pokaż co czytasz i dowiedz się,
co czytają Twoi znajomi.
Kliknij tutaj i dołącz do nas!
Niepokorna córka
Niezwykła, chociaż prawdziwa historia Wietnamki, która nigdy nie poddawała się przeciwnościom losu.
Kiedy Xuan Phuong przyszła na świat, wezwano, jak każe wietnamski obyczaj, astrologa. Jego wróżba p...
Niezwykła, chociaż prawdziwa historia Wietnamki, która nigdy nie poddawała się przeciwnościom losu.
Kiedy Xuan Phuong przyszła na świat, wezwano, jak każe wietnamski obyczaj, astrologa. Jego wróżba przeraziła i rozzłościła matkę dziecka: to niemożliwe, żeby pierworodną miało czekać ciężkie i pełne niebezpieczeństw życie. Rodzice małej należeli bowiem do jednego z najbogatszych rodów Wietnamu. Phuong otrzymała staranne wychowanie i wykształcenie, opanowała francuski i poznała kulturę europejską.
A jednak astrolog się nie pomylił. Urzeczona ideałami równości i lepszego życia dla wszystkich szesnastolatka poświęciła wygodne życie w domu rodzinnym i pierwszą miłość, żeby przyłączyć się do partyzanckiego ruchu oporu podczas wojny w Indochinach. Dziewięć lat spędziła w dżungli. W skrajnej nędzy wychowała trzech synów. Przez większość życia pracowała dla dobra komunistycznej ojczyzny, mieszkając w zatęchłej izbie i dzieląc kuchnię z sąsiadami. Mąż, pochłonięty karierą w wojsku, nie był dla niej podporą. Nigdy jednak się nie załamała. Gdy dzieci się usamodzielniły, odnalazła swoją pierwszą miłość, zdecydowała się na wyjazd do Francji...
pokaż więcej.
Moja Biblioteczka
Gdzie kupić?
Selkar 
Matras 
Albertus 
Empik 
Weltbild 
Zinamon Opinie znajomych
Dyskusje o książce
Opinie czytelników
Niepokorna czy bezrefleksyjna?
„Niepokorna córka” to autobiograficzna historia kobiety wywodzącej się z bogatej rodziny, która porzuca wygodne życie, by przyłączyć się do komunistycznej partyzantki na południu kraju. Przez lata żyje w dżungli, zmagając się z głodem i trudnościami życia wychowuje trzech synów, stara się połączyć walkę o komunistyczne idee z zapewnieniem godziwego bytu rodzinie.
Autorka sama kreuje się na postać niemalże heroiczną, podkreślając na każdym kroku swoją odwagę i zdolność do poświęceń. Faktycznie, te cechy są u niej widoczne, jednak można mieć wrażenie, że towarzyszy im pora doza naiwności i pewna bezrefleksyjność. Phuong dołącza do partyzantki komunistycznej, nie zastanawiając się głębiej, czym jest komunizm i co będzie oznaczać podjęta przez nią walka. Jest ona zaskoczona, gdy trzeba sięgnąć po broń, nie przyjmuje do wiadomości, nie przyjmuje do wiadomości, że majątki jej przyjaciół zostaną znacjonalizowane.
Myślę, że jej zaangażowanie zrodziło się w dużej mierze z młodzieńczego buntu, z przykrych doświadczeń we francuskojęzycznej szkole i poczucia konieczności obrony upokarzanej dumy narodowej.
Ze względu na taki charakter autorki, powieścią bardzo rozczarują się ci, którzy po książce spodziewają się pogłębionej refleksji na temat polityki czy historii Wietnamu. Powieść nie zachęca także specjalnie stylem. Prawdopodobnie powstała ona w ten sposób, że Phuong opowiadała swoje wspomnienia dziennikarce, a ta je uporządkowała i poprawiła.
Komu polecam tę książkę? Przede wszystkim tym, którzy są zainteresowani poznaniem życia codziennego i kultury mieszkańców Wietnamu. „Niepokorna córka” obfituje bowiem w opisy z których poznać można na przykład co Wietnamczycy jedzą, w jakich warunkach mieszkają czy jak się ubierają.
żadna wojna nie jest przyjemna.
ale książka opowiada jak ludzie w istnym koszmarze odnajdywali siebie na wzajem.
uczy, że nawet w najtrudniejszych chwilach jest gdzieś iskra nadziei.
Moje słowa po zamknięciu książki? "Nareszcie skończyłam!"
Inne wydania
