Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Klara

Wydawnictwo: Świat Książki
4,07 (995 ocen i 202 opinie) Zobacz oceny
10
18
9
17
8
48
7
88
6
100
5
147
4
110
3
181
2
109
1
177
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-247-2180-1
liczba stron
296
słowa kluczowe
romans, kobieta, rozdarcie
język
polski

Zaskakujący debiut prozatorski utalentowanej aktorki, scenarzystki i blogerki. Tragikomiczny portret współczesnej singielki Klary, wciąż szukającej szczęścia. Klara nie ma męża ani dzieci. Za to ma prawie czterdzieści lat, narzekającą mamusię i żonatego kochanka... Wciąż się odgraża, że umrze, kłóci się z matką, odchodzi i wraca do swego Aleksa, i upija się, czym popadnie, z przyjaciółką...

Zaskakujący debiut prozatorski utalentowanej aktorki, scenarzystki i blogerki. Tragikomiczny portret współczesnej singielki Klary, wciąż szukającej szczęścia. Klara nie ma męża ani dzieci. Za to ma prawie czterdzieści lat, narzekającą mamusię i żonatego kochanka... Wciąż się odgraża, że umrze, kłóci się z matką, odchodzi i wraca do swego Aleksa, i upija się, czym popadnie, z przyjaciółką Wronką. Losy Klary poznajemy z absurdalnych scenek. Z pozoru zabawny pastisz życiowych seriali i powieści, a tak naprawdę bolesna prawda o braku porozumienia między ludźmi i naszych obyczajach. Pieprzny język, prawdziwe emocje.

 

źródło opisu: http://www.i-prasa.pl/Publikacja/13507/Klara/

pokaż więcej

książek: 273
Sowa Blogowa | 2010-12-03
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 27 listopada 2010

Debiutancką książkę naszej znanej aktorki i scenarzystki Izabeli Kuny miałam przyjemność poznać w formie audiobooka i już dzięki temu pozycja ta dostaje ode mnie dużego plusa, bo któż inny, jak nie sam autor, może wczuć się w role bohaterów i wyrazić to, co w książce najważniejsze?

-Mamo, mamo, mamo... Nie denerwuj mnie, do cholery! Po co przyjechałaś?
-Bo mi kazałaś, mamo!
-Nic ci nie kazałam. Ja tu całe dnie sama siedzę. Ani telefonu, ani nic. Jak umrę, nawet pies z kulawą nogą nie przyjdzie! Ty tu powinnaś być u matki codziennie! Córka pani Zosi bez przerwy do matki jedzie. Świątek, piątek. A ty tylko wóda, przyjaciółki i kochanek. On tu przyjechał z tobą? Co ty tak to czoło marszczysz?
-Sama przyjechałam.
-Herbatę pijesz?
-Piję.
-Czego szukasz?
-Soli.
-Soliłam. Zgaś to światło. Ja kochanka nie mam, żeby mi płacił za światło. Proszę mnie pochować u moich rodziców na wsi. Nie pracujesz dzisiaj?
-Nie, mamo. Tata mi się śnił.
-Mnie się wszyscy śnią, bez przerwy. Ja tu żyję jak ten pustelnik. Tylko we śnie wszyscy przychodzą.

Tak, tytułowa Klara uwikłana jest w niewątpliwie toksyczną relację z własną matką a jakby tego było mało, jest też kochanką żonatego i dzieciatego Aleksa, który oczywiście, że powie żonie, odejdzie od niej, jutro, pojutrze, tak… obiecanki cacanki a my tymczasem poznajemy jakże gorzką paletę odczuć, które są udziałem ‘tej trzeciej’, jej samotność, łzy, czekanie oraz kota – prezent, którego nie chciała żona. A kot, kot nie jest zwykłym kotem. Kot Klary jest czarny, łyka xanax, potrafi gadać i sprawia, że absurdalność sytuacji, histerycznych dialogów naszych bohaterów sięga zenitu.
Książka jest zlepkiem opowiadań, które autorka umieściła w ciągu dwóch lat na swym blogu, w całości skrzy od czarnego humoru, licznych nawiązań literackich (moje ulubione to ‘Mistrz i Małgorzata’ oraz ‘Harry Potter’), interesujących zabiegów stylistycznych i smaczków językowych, podkreślając świetny warsztat literacki autorki. Spotkałam się z wieloma negatywnymi opiniami, że „Klara” jest płytka, wydaje mi się jednak, że ich autorzy nie zadali sobie trudu, by przyjrzeć się głębiej, zobaczyć, że pod warstwą zabawnych, niemal bzdurnych dialogów, kryje się drugie dno – szeroki wachlarz emocji, które targają nami na co dzień, tragikomiczne konsekwencje dokonania takich a nie innych wyborów życiowych i naprawdę trzeba trochę dojrzalszego spojrzenia, by zobaczyć coś więcej niż obraz histerycznej matki, pijącej na umór Klary, jej zbzikowanych przyjaciół i żałosnego, tchórzliwego faceta.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Magia i miłość

To że lubię Norkę nie jest żadną tajemnicą, ani odkryciem. Lubię ją za jej bohaterów, za jej rozwiązania, lekkość pióra i klimat jaki tworzy. A już ja...

zgłoś błąd zgłoś błąd