Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Książę indyjski czyli upadek Konstantynopola

Tłumaczenie: Horyzont
Seria: Kolekcja Hachette: Najsłynniejsze powieści historyczne
Wydawnictwo: Hachette
6,25 (4 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
3
6
0
5
0
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Prince of India
data wydania
ISBN
9788374487665
liczba stron
586
słowa kluczowe
historia, bizancjum, konstantynopol
kategoria
historyczna
język
polski
dodał
Franciszek

Piętnasty tom historycznej kolekcji Hachette ukazujący sylwetkę Konstantyna XI Paleologa.

 

źródło opisu: opis autorski

źródło okładki: zdjęcie autorskie

Brak materiałów.
książek: 18
timbwolf3 | 2015-10-06
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 04 października 2015

Wydarzenia mało znanej powieści Lewisa Wallace’a “Książę indyjski” osadzone są głównie w połowie XV wieku, a momentem kulminacyjnym i zarazem zamykającym dzieło jest upadek Konstantynopola.
Tytułowy bohater jest postacią fikcyjną , można powiedzieć, fantastyczną , na kartach powieści nie poznamy jego imienia, tytułuje się księciem indyjskim i tak też jest nazywany, choć, jak sam to ujawnia, jest Zydem. Poznajemy go podczas wyprawy ( 1395) do grobowca Hirama, gdzie są ukryte bezcenne skarby króla Salomona. W księdze drugiej ( akcja przesunięta do roku 1448) zostanie wyjaśnione, że książę został ukarany przez Boga nieśmiertelnością w skutek znieważenia Chrystusa Nazarejczyka . Podczas swoich trzynastu żywotów zgromadził fortunę w postaci skarbów różnych cywilizacji, które ma rozmieszczone w licznych kryjówkach na terenie różnych kontynentów, zwiedził większość krajów świata, posiadł znajomość wielu jezyków, a także wszedł w posiadanie świętych ksiąg najważniejszych religii. Cel jego życia to nawrócenie ludzkości na nową religię, która uznaje jednego, wspólnego Boga. Na kartach powieści poznajemy jego refleksje przede wszystkim na temat islamu, którą to religie i jej wyznawców obserwuje z bliska biorąc udział w pielgrzymce do Kaaby i Mekki, oraz chrzescijaństwa, które wnikliwie analizuje w czasie swojego kilkuletniego pobytu w Konstantynopolu. Podczas audiencji u Konstantyna (Konstantyn XI Dragazes), kiedy to ujawnia swoje wizje i zamiary popierając swe tezy cytatami z ksiąg buddyjskich, chińskich, Biblii, Koranu i stawiając znak równości pomiędzy prorokami religii odpowiadających tym ksiegom , zostaje oskarżony o herezję, bynajmniej nie przez cesarza, tylko przez zwierzchnika jednego z odłamów kościoła . Uświadamia sobie książę, że instytucja ta będzie taką samą przeszkodą nie do sforsowania w przyjęciu “jego” religii jak mahometańskie fanatyzm i dzikość.

Podczas pobytu w Konstantynopolu książę staje się drugim ojcem dla nastoletniej Leali (w jednym ze swoich żywotów miał córkę o tym samym imieniu), obdarza ją opieką, miłością, a także dba o jej rozwój intelektualny. Podczas nieobecności księcia w mieście, zostaje ona uprowadzona przez zalożyciela klubu Epikurejczyków, po powrocie zrozpaczony opiekun funduje gigantyczną nagrodę za informacje lub pomoc w jej odszukaniu, ale o dziwo jest świadkiem wyjątkowej bierności obywatelskiej. Domyśla się, że na taką postawę ludności musi mieć wpływ osoba bardzo mocno usadowiona (okaże się, że to zwierzchnik kościoła) i zwraca się do Konstantyna o pomoc, ten jednak wyraźnie obawia się wystąpić przeciw potężnej instytucji. Książę przeżywa kolejne rozczarowanie ( drugie, po odrzuceniu jego religii), podpala swój dom wywołując olbrzymi pożar metropolii i opuszcza Konstantynopol przysięgając zemstę. Udaje sie na drugą stronę morza Marmara i dołącza do Mahometa, który czeka na przepowiednię starca dotyczącą początku działań wojennych mających na celu zdobycie Konstatnynopola. Książę odczytuje z gwiazd datę z dokladnoscią do dnia i godziny. Widzimy go potem w końcowych scenach powieści, kiedy ginie podczas oblężenia, jednak klątwa nieśmiertelności nie została z niego zdjęta i ponownie się odradza w ciele o kilkadziesiąt lat młodszym, dlatego nie rozpoznany przez nikogo odchodzi w dal decydując się osiąść na nowym kontynencie i rozpocząć nowe, kolejne zycie.
Mocno zarysowaną postacią jest młody sułtan Mahomet (jego odpowiednikiem historycznym zapewne był Mehmed II Zdobywca) , który dąży do panowania nad światem, do zmiany jego porządku ze wzgledu na religię i sławę, ale także kieruje nim uczucie- zakochuje się w krewnej Konstantyna - Irenie, która odrzuciwszy jego oświadczyny deklaruje, że w sytuacji, w której los jej religii będzie tego wymagał, będzie ona w stanie go poślubić. Od tej chwili sułtan wie, że jedyną drogą do małżeństwa z ukochaną jest podporządkowanie sobie Bizancjum (oba cele zostają osiągnięte).

Innym bohaterem drugoplanowym jest przyjaciel Mahometa - Mirza, który poznaje księcia podczas pielgrzymki i który jako pierwszy usłyszał przepowiednię o przyszłej wielkości Mahometa. Kilka lat później Mirza, już jako hrabia Corti, przygotowuje grunt dla swojego pana w Konstantynopolu, zostaje tam wysłany jako szpieg i strażnik cnoty Ireny, jednak splot wydarzeń z przeszłści i otaczający go ludzie sprawiają ,iż porzuca islam dla chrzescijaństwa, Mahometa na rzecz Konstatnyna i zakochuje się w Irenie. Dochowuje jednak obietnicy zlożonej sułtanowi , chroni Irenę i oddaje ją mu jako zwycięzcy.

Warto też wyróżnić wątek młodego mnicha Jerzego, który głosząc swoje dziewięciosłowne credo “Wierzę w jednego boga i jego syna Jezusa Chrystusa” w obecności przedstawicieli obu odłamów kościoła został oskarżony o herezję i rzucony na pożarcie lwom. Jego historia pozwala nam się zaznajomić z sytuacją kościoła w XV wieku.

Powieść składa się z sześciu ksiąg w dwóch tomach na stronicach których autor opisuje zdarzenia poprzedzające upadek Konstantynopola, jak i sam dzień 29.05.1553 uważany za jeden z przełomowych w historii ludzkości. Mimo wprowadzenia elementów fikcji treść książki stanowi cenny zbiór informacji o ostatnich latach Bizancjum, rosnącej potędze islamu i państwa tureckiego, o sytuacji w świecie religii, jak i o autentycznych postaciach z historii powszechnej . Autor nie tylko porusza tematykę ściśle związaną z podtytułem powieści, ale także wikła bohaterów w wydarzenia, w których muszą pokazać jak definiują i rozumieją takie pojęcia jak honor, milość, wierność ideom, uczciwość, lojalność, zemsta co czyni książkę wielowymiarową. Niektóre wątki mogą wydawać się zbędne, los księcia indyjskiego nie do końca wyjasńiony (powiedzielibyśmy, że autor zostawia sobie otwartą furtkę dla kontynuacji) , a los sułtana, który osiągnął swoje cele i poślubił ukochaną kobietę, jednocząc światy chrzescijański i islamski – sprzecznym z faktami, ale mimo wszystko uważam, że powieść jest godna polecenia ze wzgledu na jej wartosc historyczną, wielowątkowość i ponadczasowość.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Osiołkiem

Która to już przeczytana lektura Stasiuka? Po rozczarowującym "Wschodzie" podszedłem do Osiołka z dużymi obawami.Na szczęście niepotr...

zgłoś błąd zgłoś błąd