Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Okładka książki Dzienniki 1914 - 1945 [T.1, 1914-1925]

Dzienniki 1914 - 1945 [T.1, 1914-1925]

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Czytelnik
data wydania
ISBN
8307026324
liczba stron
409
słowa kluczowe
dzienniki
język
polski
typ
papier
dodała
Indyviduum
6,73 (60 ocen i 11 opinii)

Opis książki

W swoim testamencie pisarka zastrzegła, że dzienniki mogą być wydrukowane w całości dopiero 40 lat po jej śmierci. Jednocześnie zezwoliła na wcześniejsze publikowanie fragmentów, dzięki czemu mogły się ukazać dwie "Czytelnikowskie" edycje: 5-tomowa w 1988 roku i 7-tomowa zakończona w roku 2000. Pierwsza jeszcze pod bacznym okiem cenzury, druga - po zmianie ustrojowej, już bez tego rodzaj...

W swoim testamencie pisarka zastrzegła, że dzienniki mogą być wydrukowane w całości dopiero 40 lat po jej śmierci. Jednocześnie zezwoliła na wcześniejsze publikowanie fragmentów, dzięki czemu mogły się ukazać dwie "Czytelnikowskie" edycje: 5-tomowa w 1988 roku i 7-tomowa zakończona w roku 2000. Pierwsza jeszcze pod bacznym okiem cenzury, druga - po zmianie ustrojowej, już bez tego rodzaju ograniczeń.

 

źródło opisu: culture.pl

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1051
Dotka76 | 2013-04-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 maja 2013

Wróciłam do nich po latach.

Czytając Dąbrowską, ciągle się zastanawiam, jakie to uczucie, gdy kreuje się swoich rodziców na bohaterów powieści. Powieści, w której fikcja miesza się z prawdą, w której przedstawione są szczegółowo przeróżne wydarzenia, w której jest tak wnikliwa psychologiczna analiza bohaterów - rodziców autorki!
Co ją do tego pchnęło?
To ogromne wyzwanie. A wydaje się, że nie były to łatwe relacje, przecież Dąbrowska wprost pisze, że nie została wychowana na szczęśliwego człowieka.

Czy tak rozpaczliwie próbowała ich zrozumieć? Jakoś obronić (zwłaszcza ojca)? Aby w końcu i ich "noce i dnie" nie okazały się jednak tylko bezładną szamotaniną, chaotyczną próbą przetrwania życia? Bez świadomości głębi życia, bez poczucia sensu?
Chciała nadać ich życiu jakiś sens? Zrozumieć, dlaczego wszystko musiało potoczyć się właśnie tak?

Nie wiem. Powstało jednak arcydzieło.
Arcydzieło, które może nawet przerosło to pogubione życie jej rodziców.

I jeszcze jedna refleksja po lekturz...

książek: 585

Pierwszy tom dziennika z serii 7-tomowej, co może niektórych wprowadzać w błąd, bo na okładce jest zakres lat 1914-1945, a treść w środku dotyczy lat 1914-1925. O błędzie mówię, bo widzę w opiniach wiele sprzeczności - poprawiłam w opisie książki, to może będzie bardziej zrozumiale.

Ta część dziennika mnie nie porywa, ale jest to zapis jakiejś tam codzienności z życia autorki, codzienności bardzo znaczącej w dziejach naszego kraju, ale jako źródło przyjemnego, wartkiego czytania, to raczej średnio wciągające. Bardziej przydatny jest to zapis dla badaczy naukowych niż dla zwykłego czytelnika, co prawda dla potrzeb nauki wyszła 13-to tomowa wersja w bardzo małym nakładzie, więc ta, to już chyba dla prawdziwych miłośników epoki i samej pisarki, bo takie suche fakty z odrobiną emocji, mało mnie osobiście wciągały w wir czytania.

książek: 1066
skumperlak | 2011-05-13
Na półkach: Ulubione, Przeczytane

Taka najzwyklejsza codzienność wielkiej pisarki z odrobiną historii w tle. Spotkania z ludźmi niezwykłymi-zwykłymi, przemyślenia, anegdoty, sny. Dla wszystkich podglądaczy, co to lubią pod pretekstem ciągot literackich zaglądać w ludzkie życia... Polecam :)

książek: 1137
Magda | 2011-05-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2005 rok

Po "Dzienniki" sięgnęłam po obejrzeniu programu R. Bonisławskiego dotyczącego pałacu w Piorunowie, który znajduje się bardzo blisko mojego rodzinnego domu. Nie przeczytałam wszystkich, ale te, które poznałam zachwyciły mnie. Najbardziej interesowały mnie fragmenty opowiadające o pobytach w Piorunowie, miłości do męża i pisania moich ukochanych "Nocy i dni". Zachęcam do zapoznania się choćby z fragmentami - wrażenia literackie i estetyczne niezapomniane!

książek: 927
Dociekliwy | 2012-12-30
Przeczytana: grudzień 2012

Nie jest moim zamysłem ani podważanie miejsca Marii Dąbrowskiej w literaturze polskiej (chociaż "Marcina Kozery" długo jej nie zapomnę) ani kwestionowanie pisarskiego talentu (chociaż ten Kozera...), natomiast nie do końca rozumiem, po co "Dzienniki" zostały wydane (przypominam, lasy giną).
Nie jest to obraz żadnej epoki, bo zwyczajnie epoka nie budzi w Dąbrowskiej najmniejszego nawet zainteresowania. Nie jest to obraz pracy twórczej ani literackich wysiłków, bo to autorka kwituje krótkim "Pisałam od... do...". Próżno tu również szukać barwnego i intensywnego życia, już nawet nie towarzyskiego, ale chociaż uczuciowego czy intelektualnego. Nie, nic z tych rzeczy. Tematy tego dziennika są następujące: z jest chory, y wyzdrowiał, autorce śniło się, że..., z przyszedł z odwiedzinami, pogoda jest taka a taka, w radiu słuchała następujących utworów, które były ładne, a przeczytania książka interesująca. To by było na tyle. Próżno tu szukać głębokich refleksji, przemyśleń, spostrzeżeń - może...

książek: 53
Colette | 2014-05-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 maja 2014

Super ciekawe dzienniki czasów tuz po zakończeniu II wojny światowej 45-50 :) Kopalnia wiedzy o tych czasach, mimo wyraźnej ingerencji cenzury (czytam wydanie z 88 roku).

książek: 53
Colette | 2014-04-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 kwietnia 2014

II to Dzienników Marii Dąbrowskiej - lata 33-45, żałuję tylko, ze tak mało notatek jest z czasów okupacji. Bardzo ciekawe, wciąż warte wszelkiego zainteresowania :)

książek: 1143
Agula | 2011-06-18
Przeczytana: 2010 rok

Mało jest w tych dzienikach przemyśleń autorki. Dominują opisy dotyczące codzienności. Wolę przemyślenia, dlatego się rozczarowałam.

książek: 53
Colette | 2014-03-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 marca 2014

Jestem pod ogromnym wrażeniem pierwszego tomu dzienników Marii Dąbrowskiej... Zdziwiły mnie trochę opinie pewnego czytelnika, że nic poza opisami pogody i piosenek w radiu w nich nie ma - ja znalazłam zarówno liczne odniesienia do sytuacji historycznej, jak i wiele wątków dotyczących pracy twórczej Dąbrowskiej, jak chociażby pracy nad "Nocami i Dniami". Na pewno przeczytam pozostałe tomy dzienników. Polecam :)

książek: 13
AniK | 2011-12-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2005 rok

Niezłe, ale mi zdecydowanie bardziej podobały się dzienniki powojenne - może dlatego, że fascynuje mnie codziennośc lat 40-tych i 50-tych wnaszym biednym kraju...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Barbara Skarga
    95. rocznica
    urodzin
    Dobra praca była zatem odruchem samoobrony, nie jest bowiem możliwe żyć, przekreślając wszelkie ludzkie wartości.
  • Zbigniew Lew-Starowicz
    71. rocznica
    urodzin
    Człowiek od najbliższej osoby musi dostawać pozytywne wzmocnienia co najmniej kilka razy dziennie! Badania mówią, że jeśli związek ma być udany, to na jedną uwagę krytyczną musi być pięć pochwał.
  • Anne Tyler
    73. rocznica
    urodzin
    Nigdy nie rób niczego, czego nie mogłabyś odrobić.(...) Ale jeżeli nigdy nie zrobisz niczego, czego nie mogłabyś odrobić (...), skończy się na tym, że w ogóle niczego nie zrobisz.
  • Elif Şafak
    43. rocznica
    urodzin
    Spróbuj nie opierać się zmianom, które napotykasz na swojej drodze. Zamiast tego daj się ponieść życiu. I nie martw się, że wywraca się ono czasem do góry nogami. Skąd wiesz, że ta strona, do której się przyzwyczaiłeś, jest lepsza od tej, która cię czeka?
  • Lord Dunsany
    57. rocznica
    śmierci
  • Raymond Queneau
    38. rocznica
    śmierci
    Człowiek myśli, że jest tym, a jest tamtym, a do tego wydaje się jeszcze czymś zupełnie innym.
  • Lech Borski
    12. rocznica
    śmierci
  • Geoffrey Chaucer
    614. rocznica
    śmierci
    -Ptaszynko, gdzieś ty? - Wtem Mikołaj pierdnął. Jak grzmot huknęło. Ciosem tym rażony, kleryk w ciemności został oślepiony.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd