Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Historia mojego (nie)ciała

Wydawnictwo: Świat Książki
5,3 (143 ocen i 23 opinie) Zobacz oceny
10
5
9
5
8
8
7
23
6
28
5
29
4
16
3
13
2
6
1
10
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-247-1847-4
liczba stron
240
słowa kluczowe
anoreksja, bulimia
język
polski
dodała
acherontia-styx

Nowa książka dwudziestodwuletniej autorki, "studentki psychologii, miłośniczki mody, telewizji, reklamy, Kubusia Puchatka i Freuda", to błyskotliwe, bezpretensjonalne zapiski z życia młodej kobiety, która już doskonale zna samą siebie. Wie, gdzie czai się niebezpieczeństwo nawrotu choroby. I choć każdy przypadek anoreksji jest zupełnie inny, wszystkie mają "wspólny mianownik". Jest nim swoiste...

Nowa książka dwudziestodwuletniej autorki, "studentki psychologii, miłośniczki mody, telewizji, reklamy, Kubusia Puchatka i Freuda", to błyskotliwe, bezpretensjonalne zapiski z życia młodej kobiety, która już doskonale zna samą siebie. Wie, gdzie czai się niebezpieczeństwo nawrotu choroby. I choć każdy przypadek anoreksji jest zupełnie inny, wszystkie mają "wspólny mianownik". Jest nim swoiste przekładanie stosunku do świata na stosunek do jedzenia. Pełen anegdot i refleksji nad naszym wnętrzem pamiętnik - ostrzeżenie i hymn na cześć powrotu do życia.

 

źródło opisu: nota wydawcy

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 484
PrzyAromacieKawy | 2011-12-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 grudnia 2011

Książka ma zaledwie 237 stron. Z przejęciem czyta się ja do polowy, potem męczy. Ciągle tylko jem, nie jem, mogę - nie mogę jeść, co powinnam zjeść, dlaczego nie mogę jeść, szpital, przychodnia, wymioty, postanowienie poprawy i znów jem - nie jem, mogę jeść - nie mogę jeść. Każda strona o cierpieniu, o dylematach o trudzie podejmowania tak banalnej decyzji jaką jest decyzja o zawartości posiłku. Do tego oczywiście dochodzi kaloryczność i jego wielkość. I kiedy się tak męczyłam po 100 stronie (bo ciężko jest tak czytać i czytać ciągle to samo) zdałam sobie sprawę, że jest mi ciężko po 3 dniach czytania książki a ta dziewczyna z takim rozterkami, codziennymi debatami rozumu z apetytem, zmagała się dzień w dzień ostatnie 18 lat! 18 LAT!
Przez tyle lat, ile człowiek dochodzi do wieku dojrzałości, ona zadaje sobie pytanie co i ile może zjeść. I to kilka razy w ciągu dnia a nawet nocy. Jak pewnie wiecie, już pisałam kiedyś o książce Karoliny Otwinowskiej, w której opisywała swój proces choroby, zmagania się z siłą anoreksji. Teraz książka opiera się bardziej na zmaganiu się z procesem zdrowienia, świadomością, że robi się bardzo źle organizmowi. To jest niezwykłe ciągłe zmaganie się rozumu i rozsądku z emocjami, uczuciami, chęcią życia normalnie, bóle wewnętrznym i bólem fizycznym. Straszna opowieść, straszne przeżycia. Bardzo się ciesze, że Karolinie się udało! Cieszę się, że w pewnym stopniu poznałam jej historię (bo całej na pewno nie). Podziwiam za samozaparcie, postanowienie i dążenie do celu! Wielka odwaga i wielka siła! I myślę, że wielki autorytet nie tylko dla osób zmagających się z anoreksją.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Egzotyczny kochanek

Uff, czytałam i jakoś tak duszno mi się robiło, a nie siedziałam przecież obok grzejnika. Temperatura rosła, w ustach mi zaschło, a kartki wertowałam...

zgłoś błąd zgłoś błąd