Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Król Bólu

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,5 (740 ocen i 71 opinii) Zobacz oceny
10
63
9
130
8
223
7
183
6
67
5
34
4
11
3
17
2
3
1
9
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308045374
liczba stron
824
słowa kluczowe
Dukaj Jacek, król bólu
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Jak bardzo jesteś w stanie zbliżyć się do drugiego człowieka? Wejdziesz mu do głowy? Poznasz myśli? Poznasz uczucia? Nigdy. Ciało to detal; to czy tamto, bez znaczenia. Ale wstyd ciała, ale bariera nagości, fizycznej i psychicznej, bariera zażenowania, lęku przed odsłonięciem, przed opuszczeniem maski - ona oddziela sytuacje konwencjonalne od sytuacji intymności. Ten ból, który czasami...

Jak bardzo jesteś w stanie zbliżyć się do drugiego człowieka? Wejdziesz mu do głowy? Poznasz myśli? Poznasz uczucia? Nigdy. Ciało to detal; to czy tamto, bez znaczenia. Ale wstyd ciała, ale bariera nagości, fizycznej i psychicznej, bariera zażenowania, lęku przed odsłonięciem, przed opuszczeniem maski - ona oddziela sytuacje konwencjonalne od sytuacji intymności. Ten ból, który czasami nazywamy wstydem, czasami zdradą, czasami upokorzeniem, ten ból nie jest więzieniem, z którego za wszelką cenę musisz się wyrwać - on jest pierwszym warunkiem intymności.

Nowy tom opowiadań, w skład którego wejdą: „Szkoła”, „Serce Mroku”, „Crux” i „Aguerre w świcie” oraz kilka nowych, m.in. „Król Bólu i pasikonik”, „Oko potwora” i „Piołunnik”. Zbiór bardzo różnorodny, ukazujący najlepsze cechy twórczości Autora - bogactwo fabularnej inwencji, rozmach kreacji oraz zaskakujące nowatorstwo formy. Wielka gratka dla miłośników jego twórczości oraz dla osób, które chcą dopiero zacząć przygodę z jego książkami.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 39
Cellular | 2014-12-28
Przeczytana: sierpień 2014

Zbiór takich 'opowiadań', z których przynajmniej trzy inni autorzy w innych wydawnictwach wydawaliby jako osobne powieści, mógł stworzyć tylko Dukaj. Jednocześnie do tego, by wszystkie (no, prawie wszystkie) utrzymały ten sam, wysoki poziom również potrzeba tego samego autora.

Linia oporu. Mój mały faworyt całego zbioru. Opowiadanie zasadziło mi takiego kopa, że przez kilka miesięcy (naprawdę!) nie mogłem się pozbierać i podążać dalej przez zbiór. Nie tylko ze względu na dość... Ponurą? Ciężko powiedzieć... Najlepiej określić to 'nietypową' wizję przyszłości, ale również przez to, jak bardzo jest ona bliska i realna.

Oko potwora. Czyli Lem 2.0. Niemało radości dało ujrzenie, jak prawdopodobnie najlepszy obecnie twórca sf w Polsce mierzy się z najbardziej uznanym polskim pisarzem tego gatunku w historii (nie powiem, że najlepszym - bo by się Zajdel obraził ;)), zwłaszcza, że wychodzi z tego starcia z tarczą.

Szkoła. Tekst opatrzony dedykacją "Nauczanym. Ku przestrodze." - i najlepiej oddaje to jego zawartość. Przy okazji znowu nasuwa mi się pewne skojarzenie z Lemem i jego "Solaris" - w końcu być może jednym z powodów, dla których nadal nie nawiązaliśmy kontaktów z obcymi cywilizacjami jest zbyt duża różnica pomiędzy nami... A przy okazji warto zauważyć, że "Szkoła" jest jednym z przystępniejszych tekstów Dukaja. Owszem, chronologii to się on nie trzyma za nic... Nie mówię, że łatwym. Przystępnym.

Król Bólu i Pasikonik. Tekst nagrodzony Zajdlem; tekst, którego nie da się opisać, a trzeba przeczytać samemu. A w kreowaniu świata przyszłości Dukaj posunął się tu chyba już do granic możliwości - i jeśli ktoś je kiedyś przekroczy, będzie to nikt inny, jak on sam.

Crux. Czyli o tym, dlaczego paradyści są w błędzie, a utopijne wizje wcale szczęścia oznaczać nie muszą. Kurczę, daje do myślenia.

Serce mroku. Ot, i tu dochodzimy do tego, dlaczego PRAWIE wszystkie teksty trzymają wysoki poziom. Akurat według mnie "Serce mroku" zdecydowanie odstaje. Pomysł i wizja niby ciekawe, ale opowiadanie w żaden sposób mnie nie porwało; wręcz przeciwnie, do samego końca się z nim zmagałem i na ostatniej kropce ostatniego zdania odetchnąłem z niemałą ulgą. Jakoś ci naziści tacy bezpłciowi, zupełnie bezbarwni się wydają... Słaby tekst, słaby. Na szczęście jedyny w całym zbiorze.

Aguerre w świcie - czyli połączenie science fiction z... Epoką wiktoriańską i masonerią? Znowu spory misz masz, ale znowu Dukaj wychodzi z tego obronną ręką. A przy okazji chyba najbardziej poetyckie opowiadanie z całego zbioru. Taki trochę Rembrandt malujący statki kosmiczne.

I ostatni Piołunnik. No dobrze, tutaj Dukaj też cudów nie czyni i tekst, kolokwialnie mówiąc, nie urywa dolnej części pleców. Ale źle nie jest, czyta się bez bólu.

Tak więc sumując wszystkie teksty wychodzi ocena naprawdę dobra, a "Linia oporu" i opowiadanie tytułowe dodatkowo ciągną ją w górę. Oby tak dalej, panie Dukaj. Oby tak dalej.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Sowieci: Opowieści niepoprawne politycznie - Część. II

Witam WRESZCIE autor przestał snuć wizje z gatunku political fiction oraz naginać fakty do własnej tezy opartej na wiedzy z XXI wieku, której boha...

zgłoś błąd zgłoś błąd