Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Król Bólu

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,5 (682 ocen i 63 opinie) Zobacz oceny
10
58
9
123
8
204
7
169
6
58
5
32
4
9
3
17
2
3
1
9
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308045374
liczba stron
824
słowa kluczowe
Dukaj Jacek, król bólu
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Jak bardzo jesteś w stanie zbliżyć się do drugiego człowieka? Wejdziesz mu do głowy? Poznasz myśli? Poznasz uczucia? Nigdy. Ciało to detal; to czy tamto, bez znaczenia. Ale wstyd ciała, ale bariera nagości, fizycznej i psychicznej, bariera zażenowania, lęku przed odsłonięciem, przed opuszczeniem maski - ona oddziela sytuacje konwencjonalne od sytuacji intymności. Ten ból, który czasami...

Jak bardzo jesteś w stanie zbliżyć się do drugiego człowieka? Wejdziesz mu do głowy? Poznasz myśli? Poznasz uczucia? Nigdy. Ciało to detal; to czy tamto, bez znaczenia. Ale wstyd ciała, ale bariera nagości, fizycznej i psychicznej, bariera zażenowania, lęku przed odsłonięciem, przed opuszczeniem maski - ona oddziela sytuacje konwencjonalne od sytuacji intymności. Ten ból, który czasami nazywamy wstydem, czasami zdradą, czasami upokorzeniem, ten ból nie jest więzieniem, z którego za wszelką cenę musisz się wyrwać - on jest pierwszym warunkiem intymności.

Nowy tom opowiadań, w skład którego wejdą: „Szkoła”, „Serce Mroku”, „Crux” i „Aguerre w świcie” oraz kilka nowych, m.in. „Król Bólu i pasikonik”, „Oko potwora” i „Piołunnik”. Zbiór bardzo różnorodny, ukazujący najlepsze cechy twórczości Autora - bogactwo fabularnej inwencji, rozmach kreacji oraz zaskakujące nowatorstwo formy. Wielka gratka dla miłośników jego twórczości oraz dla osób, które chcą dopiero zacząć przygodę z jego książkami.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2473)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 792
atimere | 2015-12-01
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 01 grudnia 2015

Dziwny i niejednorodny to tom (bo nie tomik raczej) czegoś na kształt mini powieści. Dukaj potrafi podać w wątpliwość wszystko chyba, i dość skrupulatnie dał temu wyraz w Królu bólu. Wymowa całości nie jest zbyt optymistyczna, choć może to kwesta ponurej pory roku. Tym niemniej ten ciut oryginalny i wieloraki czyta się zazwyczaj dobrze. Nawet jeśli chwilami człowiek się zastanawia czy wizje roztaczane przez autora nie są aby przypadkiem objawem choroby psychicznej. Tym niemniej książka się broni... przynajmniej w mojej ocenie. Każdy miłośnik fantastyki znajdzie tu coś dla siebie... ale też i coś co mu się nie spodoba...

książek: 1016
EwaWu | 2016-07-16
Na półkach: E-book, Przeczytane
Przeczytana: 16 lipca 2016

Jacek Dukaj już od dłuższego czasu stał w kolejce autorów intrygujących, z którymi z pewnością trzeba się zapoznać. W końcu więc wybrałam się na pierwsze spotkanie z jego twórczością...

Niejednokrotnie już słyszałam, że książki Dukaja są trudne. Potwierdzam. Jednak waham się, czy przyczyny owej trudności sytuować w futurystycznym języku, w intelektualnym stylu, czy raczej ośmielić się zgłosić tu problem nieco zbyt rozbuchanej formy, spod której sensy trzeba wydobywać z użyciem nie lada wirtuozerii czytelniczej. Wciąż się waham, czy świadczy to również o wirtuozerii autora, czy jednak przekracza już nieco granice przyjemności obcowania z literaturą. Tak jak jestem orędowniczką intelektualnej gimnastyki, tak hołduję również hedonistycznej przyjemności zachwycania się słowem pisanym. W tym przypadku waham się, czy środek ciężkości został usytuowany właściwie; czy oba te komponenty czytelnictwa mogą tu współgrać w harmonii.

Z konkretów, przytoczę jeden z bardziej przejrzystych i...

książek: 0
| 2011-05-16
Na półkach: Przeczytane, 2011, Posiadam
Przeczytana: 16 maja 2011

Z trzech dotychczasowych zbiorów opowiadań, ten jest najmniej równy by nie powiedziec najsłabszy, co nie znaczy, że słaby. Po kolei opowiadania:



1. Linia oporu - 7/10 (mnóstwo ciekawych przemyśleń z niepotrzebnie rozbuchaną formą)

2. Oko potwora - 8/10 (ciekawa space opera, widac że Dukaj krygował się, żeby to opowiadanie nie rozrosło mu się w kolejną powieśc)

3. Szkoła - 10/10 (najlepsze? doskonała narracja)

4. Król Bólu i pasikonik - 10/10 (doskonałe, trzeba samemu doświadczyc)

5. Crux - 9/10 (jeden z moich faworytów, futurystyczna Polska i starcie arystokracji z blokerstwem)

6. Serce mroku - 8/10 (Jądro Ciemności wg Dukaja)

7. Aguerre w świecie - 6/10 (trochę Dukaj przeszarżował, naprawdę duża bariera wejścia w tym opowiadaniu)

8. Piołunnik - 4/10 (pomyłka, coś takiego to mógłby Pilipiuk napisac i dodac do kronik Wędrowycza)

książek: 860
Calendula | 2010-12-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 grudnia 2010

Rewelacja - jak zresztą wszystkie książki pana Dukaja.
Zbiór opowiadań, który wydany miał zostać 5 lat temu, jednak kolejne opowiadania rozrastały się do samodzielnych książek. To właśnie z "Króla..." wyrzeźbił się Lód i Wroniec, a także - jak sam autor pisze w postscriptum - wyrosły z niego trzy inne opowiadania, nad którymi pan Dukaj wciąż pracuje.
"Król..." jako całość jest... Nierówny. Widać, że opowiadania są pisane w różnych przedziałach czasowo-umysłowych, że niektórymi autor bawił się dłużej, dopieszczał. Inne, takie jak Crux, Serce Mroku czy Piołunnik, z kolei zdają się być zaledwie szkicami, rdzeniami na których z łatwością można by oprzeć konstrukty samodzielnych powieści. Nie umniejsza to jednak ich wartości, są to spójne, dopracowane i fantastycznie przemyślane utwory.
Mnie najbardziej poruszyły pozostałe utwory - szczególnie Oko Potwora, Szkoła oraz tytułowy Król Bólu. A przecież nie wszystkie były nowe - ot, chociażby Szkoła, opublikowana w całości na Stronicach...

książek: 637
Monika | 2015-04-27
Przeczytana: 27 kwietnia 2015

Jest to moje pierwsze spotkanie z Dukajem i szczerze mówiąc mam mieszane uczucia. Z jednej strony były opowiadania, które mnie od razu wciągnęły, nie mogłam się od nich oderwać i czytało się je bardzo szybko i z wielką chęcią. Z drugiej strony były opowiadanie potwornie nudne, przez które bardzo ciężko było mi przebrnąć. Pan Dukaj umieścił w tym zbiorze opowiadania lekkie i ciężkie, więc nie wszystkie przypadną czytelnikowi do gustu. Najbardziej podobało mi się opowiadanie "Szkoła". Chyba ono wyróżnia się najbardziej z tego całego zbioru opowiadań. Może jestem zbyt młoda na niektóre opowiadania Dukaja, może za słabo obeznana w SF... Może po prostu to nie dla mnie. Jednak niektóre opowiadania naprawdę mi się spodobały i za to jestem wdzięczna. Mam zamiar powrócić do opowieści Dukaja w najbliższej przyszłości.

książek: 341
Andrzej | 2011-03-09
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 09 marca 2011

Popijając soczek pomarańczowy z nowej szklanki, która jest uformowana z dwóch stożków z obciętymi szpicami, dając efekt ostatniego łyczka z mniejszego stożka, będącego nóżką szklanki, doczytałem właśnie "Króla Bólu".

Jest to znakomity zbiór opowiadań. Zawiera utwory w stylistyce od lemowskiego retro sci-fi (skupionego na humanizmie) po najnowsze trendy genetyczne i pomysłowe kreowanie światów w stylu Wattsa czy Stephensona. A w zasadzie to w stylu Dukaja.

Iteracje kultury, cywilizacji i mroczny posthumanizm wyzierają ze stron. Rozbudzone tym samym neurony, w swej wzmożonej aktywności, wysyłają impulsy do poszczególnych partii ciała i aktywują gruczoły w sposób, który wprawia czytelnika w stan chemicznego niepokoju. Mówiąc inaczej, ciary schodzą po kręgosłupie, a serce potrafi mocniej zabić. A wszystko to na myśl o tym co jeden człowiek może zrobić drugiemu.

Polecam.

książek: 195
lejdi15 | 2014-12-18
Na półkach: Przeczytane

No i dobrnęłam! Trochę mi to zajęło, no ale cóż... Moje pierwsze wrażenie jest takie: porwałam się trochę z motyką na słońce. Jest to moje pierwsze spotkanie z Dukajem. Język był dla mnie trudny (nie wiem czemu, ale moje pierwsze skojarzenie jego dotyczące to ''cyfrowy") i czasami ciężko było mi się połapać w fabule. Jednak muszę stwierdzić, że fantastyczna sceneria wykreowana na najwyższym poziomie. Czytając o kosmicznych miastach, czy zniewolonych społecznościach mogliśmy pobudzić naszą wyobraźnię. Autor wykazał się wielką kreatywnością i podziwiam go za to. Najbardziej podobało mi się opowiadanie " szkoła". Spodziewałam się czegoś trochę innego po tej książce, jednak myślę, że jeszcze kiedyś spróbuję rozszyfrować inne pozycje pana Dukaja ;)

książek: 3187
Krzysiek | 2013-03-25
Na półkach: Przeczytane, Fantastyka
Przeczytana: 2011 rok

Nowy Dukaj jest dla mnie coraz trudniejszy w odbiorze, chyba jestem tradycjonalistą. Dużo eksperymentów z formą. Ale są też opowiadania które warto przeczytać. Ogólnie - spróbujcie :)

książek: 104
Łukasz | 2015-12-19
Przeczytana: 19 grudnia 2015

Popełniłem literacki odpowiednik grzechu obżarstwa i przeczytałem wszystkie opowiadania (patrząc po ich rozmachu - powieści?) tego zbioru jednym tchem, zaczynając kolejne nim zakończenie poprzedniego zdążyło we mnie uderzyć. Niechaj bogowie Czytelnictwa będą dla mnie łaskawi, jako okoliczność łagodzącą biorąc pod uwagę niezmiennie wysoki kunszt pisarski Dukaja a jako pokutę przyjmując tą mini-recenzję.

Król Bólu to zbiór opowiadań bardzo różnorodnych, to co je łączy to na pewno rozmach, solidne i zapierające dech w piersiach światy, które pod piórem innych autorów posłużyłyby za podwaliny pod niekończące się serie, u Dukaja dając nam jednak skondensowaną dawkę tego co w każdym z nich najlepsze i pozwalając przejść do kolejnych niesamowitych idei. Dostajemy tu opowiadania ciężkie językowo i treściowo (otwierająca zbiór "Linia Oporu"), które swoim skomplikowaniem (lecz i spójnością) przypominają "Perfekcyjną Niedoskonałość", jak i opowiadania lżejsze i łatwiej przyswajalne (m....

książek: 268
Bociek | 2016-05-21
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 21 maja 2016

To moje pierwsze spotkanie z Jackiem Dukajem. Książka nie należy do lekkiej fantastyki naukowej. Początkowo trudno było mi się zorientować o co w ogóle chodzi i jak wygląda świat przedstawiony. PO pewnym czasie odnalazłem się w świecie wykreowanym przez Jacka Dukaja i muszę przyznać, że powieść ma ciekawy klimat. Na pozór brak jest głębi świata, a fabuła wydaje się spłaszczona. Takie wrażenie potęgują liczne uproszczenia fabularne i skąpy opis świata. Z jednej strony autor opisuje jakąś roślinę/zwierzę z dokładnością by potem wspomnieć o innej rzeczy jednym krótkim zdaniem. Na szczęście uproszczenia te nie wpływają negatywnie na odbiór książki. Powieść jest płytka jedynie na pierwszy rzut oka, bowiem po pewnym czasie pojawiają się liczne problemy natury egzystencjalnej i autor skłania czytelnika do filozoficznej refleksji nad gatunkiem ludzkim. Może nie jest to lekka powieść na jeden wieczór, ale na pewno warto ją przeczytać.

zobacz kolejne z 2463 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Ostatnie dni lata – Literacki Horoskop LC

Dni coraz chłodniej się zaczynają i coraz szybciej się kończą. Gdzie się podziały owady? Lato jeszcze na dobre się nie skończyło, a już za nim tęsknimy. Co w tych ostatnich cieplejszych dniach Was czeka? Sprawdziliśmy w gwiazdach i książkach.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd