Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ludzie i zwierzęta

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,03 (33 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
3
8
5
7
10
6
5
5
4
4
1
3
0
2
0
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-08-04414-8
liczba stron
377
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
iveta

Wspomnienia Antoniny Żabińskiej to książka wyjątkowa. Ta oryginalna historia spisana przez główną bohaterkę wydarzeń, dzieje się w warszawskim ogrodzie zoologicznym, podczas i tuż po drugiej wojnie światowej. W opowieści Żabińskiej bohaterstwo i siła ducha stają się normalną częścią życia, jak obieranie kartofli czy pielenie grządek. Właśnie dlatego śmierć zwierząt podczas pierwszych...

Wspomnienia Antoniny Żabińskiej to książka wyjątkowa. Ta oryginalna historia spisana przez główną bohaterkę wydarzeń, dzieje się w warszawskim ogrodzie zoologicznym, podczas i tuż po drugiej wojnie światowej. W opowieści Żabińskiej bohaterstwo i siła ducha stają się normalną częścią życia, jak obieranie kartofli czy pielenie grządek. Właśnie dlatego śmierć zwierząt podczas pierwszych bombardowań Warszawy i likwidacja ogrodu nie załamały dyrektorostwa Żabińskich. Kiedy stracili zwierzęta z bezprzykładną brawurą zaczęli ratować ludzi, ukrywając ich na terenie domu i ogrodu. Odwaga i dyplomacja Jana Żabińskiego pozwoliła wyprowadzić z getta dziesiątki uciekinierów, a Antonina stworzyła rodzinie i uciekinierom azyl, który dawał namiastkę normalności.

Jej wspomnienia to także piękny autoportret szlachetnej, dzielnej, czułej dla świata, utalentowanej kobiety, która przejawiała "szósty zmysł" w przyjaznych kontaktach ze zwierzętami.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (165)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1870
asiula1000 | 2016-12-09
Przeczytana: 08 grudnia 2016

Książka przede wszystkim opowiada o perypetiach ZOO w czasie wojny i krótko po jej zakończeniu, o Warszawie i ludziach. Trochę o tym, w jaki sposób, na co dzień, zwykli-niezwykli ludzie walczyli z okupantem – latające uniwersytety, napisy na parkanach (stracić życie za „Polska walczy” – dziś nieprawdopodobne, prawda?), wlewanie do panewek w wagonach chlorku żelaza (III), aby spowodować pożar w wyniku zatarcia.
Wojna to rzecz nieludzka. Czytając, poczułam ten wszechobecny strach, świst bomb, uczucie podczas przeszukiwania domu, stanie twarzą w twarz z wrogiem. Moment, kiedy do młodych chłopców – kolegi syna, a zaraz potem i syna – kierowane są strzały…
Autorka to piękny człowiek: pomagała swoim przyjaciołom Żydom, ale i dalszym znajomym. Żabińscy nie zostawiali nikogo bez pomocy. Ta życzliwość wobec ludzi (i zwierząt) widoczna jest w każdym momencie wspomnień. Sposób, w jaki autorka opowiada o pracownikach fizycznych, decydentach w ministerstwie. Taki sam ujmujący prawdziwy...

książek: 1431
Evik | 2012-08-31
Przeczytana: 12 sierpnia 2012

"Ludzie i zwierzęta" - to książka o wojnie. O losach ludzi i zwierząt w czasie II wojny światowej. Antonina Żabińska była żoną dyrektora Warszawskiego Zoo. II wojna światowa dotknęła nie tylko ludzi, ale również i zwierzęta. Jednymi z pierwszych ofiar były białe niedźwiedzie. W czasie pierwszych nalotów jeden z pocisków uszkodził ich ogrodzenie i niedźwiedzie wydostały się na wolność. Zapadła trudna decyzja o zastrzeleniu niedźwiadków. Potem zapadła decyzja o zastrzeleniu innych dzikich zwierząt, które nie zostały wywiezione do innych ogrodów zoologicznych - np. do Niemiec (tak się stało z rysiczkami - jednymi z ulubienic pani Żabińskiej). Niektórzy dozorcy strzelając do dzikich zwierząt mieli łzy w oczach. Tuż po wybuchu II wojny zoo w zasadzie przestało istnieć.


Pani Żabińska wspomina także inne tragiczne, wojenne wydarzenia. W czasie jednych "odwiedzin" niemiecki żołnierz wziął ze sobą dwoje dzieci - w tym syna pani Żabińskiej za dom. Strzelił dwa razy. Okazało się, że...

książek: 319
Elwira | 2017-04-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 kwietnia 2017

Jest to na pewno książka o wojnie, do tego pierwsza od bardzo dawna, którą w tym temacie czytałam. Książką wyjątkową z tego powodu, że do cierpień ludzkich dołączono (ukazano) dramaty naszych braci mniejszych. Zwierzęta w zoo niejednokrotnie musieli zabijać ich opiekunowie, a samo zoo zaraz po wybuchu II wojny światowej praktycznie przestało istnieć.
Żabińska snuje wiele dramatycznych wspomnień, dotyczących zarówno jej rodziny jak i obcych ludzi (Żydów – uciekinierów z getta), czy zwierząt z ogrodu.
Po zwierzętach i o ludziach autorka wspomina Powstanie Warszawskie, wojenne narodziny córki, czy kłopoty z odbudową ogrodu już po wojnie. Jako powstańcza „słomiana wdowa”, gdy mąż walczył sama musiała borykać się z wojenną codziennością i wszystkim co ze sobą niosła.

Naprawdę warto poznać bliżej tę niesamowicie dzielną i odważną kobietę. Jest w panteonie moich idolek bez dwóch zdań.

Po wojnie oboje Żabińscy zostali uhonorowani tytułem „Sprawiedliwi wśród Narodów Świata” i choć mogli...

książek: 3772
eR_ | 2017-03-23
Na półkach: Współpraca, Przeczytane
Przeczytana: 20 marca 2017

Antonina Żabińska, to polska pisarka, której mąż w latach trzydziestych XX wieku, był dyrektorem Ogrodu Zoologicznego w Warszawie. W swoich książkach opisywała przede wszystkim perypetie związane z różnego rodzaju zwierzętami, ale nie tylko.

"Ludzie i zwierzęta", to autobiograficzna historia opowiadająca o pracy w ZOO podczas II wojny światowej. Już na samym wstępie autorka wyjaśnia, jak doszło do powstania książki i czemu jej zdaniem tytuł jest niefortunny. A sama publikacja przedstawia trudną i praktycznie skazaną na porażkę walkę nie tylko o zwierzęta, których przecież w zoo nie brakuje, ale i o ludzi, którzy podczas okupacji znaleźli schronienie w domu państwa Żabińskich. Anegdoty ze świata zwierząt przeplatają się tutaj z opowieściami o walce z przeciwnościami losu. Bowiem warszawskie zoo w tamtym okresie, było ogrodem praktycznie tylko z nazwy. Większość zwierząt zginęła, albo została wywieziona przez Niemców.

Niezłomny hart ducha i poczucie humoru, mimo niezwykle ciężkich...

książek: 68
GosiaZielonoMi | 2017-04-21
Na półkach: Przeczytane

Latem 1939 roku zoo wyglądało naprawdę okazale (s.24) – A. Żabińska, „Ludzi i zwierzęta”.
Kampania wrześniowa, Holocaust, front wschodni, powstanie w getcie, rzeź Woli, powstanie warszawskie, barykady, 14.09, Generalne Gubernatorstwo, Oświęcim, Brzezinka, Katyń, Al. Szucha, Pawiak, karuzela – oto pojęcia/określenia, które przeciętnemu Polakowi kojarzą się (lub powinny) z okresem II wojny światowej. W tym czasie pożogi, zawieruchy, kiedy człowiek człowiekowi wilkiem był, a ludzie ludziom potrafili ciężki los zgotować nie brakowało silnych osobowości i niesamowitych jednostek – Starzyński, Kolbe, Karski, Korczak, Sendlerowa, Anders i wielu, wielu innych. Ostatnio, za sprawą amerykańskiego filmu „Azyl” (a wcześniej książki o tym samym tytule) świat mógł usłyszeć o Antoninie i Janie Żabińskich, którzy na terenie warszawskiego zoo zorganizowali tajną i jedynie wtajemniczonym znaną enklawę dla uciekinierów z getta. Wielu filmowi zarzucało infantylizm, prostotę, banalizację,...

książek: 319
Elwira | 2017-04-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 kwietnia 2017

Jest to na pewno książka o wojnie, do tego pierwsza od bardzo dawna, którą w tym temacie czytałam. Książką wyjątkową z tego powodu, że do cierpień ludzkich dołączono (ukazano) dramaty naszych braci mniejszych. Zwierzęta w zoo niejednokrotnie musieli zabijać ich opiekunowie, a samo zoo zaraz po wybuchu II wojny światowej praktycznie przestało istnieć.
Żabińska snuje wiele dramatycznych wspomnień, dotyczących zarówno jej rodziny jak i obcych ludzi (Żydów – uciekinierów z getta), czy zwierząt z ogrodu.
Po zwierzętach i o ludziach autorka wspomina Powstanie Warszawskie, wojenne narodziny córki, czy kłopoty z odbudową ogrodu już po wojnie. Jako powstańcza „słomiana wdowa”, gdy mąż walczył sama musiała borykać się z wojenną codziennością i wszystkim co ze sobą niosła.

Naprawdę warto poznać bliżej tę niesamowicie dzielną i odważną kobietę. Jest w panteonie moich idolek bez dwóch zdań.

Po wojnie oboje Żabińscy zostali uhonorowani tytułem „Sprawiedliwi wśród Narodów Świata” i choć mogli...

książek: 105
Erna Eltzner | 2017-04-17
Na półkach: Przeczytane

Zwierzęta — istoty majestatyczne, niezbędne na tej planecie. Zachwycające różnorodnością, wolą przetrwania, choć czasem potrzebujące pomocy. Wojny zbierają krwawe żniwo, zabierając za sobą nie tylko ludzi, niszcząc nie tylko domy i rodziny. Całe stada, pełne niezwykłych więzi. Istnieją osoby, które pamiętają o ratowaniu dosłownie wszystkich.

Antonina Żabińska razem z mężem zajmowała się warszawskim ogrodem zoologicznym. Niestety, w pewnym momencie ich życie wywróciło się do góry nogami. Małżeństwo musiało zmierzyć się z wieloma przeciwnościami, gdy przeżywali bombardowania, śmierć kolejnych zwierząt. Nie stracili hartu ducha, ukrywając na terenie zoo i w swoim domu ludzi uciekających przed zagładą. Jan Żabiński wyprowadził z getta mnóstwo niewinnych, natomiast Antonina starała się stworzyć im w miarę normalne warunki bytowania. W autobiografii kobieta opisała swe przemyślenia, wspomniała mroczne dni, gdy ona i jej mąż stali się światłem dla poszkodowanych. Mierząc z realnymi...

książek: 2979
nellanna | 2013-11-27
Na półkach: Przeczytane, Czytam polskie

Intrygująca i nie tylko o zwierzętach.

książek: 187
Kasia Kryszk | 2017-04-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 kwietnia 2017
książek: 407
Paula | 2017-04-24
Przeczytana: 2017 rok
zobacz kolejne z 155 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd