Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pałac

Seria: Proza
Wydawnictwo: Znak
6,61 (314 ocen i 36 opinii) Zobacz oceny
10
19
9
27
8
45
7
81
6
67
5
38
4
17
3
17
2
2
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324014910
liczba stron
240
język
polski
dodał
Snoopy

Inne wydania

Wznowienie drugiej powieści Wiesława Myśliwskiego. Świt drugiej wojny światowej. Do wioski zbliża się front. Jakub, pasterz, jest świadkiem ucieczki państwa z miejscowego dworu. Kiedy kierowany ciekawością, przekracza próg pałacu, zagłębia się w świat arystokracji - na poły realny, na poły utkany z fantazji. Przemierza puste korytarze i zasiada w fotelach, wcielając się w rolę arystokraty....

Wznowienie drugiej powieści Wiesława Myśliwskiego.

Świt drugiej wojny światowej. Do wioski zbliża się front. Jakub, pasterz, jest świadkiem ucieczki państwa z miejscowego dworu. Kiedy kierowany ciekawością, przekracza próg pałacu, zagłębia się w świat arystokracji - na poły realny, na poły utkany z fantazji. Przemierza puste korytarze i zasiada w fotelach, wcielając się w rolę arystokraty. Wizje przodków i wyobrażenia o innym życiu przenikają go zwolna, zmieniając jego świadomość. Jakub staje się swoim własnym panem.
Wiesław Myśliwski za pomocą żywego monologu bohatera ukazuje pełną napięć dynamikę ludzkiej świadomości. Jakub wciela się w role, zakłada maski wybierane z rekwizytorium rzeczywistości, w której żyje. Myśl i język pozbawione barier, świat bez granic społecznych - oto pełna wewnętrznej siły pisarska wizja na miarę epoki.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (875)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 307
Łokieć_Pana_D | 2016-07-22
Na półkach: Przeczytane

Można mieć na placu materiały pierwszej klasy i krzywy dom zbudować? Można.
Bije z książki mądrość. Imponuje celność postrzegania, odkrywania emocji, słabości i nawyków. Myśliwski widzi człowieka, jak niewielu potrafi. I pięknie to opisuje na poziomie fundamentu. Fantastycznie składa całe akapity. To jednak "tylko" materiały i narzędzia. Jest ich tu tyle, że na trzy pałace obleci. A wszystkie z półki najwyższej.
Zabrakło mi spójności. Elementu, który wciąga. Kształtu. Ta książka jest dla mnie zbiorem myśli, godnym przeczytania jak najbardziej. Godnym przespania się z nimi. Wciąż jednak tylko przypadkowym zbiorem. Nie ma cech dzieła. Nie klei się. Nie wiąże. Pięknie wypalone, szlachetne cegły. Cóż, kiedy trzeba jeszcze poskładać. W bryłę, która zachwyci jako całość.

książek: 5947
allison | 2014-03-09
Przeczytana: 08 marca 2014

Piękna, złożona, metaforyczna powieść o człowieku i o tym, co dla niego najważniejsze.

Autor oddając głos narratorowi, zaczyna snuć opowieść od mikroświata, jakim jest tytułowy pałac i jego otoczenie. Z czasem rozważania rozrastają się do historiozoficznych refleksji, w których jest wiele prawd związanych z wojną, ludzkimi marzeniami, dokonaniami, grzechami, dziejowymi i prywatnymi błędami...
Dużo tu myśli o międzyludzkich relacjach, o przyjaźni, miłości, o Bogu i jego roli w życiu człowieka.

"Pałac" to także przykład nieskrępowanej wyobraźni autora, jego wielkiego kunsztu literackiego, który przejawia się także w bogatym i przepięknym języku.
Dziś mało kto tak pisze...

książek: 546
ardnaskela | 2016-08-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Powiem szczerze, przysnęłam.

Rzadko mi się to zdarza. Dziwnym trafem skojarzyło mi się z Lordem Jimem Conrada-Korzeniowskiego, jednej z naprawdę niewielu lektur szkolnych której strawić nie mogłam (klasa humanistyczna w liceum, czytało się różne dziwne rzeczy).

Zdecydowanie dla wytrwałych.

książek: 3439
Grażyna | 2012-11-19
Przeczytana: 06 stycznia 2014

Nie ma dialogów, niewiele akapitów i książka wymaga wiele uwagi, dodatkowo mój egzemplarz, którego najlepiej by czytać przez lupę...;)
A jednak książka zachwyca, miałam cały czas przed oczami bardzo plastyczny obraz, który pochłania całkowicie.

książek: 2090
beata | 2015-08-18
Przeczytana: 18 sierpnia 2015

„Pałac” zaczęłam czytać bezpośrednio po lekturze „Kamienia na kamieniu.” Męczyłam się niesamowicie. Od „Kamienia”, który uważam za arcydzieło, wcześniejszy o 14 lat „Pałac” dzieliła w tamtym momencie przepaść. Oczywiście, widziałam tam wielkość, ale to nie była wielkość na miarę „Kamienia”… I, jak nigdy dotąd, jasno zdałam sobie sprawę, jak bardzo na odbiór jakiejś książki wpływa książka ostatnio przeczytana. Zrobiłam przerwę i po kilku innych pozycjach wróciłam do „Pałacu”. I teraz odebrałam „Pałac” jako niesamowitą podróż w wielu płaszczyznach, przynoszącą w każdej ogromnie dużo przyjemności (tym samym utwierdziłam się w wielkości Myśliwskiego:)).

„Pałac” jest monologiem chłopa, owczarza Jakuba, który pchany przez ciekawość, wchodzi do opuszczonego przez uciekającego przed zbliżającym się frontem dziedzica, pałacu. Snując się po komnatach oddaje się wyobrażeniom, marzeniom, snom, w których staje się dziedzicem. Wyzyskiwany i żyjący wśród wyzyskiwanych, teraz staje się...

książek: 1379
Wojciech Gołębiewski | 2014-10-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 października 2014

Według mnie Myśliwskiego nobilituje „Traktat u łuskaniu fasoli” /2006/, któremu oczywiście dałem 10 gwiazdek; na drugim czasowym krańcu mamy „Nagi Sad” /1967/. Prawie 40 lat dzieli te dwie pozycje. Oceniłem „Nagi Sad” na 8 gwiazdek stosując taryfę ulgową dla debiutu. Nie mogę tego uczynić dla póżniejszego o trzy lata „Pałacu” /1970/.
Podstawowy zarzut dotyczy przyjętej NIEWIARYGODNEJ konwencji. Bo wybujałe, wyrafinowane, niezmiernie szerokie marzenia Jakuba wyrażone, w dodatku, tak bogatym językiem są NIEWIARYGODNE. Dobrodziejstwem, a zarazem przekleństwem PRL-u były konsekwencje „awansu społecznego”, ludzi szczególnie ze wsi, gdzie analfabetyzm i zacofanie cywilizacyjne stanowiły naogół bariery nie do pokonania. Ale to drobiazg, podstawowy problem stanowiła parobcza mentalność, z której przekształceniem borykali się komunistyczni agitatorzy. Obserwowaliśmy to szczególnie w ...

książek: 2462
Dariusz Karbowiak | 2012-11-18
Na półkach: 2012, Przeczytane
Przeczytana: 17 listopada 2012

Świetna książka, wydana w 1970 roku. Książka jest monologiem sennym Jakuba - chłopa, który po ucieczce pana z pałacu przed zbliżającym się frontem (II wojna światowa), zwiedzając pałac zasypia w fotelu. Śni jak to on sam staje się panem. Wyzyskiwany w śnie sam staje się okrutnym wyzyskiwaczem. Książka satyra na nowe władze w Polsce socjalistycznej, kiedy to władze sprawował niewykształcony górnik, albo szewc lub złodziej kasy związkowej. Ale także i dzisiaj można dopatrzeć się wielu analogi jak to się mawia nie ma gorszego chama niż pan z chama.
Do tego świetny język pisarza, który pokazał cały kunszt warsztatu. Za sprawą monologu prowadzonego przez Jakuba autor spenetrował duszę wszystkich tych którzy marza o władzy jedynie po to aby się odegrać na innych.
POLECAM!!!

książek: 1294
Ewa Kowalska | 2012-09-05
Przeczytana: 04 września 2012

Tę książkę dokładam do stosiku - ulubione. Taką prozę lubię najbardziej, bo płynie z duszy człowieka, z jego serca, z myśli i przeżyć.
Rozmiar nie jest zbyt wielki, ale za to treść bardzo bogata, dlatego celebrowałam każdy akapit, ciesząc się nim w trakcie czytania i po włożeniu zakładki.
Lubię czytać Wiesława Myśliwskiego. Polecam.

książek: 1325
sQra | 2012-01-19
Przeczytana: 16 stycznia 2012

Pałac to niezwykła historia chłopa Jakuba, który w czasie wojny, trafia do opuszczonego przez państwa dworu. Początkowo nie ufnie i z lękiem przekracza jego próg i pokoje, by z każdą kolejną chwilą, z każdym krokiem coraz głębiej wkroczyć w nowy, znany mu jedynie z młodzieńczych, krótkich pobytów w nim świat. Zaglądając do pokojów, dotykając niezwykłych przedmiotów, pijąc pański alkohol i zasiadając w jego fotelu, bohater ze zwykłego chłopa staje się hrabią. Sam tworzy swój świat, poszczególne sceny, przybierające kształt monologów, to kolejne wytwory jego wyobraźni. Na próżno szukać w nich powiązania przyczynowo-skutkowanego, jakiejś jednej nadrzędnej historii. To po prostu skrawki, wyimki, wizje z życia prowadzonego przez hrabiego. Dlatego mamy tu wspaniałe uczty przy suto zastawionym stole, bale i polowania, podczas których opowiadającemu towarzyszy wiele barwnych, aczkolwiek niemych postaci. Spotykamy go podczas rozmowy z sąsiadem, dyskusji na temat życia, Boga i moralności...

książek: 276
marcinb | 2014-05-30
Przeczytana: 27 maja 2014

Kolejna stara powieść cudownego autora, która bezużytecznie przeleżała wiele lat na moich półkach przysypana innymi książkami, co było ogromnym marnotrawstwem. “Pałac” oparty jest na prostym, ale świetnie służącym tej narracji pomyśle - bohater i opowiadacz tej powieści, pasterz owiec z pańskiego folwarku, obserwuje ucieczkę jaśnie państwa przed enigmatyczną, nieokreśloną “wojną”, a potem zapuszcza się w opuszczone komnaty, podziwia pozostawione bogactwa i zapada w sen, a cała jego historia jest opowiadana głosem jaśnie pana, szlachcica, ziemianina, w którego skórę narrator wchodzi i z którego pozycji mówi.

“Pałac” jest monologiem, w którym przede wszystkim zwraca uwagę nagromadzony tu ogrom ucisku chłopstwa. Bohater snujący senne rojenia o byciu panem mówi o tym ucisku z perspektywy opresanta, więc nie ma tu miejsca na jakieś rozwlekłe ludowe lamenty, wręcz przeciwnie - obraz tego ucisku jest tym bardziej sugestywny, że namalowany jest przez odpowiedzialnego za ten ucisk,...

zobacz kolejne z 865 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Złote Berło dla Wiesława Myśliwskiego

Wiesław Myśliwski został laureatem Złotego Berła - nagrody przyznawanej przez Fundację Kultury Polskiej wybitnym twórcom i animatorom kultury za całokształt twórczości.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd