Karafka La Fontaine'a cz. I

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
7,34 (59 ocen i 5 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
11
8
12
7
18
6
13
5
2
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788376484402
liczba stron
504
język
polski
dodał
piotrex

"Karafka La Fontaine’a" to prawdziwe opus magnum Melchiora Wańkowicza. Jest to ostatnie dzieło pisarza wydane za jego życia, o którym sam autor napisał, iż traktuje o sztuce pisania – ku pożytkowi wstępującym w szranki reportażu młodym adeptom dziennikarstwa. To dwutomowe dzieło jest dowcipną i erudycyjną rozprawą o korzeniach oraz gatunkach wszelkiego pisarstwa, które wzięło się z najbardziej...

"Karafka La Fontaine’a" to prawdziwe opus magnum Melchiora Wańkowicza. Jest to ostatnie dzieło pisarza wydane za jego życia, o którym sam autor napisał, iż traktuje o sztuce pisania – ku pożytkowi wstępującym w szranki reportażu młodym adeptom dziennikarstwa. To dwutomowe dzieło jest dowcipną i erudycyjną rozprawą o korzeniach oraz gatunkach wszelkiego pisarstwa, które wzięło się z najbardziej pierwotnej ludzkiej potrzeby opowiadania innym o swoich przeżyciach i uczuciach.

W "Karafce La Fontaine’a" Wańkowicz pokazuje poprzez wspomnienia, analizy, anegdoty swoją życiową wielką pasję, jaką było pisarstwo oraz sama inżynieria procesu twórczego.


"Kto marzy o własnej książce, o jej napisaniu, zwykle pochłania cudze książki. Droga, która wiedzie do sztuki pisania, zaczyna się więc od misteriów lektury. Od aktów żarliwego, narkotycznego czytelnictwa. (...) O przygodach, z jakich wtedy składa się życie człowieka piszącego, opowiada właśnie dzieło Melchiora Wańkowicza. (...) Czytając »Karafkę La Fontaine’a«, żywimy złudzenie, że cała ta rzecz o sztuce pisania rozgrywa się w centrum prywatnej, Wańkowiczowskiej biblioteki. Tyle razy pisał o niej z miłością, tęsknotą, w pokornym zachwycie. (...) Każda rozmowa w takiej bibliotece, w »podwójnym« pokoju życia i śmierci, zagłady i trwania, winna zyskiwać sens wielostronny, gorzki, pełen skupienia, powagi, rozpaczy, nadziei. O czymkolwiek opowiada Melchior Wańkowicz, czegokolwiek docieka, od pierwszego do końcowego zdania podporządkowane jest duchowi narracji, poddaje się całkowicie woli mistrzowskiego narratora. Ulega więc żywiołowi opowieści. Opowieść dopełnia się – niczym spektakl towarzyski – w świecie szlacheckiej gawędy. (...) Na pobojowisku powieści, między nikłymi jeszcze obszarami eseju i reportażu Wańkowicz odkrył własny kontynent. Zawierzył gawędzie, temperując i świadomie wykorzystując ukrytą w niej energię".

Andrzej Gronczewski


"Książka, która rozrosła się do olbrzymich rozmiarów, zmieniając się jednocześnie w porwaną autobiografię jej autora, w wyznanie wiary, w testament".

Anna Bojarska


Melchior Wańkowicz (1892–1974) – wybitny polski pisarz, nazywany królem reportażu, jedna z największych indywidualności polskiej literatury XX wieku. W latach 1943–46 był korespondentem wojennym 2. Korpusu gen. Andersa. W latach 1949–58 przebywał w USA, potem wrócił do kraju. W 1964 roku aresztowano go i wytoczono mu proces polityczny o "przesyłanie materiałów szkalujących Polskę Ludową", o którym głośno było na całym świecie. Był ceniony za swoją nieugiętą postawę i kochany przez miliony czytelników.

[Prószyński i S-ka, 2010]

 

źródło opisu: nieznane

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (203)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 439
joola | 2018-06-19
Na półkach: Przeczytane

Nie wiem, czy "Karafka..." jest na liście lektur obowiązkowych na wydziałach dziennikarstwa polskich uniwersytetów. Wiem, że powinna być. Rzecz świetnie napisana, przemyślana przez wybitnego literata, podana w sposób dostępny, lekko i mądrze. Kompendium wiedzy i warsztatu dla adeptów sztuki dziennikarskiej (i nie tylko). Gdyby to ode mnie zależało, ustanowiłabym odrębny fakultet poświęcony szczegółowej egzegezie obu części "Karafki La Fontaine'a"

książek: 373
Zbigniew_Malinowski | 2018-06-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 czerwca 2018

Audiobook, czyta Michał Breitenwald.

Gawęda o warsztacie pisarza ze szczególnym wskazaniem na pisarza-reportera. O stylach, metodach, dokumentacji, języku i w ogóle o wszystkim co z tym związane. Z setkami przykładów, cytatów, nazwisk. Normalnie byłoby to przygniatające dzieło naukowe a jednak - nie przygniata!
Nie przygniata bo to jest forma gawędy. A tego, że to jest gawęda, dowiedziałem się również z tej książki.
Długie, ale dla kogoś kto lubi reportaże to jest jak dla smakosza zajrzenie do kuchni i podpatrywanie kuchmistrza przy pracy.

[Lektor, niestety, nie potrafi czytać angielskich i francuskich nazwisk i tytułów. A jest ich sporo.]

książek: 464
Kinga | 2018-11-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 listopada 2018

Dużo dziennikarsko-pisarskiej wiedzy, napisane w przystępny sposób. Do pewnych kwestii Wańkowicz podszedł świetnie, inne ciekawie przedstawił, przeplatając dowcipem. Wiele tematów rozważył, dając do myślenia, acz nie uważam, by rzeczywiście była to "biblia dziennikarska". Na pewno jednak warta przeczytania.

książek: 699
panna_lovegood | 2014-11-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 listopada 2014

Bardzo męcząca lektura. No ale jak może być inaczej, kiedy to sama teoria, teoria, teoria. 630 stron teorii. Choć z drugiej strony jest ona okraszona anegdotami i cytatami. To chyba jedyny plus, że Wańkowicz stworzył "forum" dla różnych autorów, różnych opinii, pozwala innym mówić za niego, a nawet rozmawiać ze sobą - na kartach książki. Dzięki temu, jeśli nie zgadzamy się z nim, to możemy zgadzać się z innym autorytetem, z którym autor próbuje polemizować. A kilka razy mi się zdarzyło, np. wkurzało mnie sprowadzanie sztuki do czegoś, co ma służyć ludziom. To znaczy też, ale przecież nie tylko, sztuka nie może być wyłącznie użytkowa, no błagam! Albo uparte powtarzanie, że reportaż jest literaturą, kiedy ja przychylałam się do zdania innego reportarzysty - reportaż to reportaż, sztuka sama w sobie. Z pewnością w książce znajduje się wiele cennych porad i wskazówek dla przyszłych (a i obecnym by się przydało) reporterów (o zaangażowaniu, o doznawaniu rzeczy, o ciekawości), ale jest...

książek: 209
Mana | 2016-02-04
Na półkach: Przeczytane

Studiuję dziennikarstwo i "Karafka" była jedną z lektur jakie musiałam przeczytać. Nie wiem czy to zadziałały uwarunkowania psychologiczne (że lektura i BYŁAM ZMUSZONA ją przeczytać), ale niestety niezbyt mi się podobała. Niektóre momenty były wciągające, ale stanowiły one jedne z nielicznych - większość jest bardzo męcząca. Prawie połowę książki zajmują, według mnie, niepotrzebne dygresje. Gdyby je usunąć, książka nie straciłaby raczej bardzo wiele, a przynajmniej zostałby położony nacisk na konkrety. Ale oczywiście, tekst ma również swoje zalety - zawiera wiele przydatnych wskazówek dla dziennikarzy. Jednak czasem ciężko je wyłapać wśród takiej ilości tekstu. ;)

książek: 709
Marta | 2012-01-08
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Czytam, czytałam ją z tysiąc razy. Za każdym razem inny kawałek. Lubię wracać do niej i czytać ją wybiórczo. Jest jak stary, dobry przyjaciel. Ulubione fragmenty mam podkreślone i zawsze do nich wracam.

książek: 3815
Joanna | 2014-04-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Niestety posiadam tylko 2 tom.

książek: 604
Ania | 2013-02-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 lutego 2013

Przeczytany I tom

książek: 779
figa52 | 2018-09-19
Na półkach: Przeczytane
książek: 333
Ma-ruda | 2018-06-30
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 193 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd