Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Błoński przekorny. Dziennik. Wywiady

Wydawnictwo: Znak
6,88 (8 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
3
7
4
6
0
5
0
4
0
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-240-1500-9
liczba stron
456
język
polski
dodał
Snoopy

Jan Błoński: charyzmatyczny profesor, wybitny znawca literatury, ale również prowokator i człowiek przekorny. Badacz twórczości Gombrowicza, Witkacego i Schulza. Postać wybitna i niezwykle ważna dla polskiej humanistyki XX wieku. Dzienniki i wywiady odkrywają przed nami jego zupełnie nieznane oblicze. „Hej, do dzieła, Błoński! Okaż się pilnym, jeśli nie inteligentnym, albowiem to już...

Jan Błoński: charyzmatyczny profesor, wybitny znawca literatury, ale również prowokator i człowiek przekorny. Badacz twórczości Gombrowicza, Witkacego i Schulza. Postać wybitna i niezwykle ważna dla polskiej humanistyki XX wieku. Dzienniki i wywiady odkrywają przed nami jego zupełnie nieznane oblicze.

„Hej, do dzieła, Błoński! Okaż się pilnym, jeśli nie inteligentnym, albowiem to już ostatnia
chwila dla ciebie” - tak rozpoczyna swój dziennik w 1962 roku. Uwagi dotyczące życia
kulturalnego w kraju i na emigracji czy komentarze do lektur przeplatają się w nim z plotkami z epoki. Pikantne opowieści, historie pierwszych randek, interpretacja erotycznego snu zdradzają całą przewrotność Błońskiego. Z kolei wywiady dla „Przekroju” to popis dziennikarstwa w lekkim tonie i w oparach absurdu. Rozmówcami Błońskiego są same literackie gwiazdy, między innymi: Nałkowska, Dąbrowska, Tuwim, Iwaszkiewicz, a także Skrzynecki oraz... Ionesco. Trzecia część książki zawiera wywiady z Błońskim o teatrze, ulubionych lekturach. W tych wywiadach rozmówca nieraz prowokuje i zaskakuje świeżością spojrzenia.

Szczery ton zapisków, okraszony specyficznym humorem Błońskiego, składa się na intrygujący i przekorny portret wybitnego krytyka polskiej literatury.

 

źródło opisu: Nota wydawcy

źródło okładki: Wydawca

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 0
| 2016-01-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2016
Przeczytana: 17 stycznia 2016

(http://medytacje0medytacje.blogspot.com/2016/01/bonski-przekorny-o-ksiazce.html)

"Zaliczony ostatecznie do oferm, odbywałem mleczne obchody i obierałem dziesiątki kubłów ziemniaków, co wspominam zresztą bez przykrości."

Agnieszka Kosińska w swojej książce "Miłosz w Krakowie" pisze o Błońskim jako o człowieku, który udowodnił jej, że nie tylko dzieci mogą czerpać autentyczną radość z zabawy słowem. Z wielkim sentymentem wspomina wykłady o Gombrowiczu, z których nie pamięta niemal nic poza szaleńczym chichotem Profesora. Bo taki właśnie był - pełen specyficznego poczucia humoru i miłości do literatury. Dziś, choć niedługo minie sześć lat od jego śmierci, wciąż budzi zainteresowanie i pozytywne emocje wśród kolejnych roczników studentów polonistyki. Studentów, którzy znają go tylko z zasłyszanych anegdot i tekstów, które po sobie zostawił.
Jan Błoński żył w latach 1931-2009. Był historykiem literatury, krytykiem literackim, tłumaczem i eseistą. Wykładał na Uniwersytecie Jagiellońskim, a wśród jego zainteresowań naukowych najwyżej chyba stali Gombrowicz i Witkacy.
Książka "Błoński przekorny" dzieli się na trzy części: dziennik profesora, wywiady, które przeprowadził, oraz takie, w których to on był gwiazdą. Wstępem opatrzył ją syn Słonia (to przezwisko Jana Błońskiego, o którym dowiadujemy się a propos jego wyjazdu na kolonie w 1944 roku), Krzysztof Błoński. Wydanie tego zbioru polecił dzieciom ojciec w duchowym testamencie, napisanym jeszcze na początku lat siedemdziesiątych. Miał nadzieję, że będzie on miał choćby niewielką wartość historyczną.
Autor słynnego eseju pod tytułem "Biedny chrześcijanin patrzy na getto" nie był pamiętnikarzem. Sam twierdził, że się do tego nie nadaje. Pomimo wielu prób, udało mu się dokończyć zaledwie dwa rozdziały. Mamy więc informacje o jego pochodzeniu, obozie wakacyjnym, na którym przebywał w czasie powstania warszawskiego; z późniejszych lat - intelektualny pamiętnik z pobytu w Paryżu.
Czy wspomnienia te były pisane z myślą o publikacji, czy autor zdecydował o tym po latach? Myślę, że to pierwsze. Nie oznacza to, że bije z nich sztuczność, a sam faktograf przedstawiony został jako człowiek bez skazy. Przeciwnie - podczas lektury dziennika poznać możemy postawę Błońskiego do samego siebie, która bynajmniej nie jest pozbawiona krytycyzmu. Czy charyzmatyczny profesor był zakompleksiony? To chyba nie nadinterpretacja. Wszak wyrzuca sobie niejednokrotnie, jak niewiele pisze o sprawach dla siebie istotnych (Bóg i religijność!), czy że częściej rozmawia o ekonomii niż o literaturze. Albo o tym, że to wstyd nie być doktorem, a on wcale nie jest pewien, czy uda mu się nim zostać.
Jednak to nie dzienniki moim zdaniem są w tej książce najciekawsze. Sama myśl o rozmowie dwudziestotrzyletniego chłopaka z siedemdziesięcioletnią królową powieści Zofią Nałkowską może doprowadzić do pojawienia się dreszczy na ciele! A przecież występują tu także m.in. Tuwim i Staff. Pomysł zebrania w jeden tom wielu wywiadów uważam za godny pochwały. Dzięki temu na pewno spełnia się funkcja, którą Błoński zaplanował dla hipotetycznego jeszcze wydawnictwa o sobie samym. Był przecież świadkiem historii - na przykład dlatego warto sięgnąć po tę pozycję.
W "Błońskim przekornym" brakuje mi krótkiej chociaż informacji o życiorysie profesora. Poza tym trudno cokolwiek zarzucić tej książce. Myślę, że dla adeptów filologii polskiej będzie to cenna lektura.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Zakręceni

Pierwszy tą był ciekawy, co napisać o drugim....? Początek fajny, zamieszanie, niedomówienia, ale później tak słodko że aż niedobrze i tyle w temacie...

zgłoś błąd zgłoś błąd