Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Najsmutniejsze dziecko

Tłumaczenie: Tomasz Wolsan
Seria: Pisane przez życie
Wydawnictwo: Hachette
7,71 (514 ocen i 79 opinii) Zobacz oceny
10
93
9
56
8
115
7
151
6
73
5
16
4
5
3
3
2
2
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The saddest girl in the world
data wydania
ISBN
9788375757613
liczba stron
398
słowa kluczowe
dziecko, przemoc, łzy, patologia
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
adorable

Łza spłynęła po policzku Donny. Potem następna. "Mama mówi, że muszę zmyć ten brud, ale on nie chce zejść, choć wciąż próbuję." Patrzyłam, nie wiedząc jak zareagować, a Donna przełożyła szczoteczkę i zaczęła szorować drugą dłoń z dziką determinacją w oczach. Wzruszająca opowieść i dziesięcioletniej Donnie, krzywdzonej przez matkę i rodzeństwo. Znęcali się nad nią fizycznie i psychicznie na...

Łza spłynęła po policzku Donny. Potem następna. "Mama mówi, że muszę zmyć ten brud, ale on nie chce zejść, choć wciąż próbuję." Patrzyłam, nie wiedząc jak zareagować, a Donna przełożyła szczoteczkę i zaczęła szorować drugą dłoń z dziką determinacją w oczach.
Wzruszająca opowieść i dziesięcioletniej Donnie, krzywdzonej przez matkę i rodzeństwo. Znęcali się nad nią fizycznie i psychicznie na wszelkie sposoby, bo była „najsłabsza w miocie“. Gdy trafiła do rodziny zastępczej Cathy Glass, jej traumatyczne przeżycia wyszły na jaw. To książka o cudownej, uzdrawiającej sile miłości. Gdy dziecko jest kochane, nawet najgorsze przeżycia odchodzą w zapomnienie.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1510

"Najsmutniejsze dziecko" było moim pierwszym spotkaniem z autorką i właśnie dzięki tej książce poznałam serię pisane przez życie. Przeczytałam ją z ogromnym zainteresowaniem, ponieważ bardzo lubię książki na trudne tematy ,które nie są wytworem wyobraźni autora, tylko miały miejsce w prawdziwym świecie.
Cathy Glass jest brytyjską opiekunką zastępczą. Zajmuje się tym już od ponad dwudziestu lat, w tym czasie przyjęła pod opiekę różne dzieci, niezależnie od wieku czy pochodzenia etnicznego.
Każde dziecko, którym Cathy się zajmuje ma za sobą bolesne przejścia,dlatego wie, że nie należy natarczywie podchodzić , aby podopieczny się otworzył, ponieważ sama jest matką podchodzi do swoich obowiązków z ogromną cierpliwością i troską. Pragnie, aby każde dziecko poczuło się w jej domu jak najlepiej.
"Najsmutniejsze dziecko" opowiada o dziesięcioletniej Donnie. Dziewczynka wraz z młodszymi braćmi trafia do rodziny zastępczej. Zawsze czuła się odpowiedzialna za rodzeństwo i dom , dlatego uważa, że to ona jest winna całej sytuacji.
W czasie wizyt pracownika socjalnego to ona musiała doprowadzić dom do porządku, dbać o to, żeby rodzina miała co jeść i zajmować się braćmi. Donna pochodzi z rodziny patologicznej , matka dziewczynki Rita jest uzależniona od alkoholu i narkotyków. Ojciec Donny , który jako jedyny nie krzywdził córki choruje na schizofrenie paranoidalną.
Kiedy dziewczynka przyjeżdża do Cathy sprawia wrażenie bardzo spokojnej, nawet aż za bardzo jak na swój wiek. Nie reaguje na pytania Cathy, jedynie daje znak kiwnięciem głowy. Dla Cathy jest to bardzo niezręczna sytuacja, gdyż wszystkie dzieci, które u niej mieszkały nie były takie milczące jak Donna. Po pewnym czasie następuje przełom i podopieczna otwiera się przed opiekunką, wyjawia jej co ją gnębi i swoje wstrząsające przeżycia z rodzinnego domu.
Opowiada jej jak matka często biła ją, kiedy niedokładnie posprzątała dom, jednak to tylko początek dramatycznych przeżyć tej małej, bezbronnej dziewczynki. Co jeszcze wyjawi Donna? Czy Cathy uda się sprawić, że mała zaufa innym ludziom i zacznie wierzyć, że nie każdy jest tak okrutny jak jej rodzona matka? Tego nie zdradzę.
Kiedy czytałam książkę, piewsze co mi przychodziło na myśl to podziw dla autorki.Jej cierpliwość i oddanie z jakim podchodzi do swojej pracy zasługują na uznanie.
Nieraz mi się zakręciła w oku łza, kiedy Donna rozmawiała z Cathy , innym razem byłam zdumiona jej dojrzałością. Dziewczynka mimo , że miała dopiero dziesięć lat potrafiła tak wiele rozumieć i mimo krzywd jakie ją spotkały wciąż kochała swoją rodzinę. Przychodziły mi też myśli, że to dziecko jest takie dojrzałe ,jak ono mogło znosić te wszystkie upokorzenia ze stoickim spokojem. Styl autorki jest prosty, Cathy posługuje się narracją pierwszoosobową , w jej książkach jest mnóstwo opisów związanych z obowiązkiem rodzica zastępczego, to i tak pisarka umie sprawić, że jej książki czyta się z ogromnym zainteresowaniem widząc w umyśle wszystkie opisane wydarzenia.

Podczas czytania przeżywamy z Cathy dramat dziecka, ale wraz z nim mamy na nadzieję na lepszą sytuacje. Sama okładka przyciąga. Mała, smutna dziewczynka spogląda na czytelników. Jej oczy wyrażają ból, ale też nadzieję. To opowieść o tym , że zawsze ją należy mieć, ponieważ nadzieja jest płomieniem, który chce płonąć nawet jeśli zostanie zgaszony. Mimo wstrząsającej tematyki tę historię jak najbardziej polecam. Nie da się przejść obok niej obojętnie.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ulisses z Bagdadu

Nie potrafię jednoznacznie ocenić książki. Porusza bardzo ważny problem, wywołuje kontrowersje i pobudza do dyskusji, ale tematu uchodźstwa nie da się...

zgłoś błąd zgłoś błąd