7,35 (251 ocen i 22 opinie) Zobacz oceny
10
20
9
37
8
58
7
71
6
39
5
19
4
3
3
3
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Двенадцать стульев
data wydania
ISBN
9788362148431
liczba stron
347
słowa kluczowe
literatura rosyjska
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
Ida

Doskonała i iskrząca dowcipem opowieść, wyśmiewająca paradoksy porewolucyjnej Rosji, władzę radziecką i biurokrację, marazm obywateli i łatwość manipulowania, zakłamanie i obłudę w każdej postaci. Czyta się ją jednym tchem. Odziedziczone w spadku krzesła, nafaszerowane brylantami, trafiają w ręce przypadkowego człowieka. Ostap Bender i jego wesoła kompania usiłują je odzyskać. Filozof i poeta,...

Doskonała i iskrząca dowcipem opowieść, wyśmiewająca paradoksy porewolucyjnej Rosji, władzę radziecką i biurokrację, marazm obywateli i łatwość manipulowania, zakłamanie i obłudę w każdej postaci. Czyta się ją jednym tchem. Odziedziczone w spadku krzesła, nafaszerowane brylantami, trafiają w ręce przypadkowego człowieka. Ostap Bender i jego wesoła kompania usiłują je odzyskać. Filozof i poeta, nieograniczony w swej pomysłowości hochsztapler Ostap Bender to jedna z najlepszych postaci satyrycznych XX wieku...
Bohater, Ostap Bender, czarujący oszust, który szanuje kodeks karny, ale jednocześnie zna 200 sposobów pędzenia bimbru, m.in. z taboretu (słynna "taboretówka"), przy okazji sprzedaje przepis Amerykanom (okres prohibicji). Ostap Bender, syn tureckiego poddanego, gra w symultankę znając tylko pierwsze posunięcie e2-e4. Chce być bogaty, dlatego miota się po całym kraju w poszukiwaniu brylantów ukrytych w jednym z dwunastu krzeseł zmarłej szlachcianki...

 

źródło opisu: Biblioteka Polityki, 2010

źródło okładki: http://skleppolityki.pl/pl,product,2967005,ilja,il...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (22)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 333
Pierogi_i_Pączki | 2018-11-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 listopada 2018

„12 krzeseł” to absolutna klasyka rosyjskiej literatury, i to nie tylko XX wieku. Regularnie znajduje się wśród laureatów plebiscytów na „sto najlepszych” itp. W Rosji ta powieść funkcjonuje nadal w codziennym obiegu jako niewyczerpane źródło aforyzmów, powiedzonek i charakterów. Sam słyszałem kilka dni temu jak Julia Łatynina w swoim radiowym felietonie przywołała postał Eloczki Ludojadki jako symbol osoby prymitywnej, myślącej i mówiącej wyłącznie schematami. Postawiono pomniki głównemu bohaterowi, ale także samym krzesłom. Zrealizowano też wiele filmów, musicali i sztuk teatralnych (Mel Brooks zekranizował powieść w 1970 roku).

Książka ma wiele warstw – z wierzchu to brawurowa powieść awanturnicza, dosłownie pękająca od akcji, przenoszącej się z miejsca na miejsce. Mamy tu nocne eskapady, pogonie, wędrówki przez szlaki Kaukazu, rejsy po Wołdze itp. Wprost idealny materiał na film.

Po drugie, to znakomita satyra na rzeczywistość Rosji sowieckiej w dziesięć lat po rewolucji, w...

książek: 323
RR1 | 2018-11-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 listopada 2018

Spodziewałem się więcej, po pozycji która ma status klasyki. Moim zdaniem jest to książka słabsza od np. powieści przygodowych np. Bahdaja czy Niziurskiego.

książek: 2019
Efemeryda | 2017-09-29
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 29 września 2017

Groteska i satyra w jednym. Brawurowa akcja i wyraziści bohaterowie. Pełna humoru. W zamierzchłych czasach była nawet adaptacja w teatrze telewizji. Pewnie gdyby nie ona to nie sięgnęłabym nigdy po książkę.

książek: 188
Joanna | 2016-07-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 04 lipca 2016

Skrócony kurs (pokrętnej) przedsiębiorczości.

książek: 434
rusycysta | 2015-10-23

Rewelacyjna książka. Rzadko się zdarzało by lektura trafiała w moje osobiste gusta. Wiadomo klasykę trzeba znać i czytać, czy się nam podoba czy nie. W większości to nawet dobre książki. Ale czasem trafia się coś paskudnego (w moim przypadku to Lord Jim), a czasem coś REWELACYJNEGO. Taką książką jest właśnie 12 krzeseł. Zabawna, pełna akcji; znakomicie obnaża życie w ZSRR, głupotę urzędników, a także ludzką chciwość i wiele innych wad. Czyta się świetnie. Polecam.

książek: 74
Mag | 2015-07-19
Na półkach: Przeczytane

Mogę to czytać nieskończoną ilość razy, zachwycać się Ostapem Benderem i sowieckim absurdem, w którym przyszło mu żyć. Doskonała powieść, podobnie jak kontynuacja - "Złoty Cielec".

książek: 1062
PaniPegaz | 2015-06-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2015 rok

Książka owszem, jest zabawna. Nie rubaszna, również nie totalnie prześmiewcza, ale po prostu - zabawna. Humor sączy się z kartek tak subtelnie, że czasami można go przeoczyć. To wszystko to ironia, jednak bez niepotrzebnej zjadliwości. Czyta się to wyjątkowo szybko, choć nie brak w tej powieści momentów irytujących. Klimat tworzą tutaj drobiazgi i co ważne, postacie drugoplanowe, które doskonale obrazują rozmaite ludzkie przywary i śmiesznostki. Zakończenie częściowo do przewidzenia, trochę jednak napawające goryczą. Nie podzielam absolutnie zachwytów nad człowieczkiem - laleczką Benderem; generalnie żaden z bohaterów powieści mojej sympatii nie wzbudza, chociaż przyjemnie się czyta na przykład o chciwym popie. Na pewno jest arcydzieło pod względem językowym i dowód znakomitego zmysłu obserwacyjnego autorów, wszystko podlane ironią... ale chyba nie będzie to jedna z moich ukochanych książek. Niby wszystko na wesoło, ale i tak masa rzeczy mnie tu przygnębia. A nie mam ochoty i...

książek: 0
| 2015-05-08

"Dwanaście krzeseł" znać warto. Dlatego, że jest to trafna satyra polityczna; i jest świetną porcją bezpretensjonalnej rozrywki ze wschodnim smaczkiem; i w końcu jest ważnym krokiem w historii literatury rosyjskiej, wydanej w okresie NEP-u, czyli chwilowego oddechu w komunistycznym reżimie.
Ten "podręcznik dla hochsztaplera", jak brzmi w podtytule, bezkrytycznie rozprawia się z paradoksami władzy radzieckiej i ośmiesza obywateli, których głupota i pazerność popycha ku ideologicznemu zniewoleniu.
Gwarantuje świetną zabawę, o ile trafi się na solidne wydanie. Ja niestety przeżywałam katusze z fatalnie zredagowaną pozycją i po raz pierwszy przyszło mi cieszyć się z faktu, że jakieś wydawnictwo zakończyło swoją działalność i już nigdy więcej nie zaśmieci rynku takimi edytorskimi koszmarkami. Nie chce mi się nawet uzupełniać o to wydanie bazy serwisu, spuszczając tym samym zasłonę milczenia nad takim dziwolągiem.

książek: 2257
Wojciech Gołębiewski | 2014-07-17
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 17 lipca 2014

Najlepsza SATYRA pierwszych lat ZSRR, obok Lejzorka Erenburga. Stworzona postać OSTAPA BENDERA, którego "burzliwe życie" możemy dalej poznawać w "ZŁOTYM CIELCU" stała się narzedziem wyśmiewania absurdów biurokracji komunistycznej. Należy podkreślic, że Ostap i Lejzorek bawili, bawią i będą bawić każdego, czego nie mozna powiedzieć o niezrozumiałym dla większości "Mistrzu i Małgorzacie" Bułhakowa, wychwalanym snobistycznie, "bo tak wypada".

książek: 1011
Abee | 2014-07-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Rozpaczliwe poszukiwania doprowadzają bohatera do zatracenia. Najbardziej odczuwalne przeze mnie doświadczenie podczas czytania tej książki to poczucie goryczy. Gorzka pozycja.

zobacz kolejne z 12 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd