Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dzieje głupoty w Polsce

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Świat Książki
data wydania
ISBN
83-7129-249-x
liczba stron
370
słowa kluczowe
historia polski, historiografia,
język
polski
typ
papier
dodał
adamats
7,34 (32 ocen i 6 opinii)

Opis książki

"Książka niniejsza zawiera kilka pamfletów, poświęconych naszym historykom. Napisałem ją podczas okupacji, gdy stwierdziłem w rozmowach z przywódcami naszego społeczeństwa, że: po pierwsze, mają oni dość mylne pojęcie o naszej przeszłości, a po drugie - bez trudu znajdują historyków, na których mogą się powołać dla poparcie swego zdania. Pojęcia te wypowiadali na uzasadnienie swoich bieżących...

"Książka niniejsza zawiera kilka pamfletów, poświęconych naszym historykom. Napisałem ją podczas okupacji, gdy stwierdziłem w rozmowach z przywódcami naszego społeczeństwa, że: po pierwsze, mają oni dość mylne pojęcie o naszej przeszłości, a po drugie - bez trudu znajdują historyków, na których mogą się powołać dla poparcie swego zdania. Pojęcia te wypowiadali na uzasadnienie swoich bieżących decyzji. Stąd namacalnie niejako przekonałem się, że dziejopisarstwo wywiera duży wpływ na losy naszego zbiorowiska i że wpływ ten może być zły albo dobry, zależnie od tego, czy dziejopisarstwo przedstawia przeszłość prawdziwie czy fałszywie."
(Od Autora - Z Przedmowy do I wydania)

 

źródło opisu: Od autora

źródło okładki: skan z oryginału

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 152
Northman | 2014-05-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 lutego 2000

Niesamowicie ciekawa książka. Aleksander Bocheński przedstawia wybrane aspekty historii Polski w całkowicie odmienny sposób, niż czynią to obowiązujące podręczniki historii. Podejście autora do tematu bezlitośnie (ale i słusznie) obnaża błędy, braki i niejednokrotnie radosne oderwanie od rzeczywistości prezentowane w polskiej polityce i mentalności, mające miejsce zwłaszcza w XIX wieku. Książka wykazuje, że większość decyzji polskiego narodu i jego przywódców w tamtym okresie była całkowicie nieprzemyślana i bezsensowna. Jest to podejście niezwykle radykalne, lecz często słuszne. Zbyt wiele jest bowiem w sposobie opowiadania o naszej historii przekłamań, uproszczeń i gloryfikacji oczywistych błędów politycznych. Z autorem i Jego tezami można się niejednokrotnie nie zgodzić, ale książkę zdecydowanie warto jest przeczytać.

książek: 253
mts | 2013-09-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 września 2013

Bardzo interesująca książka, poruszająca temat rozbiorów i upadku Polski, ale podchodząca do sprawy w sposób zdroworozsądkowy i daleki od patriotycznej propagandy, którą jesteśmy karmieni na lekcjach historii i w obiegowej opinii.
Dlaczego Polska utraciła niepodległość? Na skutek spisku sąsiadów i niechęci do Polaków, czy na skutek wewnętrznych błędów? Czy Polska odrodziła się na skutek romantycznego ducha i wstrząśnięcia sumieniem świata, czy na skutek najdłuższego w czasie porozbiorowym okresu wstrzymywania się od zbrojnego występowania przeciw sąsiadom? Oczywiście, Bocheński jest zdania, że romantyzm polityczny nie doprowadził do niczego dobrego.
Podczas lektury uderzyło mnie, jak bardzo nasza historia przepełniona jest mitami i obiegowymi sądami, które nie mają nic wspólnego z rzeczywistością. Tego typu publikacje są odtrutką na powstańczą propagandę, pozwalają spojrzeć na stosunki międzynarodowe realistycznie. Tutaj liczy się dyplomacja, siła, sytuacja międzynarodowa, a nie...

książek: 127
supermariobros | 2014-03-13
Na półkach: Przeczytane

Bochenski swoja wersje wydarzen w Polsce opiera na Szkole Krakowskiej. Nie jest to wiec historia, ktora znamy ze szkol.
Autorowi zarzuca sie, ze nie jest patriotyczny, niepodleglosciowy, jest poddanczy wobec Rosji, ktora to romantycy polscy wykreowali na zlo najwieksze. Jest tez do bolu logiczny. Do bolu, bo czesto jego wnioski sa tym bardziej bolesne im bardziej zdajemy sobie sprawe, ze sa logiczne i prawdziwe. Obnazaja nasza slabosc, glupote, naiwnosc.
Polemika ze Szkola Krakowska czesto sprowadza sie do frazesow, gry na patriotycznych emocjach, odwolywaniu do romantycznej tradycji narodowej.
Warto wspomniec, ze szkola ta przez poetow na przyklad byla wielkokrotnie wysmiewana w wierszach.

Mimo, ze niektore z teorii w ksiazce Bochenskiego do dnia dzisiejszego zostaly podwazone ze wzgledu na oczywisty postep badan, to jednak jest to ksiazka godna polecnia. Ksiazka nie pozowli czytelnikowi przenisc sie w swiat wspanialej polskiej przeszlosci, to co odczujemy to nie bedzie duma a...

książek: 30
acinonyx | 2014-12-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 grudnia 2014

Autor próbuje zmierzyć się z opiniami licznych historyków na temat przyczyn upadków I RP oraz roli powstań w czasie zaborów. Znakomicie rozprawia się z romantyzmem w historii, pokazuje co to znaczy Realpolitik. Dużo wskazówek jak analizować teksty historyczne.

książek: 230
Zoltan | 2014-10-20
Na półkach: Przeczytane

Książka skupia się na kwestii analizy utraty niepodległości w 1795 r. i sytuacji pod zaborami, Jako myśl przewodnią tej książki użyłbym słów autora "Jednym z powodów supremacji uczuć nad rozsądkiem jest na pewno wychowanie narodowe gloryfikujące od dwóch wieków szaleństwo i klęski, a potępiające dalekosiężną, chłodną analizę, czy nawet zwykły zdrowy rozsądek". Czytanie książki, wymaga skupienia, ale jest to taka uczta intelektualna. Nie trzeba się zgadzać ze wszystkimi jego tezami, ale śledzenie jego argumentacji i logiki wywodów sprawia przyjemność, coś jak wymagająca partia szachów. Ciężar tej lektury polega na tym, iż nie jest to spójne dzieło przedstawiające tezy autora, a polemika z innymi historykami i ich poglądami. Jest więc masa cytatów i doniesień do fragmentów innych dzieł, przy czym autor często ironizuje, wiec cały czas trzeba być czujnym, czy dana teza to pogląd autora, czy kogoś innego, czy też zironizowany pogląd kogoś innego. Należy podkreślić, że tezy autora są...

książek: 36
Łukasz | 2013-01-18
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Książka ta powinna być obowiązkową lekturą w liceum.

książek: 108
mistan | 2015-03-05
Na półkach: Przeczytane
książek: 354
marcel_ss | 2014-08-08
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
książek: 223
LeeVolkov | 2014-08-06
Na półkach: Przeczytane
książek: 560
Therion | 2014-07-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: lipiec 2014

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   jadłeś ARBUZA
  •   CAŁOWAŁEŚ w rękę
  •   dźwigałeś CIĘŻARY
  •   widziałaś SIECI RYBACKIE
  •   grałaś na SKRZYPCACH
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Marcin Szczygielski
    43. rocznica
    urodzin
    Bo jak się ludzie kochają, z wzajemnością, to nie mają głowy do podłości i są dobrzy.
  • Richard A. Knaak
    54. rocznica
    urodzin
    - Bądź przeklęty!
    - Dziękuję, już jestem Pójdziemy?
  • Ian Fleming
    107. rocznica
    urodzin
    Jedyny sposób, na to, aby rzucić palenie, to przestać i już nie zaczynać. Jeżeli pani chce udawać przez tydzień czy dwa, że porzuca palenie, to ograniczenie ich nic nie da. Tyle, że zanudza się innych i ciągle o tym myśli. (...) A drugi sposób to mieć papierosy za słabe, albo za mocne
  • Małgorzata Szejnert
    79. rocznica
    urodzin
    Pozwoliła mi zadawać pytania. Sama nie zadała ani jednego. Uznała widocznie, że mam prywatny powód, by pytać. Z kolei, jako osoba, która traktowała dosyć obojętnie nocne transporty, co ją dziś zasmuca i niepokoi, miała prywatny powód, by odpowiadać.
  • Maeve Binchy
    75. rocznica
    urodzin
  • Krystyna Żywulska
    97. rocznica
    urodzin
    A czy kiedyś... jeśli nawet uda się wyjść na prawdziwą wolność, czy potrafię nie kojarzyć najpiękniejszego krajobrazu, najbardziej uroczych zakątków z czarnym dymem, z krwistym płomieniem, z rozpaczliwym ostatnim krzykiem palonych ludzi? Chyba nigdy już, nigdy. Ludzie będą mieli swoje sprawy, a ja b... pokaż więcej
  • Irena Krzywicka
    116. rocznica
    urodzin
    A los, wie pan, to nie jest wcale sumienny księgowy, tylko głupi, bezmyślny dureń, który wszystko mili i plącze i wszystko zawsze nie w porę załatwia. Za późno. Za późno, rozumie pan?
  • Patrick White
    103. rocznica
    urodzin
    Fizyczna miłość wydawała mu się teraz jak gdyby wesołym wyścigiem z przeszkodami, w którym ostatecznie prawie każdy zawodnik zasługuje na dyskwalifikację za mniejsze lub większe oszustwa.
  • Wojciech Karolak
    76. rocznica
    urodzin
  • Jarosław Stukan
    42. rocznica
    urodzin
    W człowieku bowiem piękne jest to, że wie, nawet
    jeśli ze swoją wiedzą się nie zgadza.
  • Michał Piróg
    44. rocznica
    urodzin
  • Miljenko Jergović
    49. rocznica
    urodzin
    (...) czuje, jak rośnie w nim strach. I to nie zwyczajny, paniczny, histeryczny ludzki strach, tylko taki, przed którym nie ma ucieczki. Zaczyna się bać, jak w dzień biblijnego potopu, i nikomu nie potrafi powiedzieć, z czego zrobiony jest jego strach. Do szału doprowadza go niezrozumienie, tępota,... pokaż więcej
  • Frank Schätzing
    58. rocznica
    urodzin
    Im bardziej kogoś lubię, tym mi głupiej mu to powiedzieć. Jeśli chodzi o ciebie, jestem prawdopodobnie największym głupcem wszech czasów.
  • Irena Jurgielewiczowa
    12. rocznica
    śmierci
    Jak komuś życie krzywo się ułożyło (...) i jest sam, to robi się trochę dziwny i nieraz głupie pomysły przychodzą mu do głowy.
  • Anne Brontë
    166. rocznica
    śmierci
    Gdy straciłem panią Graham z oczu, zdało mi się, że wraz z nią odeszła cała radość [...]
  • Stefan Wyszyński
    34. rocznica
    śmierci
    Myśl o Mnie, a Ja już będę myślał o tobie”. – „Uwolnisz się od zbędnego niepokoju, daremnych rozważań, zbędnych myśli. Ile natomiast zyskasz czasu, który możesz poświęcić wyłącznie dla Mnie i dla mojego Kościoła. Chcesz mieć więcej czasu? Myśl tylko o Mnie, a przekonasz się, ile przybędzie ci czasu”... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd