Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Gra w kości

Wydawnictwo: Zysk i S-ka
7,03 (936 ocen i 158 opinii) Zobacz oceny
10
56
9
81
8
200
7
305
6
180
5
68
4
15
3
18
2
6
1
7
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7506-581-7
liczba stron
406
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
Ag2S

Uznaje się, iż święci się nie psują – kto się odważy sprawdzić? Otto III to dwudziestoletnie genialne cesarskie dziecko, któremu powierzono władzę nad największa potęgą chrześcijańskiego świata. Od trzeciego roku życia w cesarskiej koronie. Otoczony najwybitniejszymi umysłami epoki. Zmęczony władzą, znajduje upodobanie w ekstazie. Bolesław Chrobry to trzydziestotrzyletni mężczyzna. Świadomy...

Uznaje się, iż święci się nie psują – kto się odważy sprawdzić?
Otto III to dwudziestoletnie genialne cesarskie dziecko, któremu powierzono władzę nad największa potęgą chrześcijańskiego świata. Od trzeciego roku życia w cesarskiej koronie. Otoczony najwybitniejszymi umysłami epoki. Zmęczony władzą, znajduje upodobanie w ekstazie.
Bolesław Chrobry to trzydziestotrzyletni mężczyzna. Świadomy siebie, rozgrywający sojusze. Kocha kobiety, seks, szaleńcze polowania, przyjaciół, mocne wrażenia. Pragnie korony i dla niej gotów jest na wszystko. Europa wchodzi w rok tysięczny. Dwubiegunowa konstrukcja „Gry w kości” poprzez osobne sekwencje dworu piastowskiego, cesarskiego i papieskiego – świata Bolesława Chrobrego i świata Ottona III – wiedzie do spotkania w Gnieźnie w marcu 1000 roku. Każdy z władców zagra wtedy o wszystko.
Ta powieść unika monumentu, koturnu, przerysowania. Jest współczesna do szpiku: wojna wywiadów, polityka, racje stanu, manipulacja informacją, średniowieczny public relation.
A jednocześnie doskonale oddaje realia historyczne, szczegół, detal i to, co w średniowieczu najgłębsze: mentalność epoki, w której religijna ekstaza i okrucieństwo graniczą ze sobą. Z każdego grzechu można się wyspowiadać. Wszystko dzieje się szybko, bardzo szybko. „Gra w kości” chociaż może zdawać się brawurowa historycznie – opiera się na faktach. Tych, które można wyczytać ze źródeł. Tych, których szukamy między ich wierszami. Co się wydarzy, gdy Bolesław stanie z Ottonem twarzą w twarz? A gdzie miejsce świętego Wojciecha Adalberta? To jest właśnie „Gra w kości”.

 

źródło opisu: www.zysk.com.pl

źródło okładki: www.zysk.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 124
Vegs | 2012-01-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Zjazd gnieźnieński pokazany z dwóch punktów widzenia: Ottona III oraz Bolesława Chrobrego. Autorka, z zainteresowań rekonstruktorka, zachwyca bogactwem szczegółów historycznych. Realia epoki zostały wiernie tutaj odtworzone, co w przypadku Cherezińskiej nie jest niczym nowym, bo tego samego doświadczyć możemy w jej serii książek "Droga Północna". Chwała jej za to. Docenić należy też, że autorka przy opisywaniu świata bohaterów nie ogranicza się jedynie do terenów księstwa Polan oraz Rzeszy. Akcję umiejscawia w znacznie szerszym kontekście, dzięki czemu dowiadujemy się co w tym samym czasie działo się w reszcie Europy: Cherezińska opowiada nam między innymi o buncie w Italii, z którym musi radzić sobie Otton, o zmianach na praskim tronie, o problemach władcy Księstwa Kijowskiego, o walkach politycznych Swena Widłobrodego, króla Danii, z królem Norwegii, Olafem Tryggvasonem, w którym to konflikcie niebanalną rolę odgrywała Świętosława, siostra Bolesława...Cherezińska wplotła tyle ciekawych informacji na temat ówczesnej sytuacji politycznej Europy za pomocą szpiegów (Jaksy, Cieszyna, Jaromira, Bjornara) Bolesława, którzy są jego uszami i oczami w innych krajach. Bardzo ciekawy zabieg, dzięki któremu nie odnosi się wrażenia, że księstwo Polan to kraj pływający w próżni.

Podobał mi się również sposób, w jaki wykreowany został Bolesław: wyrachowany, sprytny, knujący na wszystkie strony polityk, lecz wciąż człowiek o słowiańskiej, niespokojnej duszy.

Nie wiem czy można uznać to za wadę książki, ale do śmiechu doprowadzał mnie Otton oraz jego stosunek do polskiego księcia ;). Kto zna termin "yaoi", będzie wiedział co mam na myśli ;). Trochę też nie podobała mi się reakcja Bolesława na (uwaga, spoiler!) śmierć Ottona pod koniec książki, a raczej zasugerowane nagle przez autorkę powody, z których tak rozpaczał. Przez całą książkę zdawać by się mogło, że Bolesławowi zależało na dobrych stosunkach z Ottonem tylko ze względu na sprawy czysto "biznesowe" oraz przyszłość księstwa Polan. A tu pod koniec, ni stąd, ni zowąd, wychodzi, że książę w ogóle coś czuł większego do cesarza...Taki trochę zgrzyt, jeśli chodzi o charakterystykę tej postaci.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wszystko dla pań

Sto na dziesięć za drobiazgowość opisów i wiarygodność kronikarską Zoli. Jeśli chcecie się dowiedzieć czegoś w praktyce o dziewiętnastowiecznym handlu...

zgłoś błąd zgłoś błąd