Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wszystkie marzenia świata

Cykl: Biała Wilczyca (tom 2)
Wydawnictwo: Świat Książki
7,62 (931 ocen i 128 opinii) Zobacz oceny
10
101
9
154
8
246
7
263
6
104
5
35
4
12
3
13
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Tous les rves du monde
data wydania
ISBN
9788324715749
liczba stron
428
język
polski
dodała
miqa

Druga część opowieści o dramatycznych losach rosyjskiej arystokratki Kseni Ossolin i niemieckiego fotografa, antyfaszysty Maksa von Passau, obejmuje lata 1945–1955. Ksenia wyjeżdża do Berlina, by odnaleźć Maksa: czy jej ukochany przeżył? Natasza, córka Kseni, wciąż nie wie, kto jest jej prawdziwym ojcem. Jak po koszmarze wojny będą żyć Lili i Felix, para Żydów ocalonych przez Ksenię? Co zrobi...

Druga część opowieści o dramatycznych losach rosyjskiej arystokratki Kseni Ossolin i niemieckiego fotografa, antyfaszysty Maksa von Passau, obejmuje lata 1945–1955.
Ksenia wyjeżdża do Berlina, by odnaleźć Maksa: czy jej ukochany przeżył? Natasza, córka Kseni, wciąż nie wie, kto jest jej prawdziwym ojcem. Jak po koszmarze wojny będą żyć Lili i Felix, para Żydów ocalonych przez Ksenię? Co zrobi Axel, bratanek Maksa, wstrząśnięty faktem, że jego ojciec był nazistą? Rodzą się nowe problemy, ale i nowe miłości, a wszystko w doskonale oddanej atmosferze nadziei powojennego dziesięciolecia.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 3074
Joanna Gołaszewska | 2011-02-13
Na półkach: Przeczytane, Mam w domu
Przeczytana: 13 lutego 2011

Już z mojej oceny można wyciągnąć wniosek - jestem absolutnie zachwycona książką. Dalsze losy rosyjskiej arystokratki Kseni Ossoliny i niemieckiego fotografa Maksa von Passau rozwijają się wcale nie tak, jakbyśmy sobie tego życzyli. To jest ten moment w cyklach o ulubionych bohaterach, którego ja najbardziej nie lubię. Podobnie było z Tatianą i Aleksandrem w Letnim Ogrodzie (ostatni 3 tom). Zżymałam się i tutaj.
Bo wyobraźcie sobie dwoje kochających się ludzi rozdzielonych przez różne koleje losów. A że żyli w niezwykłych czasach, to czytelnik trzyma kciuki, żeby przeżyli, żeby im się udało, żeby się odnaleźli na koniec i żeby w końcu mogli odpocząć i żeby byli szczęśliwi i mogli spokojnie razem dalej żyć. Czyż nie jest tak? Ja tak miałam, gdy czytałam np. Obcą. Te emocje, to sekundowanie bohaterom, ten strach, żeby ich już nic nie rozdzieliło... Też boicie się o swoich bohaterów?

No i tutaj mamy zabieg doprowadzający do szału, ale nie napiszę o nim. Bo za dużo bym zdradziła, ale emocje były. Widać, jak piszę bezpośrednio po lekturze.

Ale nie tylko Ksenia i Maks byli ważni. Wszak powieść jest wielowątkowa i przedstawia szerokie spektrum ludzkich losów z różnych środowisk - wysiedleni Niemcy z Prus Wschodnich, którzy przeżyli gehennę podczas wkroczenia Armii Czerwonej - to, co oni przeżyli, jest również koszmarem. Oblężony przez Sowietów Berlin, rozterki dzieci nazistów w osobie Axela - jakie dziedzictwo pozostawił mu ojciec? Sam Kurt - ten nazista, który przejął sklep Sary Lindner - z jaką twarzą stanie przed synem? Naprawdę, wspaniała powieść.
To jest jedna z tych książek, którą zamyka się z zachwytem, chciałoby się przekazać swoje emocje i nie można znaleźć słów. Troszeczkę przypominała mi Wichry Wojny, ten serial, który kiedyś leciał w TV, ale tylko klimatem. Nie pamiętam tamtych bohaterów.
Może jest troszeczkę ckliwa. Troszeczkę. Nawet na koniec sobie popłakałam, czytając o Nataszy, córce Kseni. Ale czy to jest dziwne, gdy tyle uczuć się przez człowieka przewali?
Nie będę nikogo zachęcała do przeczytania. To jest książka, do której nie trzeba zachęcać. Albo się ją pokocha, albo nie. Można wszystko wykpić. Znaleźć i wytknąć wady. Zawsze można. Ale ja tak nie lubię. Ja pokochałam. Co widać po mojej mocno egzaltowanej ocenie. I nie wstydzę się do tej egzaltacji przyznać.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Exodus

Opinie czytelników


O książce:
Pionek

Świetnym elementem tej książki było miejsce akcji, czyli Śląsk. Dokładne nazwy ulic, miejsc dodawały pikanterii. Natomiast książka jako całość niezwyk...

zgłoś błąd zgłoś błąd