Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wyspa zaginionych okrętów

Tłumaczenie: Adam Galis
Wydawnictwo: Wydawnictwo Iskry
6,53 (19 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
1
8
1
7
6
6
5
5
5
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Ostrow pogibszych korablej
data wydania
liczba stron
234
język
polski
dodał
Sławomir

Nic na świecie nie mogło stanowić smutniejszego widoku od tego ogromnego cmentarza. Morze grzebie zatopione okręty, ziemia - ludzi. Lecz na tym cmentarzu umarli leżeli nadzy, oświetlani palącymi promieniami słońca. Trzba było ostrożnie stawiać każdy krok. Na pół zgniłe deski uginały się pod nogami. Podróżnicy mogli w każdej chwili zapaść się i znaleźć w ładowni. Przewidując to zabrali ze sobą...

Nic na świecie nie mogło stanowić smutniejszego widoku od tego ogromnego cmentarza. Morze grzebie zatopione okręty, ziemia - ludzi. Lecz na tym cmentarzu umarli leżeli nadzy, oświetlani palącymi promieniami słońca. Trzba było ostrożnie stawiać każdy krok. Na pół zgniłe deski uginały się pod nogami. Podróżnicy mogli w każdej chwili zapaść się i znaleźć w ładowni. Przewidując to zabrali ze sobą sznury, by w razie potrzeby pomóc sobie nawzajem. Balustrady łamały się. Strzępy żagli po dotknięciu rozsypywały się w proch. Wszystko dookoła było pokryte grubą warstwą pyłu, rozkładu i zielenią zgnilizny... Na wielu pokładach walały się szkielety błyszczące w słońcu białymi koścmi lub ciemniejące resztkami skóry i strzępami odzieży. Z pozycji szkieletów, porąbanych czaszek można było wywnioskować, że ludzie, którz stracili zmysły w obliczu śmierci, kłócili się, buntowali, bezsesownie i okrutnie mordowali się nawzajem, biorąc na kimś pomstę za swe cierpienia i zmarnowane życie. Każdy statek był światkiem wielkiej tragedii, która rozegrała śię na nim przed piędziesięciu, stu lub dwustu laty.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Iskry

źródło okładki: Wydawnictwo Iskry

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (36)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 270
Eliza | 2012-11-10

Książka która podobała mi się bardzo kiedyś teraz minęły te ochy i achy, ale jest dla mnie jedną z ważnych

książek: 11
banan | 2011-12-20
Na półkach: Przeczytane

:-)

książek: 3448
książek: 415
mich_greg | 2014-11-15
książek: 1785
robinslav | 2014-10-05
Na półkach: Przeczytane
książek: 4585
Marek Nowowiejski | 2014-08-06
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
książek: 278
Fiebron | 2014-04-07
Na półkach: Przeczytane
książek: 645
Charlotka | 2014-03-25
Na półkach: Przeczytane
książek: 473
Euphoric | 2014-02-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 28 sierpnia 2002
książek: 203
dewil1992 | 2013-11-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 27 listopada 2013
zobacz kolejne z 26 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd