Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Quo Vadis

Wydawnictwo: MWK Sp. z o.o.
7,06 (14178 ocen i 579 opinii) Zobacz oceny
10
1 268
9
1 985
8
2 177
7
4 282
6
1 970
5
1 422
4
371
3
466
2
89
1
148
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788361065128
liczba stron
374
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
Leonor

Inne wydania

Starożytny Rzym, czasy cezara Nerona. Winicjusz, młody patrycjusz zakochał się w pięknej Ligii, córce poległego w bitwie barbarzyńskiego wodza i chce ją uczynić swoją nałożnicą. Dla Ligii, która wychowała się w domu chrześcijanki Pomponii Grecyny i jest również chrześcijanką, zostanie nałożnica poganina byłoby ciężkim grzechem i hańbą. Wuj Winicjusza, epikurejczyk, esteta, znawca sztuk, z...

Starożytny Rzym, czasy cezara Nerona. Winicjusz, młody patrycjusz zakochał się w pięknej Ligii, córce poległego w bitwie barbarzyńskiego wodza i chce ją uczynić swoją nałożnicą. Dla Ligii, która wychowała się w domu chrześcijanki Pomponii Grecyny i jest również chrześcijanką, zostanie nałożnica poganina byłoby ciężkim grzechem i hańbą. Wuj Winicjusza, epikurejczyk, esteta, znawca sztuk, z którego zdaniem liczy się Neron, próbuje pomóc siostrzeńcowi w zdobyciu dziewczyny, lecz jej wierny sługa Ursus, olbrzym obdarzony ogromną siłą odbija Ligię z rąk ludzi cezara. Winicjusz wynajmuje cynicznego łotra, Chilona Chilonidesa, by odnalazł Ligię. W czasie próby porwania dziewczyny, ukrywającej się w jednym z chrześcijańskich domów Winicjusz zostaje ranny. Udzielono mu pomocy, rannym opiekuje się Ligia, której Winicjusz nie jest obojętny. Nauka chrześcijańska, z którą Winicjusz styka się w tym domu, robi na nim coraz większe wrażenie; prosi Apostoła Piotra, by przygotował go do przyjęcia chrześcijaństwa. Piotr błogosławi miłość dwojga młodych. Tymczasem Neron ze swym dworem udaje się do Ancjum, Winicjusz i Petroniusz muszą mu towarzyszyć. Neron, mierny poeta o wielkich ambicjach oddaje się tam artystycznym zajęciom. Nagle przychodzi wiadomość, że w Rzymie wybuchł ogromny pożar; można przypuszczać, że został wywołany na polecenie Nerona. Winicjusz wraca pospiesznie do Rzymu, by odnaleźć Ligię, a kiedy ją odnajduje, przyjmie chrzest z rąk Apostoła Piotra. Do Rzymu wraca również Neron, by w blasku pożaru śpiewać pieśni, do których natchnął go widok płonącego miasta. W mieście zaczynają się groźne rozruchy. By uspokoić wzburzenie tłumów Neron o spalenie miasta postanawia oskarżyć chrześcijan. Sprzeciwia się temu Petroniusz, tracąc łaskę cezara. Chrześcijanie, mordowani na ulicach, zamykani w więzieniach, mają następnie ginąć, paleni jako żywe pochodnie, krzyżowani, rozrywani na arenie przez dzikie zwierzęta. Wśród uwięzionych jest również Ligia. Winicjusz szuka sposobu uratowania ukochanej, lecz na próżno. W czasie kolejnych igrzysk na arenie pojawia się tur niosąc na grzbiecie nagą Ligię. Uratuje ją Ursus, który miał zginąć wraz z nią, lecz udaje mu się skręcić kark zwierzęciu. Zgromadzeni w amfiteatrze Rzymianie domagają się łaski dla Ursusa i dziewczyny, Neron niechętnie musi jej udzielić. Winicjusz i Ligia opuszczą Rzym. Chilon Chilonides, który oszczerczo oskarżał chrześcijan i wydawał ich na śmierć, na widok ich męki nawraca się i ginie na krzyżu. Apostoł Piotr spróbuje opuścić miasto, lecz wróci gdy na drodze zjawi mu się Chrystus. Petroniusz, którego cezar chce uwięzić i zabić, popełnia samobójstwo. Neron traci miarę w okrucieństwach. Wreszcie buntują się przeciwko niemu nie tylko dostojnicy, lecz także żołnierze. Zbyt tchórzliwy, by popełnić samobójstwo, zginie z ręki jednego ze swych wyzwoleńców.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 126
Nala | 2013-09-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 września 2013

W życiu bym nie przeczytała tej książki, gdyby nie była moja szkolną lekturą. Nasłuchałam się o niej tyle strasznych rzeczy - że nudna, że postacie się plączą, a sama akcja strasznie się dłuży. Nastawiłam się na katorgę, ale okazało się, że wcale nie jest taka straszna, a pod koniec była nawet ciekawa.

Z początku rzeczywiście nie była specjalnie interesująca. Właściwie cały ten wątek z ucieczką Ligii niespecjalnie mnie porwał. Ciekawie zrobiło się dopiero po spaleniu Rzymu. Od tamtej pory wydarzenia naprawdę mnie zainteresowały. Chociaż nie przepadam za sienkiewiczowskimi opisami, te dotyczące chrześcijańskich mąk były prawdziwym majstersztykiem. Naprawdę wzbudzały we mnie emocje. Co do emocji... autor doskonale potrafił wczuć się w uczucia bohaterów, pokazać miotające nimi sprzeczności i wahania. Wielki plus za to!
Jednak największym atutem tej powieści są niewątpliwie postacie. Moją ulubioną jest, oczywiście, Petroniusz. Ciężko go ująć w jakiekolwiek ramy - nie jest ani dobry, ani zły, w gruncie rzeczy nie respektuje żadnej z tych rzeczy. Jedynym, czym się w życiu kieruje jest piękno. Ponadto niezwykle inteligentny i przebiegły, wielowarstwowy. Bohater idealny w swojej nietuzinkowości. Neron natomiast był jednym z niewielu czarnych charakterów, których szczerze nienawidziłam i myślę, że można to uznać za wielką zaletę, gdyż z reguły "ci źli" są dla mnie zdecydowanie bardziej interesujący. Podczas czytania wymyśliłam całe miliony tortur dla tego żałosnego i podłego człowieka. Jeśli zaś chodzi o Winicjusza i Ligę... nie powalali. Wielu pisało tutaj, że ich miłość była piękna - mnie nieszczególnie interesowała, nieco zbyt mdła. Jasne, to inne czasy i inna mentalność, ale ja tego nie kupuję. Chociaż trzeba przyznać, że dla niezachwianej wiary Ligii byłam pełna podziwu. Postacie drugoplanowe również dobrze nakreślone - wystarczy spojrzeć chociażby na Poppeę, Chilona czy Pawła Apostoła.
Motyw chrześcijaństwa... piękny. Naprawdę piękny. Pokazuje wiarę chrześcijańską w swojej czystej, pierwotnej postaci, nieskażonej jeszcze wojnami, podziałami czy okrucieństwem. Czuję podziw dla tych ludzi, bo wiem, że w dużej mierze wydarzenia są oparte na faktach. Nawet się zdziwiłam, że tak wiele rzeczy wydarzyło się naprawdę, co czyni z tego nie tylko dobrą powieść obyczajową, ale i świetną pozycję historyczną.

Muszę przyznać, że jeśli przeczyta się całą to w ogólnym rozrachunku jest całkiem dobra. Chciałam nawet dać jej gwiazdkę więcej, ale uznałam, że to za dużo dla książki, która przez ponad połowę mnie prawie cały czas nudziła. Myślę, że mogę polecić wielbicielom starożytności i pasjonatom sienkiewiczowskich pozycji.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Człowiek w przystępnej cenie. Reportaże z Tajlandii

Tajlandia mnie zaciekawiła. Po spędzeniu prawie trzech tygodni nadal nie wiem czy ją lubię, czy jednak nie do końca. Czy chciałabym tam wrócić? Wystar...

zgłoś błąd zgłoś błąd