Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Portret Doriana Graya

Tłumaczenie: Maria Feldmanowa
Wydawnictwo: W.A.B.
7,74 (8500 ocen i 575 opinii) Zobacz oceny
10
1 128
9
1 828
8
1 799
7
2 223
6
890
5
425
4
86
3
91
2
18
1
12
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The picture of Dorian Gray
data wydania
ISBN
9788374148801
liczba stron
304
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
Jane

Inne wydania

Dorian Gray jest pięknym mężczyzną. Zafascynowany jego doskonałością fizyczną malarz Basil Hallward uwiecznia go na obrazie. Podczas prezentacji portretu, Gray wpada w rozpacz - przeraża go to, że w przeciwieństwie do postaci z obrazu - on swą urodę kiedyś utraci. Wypowiada więc życzenie: chciałby być wiecznie młody, nawet za cenę własnej duszy. Mijają lata, a Dorian się nie starzeje. Staje...

Dorian Gray jest pięknym mężczyzną. Zafascynowany jego doskonałością fizyczną malarz Basil Hallward uwiecznia go na obrazie. Podczas prezentacji portretu, Gray wpada w rozpacz - przeraża go to, że w przeciwieństwie do postaci z obrazu - on swą urodę kiedyś utraci. Wypowiada więc życzenie: chciałby być wiecznie młody, nawet za cenę własnej duszy. Mijają lata, a Dorian się nie starzeje. Staje się tylko coraz bardziej okrutny, rozwiązły, przestaje odróżniać dobro od zła. Pewnego dnia, znużony dotychczasowym życiem - postanawia zniszczyć portret...
Odwieczne pytania o nieśmiertelność, o dobro i zło, genialny obraz środowiska arystokracji angielskiej, ale przede wszystkim niezwykłe studium natury ludzkiej - to składowe tej powieści.

 

źródło opisu: wab.com.pl

źródło okładki: www.wab.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (21727)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 211
Paco | 2015-12-15
Na półkach: Synapsa, Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 15 grudnia 2015

Weźmiemy ją do autobusu, kierowca wyrzuci nas w bazie.
Będziemy czytać w domu, przypalimy wodę na herbatę.
I tak źle. I tak niedobrze. Jak to ugryźć ?
Zamknąć rolety. Odciąć prąd. Zakręcić zawór z gazu.
Na zewnątrz powiesić zdjęcie psa, kota, szynszyla etc. i napisać ,,dobiegam do drzwi w 3 sekundy,,. Wykupić rodzinie karnet do ZOO.
Ewakuować w najcichszy kąt. Można zaczynać.


Po zakończeniu głęboko oddychamy i sprawdzamy zdjęcia, portrety, popiersia, selfie.
Spoglądamy w lustro i pytamy, kto jest najpiękniejszy w świecie ?
Jeżeli nic nie mówi, bądź wymienia inne imię, mamy czyste sumienie.
Do odbioru treści cisza i spokój są niezbędne. Ponieważ zgłębiamy ludzką duszę. Analizujemy, penetrujemy, dociekamy. I najważniejsze. Stawiamy siebie w świetle Doriana. Bo to przenikliwa wiwisekcja jest.

książek: 640
Omnikoron | 2010-05-16
Na półkach: Przeczytane, Moje książki

Absolutny klasyk, który przeczytać trzeba bezwzględnie. Są takie dzieła, które powinny przetrwać zagładę ludzkości. Zakładam, że Portret Doriana będzie jednym z nich ;]

Książka jest fenomenalna. W sposób arcyciekawy i wciągający ukazuje przemianę wewnętrzną głównego bohatera. Styk dwóch światów, wpływ cynizmu i zepsucia na niedoświadczony i naiwny charakter. Zepsucie i piękno w jednym.

książek: 2473
gwiazdka | 2014-03-19
Na półkach: Przeczytane, Rok 2014
Przeczytana: 19 marca 2014

Rzadko zdarza mi się, że nie wiem, co napisać na temat danej książki, a przypadku „Portretu Doriana Graya" właśnie tak jest. Przede wszystkim powieść bardzo mi przypadła do gustu, chociaż niewielka, ale bardzo „wielka” treściowo. Jak to bywa u wielkich pisarzy przepiękny język, w którym nie ma nic z bylejakości. Postaci bardzo wyraziste, nie trzeba dużo słów, aby całość czytać obrazami, zresztą jeden z obrazów- portret- jest niejako głównym bohaterem książki. No i całość to w zasadzie same złote myśli, ale nie znaczy to, że autor na siłę pozlepiał jakieś powiedzonka i to udaje powieść, wplótł to tak misternie, że one po prostu tam są. Dla mnie książka rewelacyjna, na pewno wstęp do lektury Oscara Wilde, „Portret…" to wstyd o tym mówić, pierwsza moja powieść tegoż pana, wiem jednak, że na pewno nie ostatnia.

książek: 359
Łokieć_Pana_D | 2017-01-19
Na półkach: Przeczytane

Patrz straceńcze. Patrz na swoje piękno. Na pseudo-cud, maskujący pustkę. Jestem cwaniak, bo znam zakończenie. Jakbym śpiewał, ulegając pokusie samouwielbienia, tego najbardziej płytkiego? Urodą? A może wcale nie, może symboliczne piękno ciała traktować należy szerzej? Mnożą się kolejne "a może". A czym więcej wątpliwości, tym wyżej unoszę się czytając.
To także o tym, jak łatwo zarazić. Zasiać w człowieku butę i wmówić mu, że jest "ponad". Że jest na zawsze piękny i wiecznie młody. Jak podatną każdy z nas, ludzi, uprawia glebę na takie zdradliwe ziarna. A potem chucha i dmucha w swój portret.
Genialny Wilde "tylko" opisał, jacy potrafimy być. Jakie drzemią wulkany. Opisał pełnym niuansu języka. Zaczarował przeszywającą wizją. Ostrzegł, przed czernią na końcu.

książek: 448
MountainTobacco | 2014-01-31
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Pokochałam tę historię jeszcze zanim przeczytałam tą książkę! Znalazłam bowiem kiedyś jej króciutki opis na marginesie jakiegoś magazynu literackiego. Portret Doriana Graya przeczytałam dopiero mając za sobą lekturę opisującą szczegółową dość biografię Oscara Wilde'a. Powieść zasługuje na uwagę nie tylko ze względu na intrygującą fabułę, ale również liczne rozmowy, w których znajdziemy tak typowe dla Oscara Wilde'a prowokacyjne określenia otaczającej go rzeczywistości i ludzi. Autor w widoczny sposób bawi się konwencją "co by było gdyby" rzucając podatnego na wpływy Doriana na coraz mroczniejsze wody. Ta historia na zawsze pozostanie moją ulubioną...

książek: 616
Aria | 2010-08-11
Przeczytana: 27 lipca 2010

To jedna z tych książek, która na pierwszy rzut oka nie jest tylko pustym zbiorem złotych myśli (a na pisanie temu podobnych książek jest teraz wielka moda), jednak błyskotliwość języka i kunszt dialogów sprawiają, że książkę się odkłada i myśli się. Myśli, myśli…

„- Pewność jest fatalna. Niepewność czaruje. Mgła nadaje rzeczom urok.
- Można w niej zatracić drogę.
- Wszystkie drogi wiodą do jednego punktu.
- A tym jest?
- Rozczarowanie.”

Życie jest grą. Tak, tak. My sami podświadomie wybieramy sobie rolę i brniemy dalej. Pięknie jest odkrywać, dążyć do spełnienia marzenia. Lecz kiedy marzenie się spełnia, co jest większe – radość ze spełnienie, czy rozczarowanie z powodu braku marzenia?

Niepewność jest piękna. Jest sztuką. Pewność jest życiem. A życie i sztuka nie zawsze idą w parze. Jednak jakże cudownie jest twardo stąpać po pewnej ziemi i czuć niepewność dnia następnego? Tak? A może nie? Człowiek to zbiór paradoksów.

„Własna jego natura podniosła bunt przeciwko nadmiernej...

książek: 2300

Każdy wie, że książka Oscara Wilda "Portret Doriana Graya" należy do klasyki literatury. Jakieś dwa lata temu obejrzałam ekranizację z 2009 roku. A ponieważ od niedawna zaczęłam sięgać w literaturze po pozycje klasyczne, więc przyszła kolej i na tą książkę.

Jakie są moje odczucia świeżo po przeczytaniu? Oto jest pytanie.

Książka w moim odczuciu nie należy do najłatwiejszych.
Mamy tu wywody Henryka Wottona - są fascynujące, choć także chwilami nużące. Jest to niewątpliwie bardzo barwna kreacja postaci, jest to człowiek niezwykle inteligentny, cyniczny, żyjący bez zasad - a właściwie według własnych zasad. Harry serwuje nam całą masę tak zwanych "złotych myśli". Jego kult młodości jest tak silny, że w momencie spotkania młodego, pięknego, niewinnego Doriana Graya przelewa na niego całą swoją ideologię życia. Dorian zaś chłonie jego słowa, jego teorię jak gąbka wodę. Kilka chwil rozmowy z Harrym i niezwykły portret powodują wypowiedzenie słów zmieniających całe życie bohatera.

Z...

książek: 464
ChicaDeAyer | 2014-04-13
Przeczytana: 13 kwietnia 2014

Motyw zdeprawowanego potępieńca, tak znany w literaturze, po raz kolejny staje się narzędziem w ręku autora dla objawienia ważnych życiowych prawd i zgubnego wpływu egoistycznych pobudek na ludzkie życie. Przy czym Wilde nie zagłębia się zbyt daleko w filozofię, co powieści nic nie ujmuje, a wręcz w mojej opinii dodaje.

To jednocześnie przykład świetnego stadium psychologicznego bohatera, któremu czytelnik towarzyszy w przemianie, będąc świadkiem stopniowej degradacji niewinnego młodzieńca, jakim jest Dorian na początku lektury. Historia Graya mimo upływu lat nie traci na aktualności. Nie jest to też lektura łatwa. Ale przez swą ponadczasowość i wspaniały kunszt literacki Wilda, z pewnością godna polecenia.

książek: 527
SeVIIen | 2016-10-15
Przeczytana: 15 października 2016

A.:

„Wywierać na kogoś wpływ znaczy to samo, co obdarzać go swoją duszą. Człowiek taki nie posiada już wówczas własnych myśli. Nie pożerają go własne namiętności. Cnoty jego nie należą już do niego. Nawet jego grzechy, jeśli w ogóle grzechy istnieją, są zapożyczone od kogoś innego. Staje się on echem cudzej melodii, aktorem roli nie dla niego napisanej.”

Przed sobą widzisz portret. Uśmiecha się do Ciebie człowiek… Po chwili i na Twoich ustach pojawia się cień uśmiechu, ponieważ dostrzegasz, że to Twój portret. Rozkoszujesz się własnym widokiem. Jesteś młody, piękny. Chciałbyś zatrzymać ten czas i tę chwilę. Spoglądasz w lustro, a potem znów na portret i… Patrzysz nań z przerażeniem. Co się stało z uśmiechniętym człowiekiem? Gdzie się podział? Jego twarz wykrzywił grymas, którego wcześniej tam nie było. Przecież nie oszalałeś! To Twoje grzechy… To Twoja dusza… Każdego możesz oszukać, ale nie ten niezwykły portret. Któż z nas nie chciałby zatrzymać młodości? Spoglądać w lustro i...

książek: 959
Shimik | 2015-08-07
Na półkach: Przeczytane

Dorian Grey i jego portret:)
Portret starzejący się zamiast swojego pierwowzoru. Ponadto na tym portrecie ukazują zmiany w "duszy". W przypadku narcystycznego Doriana są to zmiany na gorsze. Jedyną osobą jaką kocha Grey jest on sam. Żyje pełnią życia nie szczędząc sobie przyjemności.
Kto by nie chciał mieć portretu, który będzie się starzeć zamiast niego. Bardzo przyjemne opowiadanie i polecam przeczytanie!

zobacz kolejne z 21717 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Literacki Horoskop LC – Książkowy Koziorożec

Koniec roku za pasem, a to oznacza, że nadchodzi czas Koziorożca, najambitniejszego ze wszystkich znaków. Znaku, którego planetą jest Saturn, kolorem zielony, a ulubionym dniem – sobota. Jakimi pisarzami są osoby urodzone pod tym znakiem, a jakimi czytelnikami? Książki prawdę powiedzą. Zachęcamy do czytania charakterystyki i naszych wróżb.


więcej
Szkoła w Teksasie boi się reakcji rodziców na klasykę literatury

Ciąg dalszy problemów z listą lektur w szkole Highland Park w Dallas. Pisaliśmy już o tym, że siedem książek zostało tam wpisanych na listę lektur zakazanych po tym, jak rodzice skarżyli się, iż książki te zawierają nieodpowiednie treści.  


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd