Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wojna galijska

Tłumaczenie: Eugeniusz Konik
Seria: Biblioteka Narodowa: Seria II
Wydawnictwo: Ossolineum
7,18 (84 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
15
8
7
7
32
6
13
5
7
4
3
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Commentarii de bello Gallico
data wydania
liczba stron
501
słowa kluczowe
Juliusz Cezar, Galia
kategoria
historia
język
polski
dodała
Valanthe

W starożytności były dwa sposoby pisania o historii: fantastyczny, poetycki, któremu patronował Herodot, oraz realistyczny, wypracowany przez Tukidydesa. Pierwszy charakteryzował się wymieszaniem wątków fantastycznych z faktami. Był bardzo poetyckim stylem pisania, wypełnionym ingerencjami bogów, cudownymi zdarzeniami i nieprawdopobieństwami. Drugi był suchym i zwięzłym opisem wydarzeń,...

W starożytności były dwa sposoby pisania o historii: fantastyczny, poetycki, któremu patronował Herodot, oraz realistyczny, wypracowany przez Tukidydesa. Pierwszy charakteryzował się wymieszaniem wątków fantastycznych z faktami. Był bardzo poetyckim stylem pisania, wypełnionym ingerencjami bogów, cudownymi zdarzeniami i nieprawdopobieństwami. Drugi był suchym i zwięzłym opisem wydarzeń, czynionym - co charakterystyczne, głównie przez wojskowych (Tukidydes).

Cezariańskiej relacji o wojnie galijskiej bliżej do tego drugiego schematu. Spisana została niezwykle zwięzłym i prostym językiem, ograniczonym do podania tylko suchych faktów, choć - trzeba tu przyznać - niezwykle żywym językiem. Autor wyraźnie był zaangażowany uczuciowo w opisywane wydarzenia, choć emocje te utrzymywane są w karności, jak na wodza armii przystało.

Jednakże czytając "Wojnę galijską" i przyjmując słowa Cezara za obiektywną prawdę, popełniłoby się błąd. Na pierwszy rzut oka wszystko jest w porządku - w ośmiu księgach Cezar opisuje, jak to na prośbę galijskiego plemienia Eduów sprzymierzonego z Rzymianami wprowadził do Galii swoje legiony, żeby przegnać plemię Helwetów na ich dawne tereny. Potem przegonił germańskich Swebów za Ren. Następnie, tak dla rozprostowania kości, podbił plemiona belgijskie i już całkiem z rozpędu – Aremorykę (dzis. Brytania). Następnie, znów na prośbę Gallów, ujarzmił germańskich Uzypetów i Tenkterów, a potem (już na niczyją prośbę) podbił wyspę brytyjską. Problem w tym, że Galia w tym czasie była niepodległa i nic nie usprawiedliwiało najazdu rzymskiego. Trudno więc dziwić się, że Gallowie niejednokrotnie próbowali wywoływać powstania - najsłynniejsze pod dowództwem Inducjomara, a potem słynnego Wercyngetoryksa (pierwowzór Asteriksa).

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 466

,,Wojna galijska" jest jednym z nielicznych źródeł starożytnych, które powstawały w czasie zbliżonym do opisywanych przez siebie wydarzeń, co sprawia jest zabytkiem wprost bezcennym. Wprawdzie pamiętniki nie są gatunkiem najbardziej wiarygodnym, ale Cezar należał o autorów których dokonania były wybitne nawet bez ich wyolbrzymiania. Nie oznacza to bynajmniej, że nie zdarzało mu się zmniejszanie rozmiarów swoich niepowodzeń. Literacko jest to kawałek dobrej literatury - imperator pisał językiem barwnym i lekkim, zawierając sporo ciekawych szczegółów.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Struktor Bohra

Pomysłowe, oryginalne science-fiction, udanie łączące klasyczne motywy z koncepcjami skojarzonymi z gatunku cyberpunka a nawet powieścią sensacyjną. Ś...

zgłoś błąd zgłoś błąd