Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wiedźma z Wilżyńskiej Doliny

Cykl: Wilżyńska Dolina (tom 2)
Wydawnictwo: Agencja Wydawnicza RUNA
6,86 (454 ocen i 32 opinie) Zobacz oceny
10
25
9
31
8
65
7
176
6
98
5
38
4
6
3
7
2
3
1
5
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788389595702
liczba stron
448
język
polski

Inne wydania

Wilżyńska Dolina nie ma wielu powodów do sławy. Pleban załadował na drabiniasty wóz dobytek i gospodynię i niecnie zdezerterował. Władyka szuka chwały na bitewnych polach. Zdesperowani wieśniacy kryją się po krzakach. No, ale jest jeszcze wiedźma. Ginekologiczna znakomitość pięciu powiatów. Posiadaczka zaklęcia „piękna-i-młoda”, kijów-samobijów, stada kur ziejących ogniem oraz cudownego...

Wilżyńska Dolina nie ma wielu powodów do sławy.

Pleban załadował na drabiniasty wóz dobytek i gospodynię i niecnie zdezerterował. Władyka szuka chwały na bitewnych polach. Zdesperowani wieśniacy kryją się po krzakach. No, ale jest jeszcze wiedźma. Ginekologiczna znakomitość pięciu powiatów. Posiadaczka zaklęcia „piękna-i-młoda”, kijów-samobijów, stada kur ziejących ogniem oraz cudownego remedium na hemoroidy.

Babunia Jagódka lubi proste życie. Święty spokój, gorzałkę i jurnego parobka. Ale wielki świat zewsząd wali do jej obejścia. Rycerstwo złośliwie urządza polowanie na smoka. Chłopstwo pod nieobecność feudała chce parcelować folwark. Syn najbogatszego gospodarza znajduje w pniu drzewa rusałkę i zakochuje się w niej na umór. Bogobojna gospodyni chce się pozbyć męża, a inna, wprost przeciwnie, chce ich mieć aż dwóch. A co najgorsze, prześladują ją dzieci, szukające w lesie swej matki-księżniczki, którą podobno porwała okrutna wiedźma.
Babunia Jagódka zna najskrytsze życzenie swoich zacnych sąsiadów. Czasami nawet je spełnia.
I właśnie dlatego trzeba się jej bać.

 

źródło opisu: Agencja Wydawcza Runa, 2010

źródło okładki: http://runa.pl

pokaż więcej

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1005)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1704
jamczyk | 2016-09-05
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 05 września 2016

Drugi zbiór opowiadań z Wilżyńskiej Doliny, z niekwestionowaną gwiazdą ichniej społeczności - wiedźmą Babunią Jagódką. Mniej komicznie, bardziej moralizatorsko.

książek: 487
Nanik | 2014-09-30
Na półkach: 040 Fantasy, Przeczytane
Przeczytana: 27 września 2014

Wpadł mi w ręce drugi tom, póki co nie miałam okazji czytać pierwszego. Przy lekturze - świetnie się bawiłam. To taka nieco bajkowa opowieść, w bardzo swojskich klimatach: mała wioska w górach, chłopi skupieni na swoich drobnych sprawach, głupiutkie wiejskie plotkary, pleban z plebanichą czy swarliwi "wielcy" panowie. A do tego wszystkiego - Babunia Jagódka. Żadna tam seksowna czarownica (no, chyba że akurat używa na sobie zaklęcia), ale brzydka, zgarbiona starucha, prawdziwa wiedźma :) Wyjątkowo złośliwa, ciesząca się z nieszczęścia bliźniego. Historia toczy się lekko, od jednej sprawy do drugiej, lecz raz po raz nastrój zmienia się i przychodzą momenty, w których zaciska się gardło - chwile smutnych refleksji o ludzkim życiu: jak w przypadku Nilejki czy scen z powrotu Wronisza do domu.

http://nanikowy.blogspot.com/2014/09/recenzja-anna-brzezinska-wiedzma-z.html

książek: 1779
Silaqui | 2011-10-12
Przeczytana: 09 października 2011

"Wiedźma z Wilżyńskiej Doliny" to już drugi tom opowiadań, w których bohaterką jest Babunia Jagódka - wioskowa wiedźma lubująca się w okowicie, jurnych parobkach i pełnym srebra trzosie. Żyje sobie Babunia spokojnie w Wilżyńskiej Dolinie, mieszkańcy pobliskiej wioski omijają jej chatynkę szerokim łukiem, chyba że potrzebna jest im pomoc w nietypowej sprawie - wtedy pełni pokory i drżący ze strachu odwiedzają Jagódkę i dobijają targu. A Babcia im pomaga, choć nie zawsze w taki sposób, jakiego by sobie życzyli...

Ciężko mi jednoznacznie ocenić dzieło pani Brzezińskiej. Z jednej strony każde z siedmiu opowiadań ma w sobie coś wyjątkowego, a postać głównej bohaterki jest dość oryginalna, ale to "dość" to dla mnie zdecydowanie za mało. Czytając o Babuni czułam się chwilami tak, jakbym czytała przygody żeńskiego odpowiednika Jakuba Wędrowycza. Tak samo bezkompromisowa, tak samo egoistyczna, a miejscami nawet i poczucie humoru było "Wędrowyczowskie".

Poza tym, jak na książkę o wiedźmie,...

książek: 242
Hub | 2011-04-06
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 06 kwietnia 2011

Tę książkę warto podsunąć wszystkim, którzy chcieliby dać się zaskoczyć. Niespodzianką jest język (sprawny, gesty od dziwnie, archaicznie brzmiących wyrazów, niekiedy pieprzny), tematy (obok polowania na smoki rozterki kobiety, która niespodziewanie dla samej siebie odkrywa, że ma dwóch mężów), postać Babuni Jagódki (właściwie w każdym opowiadaniu dowiadujemy się czegoś nowego) i uwodzący ton smutnej, nostalgicznej tęsknoty, widoczny szczególnie w ostatniej historii. Niespodzianką jest wreszcie upsychologizowanie prozy, o której spodziewać się należałoby, że będzie "poczciwą" fantastyką.

Uplecione w chronologicznie ułożoną narrację opowiadania można (chyba) czytać osobno (choć nie wszystkie). Soczyste postaci, dopracowane detale (np. kontusz Władyki oprószony paździerzami) i fabuły rozwijające się powoli lecz z jakąś nieubłaganą koniecznością to olbrzymie zalety tych opowieści. Trudno zapomnieć o atmosferze wioski ukrytej w Wilżyńskiej Dolinie, o poszczególnych bohaterach, których...

książek: 256
amadar1 | 2011-08-10
Na półkach: Przeczytane

Książka Ani Brzezińskiej bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. To fantasy najwyższych lotów. Kim jest nasza wiedźma...? Czy tylko staruszką z bajek o Jasiu i Małgosi, czy boginią, którą miłość skazała na wygnanie wśród śmiertelnych? Czy zaklęcie "piękna i młoda" jest jej potrzebne, czy jest tylko jednym z atrybutów wiedźmy jak sękaty kij i codzienne ubranie z łachmanów. Widząc wiedźmę nie widzimy staruszki. Widzimy pełną mocy piękną kobietę. Widzimy mądrość wieków i siłę młodości. Nasza wiedźma jest ponad miłością i ponad życiem. A jednocześnie pomagając ludziom to życie pielęgnuje. Stara się być cyniczna ale ta poza raczej jej nie wychodzi. Kolejnym wyróżnikiem książki jest sceneria w której toczą się nasze opowieści. Nie są to wielkie królewskie dwory z czarnoksiężnikami sięgającymi mocy niemal niebiańskich. Nie są to wojny królestw i potężnych armii. To wszystko dzieje się gdzieś w jakiejś zapomnianej przez czas dolince i jeszcze bardziej zapomnianej wsi. W dolince mieszkają ludzie...

książek: 493
Cyriaanne | 2011-03-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 marca 2011

„Wiedźma z Wilżyńskiej Doliny” to zbiór opowiadań o Babuni Jagódce, wioskowej wiedźmie i całej wsi, w której Babunia niejednokrotnie namieszała, ale też i pomogła. Opowiadania płynnie się łączą, tworząc ciągłą opowieść, co pomagało mi przetrwać gatunek, którego nie lubię, czyli właśnie opowiadania. Całość dzieje się w fikcyjnym świecie, ewidentnie opartym na naszym gdzieś w okolicach Średniowiecza, jak i na wnikliwej analizie wiejskiej mentalności. Anna Brzezińska stworzyła lekko ironiczny i komediowy obraz mieszkańców wsi jak i warstwy rządzącej, czyli wszelkich panów i książąt.

Sama Babunia, główna bohaterka opowiadań, trzyma się na uboczu w swojej chatce, nie lubi być mieszana do życia sąsiadów, a każdy przyjezdny bierze ją za żebraczkę. Należny sobie szacunek otrzymuje od mieszkańców Wilżyńskiej Doliny, którzy szukają jej pomocy, kiedy mają problemy, na co dzień obchodząc się niczym z śmierdzącym jajkiem ze strachu, żeby nie zamieniła np. w świnię… Babunia często używa magii,...

książek: 183
Andrzej Ponikło | 2015-02-09
Na półkach: Przeczytane

Bardzo ciekawy i wciągający zbiór opowiadań.
Przyjemna i zabawna lektura którą mogę zdecydowanie polecić

książek: 20
ashera | 2015-03-12
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Lekka, zabawna lektura. Wiedźma jest inteligentna, sprytna i silna, pozostali bohaterowie ukazani często w lekko krzywym zwierciadle, a mimo to z wyczuwalną sympatią Autorki. I tylko czasem przewija się nuta prawdziwej magii, potężnych czarów, zaprawiona szczyptą nostalgii, która jest tak naturalna jak...jesień. Właśnie tak, książka kojarzy mi się z jesiennym wieczorem, przesyconym wonią płonących liści.

książek: 762
Marta | 2013-12-23
Na półkach: Przeczytane, 2013, Posiadam
Przeczytana: 22 grudnia 2013

Rzeczywiście książka nie porywa, poprzednie opowieści miały w sobie to "coś"...

książek: 105
Radek | 2016-05-10
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Pamiętam autorkę z jakiegoś opowiadania opublikowanego chyba w "Magii i Mieczu" (a może w "Fantastyce"...?) i kojarzyła mi się dobrze, dlatego jak trafiłem na książkę, to długo się nie wahałem i kupiłem od razu obie części. Dla jasności - to co piszę niżej, tyczy się obu.

Niestety, chyba od czasów tego opowiadania się zestarzałem, bo książka absolutnie mnie nie porwała. Czytałem w podróży, więc jakoś te oba tomy poszły (z braku lepszej rozrywki...), ale w domu bym tego raczej nie zmęczył.

Trudno mi powiedzieć, co konkretnie tak mi się nie podobało. Język jakiś dziwny (autorka mediewistka, więc być może tak się wtedy mówiło - ja się na tym nie znam), a wszystko potraktowane jakoś "po macoszemu". Niby mamy wiedźmę, ale magii to za dużo w tej książce nie ma. A jeśli jest, to taka "naiwna" - pstryknie palcem i cośtam się pojawia, albo znika, albo zmienia. No nudy... Jest i trochę polityki, ale też niewiele, naiwnie i nieciekawie. Znów nudy.

Generalnie odnoszę wrażenie, że autorka...

zobacz kolejne z 995 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd