. Autor zgrabnie kontynuował wszystkie wątki, które zostały rozpoczęte w pierwszej części. Czasami jest tak, że czytając któryś tom z kolei, danej historii, czujemy przesyt, tutaj czegoś takiego nie ma. Ja chciałabym ciągle więcej.

O ile pierwsza część była bardzo...

książek: 195
grzegorzowa | 2011-03-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 marca 2011

Kiedy przeczytałam ostatnie zdanie z tomu II "1Q84" - historii snutej przez Murakamiego, poczułam się szalenie zawiedziona. Ale nie, nie tym, co przeczytałam, ale raczej tym... że to już koniec. Koniec? - pytałam siebie. Przecież akcja dopiero teraz tak naprawdę zaczęła się rozkręcać, a te wszystkie niewiadome zaczynały się krystalizować i rozjaśniać. Ogarnięcie tego wszytskiego, moim rozdziawionym ustom - zajęło trochę czasu, podobnie zresztą jak zrozumienie, że na kolejną część - trzecią i ostatnią, przyjdzie mi jeszcze trochę poczekać.

W drugim tomie "1Q84", podobnie jak w tomie pierwszym - naprzemiennie towarzyszymy Tengo i Aomame, których ścieżki coraz bardziej zbliżają się do siebie. Mało tego, coraz częściej zaczynają o sobie myśleć i chęć odnalezienia się staje się dla obojga nie do pokonania. Wreszcie dowiadujemy się więcej o historii opisanej przez Fukaeri w Powietrznej poczwarce i o świecie roku 1Q84, w którym pojawiają się dwa księżyce. Poznajemy też Lidera -...

książek: 457
Czytający_chłopak | 2013-07-12
Na półkach: Przeczytane, 2013, Moje recenzje
Przeczytana: 06 lipca 2013

Po twórczość Harukiego Murakamiego sięgnąłem po raz pierwszy niecałe dwa lata temu. Słyszałem o jego powieściach bardzo wiele pozytywnych komentarzy, więc dla „spróbowania” zakupiłem chudziutki zbiór opowiadań – „Wszystkie boże dzieci tańczą”. Uważam, że był to dobry wybór, ponieważ moje pierwsze spotkanie z jego twórczością było miłym zaskoczeniem i stwierdziłem, że na tym nie poprzestanę. Od dziecka bardzo lubiłem Japonię, a w szczególności przeróżne historyjki, bajki, baśnie oraz mange i anime, które pochodziły z tego kraju. Niestety w ostatnich latach moje zainteresowanie w tym kierunku osłabło, dlatego Murakami pozwolił mi na nowo odkryć oryginalność i piękno dzieł japońskich. A gdy już dowiedziałem się, że ten pisarz od kilku lat jest nominowany do Literackiej Nagrody Nobla, stwierdziłem, że muszę mieć serię 1Q84, która tak kusiła i stała na półce w księgarni, czekając, aż ją wezmę i kupię. Muszę przyznać, że bardzo dobrze zrobiłem, ponieważ po przeczytaniu dwóch tomów,...

książek: 885
Judith | 2011-04-16
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 09 kwietnia 2011

Świat tajemniczego roku 1Q84 z tomu pierwszego wciągnął mnie bezpowrotnie, ale tom drugi po prostu nie pozwala się od niego oderwać …

Tengo i Aomame. Aomame i Tengo. Krążą wokół siebie niczym Ziemia wokół Słońca, ale mogą kochać, tęsknić i pożądać jedynie na odległość. Czasami są siebie bliżej ( niemal na wyciągnięcie ręki ) innym razem dalej, ale nieubłagany los cały czas nie chce ich do siebie dopuścić. Wokół nich dzieją się coraz bardziej dziwne i przepełnione magiczną mocą Little People rzeczy. Niektóre zagadki się rozwiązują, inne jeszcze bardziej komplikują.

Miłość, nienawiść, śmierć i życie przeplatają się w okrutnym tańcu i pogrążają czytelnika coraz głębiej w świat powieści.

Gdybym nagle przestała czytać, spojrzała w okno i ujrzała na niebie dwa księżyce – nie uznałabym tego za szokujące wydarzenie. Po prostu w jakiś sposób Little People przeniknęli do roku 2011 czyniąc go 2Q11. Byłby to świat okrutny ( ale czy żyjemy w innym ? ), ale magnetyzujący i życie w nim...

książek: 184
grzecho | 2014-09-03

I tak oto zakończyłem drugi tom tej niezwykłej opowieści. Druga część, równie wyborna co pierwsza, ponownie wciągnęła mnie całego razem z kapciami. Losy występujących w książce postaci, niesamowicie ze sobą splecione, potęgują ciekawość czytelnika coraz bardziej z każdą stroną. Haruki Murakami stworzył w swej powieści doskonale przemyślaną przyczynowo - skutkową machinę, która - możecie być spokojni - ani na chwilę nie pozwoli się nudzić, a wręcz przeciwnie - z każdym rozdziałem odkrywamy jej nowe, napędzające kolejne wydarzenia tryba. Pora na trzeci tom. Polecam!

książek: 1379
Marysieńka | 2012-02-25
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 22 lutego 2012

Ten tom powieści przeczytałam juz o wiele szybciej niż pierwszy. Przywykłam do wyjątkowo rozwlekłego stylu pisarza. Powoli autor wyjaśnia nam wcześniejsze zjawiska i tajemnice, ale obdarza nas kolejnymi. W moim odczuciu powieść robi się coraz ciekawsza i coraz bardziej wciągająca. Z wielkim zainteresowaniem zaczęłam więc czytać kolejny, trzeci tom...Polecam.

zobacz kolejne z 6565 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd